Lucas 9
Newar (NEW) vs ARA
1 छन्हु येशूं झिंनिम्ह चेलातय्त थःथाय् सःताः इमित भूततय्त ख्यानाः छ्वयेगु व उसाँय् मदुपिन्त लाय्काबीगु शक्ति व अधिकार बियादिल।
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 अले वय्कलं परमेश्वरयागु राज्ययागु खँ न्यंकेत व ल्वय् लाय्काबीत इमित छ्वयादिल।
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 वय्कलं इमित धयादिल – “लँय् छिमिसं छुं हे ज्वनावने मते। तुतां, म्हिचा, नसा, धिबा व हिला वसः नं यंके मते।
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 न्ह्याम्हय्सिगु छेँय् बाय् च्वंसां छिपिं मेथाय् वने मत्यंतले व हे छेँय् च्वँ।
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 सुनानं छिमित दुमकाःसा, भिंगु खँ मन्यंसा छिमिसं इमित लज्या चाय्केत पालि च्वंगु धू तकं थाथा यानाः व थाय् त्वःता हुँ।”
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 अनंलि गांगामय् वनाः इमिसं भिंगु खँ न्यंकाः मनूतय्गु ल्वय् लाय्काबीगु यात।
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 गालीलयाम्ह शासक हेरोद येशूयागु खँ न्यनाः अलमलय् लात, छाय्धाःसा गुलिं गुलिंसिनं ला बप्तिस्मा बीम्ह यूहन्ना म्वानावःगु धकाः नं धयाजुल।
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 गुलिसिनं एलिया वःगु धकाः धाल। गुलिसिनं ला न्हापायापिं अगमवक्तात मध्ये सुं छम्ह म्वानावःगु जुइमाः धकाः नं धाल।
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 अले हेरोदं धाल – “यूहन्नायागु छ्यं ला जिं ध्यंके धुन। थ्व सु मनू जुल, गुम्हय्सिगु बारे जिं थुलिमछि खँ न्यनाच्वना?” अले हेरोदं वय्कःयात तसकं स्वयेमास्ति वय्कल।
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 प्रेरिततय्सं लिहां वयाः इमिसं यानावःगु ज्याखँ फुक्क येशूयात कन। अले इमित ब्वनाः वय्कः सुनानं मसीक बेथसेदा शहरय् झाल।
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 थ्व खँ सीकाः ग्वाः ग्वाः हे मनूत वय्कःया ल्यूल्यू वन। वय्कलं इमित लसकुस यानादिल। अले इमित परमेश्वरयागु राज्यया खँ कनादिल। ल्वय् लाय्के माःपिन्त नं लाय्कादिल।
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 बहनी जुइत्यंगुलिं झिंनिम्ह चेलातय्सं वय्कःयाथाय् वयाः थथे धाल – “थन ला छुं हे मदु। आः थ्व मनूतय्त थनं छ्वयादिसँ। अले लिक्क लिक्क लाःगु गांगामय् वनाः नयेगु व बाय् च्वनेगु याइ।”
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 वय्कलं धयादिल – “इमित छिमिसं हे नकि।”
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 अन मिजंत जक हे न्याद्वः दु।न्यापा मरि व निम्ह न्या|src="HK00155B.TIF" size="col" ref="९:१४"
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 इमिसं वय्कलं धयादी थें मनूतय्त फ्यतुकल।
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 वय्कलं व न्यापा मरि व निम्ह न्या कयाः परमेश्वरयात सुभाय् बियाः कुचा थलाः मनूतय्त इनाब्यु धकाः चेलातय्त बियादिल।
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 अले इमिसं यतले नल। इनाः ल्यं दुगु कुचाकाचा जक हे झिंनिगः दाला जाय्क दु।
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 छन्हु येशू याकःचा प्रार्थना यानाच्वंबलय् चेलात वल। अले वय्कलं इमिके न्यनादिल – “मनूतय्सं जितः सु धकाः धयाजुल?”
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 इमिसं धाल – “गुलिसिनं बप्तिस्मा बीम्ह यूहन्ना धाइगु, अले गुलिंसिनं एलिया धाइगु, गुलिंसिनं ला न्हापायापिं अगमवक्तात मध्ये सुं छम्ह म्वानावःगु जुइ धकाः धाइगु।”
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 अले वय्कलं इमित धयादिल – “छिमिसं जितः सु खः धयाच्वना लय्?”
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 वय्कलं थ्व खँ सुयातं कने मते धकाः कडा आज्ञा बियादिल।
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 हानं धयादिल – “मनूया काय्नं यक्व हे दुःख सी मानि। थकालिपिं, तःधंपिं पुजाहारीत, व शास्त्रीतय्सं वयात मानय् याइ मखु, बरु वयात स्याइ, स्वन्हु लिपा व हानं म्वाना वइ।”
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 येशूं फुक्कसितं धयादिल – “जि नाप वयेगु जूसा छिपिं सुनानं थःगु खँय् छुं हे च्यूताः तये मते। अले थःगु क्रूस थःम्हं हे क्वबिया सीत तकं लिमच्युसे जिगु ल्यूल्यू वा।
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 थःगु प्राण बचय् यायेत जक स्वइम्ह मनू नाश जुयावनी। सुनां जिगु निंतिं थःगु प्राण पाइ व बचय् जुइ।
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 सारा संसार हे ल्हातय् दयाः नं व मनू सिनावन धाःसा वयात छु दइ? वं हानं थःगु प्राण छुकिं लिफ्याना काइ?
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 सुनां जि खनाः व जिगु खँ न्यनाः ख्वाः फस्वय्की मनूया काय्नं स्वर्गदूततलिसे झःझः धाय्क परमेश्वर बाःनं छ्वया हइबलय् व खनाः नं ख्वाः फस्वय्की।
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 जिं छिमित धात्थें धाये – परमेश्वरयागु राज्य मखंतले थन दुपिं मध्ये गुम्हं गुम्हं ला सी तकं मखुनि।”
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 अथे धयादीगु च्यान्हु दय्काः पत्रुस, यूहन्ना व याकूबयात ब्वनाः येशू पर्वतया च्वय् प्रार्थना याः झाल।
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 प्रार्थना यानाच्वनादीबलय् वय्कःयागु ख्वाः तसकं थिनावल, अले वय्कलं पुनातःगु वसः नं तसकं यचुसे त्वइसे च्वना वल।
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 अबलय् मोशा व एलिया, थुपिं निम्ह वय्कः नाप खँ ल्हानाच्वन।
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 इपिं नं स्वर्गयागु जलं तसकं झल झल थीक खने दयाच्वन। यरूशलेमय् येशू गथे जुयाः सी माली धकाः इपिं वय्कः नाप खँ ल्हानाच्वंगु खः।
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 अबलय् पत्रुस व व नाप दुपिं फुक्कं मस्तं न्ह्यः वय्काच्वन। न्ह्यलं चाःबलय् इमिसं वय्कः झल्ल थिनाच्वंगु व वय्कः नाप मेपिं निम्ह मनूतय्त नं खन।
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 इपिं वय्कः नाप बाया वनेत्यंबलय् लाक्क पत्रुसं वय्कःयात धाल – “गुरुजु, झीपिं थन हे च्वने दत धाःसा गुलि बांलाइ। जिमिसं स्वंगू बल्चा दय्के ला? छगू छितः, छगू मोशायात व मेगु छगू एलियायात।” पत्रुसं व धाये थ्व धाये मसियाः अथे धाःगु खः।
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 वं अथे जक छु धाये लात सुपाँय् वयाः इमित त्वपुल। सुपाँचं अथे त्वपू वःगु खनाः इपिं ग्यात।
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 अले सुपाँचं थथे धकाः न्ववाना हल – “थ्व जिं ल्यया तयाम्ह जिम्ह काय् खः, थ्वयागु खँ न्यँ।”
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 अनंलि इमिसं अन येशू याकःचा जक खन। इमिसं थ्व खँ सुयातं मकंसे थथःगु नुगलय् तया तल।
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 कन्हय् खुन्हु वय्कःपिं पर्वतं क्वहां झाःबलय् मनूत वय्कःयात नापलाः वल।
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 हुलं छम्ह मनू चिल्लाय्दनाः हाला हल – “गुरुजु, जिमि काय्यात छकः स्वयादिसँ। जि थ्व हे छम्ह जक काय् दु।
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 झाःझाः थ्वयात भूतआत्मां त्वपू वइगु, अले थ्व चिल्लाय् दनाः चत्ताः वाःवनिगु। अले म्हुतुं ई बुल्ल बुल्ल वय्काहइगु। तसकं घाःपाः मजुतले भूतं थ्वयात त्वःती हे मखु।
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 जिं छिकपिनि चेलातय्त भूतआत्मायात पितिना बियादिसँ धकाः धयां इमिसं पितिनाछ्वये मफुत।”
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 अले वय्कलं चेलातय्त धयादिल – “छिमिसं गथे जक विश्वास याये मफुगु? जि छिपिंनाप ग्वःन्हु हे च्वनी धकाः? जिं छिमिगु निंतिं गुलि जक दुःख सह यानाच्वनेगु?” अले वय्कलं व मनूयात धयादिल। “छिमि काय्यात थन हजि।”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 मचायात हहं हे भूतं वयात कसाः यानाः छ्वावात। अले वय्कलं भूतआत्मायात हक्कादिल। थुकथं मचायात लाय्काः वया अबुयात लःल्हानादिल।
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 अन च्वंपिं फुक्क परमेश्वरयागु तःधंगु शक्ति खनाः अजू चाल।
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “जिगु थ्व खँ बांलाक न्यना ति। मनूया काय्यात ज्वनाः मनूतय्गु ल्हातय् लःल्हाइगु ई वइन।”
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 वय्कलं अथे धयादीगु इमिसं थुइके मफुत। थुइके मफयेमा धकाः हे थ्व खँ त्वपुयातःगु खः। अय्नं इमिसं वय्कःयाके थ्व खँ न्यनेत ग्यात।
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 चेलातय् थःपिं मध्ये सु दकलय् तःधं धकाः खँ जुल।
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 इमिगु मनय् च्वंगु खँ सीकाः येशूं छम्ह मचायात हयाः थःगु लिक्क फ्यतुकाः
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 इमित धयादिल – “सुनां जिगु नामय् थज्याःम्ह मचायात दुकाइ, वं जितः हे दुकाःगु ति ग्यनी। अथे हे सुनां जितः दुकाइ, जितः छ्वया हयादीम्हय्सित हे दुकाःगु ति ग्यनी। अय्जूगुलिं छिपिं मध्ये सु दकलय् चिधंम्ह खः, व हे दकलय् तःधंम्ह खः।”
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 यूहन्नां येशूयात धाल – “गुरुजु, जिमिसं छिगु नामं भूत ख्यानाः च्वंम्ह छम्ह मनूयात खना। जिमिसं वयात अथे याये मते धकाः धया, छाय्धाःसा व झीपिंलिसे जुयाच्वंम्ह मखु।”
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 थ्व खँ न्यनाः वय्कलं वयात लिसः बियादिल – “सु झी शत्रु मखु व झीम्ह हे मनू खः, उकिं वयात पने मते।”
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 स्वर्गय् वनेगु ई त्यःगुलिं येशू यरूशलेमपाखे वनेगु क्वःछिनादिल।
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 वय्कलं थःपिं स्वयाः न्ह्यः हे सुं मनूतय्त छ्वयादिल। इमिसं सामरीतय्गु गामय् वनाः वय्कःपिन्त थाय्बाय् माल।
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 वय्कःपिं यरूशलेमय् वनेत वःपिं धकाः स्यूगुलिं सामरीतय्सं वय्कःपिन्त बाय् मब्यू।
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 थ्व खनाः याकूब व यूहन्नां वय्कःयात धाल – “प्रभु, जिमिसं स्वर्गं मि गाय्काः थुमित भस्म यानाबी ला?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 वय्कलं इमित ब्वःबियादिल।
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 अले वय्कःपिं मेगु हे गामय् झाल।
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 वय्कःपिं लँय् झाया च्वंबलय् छम्ह मनुखं वयाः येशूयात थथे धाल – “गुरुजु, छि गन गन झाइ, जि नं ल्यूल्यू वये।”
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 वय्कलं धयादिल – “ध्वंतय् च्वनेत प्वाः दु, झंगःतय् च्वनेत स्वँ दु, मनूया काय्या धाःसा छ्यं दिकेत नं थाय् मदु।”
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 वय्कलं मेम्ह मनूयात धयादिल – “जि नाप वा।”
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 अले वय्कलं लिसः बियादिल – “सीम्हयात सीम्हय्सिनं हे थुनी। छ वनाः परमेश्वरयागु राज्ययागु खँ न्यंकाब्यु।”
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 मेम्ह मनुखं धाल – “प्रभु, जि नं छिनाप वये। छेँय् छकः वनाः छेँय् च्वंपिन्त ‘वने’ धया वये।”
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 वय्कलं वयात धयादिल – “हलो जोतय् यायां लिफः स्वया च्वनीम्ह मनू परमेश्वरया राज्ययागु ज्या यायेत मल्वः।”
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.