Lucas 19
Newar (NEW) vs VC
1 येशू यरीहो शहर थ्यंकः झाल।
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 अन जखायस धाःम्ह छम्ह मनू दु। व कर काइपिनि हाकिम खः। व तसकं तःमि।
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 वं येशू गज्याःम्ह जुइ धकाः स्वयेत सनाच्वन। बागःचाम्ह जूगुलिं ग्वाः ग्वाः मनूतय्सं यानाः वं वय्कःयात खंके मफुत।
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 अय्जूगुलिं व हथाय् पथासं वय्कः स्वयाः न्ह्यः ब्वाँय् वनाः छमा यःमरिमाय् गयाच्वन। वय्कः व हे यःमरिमाया क्वसं जुयाः झायाच्वंगु खः।
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 वय्कलं अन थ्यंकाः च्वय् थस्वयाः वयात धयादिल – “हे जखायस, याकनं क्वहां झासँ, छाय्धाःसा थौं जि छिगु छेँय् बाय् च्वनेमाःगु दु।”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 अले वं काचाकाचां सिमां क्वहां वयाः लय्लय्तातां वय्कःयात छेँय् ब्वनायंकल।
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 थ्व खनाः मनूतय् दथुइ थथे खँ जुल – “व ला पापीम्ह मनूयागु छेँय् धकाः बाय् च्वंवन।”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 जखायसं प्रभुयात धाल – “स्वयादिसँ प्रभु, जिं जिगु बच्छि सम्पत्ति नये मखंपिन्त इनाबी। अले जिं सुयागुं थगय् यानाः कयातयागु दुसा, वयात प्यदुगं अप्वः तनाबी।”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 वय्कलं वयात धयादिल – “थौं थ्व छेँयागु उद्धार जुल, छाय्धाःसा छि नं ला अब्राहामया सन्तान खः नि।
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 मनूया काय् तनाच्वंपिन्त मालेत व उद्धार यायेत वःगु खः।”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 येशू यरूशलेम न्ह्यःनेसं थ्यंकः झाल। वय्कःयागु खँ न्यना च्वंपिन्सं परमेश्वरयागु राज्य याकनं वइ धकाः मतिइ तया च्वंगुलिं वय्कलं इमित थ्व उखान कनादिल।
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 “छम्ह तःधंम्ह मनू तापाःगु देशय् वनाः थःगु देशयाम्ह जुजु जुयाः लिहां वयेगु धकाः वन।
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 वने न्ह्यः थः झिम्ह च्यःतय्त सःताः झिगू असर्फि बियाः धाल – ‘जि मवतले थ्व धिबां व्यापार याना च्वँ।’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 अन च्वंपिं मनूतय्सं धाःसा वयात मिखां हे स्वयेमास्ति मवः। व वने धुंकाः इमिसं मनूत छ्वयाः ‘थ्व मनू जिमि जुजु जुइगु जिमित मयः’ धकाः धाय्के छ्वल।
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “जुजु जुयाः लिहां वये धुनेवं वं थः च्यःतय्त सःताः इमिसं व धिबां गुलि कमय् यानाः तया धकाः न्यन।
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 न्हापांम्ह च्यलं धाल – ‘मालिक, छिं बिया थकादीगु छगू असर्फिं जिं मेगु झिगू असर्फि कमय् यानागु दु।’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 “अले वं वयात धाल – ‘स्याबास, छ तसकं भिंम्ह च्यः खः। थज्याःगु चिधंगु ज्याय् हे छ विश्वास याये बहःम्ह जूगुलिं छन्त झिगू शहरयाम्ह हाकिम यानाबी।’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 “हानं निम्हम्हय्सिनं वयाः थथे धाल – ‘मालिक, छिगु छगू असर्फिं जिं न्यागू असर्फि कमय् यानागु दु।’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 “वं वयात धाल – ‘छन्त नं न्यागू शहरयाम्ह हाकिम यानाबी।’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “मेम्ह च्यलं वयाः थथे धाल – ‘मालिक, छिं बिया थकादीगु असर्फि जिके हे दनि। छि खनाः ग्याःगुलिं जिं थ्व असर्फियात रुमालय् प्वःचिनाः स्वथना तया।
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 छि तसकं हारांम्ह मनू खः धकाः जिं स्यू, अले हानं छिं थःगु मखुसां यंकादी यः। छिं थःम्हं मह्वःगु बाली नं लयाः यंकादी यः।’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “अले वं वयात धाल – ‘छंगु हे म्हुतुं पिहां वःगु खं जिं छन्त ज्वने, छ ला तसकं मभिंम्ह च्यः जुयाच्वन खनी। जि तसकं हारांम्ह मनू, अले हानं जि थःगु मखुसां काइम्ह, अले थःम्हं मह्वःगु नं लयाः यंकीम्ह धकाः स्यूसेलिं छं
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 छाय् जिगु धिबा त्याय् बिया मतया? त्याय् बियातःगु जूसा जिं ब्याजनापं काये दइगु मखु ला?’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 “अले वं अन दनाच्वंपिन्त धाल – ‘वयाके च्वंगु असर्फि कयाः झिगू असर्फि दुम्ह मनूयात ब्यु।’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 “इमिसं धाल – ‘मालिक, वयाके ला झिगू मछि असर्फि द हे दु नि।’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 “अले जुजुं थथे धाल – जिं छिमित धाये – ‘दुम्हय्सित अज्जं तनाबी, अले यक्व दइ। मदुम्हय्सिके दुगु नं लाका काइ।
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 जितः जुजु मयायेत संपिं जिमि शत्रुतय्त हयाः जिगु न्ह्यःने हे स्या।’”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 थुलि धयादी धुंकाः येशू चेलातय्गु न्ह्यः न्ह्यः यरूशलेमपाखे झाल।
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 बेथफागे व बेथानिया न्ह्यःने लाःगु जैतून डाँडाय् थ्यंबलय् वय्कलं निम्ह चेलातय्त थथे धयाः छ्वयादिल –
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 “छिपिं न्ह्यःने च्वंगु गामय् हुँ। अन सुनानं मगःनिम्ह छम्ह गधाया मचायात चिनातःगु दइ। वयात फ्यनाः थन हजि।
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 सुनानं छिमित ‘छाय् फ्यनागु?’ धकाः न्यंसा छिमिसं ‘प्रभुयात माःगु दु’ धकाः धा।”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 गधा काःवंपिन्सं वय्कलं धया छ्वःथें तुं गधाया मचायात लुइकल।
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 इमिसं वयात फ्यना च्वंबलय् गधा थुवाःतय्सं वयाः थथे धाल – “छिमिसं छाय् गधा फ्यनाच्वनागु?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 इमिसं धाल – “प्रभुयात थ्व माःगु दु।”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 इमिसं गधायात हयाः थःगु गा वयागु म्हय् लायाः वय्कःयात फ्यतुकल।
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 वय्कः झाःबलय् नं मनूतय्सं थथःगु गागि लँय् लायाबिल।
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 वय्कः यरूशलेमया सत्तीक लाःगु जैतून डाँडां क्वहां झाःबलय् चेलात फुक्कं लय्लय्तायाः इमिसं खंगु ततःधंगु अजू चायापुगु ज्या व चिंया लागि परमेश्वरयात जयजय यानाः थथे धकाः ततःसलं हाल –
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 “परमप्रभुया नामं झाःम्ह जुजु
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 मनूतय्गु हुलय् च्वंपिं सुं फरिसीतय्सं वय्कःयात धाल – “गुरुजु, छिकपिनि चेलातय्त हाले मते धकाः ब्वःबियादिसँ रे।”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 वय्कलं लिसः बियादिल – “जिं छिकपिन्त धात्थें धाये – थुपिं सुम्क च्वन धाःसा ल्वहं हे हाला हइ।”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 यरूशलेमया न्ह्यःने थ्यंकः झाःबलय् शहरयात खनाः वय्कलं ख्वयाः धयादिल –
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 “थौं छिमिसं शान्तियागु लँपु स्यूगु जूसा गुलि ज्यूगु। आः थ्व छिमिगु मिखां तापाय् धुंकल।
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 थज्याःगु ई वइतिनि गुबलय् छिमि शत्रुतय्सं छिमिगु शहरयात प्यखेरं घेरय् यानाः गनं वने मजीक कुना तइ।
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 अले मस्तनापं छिमित व छिमिगु शहरयात भज्यंक नाश यानाबी। छगः ल्वहंया द्यःने मेगु ल्वहं नं ल्यंका तइ मखु, छाय्धाःसा परमेश्वरं छिमित बचय् याः वःगु ईयात छिमिसं सीके मफुत।”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 येशू देगलय् झायाः अन च्वनाः न्यायेगु व मीगु ज्या यानाच्वंपिं फुक्कसितं थथे धकाः ख्यानाः छ्वयादिल –
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 “थथे च्वयातःगु दु – ‘जिगु छेँ प्रार्थना यायेगु छेँ खः।’ छिमिसं ला थुकियात खुँ दाखुँतय्गु छेँ धकाः यानाच्वन।”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 वय्कलं न्हिन्हिं झायाः अन देगलय् स्यनादीगु खः। उकिं तःधंपिं पुजाहारीत, शास्त्रीत व ततःधंपिं मनूत मिलय् जुयाः वय्कःयात स्यायेत स्वयाच्वन।
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 अय्नं इमिसं छुं हे याये मफया च्वन, छाय्धाःसा मनूत फुक्कसिनं वय्कःयागु खँ लय्लय्तातां न्यं।
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.