Lucas 19
Newar (NEW) vs NAA
1 येशू यरीहो शहर थ्यंकः झाल।
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 अन जखायस धाःम्ह छम्ह मनू दु। व कर काइपिनि हाकिम खः। व तसकं तःमि।
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 वं येशू गज्याःम्ह जुइ धकाः स्वयेत सनाच्वन। बागःचाम्ह जूगुलिं ग्वाः ग्वाः मनूतय्सं यानाः वं वय्कःयात खंके मफुत।
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 अय्जूगुलिं व हथाय् पथासं वय्कः स्वयाः न्ह्यः ब्वाँय् वनाः छमा यःमरिमाय् गयाच्वन। वय्कः व हे यःमरिमाया क्वसं जुयाः झायाच्वंगु खः।
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 वय्कलं अन थ्यंकाः च्वय् थस्वयाः वयात धयादिल – “हे जखायस, याकनं क्वहां झासँ, छाय्धाःसा थौं जि छिगु छेँय् बाय् च्वनेमाःगु दु।”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 अले वं काचाकाचां सिमां क्वहां वयाः लय्लय्तातां वय्कःयात छेँय् ब्वनायंकल।
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 थ्व खनाः मनूतय् दथुइ थथे खँ जुल – “व ला पापीम्ह मनूयागु छेँय् धकाः बाय् च्वंवन।”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 जखायसं प्रभुयात धाल – “स्वयादिसँ प्रभु, जिं जिगु बच्छि सम्पत्ति नये मखंपिन्त इनाबी। अले जिं सुयागुं थगय् यानाः कयातयागु दुसा, वयात प्यदुगं अप्वः तनाबी।”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 वय्कलं वयात धयादिल – “थौं थ्व छेँयागु उद्धार जुल, छाय्धाःसा छि नं ला अब्राहामया सन्तान खः नि।
9 Então Jesus lhe disse:
10 मनूया काय् तनाच्वंपिन्त मालेत व उद्धार यायेत वःगु खः।”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 येशू यरूशलेम न्ह्यःनेसं थ्यंकः झाल। वय्कःयागु खँ न्यना च्वंपिन्सं परमेश्वरयागु राज्य याकनं वइ धकाः मतिइ तया च्वंगुलिं वय्कलं इमित थ्व उखान कनादिल।
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 “छम्ह तःधंम्ह मनू तापाःगु देशय् वनाः थःगु देशयाम्ह जुजु जुयाः लिहां वयेगु धकाः वन।
12 Por isso, Jesus disse:
13 वने न्ह्यः थः झिम्ह च्यःतय्त सःताः झिगू असर्फि बियाः धाल – ‘जि मवतले थ्व धिबां व्यापार याना च्वँ।’
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 अन च्वंपिं मनूतय्सं धाःसा वयात मिखां हे स्वयेमास्ति मवः। व वने धुंकाः इमिसं मनूत छ्वयाः ‘थ्व मनू जिमि जुजु जुइगु जिमित मयः’ धकाः धाय्के छ्वल।
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 “जुजु जुयाः लिहां वये धुनेवं वं थः च्यःतय्त सःताः इमिसं व धिबां गुलि कमय् यानाः तया धकाः न्यन।
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 न्हापांम्ह च्यलं धाल – ‘मालिक, छिं बिया थकादीगु छगू असर्फिं जिं मेगु झिगू असर्फि कमय् यानागु दु।’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 “अले वं वयात धाल – ‘स्याबास, छ तसकं भिंम्ह च्यः खः। थज्याःगु चिधंगु ज्याय् हे छ विश्वास याये बहःम्ह जूगुलिं छन्त झिगू शहरयाम्ह हाकिम यानाबी।’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 “हानं निम्हम्हय्सिनं वयाः थथे धाल – ‘मालिक, छिगु छगू असर्फिं जिं न्यागू असर्फि कमय् यानागु दु।’
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 “वं वयात धाल – ‘छन्त नं न्यागू शहरयाम्ह हाकिम यानाबी।’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 “मेम्ह च्यलं वयाः थथे धाल – ‘मालिक, छिं बिया थकादीगु असर्फि जिके हे दनि। छि खनाः ग्याःगुलिं जिं थ्व असर्फियात रुमालय् प्वःचिनाः स्वथना तया।
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 छि तसकं हारांम्ह मनू खः धकाः जिं स्यू, अले हानं छिं थःगु मखुसां यंकादी यः। छिं थःम्हं मह्वःगु बाली नं लयाः यंकादी यः।’
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 “अले वं वयात धाल – ‘छंगु हे म्हुतुं पिहां वःगु खं जिं छन्त ज्वने, छ ला तसकं मभिंम्ह च्यः जुयाच्वन खनी। जि तसकं हारांम्ह मनू, अले हानं जि थःगु मखुसां काइम्ह, अले थःम्हं मह्वःगु नं लयाः यंकीम्ह धकाः स्यूसेलिं छं
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 छाय् जिगु धिबा त्याय् बिया मतया? त्याय् बियातःगु जूसा जिं ब्याजनापं काये दइगु मखु ला?’
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 “अले वं अन दनाच्वंपिन्त धाल – ‘वयाके च्वंगु असर्फि कयाः झिगू असर्फि दुम्ह मनूयात ब्यु।’
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 “इमिसं धाल – ‘मालिक, वयाके ला झिगू मछि असर्फि द हे दु नि।’
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 “अले जुजुं थथे धाल – जिं छिमित धाये – ‘दुम्हय्सित अज्जं तनाबी, अले यक्व दइ। मदुम्हय्सिके दुगु नं लाका काइ।
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 जितः जुजु मयायेत संपिं जिमि शत्रुतय्त हयाः जिगु न्ह्यःने हे स्या।’”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 थुलि धयादी धुंकाः येशू चेलातय्गु न्ह्यः न्ह्यः यरूशलेमपाखे झाल।
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 बेथफागे व बेथानिया न्ह्यःने लाःगु जैतून डाँडाय् थ्यंबलय् वय्कलं निम्ह चेलातय्त थथे धयाः छ्वयादिल –
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 “छिपिं न्ह्यःने च्वंगु गामय् हुँ। अन सुनानं मगःनिम्ह छम्ह गधाया मचायात चिनातःगु दइ। वयात फ्यनाः थन हजि।
30 dizendo-lhes:
31 सुनानं छिमित ‘छाय् फ्यनागु?’ धकाः न्यंसा छिमिसं ‘प्रभुयात माःगु दु’ धकाः धा।”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 गधा काःवंपिन्सं वय्कलं धया छ्वःथें तुं गधाया मचायात लुइकल।
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 इमिसं वयात फ्यना च्वंबलय् गधा थुवाःतय्सं वयाः थथे धाल – “छिमिसं छाय् गधा फ्यनाच्वनागु?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 इमिसं धाल – “प्रभुयात थ्व माःगु दु।”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 इमिसं गधायात हयाः थःगु गा वयागु म्हय् लायाः वय्कःयात फ्यतुकल।
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 वय्कः झाःबलय् नं मनूतय्सं थथःगु गागि लँय् लायाबिल।
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 वय्कः यरूशलेमया सत्तीक लाःगु जैतून डाँडां क्वहां झाःबलय् चेलात फुक्कं लय्लय्तायाः इमिसं खंगु ततःधंगु अजू चायापुगु ज्या व चिंया लागि परमेश्वरयात जयजय यानाः थथे धकाः ततःसलं हाल –
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 “परमप्रभुया नामं झाःम्ह जुजु
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 मनूतय्गु हुलय् च्वंपिं सुं फरिसीतय्सं वय्कःयात धाल – “गुरुजु, छिकपिनि चेलातय्त हाले मते धकाः ब्वःबियादिसँ रे।”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 वय्कलं लिसः बियादिल – “जिं छिकपिन्त धात्थें धाये – थुपिं सुम्क च्वन धाःसा ल्वहं हे हाला हइ।”
40 Mas Jesus respondeu:
41 यरूशलेमया न्ह्यःने थ्यंकः झाःबलय् शहरयात खनाः वय्कलं ख्वयाः धयादिल –
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 “थौं छिमिसं शान्तियागु लँपु स्यूगु जूसा गुलि ज्यूगु। आः थ्व छिमिगु मिखां तापाय् धुंकल।
42 dizendo:
43 थज्याःगु ई वइतिनि गुबलय् छिमि शत्रुतय्सं छिमिगु शहरयात प्यखेरं घेरय् यानाः गनं वने मजीक कुना तइ।
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 अले मस्तनापं छिमित व छिमिगु शहरयात भज्यंक नाश यानाबी। छगः ल्वहंया द्यःने मेगु ल्वहं नं ल्यंका तइ मखु, छाय्धाःसा परमेश्वरं छिमित बचय् याः वःगु ईयात छिमिसं सीके मफुत।”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 येशू देगलय् झायाः अन च्वनाः न्यायेगु व मीगु ज्या यानाच्वंपिं फुक्कसितं थथे धकाः ख्यानाः छ्वयादिल –
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 “थथे च्वयातःगु दु – ‘जिगु छेँ प्रार्थना यायेगु छेँ खः।’ छिमिसं ला थुकियात खुँ दाखुँतय्गु छेँ धकाः यानाच्वन।”
46 dizendo-lhes:
47 वय्कलं न्हिन्हिं झायाः अन देगलय् स्यनादीगु खः। उकिं तःधंपिं पुजाहारीत, शास्त्रीत व ततःधंपिं मनूत मिलय् जुयाः वय्कःयात स्यायेत स्वयाच्वन।
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 अय्नं इमिसं छुं हे याये मफया च्वन, छाय्धाःसा मनूत फुक्कसिनं वय्कःयागु खँ लय्लय्तातां न्यं।
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.