Gênesis 19
Newar (NEW) vs NAA
1 उखुन्हु हे बहनिइ लोत सदोम शहरया ध्वाखाय् फ्यतुनाच्वंबलय् उपिं हे निम्ह स्वर्गदूतत सदोमय् वल। इमित खनाः लोतं दना वनाः बँय् थ्यंक क्वछुनाः धाल –
1 Ao anoitecer, os dois anjos chegaram a Sodoma. Ló estava sentado junto ao portão da cidade. Quando viu os anjos, levantou-se e, indo ao encontro deles, prostrou-se com o rosto em terra
2 “दया यानाः छिकपिनि दासया छेँय् झासँ। अन हे तुति सिलादिसँ। अले चा च्वनादिसँ। अले कन्हय् सुथय् दनाः झासँ।”
2 e lhes disse: — Por favor, meus senhores, venham para a casa deste servo de vocês. Poderão passar a noite, lavar os pés, levantar-se de madrugada e seguir o seu caminho. Mas eles responderam: — Não; passaremos a noite na praça.
3 लोतं इमिसं ज्यू मधातले कर यानां च्वन। अले इपिं व नापं छेँय् वन। वं मरि व भ्वय् ज्वरय् यात। अले इमिसं नल।
3 Ló insistiu tanto, que eles foram e entraram na casa dele. Deu-lhes um banquete, fez assar uns pães sem fermento, e eles comeram.
4 इपिं द्यों वने न्ह्यः सदोमया फुक्क मनूत, ल्याय्म्ह व बुरा, फुक्क मिजंत वयाः लोतया छेँ घेरय् यात।
4 Mas, antes que eles se deitassem, os homens daquela cidade cercaram a casa. Eram os homens de Sodoma, tanto os moços como os velhos, sim, todo o povo de todos os lados.
5 अले लोतया नां कयाः ततःसलं हाल, “बहनिइ छन्थाय् वःपिं मनूत ग्व? इमित पिने हजि। जिमित इपिं नाप द्यनेब्यु।”
5 E chamaram Ló e lhe disseram: — Onde estão os homens que, à noitinha, entraram na sua casa? Traga-os aqui fora para que abusemos deles.
6 लोत पिने वन, अले खापा तित।
6 Então Ló foi até a porta, fechou-a atrás de si
7 अले वं धाल, “पासापिं, थज्याःगु मभिंगु ज्या याये मते।
7 e lhes disse: — Meus irmãos, peço-lhes que não cometam essa maldade.
8 जि ब्याहा मजूनिपिं निम्ह म्ह्याय्पिं दु। जिं इमित पिने हयाबी, अले छिमि यत्थे या। थुपिं मनूतय्त छता छुं याये मते। इपिं जिगु छेँय् वःपिं पाहांत खः।”
8 Olhem aqui! Tenho duas filhas, virgens, e vou trazê-las para vocês. Façam com elas o que quiserem, porém não façam nada a estes homens, porque se acham sob a proteção do meu teto.
9 इमिसं धाल, “जिमिगु लँ त्वःति। पिनें वःम्ह मनू जुयाः नं जिमित उजं बीम्ह का थ्व! आः जिमिसं इमित स्वयाः छन्त बांमलाःगु ज्या यानाबी।” थथे धयाः हुलं लोतयात घ्वानाः खापा तछ्याः वन।
9 Eles, porém, disseram: — Saia daí! E acrescentaram: — Ele é estrangeiro, veio morar entre nós e pretende ser juiz em tudo? Vamos fazer com você pior do que com eles. E atiraram-se contra o homem, contra Ló, e se aproximaram para arrombar a porta.
10 दुने च्वंपिं निम्ह मनूतय्सं ल्हाः पित हयाः लोतयात दुने सालाः काल। अले खापा तिनाबिल।
10 Porém os homens, estendendo a mão, puxaram Ló para dentro e fecharam a porta.
11 इमिसं लुखा पिने च्वंपिं ल्याय्म्ह, बुरा, फुक्कसित कां यानाबिल। थुकिं यानाः इमिसं लुखा लुइके मफुत।
11 E feriram de cegueira os que estavam do lado de fora, desde o menor até o maior, de modo que se cansaram à procura da porta.
12 उपिं निम्ह मनूतय्सं लोतयात धाल, “थन छिमि सुं नं थः मनू काय्म्ह्याय्, जिलाजं व मेपिं दुसा इमित ब्वनाः थ्व शहरं बिस्युं हुँ।
12 Então os homens disseram a Ló: — Você tem aqui mais alguém dos seus? Genro, filhos, filhas, todos quantos você tem na cidade, faça-os sair daqui,
13 छाय्धाःसा जिमिसं थ्व शहरयात नाश यायेत्यनागु दु। थनच्वंपिं मनूतय्गु बारे परमप्रभुं यक्व हे मभिंगु खँ न्यने धुंकल। उकिं वय्कलं जिमित थ्व शहरयात नाश यायेत छ्वयाहयादीगु खः।”
13 pois vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem aumentado, chegando até a presença do Senhor , e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 अले लोतं पिने वनाः थः म्ह्याय्पिंलिसे ब्याहा याइपिं मनूतय्त धाल, “याकनं थ्व थाय् त्वःताः पिहां हुँ। परमप्रभुं थ्व शहरयात नाश यानादीत्यंगु दु।” वया जिलाजं जुइपिन्सं धाःसा वं ख्याः याःगु जुइ धकाः च्वन।
14 Então Ló saiu e foi falar com os seus genros, os que estavam para casar com as suas filhas. Ele disse: — Levantem-se e saiam deste lugar, porque o Mas eles pensaram que Ló estava brincando.
15 कन्हय् खुन्हु सुथ न्हापां निम्ह दूतं वयाः लोतयात थथे धयाः हथाय् चाय्कल, “थः कलाः व निम्ह म्ह्याय्पिं ज्वनाः याकनं पिहां हुँ। मखुसा परमप्रभुं थ्व शहर नाश यानादीबलय् छिपिं नं सी।”
15 Ao amanhecer, os anjos apressaram Ló, dizendo: — Levante-se, pegue a sua mulher e as suas duas filhas, que aqui se encontram, e saia daqui, para que você não morra quando a cidade for castigada.
16 लोत धाःसा अथें च्वनाच्वन। उकिं निम्ह मनुखं लोत, वया कलाः व निम्ह म्ह्याय्पिनिगु ल्हाः ज्वनाः शहर पिने ब्वनाहल। छाय्धाःसा परमप्रभुं इमित दया यानादीगु दु।
16 Como, porém, ele se demorasse, aqueles homens o pegaram pela mão, a ele, a sua mulher e as duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e o tiraram, e o puseram fora da cidade.
17 शहरं पिने थ्यंकाः दूतं धाल, “थःगु ज्यान बचय् यायेत थनं बिस्युं हुँ, लिफः स्वये मते, थन गनं नं दी मते। पहाडपाखे बिस्युं हुँ। अले छिपिं बचय् जुइ।”
17 Havendo-os levado para fora, um deles disse: — Corra, para sair daqui com vida! Não olhe para trás, nem pare em toda a campina. Fuja para o monte, para que você não morra.
18 लोतं धाल, “अथे धयादी मते, प्रभु।
18 Mas Ló disse a eles: — Assim não, meu Senhor!
19 छिकपिन्सं जिगु लागि तःधंगु ज्या यानादिल। जितः बचय् यानादिल। जि पहाडय् थ्यंक बिस्युं वने मफु। अन थ्यने न्ह्यः थ्व शहर नाश जुइ लाइ। अले जिपिं नं सी।
19 Eis que o teu servo encontrou favor diante dos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia para comigo, salvando-me a vida. Mas não posso fugir para o monte, pois receio que a destruição vá me alcançar, e eu morra.
20 थनं नापसं छगू शहर दु। व शहर चिधं। जि व जिगु परिवार अन बचय् जुइ फइ। जितः अन हे छ्वयादिसँ।”
20 Eis aqui perto uma cidadezinha para a qual eu posso fugir. Ela é bem pequena. Permita que eu fuja para lá — ela é bem pequena, não é verdade? —, e nela poderei salvar a minha vida.
21 इमिसं धाल, “ज्यू हुँ। जिं व शहरयात नाश याये मखु।
21 O anjo respondeu: — Quanto a isso, estou de acordo, para não destruir a cidade de que você acaba de falar.
22 याकनं हुँ। छिपिं अन मथ्यंतले जिमिसं छुं याये मखु।” (लिपा थ्व शहरयागु नां सोअर च्वन।)
22 Vá depressa e refugie-se nela; pois nada posso fazer, enquanto você não tiver chegado lá. Por isso, a cidade recebeu o nome de Zoar.
23 लोत सोअरय् थ्यंबलय् निभाः त्वयेधुंकल।
23 O sol estava nascendo sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 अले परमप्रभुं सदोम व गमोरा शहरय् मि व गन्धकयागु वा गाय्कादिल।
24 Então o Senhor fez chover enxofre e fogo sobre Sodoma e Gomorra. Isso veio da parte do Senhor , desde os céus.
25 वय्कलं उकिया जःखः च्वंगु गांतय्त व अन सःगु फुक्कं नाश यानादिल।
25 Ele destruiu aquelas cidades, e toda a campina, e todos os moradores das cidades, e o que nascia na terra.
26 लँय् वँवं लोतया कलातं लिफः स्वःगुलिं व चियागु थां जुल।
26 E a mulher de Ló olhou para trás e virou uma estátua de sal.
27 कन्हय् खुन्हु सुथ न्हापां दनाः अब्राहाम थः परमप्रभुया न्ह्यःने दनाः खँ ल्हाथाय् वन।
27 Na manhã seguinte, Abraão se levantou de madrugada e foi para o lugar onde tinha estado na presença do Senhor .
28 वं सदोम व गमोराया फुक्क थासय् स्वल। अले वं अगलं कुँत्याः पिहां वयाच्वं थें व थासं कुँ पिहां वयाच्वंगु खन।
28 Abraão olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina e viu que da terra subia fumaça, como se fosse a fumaça de uma fornalha.
29 थुकथं परमेश्वरं लोत च्वनाच्वंगु ब्यासीइ च्वंगु शहरयात नाश यानादीबलय् अब्राहामयात लुमंकादिल। अले लोतयात अनं बचय् यानाः हयादिल।
29 Assim, quando destruiu as cidades da campina, Deus se lembrou de Abraão e tirou Ló do meio da destruição, quando subverteu as cidades em que Ló tinha morado.
30 सोअरय् च्वने ग्याःगुलिं लोत थः निम्हं म्ह्याय्पिं ब्वनाः पहाडय् वनाः छगू गुफाय् च्वन।
30 Ló partiu de Zoar e habitou no monte, ele e as duas filhas, porque receavam permanecer em Zoar. Ló habitou numa caverna, e com ele as duas filhas.
31 छन्हु तःधीम्ह म्ह्याय्म्हं थः केहेंयात धाल, “झी बाः बुरा जुइ धुंकल। झीत ब्याहा याइपिं थ्व संसारय् सुं हे मिजंत मदु।
31 Então a primogênita disse à mais moça: — Nosso pai está velho, e não há homem na terra que venha unir-se conosco, segundo o costume de toda terra.
32 झी बाःयात दाखमद्य त्वंकाः वय्कः नापं द्यने नु। अले थः हे बौया पाखें मचा दय्के।”
32 Venha, vamos embebedá-lo com vinho, deitemo-nos com ele e conservemos a descendência de nosso pai.
33 उखुन्हु चान्हय् इमिसं थः बौयात दाखमद्य त्वंकल। अले तःधीम्ह म्ह्याय् व नापं द्यन। दाखमद्यं तसकं काःगुलिं लोतं व द्योंवःगु व दनावंगु छुं हे मचाः।
33 Naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a primogênita, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 कन्हय् खुन्हु तताम्हय्सिनं केहेंम्हय्सित धाल, “म्हिगः बहनी जि बाःलिसे द्यना। थौं हाकनं दाखमद्य त्वंके नु। अले छ वय्कः नापं द्यँ। अले झी निम्हस्यां बाःपाखें मचा दइ।”
34 No dia seguinte, a primogênita disse à mais nova: — Ontem à noite, deitei-me com o meu pai. Vamos embebedá-lo também esta noite; entre e deite-se com ele, para que preservemos a descendência de nosso pai.
35 उखुन्हु चान्हय् नं इमिसं बौम्हय्सित दाखमद्य त्वंकल। अले चिधीम्ह म्ह्याय् वनाः बौम्हलिसे द्यन। दाखमद्य यक्व त्वंगुलिं लोतं व द्योंवःगु व दनावंगु छुं हे मचाः।
35 De novo, naquela noite, deram de beber vinho a seu pai. E, entrando a mais nova, se deitou com ele, sem que ele o notasse, nem quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 थुकथं लोतया म्ह्याय्पिं निम्हस्यां थः हे बौया पाखें प्वाथय् दत।
36 E assim as duas filhas de Ló ficaram grávidas do próprio pai.
37 तःधीम्ह म्ह्याय्या काय् बुल। वं वयागु नां मोआब तल। व थौंकन्हय्यापिं मोआबीतय् पुर्खा खः।
37 A primogênita deu à luz um filho e lhe deu o nome de Moabe. Este é o pai dos moabitas, até o dia de hoje.
38 चिधीम्ह म्ह्याय्या नं काय् बुल। वं वयागु नां बेन-अमी तल। व थौंकन्हय्यापिं अम्मोनीतय् पुर्खा खः।
38 A mais nova também deu à luz um filho e lhe deu o nome de Ben-Ami. Este é o pai dos amonitas, até o dia de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.