Atos 5
Newar (NEW) vs ARIB
1 छन्हु हननिया व वया कलाः सफीरां नं थःपिनिगु छकू जग्गा मिल।
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 निम्हतिपू मिलय् जुयाः भचा धिबा सुचुकाः ल्यं दुगु जक भाःतम्हय्सिनं प्रेरिततय्त बी यंकल।
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 थ्व खँ पत्रुसं सियाः धाल – “हननिया, शैतानयात थःगु नुगलय् तयाः छिं पवित्र आत्माया न्ह्यःने छाय् मखुगु खँ ल्हानादियागु? जग्गा मियाः वःगु धिबा भचा छिकपिन्सं सुचुकादियागु मखु ला?
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 न्हापा नं थ्व जग्गा छिगु हे मखु ला? अले मी धुंकाः वःगु धिबा नं छिगु हे मखु ला? थथे मखुगु खँ छाय् ल्हानादी माःगु? छिं मनूतय्त मखु, परमेश्वरयात मखुगु खँ ल्हानादीगु खः।”
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 थ्व खँ न्यनेवं हननिया क्वदयाः सित। थ्व खँ न्यंपिं फुक्कं ग्यानाः थरथर खात।
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 ल्याय्म्हपिं मनूतय्सं वयाः वयात कापतं भुनाः पिने यंकाः थुनाबिल।
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 स्वघौ ति जाय्काः वया कलाः नं अन वल। वं अन छु जुयाच्वन धयागु छुं हे मस्यू।
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 पत्रुसं वयात धाल – “छिकपिन्सं जग्गा उलिं हे मियादीयागु खः ला?”
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 पत्रुसं हानं धाल – “छिकपिं निम्हय्सिनं नं छाय् प्रभुयागु आत्मायात झंगःलाय्त स्वयादियागु? स्व, छिकपिनि भाःतयात थुना वःपिं लुखाय् थ्यने धुंकल। छितः नं इमिसं अथे हे क्वबिया थुने यंकी।”
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 उघ्रिमय् हे व मिसा नं पत्रुसयागु न्ह्यःने क्वदयाः सित। अबलय् हे ल्याय्म्हपिं मनूतय्सं वयाः सी धुंकूगु खनाः वयात नं क्वबिया यन। अले वया भाःतयागु लिक्क तुं थुनाबिल।
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 फुक्क मण्डली व थ्व खँ न्यंपिं मनूत सकलें तसकं ग्यात।
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 प्रेरिततय्सं मनूतय्गु न्ह्यःने यक्व हे अजू चायापुगु चिं व ज्या यानाक्यन। फुक्क विश्वासीत छगू हे मनयापिं जुयाः सोलोमनयागु दलानय् मुनीगु।
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 विश्वास मयाःपिं मनूत इपिं नाप च्वंवये मछाः, अय्नं इमिसं इमित हनाबना तयेगु याः।
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 प्रभुयात विश्वास याइपिं, मिसात नं मिजंत नं झन झन अप्वयावल।
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 मनूतय्सं ल्वगितय्त हयाः पत्रुस वइबलय् वयागु किचः जक जूसां लाय्मा धकाः लँय् लँय् लासाय् व सुकुली ग्वतुइका तयेगु यात।
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 यरूशलेमयागु जःलाखःला गामय् च्वंपिं मनूतय्सं नं ल्वगितय्त व भूत दुब्यूपिं मनूतय्त हल। अले इपिं फुक्कं लाया वन।
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 थ्व खँ जुयाच्वंगु सियाः दकलय् तःधंम्ह पुजाहारी व वया सदुकी पासापिनिगु नुगः मुल।
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 अले इमिसं प्रेरिततय्त ज्वनाः कुनाबिल।
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 उखुन्हु हे चान्हय् प्रभुया स्वर्गदूतं झ्यालखानायागु लुखा चाय्काः इमित पित ब्वना हयाः थथे धाल –
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 “छिमिसं वनाः देगलय् च्वनाः थ्व न्हूगु जीवनयागु खँ मनूतय्त न्यंकाब्यु।”
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 अले स्वर्गदूतं धाःथें इमिसं सुथ न्हापां देगलय् वनाः स्यनेकने यात।
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 इमित काःवंपिं सिपाइँतय्सं इपिं अन मदुगुलिं लिहां वयाः थथे धाल –
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 “झ्यालखानाय् बांलाक हे तालं ग्वयातःगु व पालेत नं लुखाय् हे दःसां ताः चाय्का स्वयाबलय् दुने सुं नं मदु।”
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 थ्व खँ न्यनाः देगःयाम्ह कप्तान व तःधंपिं पुजाहारीत आः इमिसं छु छु जक याइगु जुइ धकाः आछु-आछु कन।
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 अबलय् हे छम्ह मनुखं ब्वाँय् ब्वाँय् वयाः धाल – “छिकपिन्सं झ्यालखानाय् कुना तःपिं मनूत ला देगलय् च्वनाः मनूतय्त स्यनेकने यानाच्वन।”
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 थ्व न्यनाः कप्तान व सिपाइँतय्सं वनाः प्रेरिततय्त कसाः मयासें ज्वना हल, छाय्धाःसा इपिं मनूतय्सं अप्पां कय्की धकाः ग्याः।
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 कप्तान व सिपाइँतय्सं इमित ज्वनाहयाः सभाया न्ह्यःने तये हल। अले दकलय् तःधंम्ह पुजाहारीं इमित थथे धयाः न्यन –
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “जिमिसं व मनूयागु खँ मनूतय्त स्यनेकने याये मते धकाः धयागु मखु ला? अय्नं छिमिसं यरूशलेमय् च्वँक्वसित व मनूयागु खँ न्यंके धुंकल। छिमिसं व मनू सीगुया द्वपं जिमित बीत स्वयाच्वन।”
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 पत्रुस व मेपिं प्रेरिततय्सं थथे लिसः बिल – “जिमिसं मनूतय्गु स्वयाः परमेश्वरयागु खँ न्यनेमाः।
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 छिकपिन्सं क्रूसय् यख्खानाः स्याःम्ह येशूयात झी तापाःबाज्यापिनि परमेश्वरं म्वाकादिल।
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 परमेश्वरं हे वय्कःयात तःधंकाः जव ल्हातय् तयादिल। इस्राएलीतय्त पश्चाताप याकाः पाप क्षमा बीकेत वय्कःयात हे जुजु व मुक्ति बीम्ह यानादिल।
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 थ्व फुक्क खँ जिमिसं सि नं स्यू, खँ नं खं। अथे हे परमेश्वरया आज्ञा मानय् याःपिन्त बियादीगु पवित्र आत्मां नं स्यू, अले खँ नं खं।”
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 थ्व न्यनाः सभाय् च्वंपिं मनूतय्सं तसकं तंम्वय्काः प्रेरिततय्त स्याये हे माः धकाः धाल।
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 अन सभाय् व्यवस्था स्यनीम्ह गमलिएल धाःम्ह फरिसी नं दु। वयात सकसिनं मानय् याः। वं दनाः प्रेरिततय्त पलखयात अनं पिहां हुँ धकाः उजं बिल।
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 अले सभायापिं मनूतय्त धाल – “इस्राएली दाजुकिजापिं, छिकपिन्सं थ्व मनूतय्त छु यायेत्यना बांलाक निं बिचाः यानादिसँ।
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 न्हापा नं थूदास धाःम्ह छम्ह मनुखं वयाः ‘जि तःधंम्ह खः’ धकाः धयाजुल। वया प्यसःति थः मनू दु। लिपा वयात स्यायेधुंकाः वया मनूत उखेलाः थुखेलाः मदयावन। थुकथं इपिं फुक्कं फासफुस जुयाः वन।
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 वयां लिपा मनूतय्गु ल्याःचाः काःगु इलय् गालीलयाम्ह यहूदा धाःम्हं नं अथे हे यानाः थःगु ल्यूल्यू मनू तया जुल। वयात नं स्यानाबिल। अले वया मनूत उखेलाः थुखेलाः मदयावन।
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 “उकिं जिं छिकपिन्त धाये – थ्व मनूतय्त छुं नं यानादी मते। इमित त्वःतादिसँ, छाय्धाःसा इमिगु ज्याखँ मनूतय्गुपाखें खः धयागु जूसा अथें मदयावनी।
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 मखु, परमेश्वरयापाखें खः धयागु जूसा छिकपिन्सं इमित स्यंके फइ मखु। झन जक छिकपिं हे परमेश्वर नाप ल्वाना जूपिं ठहरय् जुइ।”
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 अले इमिसं प्रेरिततय्त दुने सःताः कोर्रां दाय्काः आवंनिसें येशूयागु खँ स्यनेकने याये मते धकाः उजं बियाः त्वःता छ्वल।
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 थथे येशू ख्रीष्टयागु नामय् दाय्काः दुःख सी बहःपिं जूगुलिं प्रेरितत तसकं लय्लय्तायाः सभां पिहां वन।
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 अले न्हिं न्हिं देगलय् व छेँखा पतिकं वनाः स्यं जुइगु व येशू हे मुक्ति बीम्ह ख्रीष्ट खः धयागु भिंगु खँ न्यंकः जुइगु मत्वःतल।
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.