Mateus 22
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs VC
1 Jézù giì lòkòꞌbò có ji ndâ ꞌduù kákáꞌi máa,
1 Jesus tornou a falar-lhes por meio de parábolas:
2 «Ye bà ꞌvii Gba-gbíṛì mítí ꞌbí gbolò gba mbe bàkà i-zó-zò me gbolò ta o bà ko niì mì ꞌviì mì wó gí ꞌbá.
2 The kingdom of the heavens has become like a king who made a wedding feast for his son,
3 Bìndi yí giì tuu ndâ bòò mì wó gí tàkò ndâ ꞌduù tí nó náa yí ma có bà ko niì ji ndú nô. Káa gbèe ꞌduù gbí òkò tí ndú giì gì lá.
3 and sent his bondmen to call the persons invited to the wedding feast, and they would not come.
4 Bìndi yí giì tuu ndâ ꞌbí bòò mì wó kákáꞌi máa, ‹Yo ya gí bà ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nó náa ye ma có bà ko niì mì ꞌviì mì ye ji ndú nó máa, ye bàkà i-zó-zò cee gî. Nògí, ndú gì gí bà zò i.›
4 Again he sent other bondmen, saying, Say to the persons invited, Behold, I have prepared my dinner; my oxen and my fatted beasts are killed, and all things ready; come to the wedding feast.
5 Ndâ bòò mì gba giì ya gí bà ꞌvanda ndi kòcò gba ji ndâ ꞌduù tí nò gbaànjé-gbaànjé ꞌdáá gî. Káa có tí nò giì dù gbí tù ndú ká go mòngò gbí tù bô. Bìndi ndú giì ꞌvaaka ya ta ndi gbí ndâ ꞌdóó nèté mì ndú gbí muu ndú. Ndâ ꞌbí ꞌduù ya gí gbí njí mì ndú, ndâ ꞌbí ꞌduù ꞌvaaka ya gí bà mà ꞌvélè,
5 But they made light of it, and went, one to his own land, and another to his commerce.
6 ndâ ꞌbí ꞌduù ŋìndi ndú giì zèè ndâ ꞌbí bòò mì gba náa yí tuu ndú nó, bìndi ndú giì bàkà ndâ i-nô mítí ndú, ndâ ꞌbí ꞌduù giì ziki ndâ ꞌbí bòò mì gba náa yí tuu ndú nò gî.
6 And the rest, laying hold of his bondmen, ill-treated and slew {them}.
7 «Có ŋa ndâ i tí nò náa ndâ ꞌduù tí nò bàkà nò mâ giì yee tí gba, yí giì tuu ndâ àsìkérì mì wó máa ndú ya gí bà ziki ndâ ꞌduù tí nò, wàa ndú ꞌví cu wu mítí ndâ ꞌbá mì ndú ꞌdáá gî.
7 And {when} the king {heard of it he} was wroth, and having sent his forces, destroyed those murderers and burned their city.
8 Bìndi yí giì tuu ndâ ꞌbí bòò mì wó kákáꞌi máa, ‹Ye bàkà ndâ i-zó-zò bà ko niì cee gî. Káa ndâ ꞌduù tí nó náa ye táánò ma có bà ko niì ji ndú nó ꞌvii tí ndâ mbe gì lá.
8 Then he says to his bondmen, The wedding feast is ready, but those invited were not worthy;
9 Má énò, yo ya ta ndi tí ndâ kpokèjì, wàa yo má ꞌde ndâ ꞌduù, yo ꞌví tèꞌé tí ndú, wàa yo ꞌví njèè i-zó-zò ji ndú, tacó ndâ yâ bà kpílí-kpili.›
9 go therefore into the thoroughfares of the highways, and as many as ye shall find invite to the wedding feast.
10 Ndâ bòò mì gba mâ giì kili ndâ ꞌduù go có mì wó nò gî, ndú giì kaa ndú mí tàꞌi bà zò i.
10 And those bondmen went out into the highways, and brought together all as many as they found, both evil and good; and the wedding feast was furnished with guests.
11 «Gba mâ giì gì tacó bà ꞌvee ndâ wiṛi mì wó, yí giì ŋò ꞌbí ꞌdakò gbí òkò tí ndú mbe yuu me bòngo bà ya gí bà ko niì lá.
11 And the king, having gone in to see the guests, beheld there a man not clothed with a wedding garment.
12 Bìndi gba giì ꞌvee ꞌdakò tí nò, máa, ‹Àá kómbe ye, wò ṛì gí tàꞌi tí nó ta ŋa kpokèjì ngàyi?› Káa bà ꞌvìsì có ji gba giì kpò ꞌdakò tí nò gî.
12 And he says to him, {My} friend, how camest thou in here not having on a wedding garment? But he was speechless.
13 Bìndi gba giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù mì wó mbe kû kpolo tí ndâ wiṛi nó máa ndú eṛe ꞌbì ꞌdakò tí nò gî, wàa ndú ꞌví eṛe kò wó gî, wàa ndú ꞌví te yí ꞌva mí gbí ꞌdíꞌdiꞌo sè, tí bàndò bà wa gbí ta bà ꞌvìì tì ndâ ꞌduù.
13 Then said the king to the servants, Bind him feet and hands, and take him away, and cast him out into the outer darkness: there shall be the weeping and the gnashing of teeth.
14 Tacó à tèꞌé tí ndâ ꞌduù me mbè, káa yí ṛuka ꞌdo gbí òkò tí ndú ká njíꞌdíí.»
14 For many are called ones, but few chosen ones.
15 Ndâ ꞌbí mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà giì kili bà muu ndú kákáꞌi tacó bà zèè Jézù ꞌdo tí mè wó.
15 — ausente —
16 Bìndi ndú giì tuu ndâ ꞌbí mbe tala có mì ndú ta ndâ ꞌbí mbe kû tè gí tàkò có mì Èródè tí gbolò gba, máa ndú ya gí mì Jézù, wàa ndú ꞌví ꞌvee yí ta tiṛì máa, «Mbe nìbà i, ze ŋò wò ni tí ꞌduù ŋìnó jáá, mbe kû nìbà kpokèjì mì Mbíṛì ji ndâ ꞌduù me ta tiṛì lá gî. Wò delè cì gúku tí ꞌduù gbaànjé lá, tacó ndâ ꞌduù ꞌdáá gî kùṛo lo ká gbaànjé.
16 And they send out to him their disciples with the Herodians, saying, Teacher, we know that thou art true and teachest the way of God in truth, and carest not for any one, for thou regardest not men's person;
17 Có mì lo kpónó máa yè? Có mì lo máa, à dú tacó tí ndoo tí ndâ Jùdéyà bà gò i-mírì ji ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò? ꞌDè ji ze gî.»
17 tell us therefore what thou thinkest: Is it lawful to give tribute to Caesar, or not?
18 Káa Jézù giì ꞌdi gbí tiṛì mì ndú nò gî. Tacó énò, yí giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, «Yo kû tala ye tacó yè, ndi yo ndâ mbe nambeè-ṛo?
18 But Jesus, knowing their wickedness, said, Why tempt ye me, hypocrites?
19 Yo tù ŋa njì gùrúsù tí nò náa yo kû gò ji ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò nò ji ye gi.»
19 Shew me the money of the tribute. And they presented to him a denarius.
20 Jézù giì ꞌvee ndú máa, «À ka mítí gùrúsù tí nó nó a muu ꞌdi, ta ṛè wó náa à cu mítí nó?»
20 And he says to them, Whose {is} this image and superscription?
21 Káa ndú giì ꞌvìsì có ji Jézù máa, «A muu ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò, ta ṛè wó náa à cu nò.»
21 They say to him, Caesar's. Then he says to them, Pay then what is Caesar's to Caesar, and what is God's to God.
22 Ndâ ꞌduù tí nò mâ giì ꞌdi ŋa có mì Jézù náa yí ꞌvìsì ji ndú gí tàkò ꞌvé mì ndú nò, nje ndú giì ꞌdèè gî, bìndi ndú giì njè jee yí mí bàndò mì wó.
22 And when they heard {him}, they wondered, and left him, and went away.
23 Ta gbèe ꞌdêꞌo tí nò, ndâ ꞌbí ŋa Jùdéyà ŋìnó mbe ùnje gítí bà ꞌvala ndi ndâ ku ꞌdo gbí muuꞌdú ndú lá nó, giì gì gí mì Jézù, bìndi ndú giì ꞌvee yí máa,
23 — ausente —
24 «Mbe nìbà i, Mòze táánò ꞌdè có énó máa, ꞌduù má kò niì, káa ku giì je yí gî, ndú má jò ta niì tí nò lá, náꞌvindí ku tí nó ꞌví zèè ꞌbì nawù ku tí nò. Mbíṛì má je ꞌviì-ꞌdakò ji ndú, ꞌviì tí nó ꞌví dù gbí mòòkò bìndi ku tí nò.
24 saying, Teacher, Moses said, If any one die, not having children, his brother shall marry his wife and shall raise up seed to his brother.
25 Káa ta ꞌbí o gbaànjé, ꞌbí ꞌviì-ꞌdakò náa nawu ndú jò ndú vô-nje só giì kò niì, káa ku giì je yí si ndú jò ta niì tí nò lá.
25 Now there were with us seven brethren; and the first having married died, and not having seed, left his wife to his brother.
26 ꞌBí náꞌvindí ꞌviì-ꞌdakò tí nò gbaànjé giì zèè ꞌbì nawù ku bìndi wó, káa ndú giì jò ta yí lá, bìndi ku giì je ꞌviì-ꞌdakò tí nò gí tàkò náꞌvindí wó gî. Ndâ ꞌviì-ꞌdakò tí nò vô-nje só gbí yì mì nawu ndú nò ꞌdáá gî tèṛì á cìkii niì tí nò gî. Ku delè giì ṛuka ndú gbaànjé-gbaànjé ꞌdáá gî. Káa gbèe ꞌbí ꞌduù gbí òkò tí ndú mbe jò ꞌviì ta yí wálá.
26 In like manner also the second and the third, unto the seven.
27 Bìndi niì tí nò giì cì tí ndòngbú ꞌduù gí tàkò ndú.
27 And last of all the woman also died.
28 Má énò, niì tí nò bà dù a niì mì ꞌdi gbí òkò tí ndú wúnò ta o bà ꞌvala ndi ndâ ku á ꞌdo gbí muuꞌdú ndú?»
28 In the resurrection therefore of which of the seven shall she be wife, for all had her?
29 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Có mì yo nò lè gî. Tacó yo ꞌdi gbí ndâ có tí nó náa à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì nó lá. Yo delè ꞌdi gbí ndâ kpokèjì bà bàkà ndâ i mì Mbíṛì lá.
29 And Jesus answering said to them, Ye err, not knowing the scriptures nor the power of God.
30 Tacó ta o bà ꞌvala ndi ndâ ku á ꞌdo gbí muuꞌdú ndú wúnò, ndâ ꞌdakò ta ndâ niì bà kò tí ndú kákáꞌi wálá. Tacó ndâ ꞌduù ta o tí nò bà dù go ndâ basìlì á gbíṛì.
30 For in the resurrection they neither marry nor are given in marriage, but are as angels of God in heaven.
31 Káa à má gítí có bà ꞌvala ndi ndâ ku á ꞌdo gbí muuꞌdú ndú, yo jé ꞌdeke có tí nó gbí wáràgà mì Mbíṛì nó lá?
31 Quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que Deus vos disse:
32 Mbíṛì táánò ꞌdè có ji Mòze, máa,
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Ex 3,6}? Ora, ele não é Deus dos mortos, mas Deus dos vivos.
33 Ndâ mbè ꞌduù tí nò mbe tì mí mì Jézù nò mâ giì ꞌdi có tí nò náa yí ꞌvìsì ji ndâ ŋa ndâ Jùdéyà nò mbe ꞌdè có énó máa ndâ ku bà ꞌvala ndi ndú ꞌdo gbí muuꞌdú ndú wálá nò, nje ndú giì ꞌdèè gítí ŋa bà nìbà i mì wó nò gî.
33 E, ouvindo esta doutrina, as turbas se enchiam de grande admiração.
34 Ndâ mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà mâ giì ꞌdi có énó máa Jézù kpò nje ndâ ꞌbí ŋa Jùdéyà ŋìnó mbe kû ꞌdè có máa ndâ ku bà ꞌvala ndi ndú ꞌdo gbí muuꞌdú ndú wálá nó gî, ndú giì kili bà muu ndú, bìndi ndú giì kaa ya gí mì Jézù.
34 Sabendo os fariseus que Jesus reduzira ao silêncio os saduceus, reuniram-se
35 Bìndi ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ndú tí cèe gbolò mbe ꞌdi gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà giì ꞌvee Jézù ta tiṛì, máa,
35 e um deles, doutor da lei, fez-lhe esta pergunta para pô-lo à prova:
36 «Mbe nìbà i, kpóló-kpolo có gbí òkò ndâ có mì Mòze ꞌdáá gî a có ngàyi?»
36 Mestre, qual é o maior mandamento da lei?
37 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Kpóló-kpolo có gbí òkò ndâ có mì Mòze ꞌdáá gî a ŋìnó máa,
37 Respondeu Jesus: Amarás o Senhor teu Deus de todo teu coração, de toda tua alma e de todo teu espírito {Dt 6,5}.
38 Ŋìnò a kpédélé có, delè tí kpóló-kpolo có mbe ndii ndâ ꞌbí sè có mì Mòze ꞌdáá gî ká nò.
38 Este é o maior e o primeiro mandamento.
39 ꞌBí có mì Mòze mbe giì kpolo gí tàkò ŋìnò a ŋìnó máa,
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
40 Ndâ có mì Mòze, ta ndâ bà nìbà i mì ndâ mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì táánò mìì ꞌdáá ká mítí ndâ có tí nò sósòꞌô nò.»
40 Nesses dois mandamentos se resumem toda a lei e os profetas.
41 Jézù giì ꞌvee ndâ mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà tí nó mbe tì ꞌdee yí gî nó máa, «Kóṛó-koṛo có mì yo kpónó gítí Bìndi-Mbíṛì máa yè? Yí a ꞌviì mì ꞌdi?»
41 Como os fariseus se agrupassem, Jesus interrogou-os:
42 Káa ndú giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Yí a ꞌviì mì Dàvídè.»
42 Que pensais vós de Cristo? De quem é filho? Responderam: De Davi!
43 Káa Jézù giì ꞌvee ndú kákáꞌi máa, «Má énò, à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì máa, Dàvídè táánò ꞌdè kòcò ta wotí mì Bèṛi-mì-Mbíṛì gítí Bìndi-Mbíṛì máa,
43 Como então, prosseguiu Jesus, Davi, falando sob inspiração do Espírito, chama-o Senhor, dizendo:
44 ‹Mbíṛì ꞌdè có ji Mbe tí ye máa,
44 O Senhor disse a meu Senhor: Senta-te à minha direita, até que eu ponha teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}?
45 «Má énò, Dàvídè má kû nì mítí Bìndi-Mbíṛì a ‹Mbe tí ye,› Bìndi-Mbíṛì bà giì dù tí ꞌviì mì Dàvídè ta ŋa kpokèjì ngàyi?»
45 Se, pois, Davi o chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Káa bà ꞌvìsì có gí tàkò ꞌvé mì Jézù nò giì kpò ndú gî. Delè ꞌbí ꞌduù kákáꞌi mbe giì yeeke tí wó ta bà ꞌvee yí gítí ꞌbí có ꞌdo gbí ṛi tí nò kû ya gí kùṛo wálá.
46 Ninguém pôde responder-lhe nada. E, depois daquele dia, ninguém mais ousou interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.