Mateus 22
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ARIB
1 Jézù giì lòkòꞌbò có ji ndâ ꞌduù kákáꞌi máa,
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 «Ye bà ꞌvii Gba-gbíṛì mítí ꞌbí gbolò gba mbe bàkà i-zó-zò me gbolò ta o bà ko niì mì ꞌviì mì wó gí ꞌbá.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Bìndi yí giì tuu ndâ bòò mì wó gí tàkò ndâ ꞌduù tí nó náa yí ma có bà ko niì ji ndú nô. Káa gbèe ꞌduù gbí òkò tí ndú giì gì lá.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 Bìndi yí giì tuu ndâ ꞌbí bòò mì wó kákáꞌi máa, ‹Yo ya gí bà ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nó náa ye ma có bà ko niì mì ꞌviì mì ye ji ndú nó máa, ye bàkà i-zó-zò cee gî. Nògí, ndú gì gí bà zò i.›
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 Ndâ bòò mì gba giì ya gí bà ꞌvanda ndi kòcò gba ji ndâ ꞌduù tí nò gbaànjé-gbaànjé ꞌdáá gî. Káa có tí nò giì dù gbí tù ndú ká go mòngò gbí tù bô. Bìndi ndú giì ꞌvaaka ya ta ndi gbí ndâ ꞌdóó nèté mì ndú gbí muu ndú. Ndâ ꞌbí ꞌduù ya gí gbí njí mì ndú, ndâ ꞌbí ꞌduù ꞌvaaka ya gí bà mà ꞌvélè,
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 ndâ ꞌbí ꞌduù ŋìndi ndú giì zèè ndâ ꞌbí bòò mì gba náa yí tuu ndú nó, bìndi ndú giì bàkà ndâ i-nô mítí ndú, ndâ ꞌbí ꞌduù giì ziki ndâ ꞌbí bòò mì gba náa yí tuu ndú nò gî.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 «Có ŋa ndâ i tí nò náa ndâ ꞌduù tí nò bàkà nò mâ giì yee tí gba, yí giì tuu ndâ àsìkérì mì wó máa ndú ya gí bà ziki ndâ ꞌduù tí nò, wàa ndú ꞌví cu wu mítí ndâ ꞌbá mì ndú ꞌdáá gî.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 Bìndi yí giì tuu ndâ ꞌbí bòò mì wó kákáꞌi máa, ‹Ye bàkà ndâ i-zó-zò bà ko niì cee gî. Káa ndâ ꞌduù tí nó náa ye táánò ma có bà ko niì ji ndú nó ꞌvii tí ndâ mbe gì lá.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Má énò, yo ya ta ndi tí ndâ kpokèjì, wàa yo má ꞌde ndâ ꞌduù, yo ꞌví tèꞌé tí ndú, wàa yo ꞌví njèè i-zó-zò ji ndú, tacó ndâ yâ bà kpílí-kpili.›
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Ndâ bòò mì gba mâ giì kili ndâ ꞌduù go có mì wó nò gî, ndú giì kaa ndú mí tàꞌi bà zò i.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 «Gba mâ giì gì tacó bà ꞌvee ndâ wiṛi mì wó, yí giì ŋò ꞌbí ꞌdakò gbí òkò tí ndú mbe yuu me bòngo bà ya gí bà ko niì lá.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Bìndi gba giì ꞌvee ꞌdakò tí nò, máa, ‹Àá kómbe ye, wò ṛì gí tàꞌi tí nó ta ŋa kpokèjì ngàyi?› Káa bà ꞌvìsì có ji gba giì kpò ꞌdakò tí nò gî.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 Bìndi gba giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù mì wó mbe kû kpolo tí ndâ wiṛi nó máa ndú eṛe ꞌbì ꞌdakò tí nò gî, wàa ndú ꞌví eṛe kò wó gî, wàa ndú ꞌví te yí ꞌva mí gbí ꞌdíꞌdiꞌo sè, tí bàndò bà wa gbí ta bà ꞌvìì tì ndâ ꞌduù.
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 Tacó à tèꞌé tí ndâ ꞌduù me mbè, káa yí ṛuka ꞌdo gbí òkò tí ndú ká njíꞌdíí.»
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Ndâ ꞌbí mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà giì kili bà muu ndú kákáꞌi tacó bà zèè Jézù ꞌdo tí mè wó.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Bìndi ndú giì tuu ndâ ꞌbí mbe tala có mì ndú ta ndâ ꞌbí mbe kû tè gí tàkò có mì Èródè tí gbolò gba, máa ndú ya gí mì Jézù, wàa ndú ꞌví ꞌvee yí ta tiṛì máa, «Mbe nìbà i, ze ŋò wò ni tí ꞌduù ŋìnó jáá, mbe kû nìbà kpokèjì mì Mbíṛì ji ndâ ꞌduù me ta tiṛì lá gî. Wò delè cì gúku tí ꞌduù gbaànjé lá, tacó ndâ ꞌduù ꞌdáá gî kùṛo lo ká gbaànjé.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Có mì lo kpónó máa yè? Có mì lo máa, à dú tacó tí ndoo tí ndâ Jùdéyà bà gò i-mírì ji ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò? ꞌDè ji ze gî.»
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Káa Jézù giì ꞌdi gbí tiṛì mì ndú nò gî. Tacó énò, yí giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, «Yo kû tala ye tacó yè, ndi yo ndâ mbe nambeè-ṛo?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Yo tù ŋa njì gùrúsù tí nò náa yo kû gò ji ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò nò ji ye gi.»
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Jézù giì ꞌvee ndú máa, «À ka mítí gùrúsù tí nó nó a muu ꞌdi, ta ṛè wó náa à cu mítí nó?»
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Káa ndú giì ꞌvìsì có ji Jézù máa, «A muu ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò, ta ṛè wó náa à cu nò.»
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Ndâ ꞌduù tí nò mâ giì ꞌdi ŋa có mì Jézù náa yí ꞌvìsì ji ndú gí tàkò ꞌvé mì ndú nò, nje ndú giì ꞌdèè gî, bìndi ndú giì njè jee yí mí bàndò mì wó.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Ta gbèe ꞌdêꞌo tí nò, ndâ ꞌbí ŋa Jùdéyà ŋìnó mbe ùnje gítí bà ꞌvala ndi ndâ ku ꞌdo gbí muuꞌdú ndú lá nó, giì gì gí mì Jézù, bìndi ndú giì ꞌvee yí máa,
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 «Mbe nìbà i, Mòze táánò ꞌdè có énó máa, ꞌduù má kò niì, káa ku giì je yí gî, ndú má jò ta niì tí nò lá, náꞌvindí ku tí nó ꞌví zèè ꞌbì nawù ku tí nò. Mbíṛì má je ꞌviì-ꞌdakò ji ndú, ꞌviì tí nó ꞌví dù gbí mòòkò bìndi ku tí nò.
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Káa ta ꞌbí o gbaànjé, ꞌbí ꞌviì-ꞌdakò náa nawu ndú jò ndú vô-nje só giì kò niì, káa ku giì je yí si ndú jò ta niì tí nò lá.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 ꞌBí náꞌvindí ꞌviì-ꞌdakò tí nò gbaànjé giì zèè ꞌbì nawù ku bìndi wó, káa ndú giì jò ta yí lá, bìndi ku giì je ꞌviì-ꞌdakò tí nò gí tàkò náꞌvindí wó gî. Ndâ ꞌviì-ꞌdakò tí nò vô-nje só gbí yì mì nawu ndú nò ꞌdáá gî tèṛì á cìkii niì tí nò gî. Ku delè giì ṛuka ndú gbaànjé-gbaànjé ꞌdáá gî. Káa gbèe ꞌbí ꞌduù gbí òkò tí ndú mbe jò ꞌviì ta yí wálá.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Bìndi niì tí nò giì cì tí ndòngbú ꞌduù gí tàkò ndú.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Má énò, niì tí nò bà dù a niì mì ꞌdi gbí òkò tí ndú wúnò ta o bà ꞌvala ndi ndâ ku á ꞌdo gbí muuꞌdú ndú?»
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Có mì yo nò lè gî. Tacó yo ꞌdi gbí ndâ có tí nó náa à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì nó lá. Yo delè ꞌdi gbí ndâ kpokèjì bà bàkà ndâ i mì Mbíṛì lá.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Tacó ta o bà ꞌvala ndi ndâ ku á ꞌdo gbí muuꞌdú ndú wúnò, ndâ ꞌdakò ta ndâ niì bà kò tí ndú kákáꞌi wálá. Tacó ndâ ꞌduù ta o tí nò bà dù go ndâ basìlì á gbíṛì.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 Káa à má gítí có bà ꞌvala ndi ndâ ku á ꞌdo gbí muuꞌdú ndú, yo jé ꞌdeke có tí nó gbí wáràgà mì Mbíṛì nó lá?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 Mbíṛì táánò ꞌdè có ji Mòze, máa,
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Ndâ mbè ꞌduù tí nò mbe tì mí mì Jézù nò mâ giì ꞌdi có tí nò náa yí ꞌvìsì ji ndâ ŋa ndâ Jùdéyà nò mbe ꞌdè có énó máa ndâ ku bà ꞌvala ndi ndú ꞌdo gbí muuꞌdú ndú wálá nò, nje ndú giì ꞌdèè gítí ŋa bà nìbà i mì wó nò gî.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Ndâ mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà mâ giì ꞌdi có énó máa Jézù kpò nje ndâ ꞌbí ŋa Jùdéyà ŋìnó mbe kû ꞌdè có máa ndâ ku bà ꞌvala ndi ndú ꞌdo gbí muuꞌdú ndú wálá nó gî, ndú giì kili bà muu ndú, bìndi ndú giì kaa ya gí mì Jézù.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Bìndi ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ndú tí cèe gbolò mbe ꞌdi gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà giì ꞌvee Jézù ta tiṛì, máa,
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 «Mbe nìbà i, kpóló-kpolo có gbí òkò ndâ có mì Mòze ꞌdáá gî a có ngàyi?»
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Kpóló-kpolo có gbí òkò ndâ có mì Mòze ꞌdáá gî a ŋìnó máa,
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Ŋìnò a kpédélé có, delè tí kpóló-kpolo có mbe ndii ndâ ꞌbí sè có mì Mòze ꞌdáá gî ká nò.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 ꞌBí có mì Mòze mbe giì kpolo gí tàkò ŋìnò a ŋìnó máa,
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Ndâ có mì Mòze, ta ndâ bà nìbà i mì ndâ mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì táánò mìì ꞌdáá ká mítí ndâ có tí nò sósòꞌô nò.»
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Jézù giì ꞌvee ndâ mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà tí nó mbe tì ꞌdee yí gî nó máa, «Kóṛó-koṛo có mì yo kpónó gítí Bìndi-Mbíṛì máa yè? Yí a ꞌviì mì ꞌdi?»
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 Káa ndú giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Yí a ꞌviì mì Dàvídè.»
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Káa Jézù giì ꞌvee ndú kákáꞌi máa, «Má énò, à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì máa, Dàvídè táánò ꞌdè kòcò ta wotí mì Bèṛi-mì-Mbíṛì gítí Bìndi-Mbíṛì máa,
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‹Mbíṛì ꞌdè có ji Mbe tí ye máa,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 «Má énò, Dàvídè má kû nì mítí Bìndi-Mbíṛì a ‹Mbe tí ye,› Bìndi-Mbíṛì bà giì dù tí ꞌviì mì Dàvídè ta ŋa kpokèjì ngàyi?»
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Káa bà ꞌvìsì có gí tàkò ꞌvé mì Jézù nò giì kpò ndú gî. Delè ꞌbí ꞌduù kákáꞌi mbe giì yeeke tí wó ta bà ꞌvee yí gítí ꞌbí có ꞌdo gbí ṛi tí nò kû ya gí kùṛo wálá.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.