Mateus 22
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NTLH
1 Jézù giì lòkòꞌbò có ji ndâ ꞌduù kákáꞌi máa,
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 «Ye bà ꞌvii Gba-gbíṛì mítí ꞌbí gbolò gba mbe bàkà i-zó-zò me gbolò ta o bà ko niì mì ꞌviì mì wó gí ꞌbá.
2 — O
3 Bìndi yí giì tuu ndâ bòò mì wó gí tàkò ndâ ꞌduù tí nó náa yí ma có bà ko niì ji ndú nô. Káa gbèe ꞌduù gbí òkò tí ndú giì gì lá.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Bìndi yí giì tuu ndâ ꞌbí bòò mì wó kákáꞌi máa, ‹Yo ya gí bà ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nó náa ye ma có bà ko niì mì ꞌviì mì ye ji ndú nó máa, ye bàkà i-zó-zò cee gî. Nògí, ndú gì gí bà zò i.›
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Ndâ bòò mì gba giì ya gí bà ꞌvanda ndi kòcò gba ji ndâ ꞌduù tí nò gbaànjé-gbaànjé ꞌdáá gî. Káa có tí nò giì dù gbí tù ndú ká go mòngò gbí tù bô. Bìndi ndú giì ꞌvaaka ya ta ndi gbí ndâ ꞌdóó nèté mì ndú gbí muu ndú. Ndâ ꞌbí ꞌduù ya gí gbí njí mì ndú, ndâ ꞌbí ꞌduù ꞌvaaka ya gí bà mà ꞌvélè,
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 ndâ ꞌbí ꞌduù ŋìndi ndú giì zèè ndâ ꞌbí bòò mì gba náa yí tuu ndú nó, bìndi ndú giì bàkà ndâ i-nô mítí ndú, ndâ ꞌbí ꞌduù giì ziki ndâ ꞌbí bòò mì gba náa yí tuu ndú nò gî.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 «Có ŋa ndâ i tí nò náa ndâ ꞌduù tí nò bàkà nò mâ giì yee tí gba, yí giì tuu ndâ àsìkérì mì wó máa ndú ya gí bà ziki ndâ ꞌduù tí nò, wàa ndú ꞌví cu wu mítí ndâ ꞌbá mì ndú ꞌdáá gî.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 Bìndi yí giì tuu ndâ ꞌbí bòò mì wó kákáꞌi máa, ‹Ye bàkà ndâ i-zó-zò bà ko niì cee gî. Káa ndâ ꞌduù tí nó náa ye táánò ma có bà ko niì ji ndú nó ꞌvii tí ndâ mbe gì lá.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Má énò, yo ya ta ndi tí ndâ kpokèjì, wàa yo má ꞌde ndâ ꞌduù, yo ꞌví tèꞌé tí ndú, wàa yo ꞌví njèè i-zó-zò ji ndú, tacó ndâ yâ bà kpílí-kpili.›
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Ndâ bòò mì gba mâ giì kili ndâ ꞌduù go có mì wó nò gî, ndú giì kaa ndú mí tàꞌi bà zò i.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 «Gba mâ giì gì tacó bà ꞌvee ndâ wiṛi mì wó, yí giì ŋò ꞌbí ꞌdakò gbí òkò tí ndú mbe yuu me bòngo bà ya gí bà ko niì lá.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Bìndi gba giì ꞌvee ꞌdakò tí nò, máa, ‹Àá kómbe ye, wò ṛì gí tàꞌi tí nó ta ŋa kpokèjì ngàyi?› Káa bà ꞌvìsì có ji gba giì kpò ꞌdakò tí nò gî.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Bìndi gba giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù mì wó mbe kû kpolo tí ndâ wiṛi nó máa ndú eṛe ꞌbì ꞌdakò tí nò gî, wàa ndú ꞌví eṛe kò wó gî, wàa ndú ꞌví te yí ꞌva mí gbí ꞌdíꞌdiꞌo sè, tí bàndò bà wa gbí ta bà ꞌvìì tì ndâ ꞌduù.
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Tacó à tèꞌé tí ndâ ꞌduù me mbè, káa yí ṛuka ꞌdo gbí òkò tí ndú ká njíꞌdíí.»
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Ndâ ꞌbí mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà giì kili bà muu ndú kákáꞌi tacó bà zèè Jézù ꞌdo tí mè wó.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Bìndi ndú giì tuu ndâ ꞌbí mbe tala có mì ndú ta ndâ ꞌbí mbe kû tè gí tàkò có mì Èródè tí gbolò gba, máa ndú ya gí mì Jézù, wàa ndú ꞌví ꞌvee yí ta tiṛì máa, «Mbe nìbà i, ze ŋò wò ni tí ꞌduù ŋìnó jáá, mbe kû nìbà kpokèjì mì Mbíṛì ji ndâ ꞌduù me ta tiṛì lá gî. Wò delè cì gúku tí ꞌduù gbaànjé lá, tacó ndâ ꞌduù ꞌdáá gî kùṛo lo ká gbaànjé.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Có mì lo kpónó máa yè? Có mì lo máa, à dú tacó tí ndoo tí ndâ Jùdéyà bà gò i-mírì ji ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò? ꞌDè ji ze gî.»
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Káa Jézù giì ꞌdi gbí tiṛì mì ndú nò gî. Tacó énò, yí giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, «Yo kû tala ye tacó yè, ndi yo ndâ mbe nambeè-ṛo?
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Yo tù ŋa njì gùrúsù tí nò náa yo kû gò ji ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò nò ji ye gi.»
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Jézù giì ꞌvee ndú máa, «À ka mítí gùrúsù tí nó nó a muu ꞌdi, ta ṛè wó náa à cu mítí nó?»
20 e ele perguntou:
21 Káa ndú giì ꞌvìsì có ji Jézù máa, «A muu ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò, ta ṛè wó náa à cu nò.»
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Ndâ ꞌduù tí nò mâ giì ꞌdi ŋa có mì Jézù náa yí ꞌvìsì ji ndú gí tàkò ꞌvé mì ndú nò, nje ndú giì ꞌdèè gî, bìndi ndú giì njè jee yí mí bàndò mì wó.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Ta gbèe ꞌdêꞌo tí nò, ndâ ꞌbí ŋa Jùdéyà ŋìnó mbe ùnje gítí bà ꞌvala ndi ndâ ku ꞌdo gbí muuꞌdú ndú lá nó, giì gì gí mì Jézù, bìndi ndú giì ꞌvee yí máa,
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 «Mbe nìbà i, Mòze táánò ꞌdè có énó máa, ꞌduù má kò niì, káa ku giì je yí gî, ndú má jò ta niì tí nò lá, náꞌvindí ku tí nó ꞌví zèè ꞌbì nawù ku tí nò. Mbíṛì má je ꞌviì-ꞌdakò ji ndú, ꞌviì tí nó ꞌví dù gbí mòòkò bìndi ku tí nò.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Káa ta ꞌbí o gbaànjé, ꞌbí ꞌviì-ꞌdakò náa nawu ndú jò ndú vô-nje só giì kò niì, káa ku giì je yí si ndú jò ta niì tí nò lá.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 ꞌBí náꞌvindí ꞌviì-ꞌdakò tí nò gbaànjé giì zèè ꞌbì nawù ku bìndi wó, káa ndú giì jò ta yí lá, bìndi ku giì je ꞌviì-ꞌdakò tí nò gí tàkò náꞌvindí wó gî. Ndâ ꞌviì-ꞌdakò tí nò vô-nje só gbí yì mì nawu ndú nò ꞌdáá gî tèṛì á cìkii niì tí nò gî. Ku delè giì ṛuka ndú gbaànjé-gbaànjé ꞌdáá gî. Káa gbèe ꞌbí ꞌduù gbí òkò tí ndú mbe jò ꞌviì ta yí wálá.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Bìndi niì tí nò giì cì tí ndòngbú ꞌduù gí tàkò ndú.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Má énò, niì tí nò bà dù a niì mì ꞌdi gbí òkò tí ndú wúnò ta o bà ꞌvala ndi ndâ ku á ꞌdo gbí muuꞌdú ndú?»
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Có mì yo nò lè gî. Tacó yo ꞌdi gbí ndâ có tí nó náa à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì nó lá. Yo delè ꞌdi gbí ndâ kpokèjì bà bàkà ndâ i mì Mbíṛì lá.
29 Jesus respondeu:
30 Tacó ta o bà ꞌvala ndi ndâ ku á ꞌdo gbí muuꞌdú ndú wúnò, ndâ ꞌdakò ta ndâ niì bà kò tí ndú kákáꞌi wálá. Tacó ndâ ꞌduù ta o tí nò bà dù go ndâ basìlì á gbíṛì.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Káa à má gítí có bà ꞌvala ndi ndâ ku á ꞌdo gbí muuꞌdú ndú, yo jé ꞌdeke có tí nó gbí wáràgà mì Mbíṛì nó lá?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 Mbíṛì táánò ꞌdè có ji Mòze, máa,
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Ndâ mbè ꞌduù tí nò mbe tì mí mì Jézù nò mâ giì ꞌdi có tí nò náa yí ꞌvìsì ji ndâ ŋa ndâ Jùdéyà nò mbe ꞌdè có énó máa ndâ ku bà ꞌvala ndi ndú ꞌdo gbí muuꞌdú ndú wálá nò, nje ndú giì ꞌdèè gítí ŋa bà nìbà i mì wó nò gî.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Ndâ mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà mâ giì ꞌdi có énó máa Jézù kpò nje ndâ ꞌbí ŋa Jùdéyà ŋìnó mbe kû ꞌdè có máa ndâ ku bà ꞌvala ndi ndú ꞌdo gbí muuꞌdú ndú wálá nó gî, ndú giì kili bà muu ndú, bìndi ndú giì kaa ya gí mì Jézù.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Bìndi ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ndú tí cèe gbolò mbe ꞌdi gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà giì ꞌvee Jézù ta tiṛì, máa,
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 «Mbe nìbà i, kpóló-kpolo có gbí òkò ndâ có mì Mòze ꞌdáá gî a có ngàyi?»
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Kpóló-kpolo có gbí òkò ndâ có mì Mòze ꞌdáá gî a ŋìnó máa,
37 Jesus respondeu:
38 Ŋìnò a kpédélé có, delè tí kpóló-kpolo có mbe ndii ndâ ꞌbí sè có mì Mòze ꞌdáá gî ká nò.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 ꞌBí có mì Mòze mbe giì kpolo gí tàkò ŋìnò a ŋìnó máa,
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Ndâ có mì Mòze, ta ndâ bà nìbà i mì ndâ mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì táánò mìì ꞌdáá ká mítí ndâ có tí nò sósòꞌô nò.»
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Jézù giì ꞌvee ndâ mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà tí nó mbe tì ꞌdee yí gî nó máa, «Kóṛó-koṛo có mì yo kpónó gítí Bìndi-Mbíṛì máa yè? Yí a ꞌviì mì ꞌdi?»
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 Káa ndú giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Yí a ꞌviì mì Dàvídè.»
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Káa Jézù giì ꞌvee ndú kákáꞌi máa, «Má énò, à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì máa, Dàvídè táánò ꞌdè kòcò ta wotí mì Bèṛi-mì-Mbíṛì gítí Bìndi-Mbíṛì máa,
43 Jesus tornou a perguntar:
44 ‹Mbíṛì ꞌdè có ji Mbe tí ye máa,
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 «Má énò, Dàvídè má kû nì mítí Bìndi-Mbíṛì a ‹Mbe tí ye,› Bìndi-Mbíṛì bà giì dù tí ꞌviì mì Dàvídè ta ŋa kpokèjì ngàyi?»
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Káa bà ꞌvìsì có gí tàkò ꞌvé mì Jézù nò giì kpò ndú gî. Delè ꞌbí ꞌduù kákáꞌi mbe giì yeeke tí wó ta bà ꞌvee yí gítí ꞌbí có ꞌdo gbí ṛi tí nò kû ya gí kùṛo wálá.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.