Mateus 15
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs VC
1 Ta o tí nò, ndâ ꞌbí mbe kpolo tí tàkìì tí ndâ ꞌbí mbe ꞌdi gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà, mbe gì gí mì Jézù ꞌdo Jèrùzàlémè, giì ꞌvee yí, máa,
1 Alguns fariseus e escribas de Jerusalém vieram um dia ter com Jesus e lhe disseram:
2 «Ndâ mbe tala có mì lo bàkà go tàkìì mì ndâ ká gù ndoo lá tacó yè? Ndú caka ꞌbì ndú kùṛo bà zò i go i gbí tàkìì mì ndoo ndâ Jùdéyà lá.»
2 Por que transgridem teus discípulos a tradição dos antigos? Nem mesmo lavam as mãos antes de comer.
3 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, «Káa yo kû ṛu ndi tàkìì mì yo si có mì Mbíṛì mí to tacó yè?
3 Jesus respondeu-lhes: E vós, por que violais os preceitos de Deus, por causa de vossa tradição?
4 Tacó Mbíṛì ꞌdè có énó máa, ‹Bàkà nèté ndâ bu lo ta nawu lo. Wàa ꞌduù má si ndâ bu wó ta nawu wó tí i lá, à ꞌví zi yí gî.›
4 Deus disse: Honra teu pai e tua mãe; aquele que amaldiçoar seu pai ou sua mãe será castigado de morte {Ex 20,12; 21,17}.
5 Káa yo giì ꞌdè có gbí tàkìì mì yo énó máa, ꞌduù má ꞌdè có ji ndâ bu wó ta nawu wó énó máa, yì ci bà i mì ndú nó náa yì máa yì bà konì ta ndú nó ji Mbíṛì gî,
5 Mas vós dizeis: Aquele que disser a seu pai ou a sua mãe: aquilo com que eu vos poderia assistir, já ofereci a Deus,
6 gbí énó máa, yí ja nó a miṛi wó ꞌdo tà nèté ndú gî. Yo kû si có mì Mbíṛì tí có ta gbí wálá, bìndi yo giì zèè tí kpoò a có tàkìì mì yo gbí ŋa kèjì tí nò.
6 esse já não é obrigado a socorrer de outro modo a seus pais. Assim, por causa de vossa tradição, anulais a palavra de Deus.
7 Yo kû eendi ndâ ꞌduù máa yo a ndâ tó ꞌduù mì Mbíṛì! Ìzáyà tí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì táánò ꞌdè gítí ŋa ndâ ꞌduù go yo nò a yúcó, máa,
7 Hipócritas! É bem de vós que fala o profeta Isaías:
8 Mbíṛì máa,
8 Este povo somente me honra com os lábios; seu coração, porém, está longe de mim.
9 Gbí ndâ i mì ndú náa ndú kû bàkà ji ye nó wálá;
9 Vão é o culto que me prestam, porque ensinam preceitos que só vêm dos homens {Is 29,13}.
10 Jézù giì tèꞌé tí ndâ ꞌduù me mbè. Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú, máa, «Yo sè tù yo, wàa yo ꞌví ꞌdi gbí có tí nó náa ye kû ꞌdè ji yo nô!
10 Depois, reuniu os assistentes e disse-lhes:
11 À me i ŋìnó mbe ya gí gbí nje ꞌduù nó ká volo gbí yì lá. A ndâ i ŋìnó mbe co ꞌdo gbí yì ꞌduù nó ká volo yí.»
11 Ouvi e compreendei. Não é aquilo que entra pela boca que mancha o homem, mas aquilo que sai dele. Eis o que mancha o homem.
12 Ndâ mbe tala có mì Jézù giì ya gí mì wó bìndi bà ꞌdè có tí nò mì wó, bìndi ndú giì ꞌvee yí, máa, «Wò ŋò ni gî máa, có tí nò náa wò ꞌdè nò zèè tí ndâ mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà ngé, nò gî?»
12 Então se aproximaram dele seus discípulos e disseram-lhe: Sabes que os fariseus se escandalizaram com as palavras que ouviram?
13 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, «Àá bà giì ndoo ndâ mû ŋìnó náa à me Bu ye ká ṛò ndú lá nó ta tà teè ndú ꞌdáá gî.
13 Jesus respondeu: Toda planta que meu Pai celeste não plantou será arrancada pela raiz.
14 Yo si káa ndú. Ndú a ndâ mbe sú ṛo mbe kû ja ndâ ꞌbí ka ndú mbe sú ṛo. Káa mbe sú ṛo má ja ꞌbí ka wó mbe sú ṛo, ndú só bà ꞌva tí ndú gbí gùù.»
14 Deixai-os. São cegos e guias de cegos. Ora, se um cego conduz a outro, tombarão ambos na mesma vala.
15 Káa Pìyétòrò giì ꞌdè có ji Jézù, máa, «ꞌDè gbí có tí nó náa wò ꞌdè gítí ndâ i ŋìnó mbe ya gí gbí yì ꞌduù, ta i ŋìnó mbe co ꞌdo gbí yì ꞌduù nò ji ze.»
15 Tomando então a palavra, Pedro disse: Explica-nos esta parábola.
16 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, «Muu yo di tí kpónó kpolo ká go muu sè ndâ ꞌbí ꞌduù delè.
16 Jesus respondeu: Sois também vós de tão pouca compreensão?
17 Yo ŋò ni lá máa, i ŋìnó mbe co gbí nje ꞌduù ya gí gbí yì wó nó, kû ndii co gbí yì wó ya gí tà mbílì?
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai ao ventre e depois é lançado num lugar secreto?
18 A ndâ i ŋìnó mbe gì ꞌdo gbí yì ꞌduù nó ká volo ꞌduù, tacó ndú gì ꞌdo gbí njembí ꞌduù.
18 Ao contrário, aquilo que sai da boca provém do coração, e é isso o que mancha o homem.
19 Tacó ndâ vo-vò kóṛó-koṛo có, go: bà koṛo có gítí bà zi ꞌduù, ta bà koṛo có gítí bà bàkà bangbaya, ta bà koṛo có gítí bà-nò-vò-ndô, ta bà koṛo có gítí bà ngbà i, ta bà koṛo ꞌvéṛè gítí ndâ ꞌbí ꞌduù, ta bà koṛo vò có gítí ndâ ꞌbí ꞌduù,
19 Porque é do coração que provêm os maus pensamentos, os homicídios, os adultérios, as impurezas, os furtos, os falsos testemunhos, as calúnias.
20 ta bà ꞌdè có gítí ŋa ndâ i tí nò ká kû volo ꞌduù. Káa bà caka ꞌbì a kùṛo bà zò i lá volo ꞌduù lá.»
20 Eis o que mancha o homem. Comer, porém, sem ter lavado as mãos, isso não mancha o homem.
21 Jézù giì njè nò ꞌdo Jènèsàrétì ya gí gbí ꞌbí to á dê ta ndâ gbata Tírò ta Sìdónì.
21 Jesus partiu dali e retirou-se para os arredores de Tiro e Sidônia.
22 Mâ giì zekeꞌo, ꞌbí niì tí jú Kánànì ta ꞌbá mì ndú gbí to tí nò giì gì gí mì Jézù, bìndi yí giì ꞌdeke tí wó ji yí ta bà wa gbí, máa, «Ákoo Buù, ꞌViì mì Dàvídè, ŋò yê ṛo ye. Nájú ye ta i-gbí-muu wó, káa i tí nò kû bàkà yí tí vò i.»
22 E eis que uma cananéia, originária daquela terra, gritava: Senhor, filho de Davi, tem piedade de mim! Minha filha está cruelmente atormentada por um demônio.
23 Káa Jézù giì ꞌvìsì có gí tàkò có mì niì tí nò lá. Bìndi ndâ mbe tala có mì Jézù giì ꞌdè có ji yí máa, «Si niì tí nò ꞌví co ta ŋa wo mì wó nò ꞌdo tàkò ndoo gî!»
23 Jesus não lhe respondeu palavra alguma. Seus discípulos vieram a ele e lhe disseram com insistência: Despede-a, ela nos persegue com seus gritos.
24 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, «À tuu ye ká tacó tí ndâ Ìzìrìyélì ŋìnó go ndâ rómbo mbe giṛiꞌo gî nô cuki.»
24 Jesus respondeu-lhes: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Káa niì tí nò giì zèè kò Jézù ta bà ꞌdeke tí wó máa, «Konì ye, Buù!»
25 Mas aquela mulher veio prostrar-se diante dele, dizendo: Senhor, ajuda-me!
26 Jézù giì ꞌvìsì có ji yí, máa, «Bà te i-zó-zò mì ndâ ꞌviì ji ndâ bô me dú lá.»
26 Jesus respondeu-lhe: Não convém jogar aos cachorrinhos o pão dos filhos. _
27 Káa niì tí nò giì ꞌvìsì có ji Jézù, máa, «Có mì lo nò dú, Buù. Káa kpêtí ká énò, ndâ bô ngbá kû zò ndâ njúnjú i-zó-zò ŋìnó mbe kû ꞌvaka tí to ꞌdo mì ndâ mbe tí ndú nô.»
27 Certamente, Senhor, replicou-lhe ela; mas os cachorrinhos ao menos comem as migalhas que caem da mesa de seus donos...
28 Bìndi Jézù giì ꞌvìsì có ji niì tí nò, máa, «Wò ùnje gítí ye ta njembí lo gbaànjé, naà! Má énò, àá bà je i mì lo ta gó tí lo nò ji wò gî.» À káa bà ꞌdè có tí nò mì Jézù, nájú niì tí nò ngé giì ꞌde ꞌválá gî.
28 Disse-lhe, então, Jesus: Ó mulher, grande é tua fé! Seja-te feito como desejas. E na mesma hora sua filha ficou curada.
29 Jézù giì njè nó ꞌdo tí to tí nò a seè ndâ gbata Tírò ta Sìdónì nò co yì kàpá Gàlìléyà ya gí bà ki tí wó pí gú.
29 Jesus saiu daquela região e voltou para perto do mar da Galiléia. Subiu a uma colina e sentou-se ali.
30 Bìndi ndâ ꞌduù me mbè giì kaa ndâ mbe nòꞌo, ta ndâ mbe ósú, ta ndâ ꞌduù ŋìnó ta ndâ i-gbí-muu ndú nó ya tí ji yí. Bìndi yí giì ꞌvala ndú gbaànjé-gbaànjé ꞌdáá gî.
30 Então numerosa multidão aproximou-se dele, trazendo consigo mudos, cegos, coxos, aleijados e muitos outros enfermos. Puseram-nos aos seus pés e ele os curou,
31 Nje ndâ mbè ꞌduù tí nò giì ꞌdèè ta bà ŋò ndâ ꞌduù ŋìnó ta mè ndú mbe eṛe tí gî nó kû ꞌdè có, ndâ ꞌduù ŋìnó tí ndâ mbe ósú nó gì tí ndâ cèe ꞌduù gî, ndâ ꞌduù ŋìnó ta kò ndú gbeleꞌve gî nó kû nò nó, ndâ mbe sú ṛo kû ŋò i. Bìndi ndú giì ùlù Mbíṛì mì ndâ Ìzìrìyélì.
31 de sorte que o povo estava admirado ante o espetáculo dos mudos que falavam, daqueles aleijados curados, de coxos que andavam, dos cegos que viam; e glorificavam ao Deus de Israel.
32 Bìndi Jézù giì tèꞌé tí ndâ mbe tala có mì wó. Yí giì ꞌdè có ji ndú, máa, «Yê ṛo ndâ ꞌduù tí nó ꞌdáá gî tí ye ngé. Tacó ndú kpónó bàkà ta ye bà-i-nó a sili taꞌô, káa i-zó-zò tacó bà je ji ndú wálá. Káa go bà njè ndú gí ꞌbá mì ndú ta go tí ndú tí ye wálá, tacó ndú bà ꞌdèè ta go mí kpokèjì.»
32 Jesus, porém, reuniu os seus discípulos e disse-lhes: Tenho piedade esta multidão: eis que há três dias está perto de mim e não tem nada para comer. Não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 Káa ndâ mbe tala có mì Jézù giì ꞌvìsì có ji yí, máa, «À ꞌví ꞌde i-zó-zò bà je ji ŋa mbè ꞌduù tí nó ꞌdo ngòó gbí ŋa to tí nó ta ndâ ꞌduù tí wálá nó?»
33 Disseram-lhe os discípulos: De que maneira procuraremos neste lugar deserto pão bastante para saciar tal multidão?
34 Káa Jézù giì ꞌvee ndú, máa, «Àá mì yo a ndâ kù kô ée?»
34 Pergunta-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Sete, e alguns peixinhos, responderam eles.
35 Jézù bà-i-nò giì ꞌdè có ji ndâ mbè ꞌduù tí nò, máa, ndú ki tí ndú to.
35 Mandou, então, a multidão assentar-se no chão,
36 Bìndi yí giì kaa ndâ kù kô tí nò á vô-nje só, ta ndâ vící sè tí nò á mì ndâ mbe tala có mì wó nò, yí giì ꞌdè nìkì maa ji Mbíṛì, bìndi yí giì kiꞌviki gbí ndú, yí giì kaa ji ndâ mbe tala có mì wó, ndú giì njèè ji ndâ mbè ꞌduù tí nò.
36 tomou os sete pães e os peixes e abençoou-os. Depois os partiu e os deu aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Ndâ mbè ꞌduù tí nò ꞌdáá gî giì zò i yè yì ndú go ŋìnó náa à nìkì tí ndú. Bìndi à giì ṛuka sè i-zó-zò á bìndi ndú yeke ndâ kèè vô-nje só.
37 Todos comeram e ficaram saciados, e, dos pedaços que restaram, encheram sete cestos.
38 Muu ndâ ꞌdakò mbe zò i ta o tí nò ꞌdáá gî álìfì nàꞌô. À ꞌdeke ndâ niì ta ndâ ꞌviì lá.
38 Ora, os que se alimentaram foram quatro mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
39 Jézù mâ giì je nó ji ndâ mbè ndâ ꞌduù tí nò á bìndi bà zò i mì ndú gî, yí giì di ngo ta gbâ ꞌdo bà-i-nò gí gbí to Màgàdánì.
39 Jesus então despediu o povo, subiu para a barca e retornou à região de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.