Mateus 14
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NVT
1 Ta o tí nó Èródè tí gbolò gba mì ndâ ꞌduù Gàlìléyà mâ giì ꞌdi tàwo Jézù,
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 yí giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù mì wó máa, «ꞌDuù tí nò bà dù a Jòvánì tí nó tí mbe caka tí ndâ ꞌduù náa ye táánò da miṛi wó nô! A yí ká ꞌvala ndi wó ꞌdo gbí muuꞌdú wó. Ŋìnò a gbí ndeṛè ndâ seṛè tí nò mbe kû bàkà tí nò ká nò.»
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 Tacó àá táánò a Èródè ká tuu ndâ àsìkérì mì wó ya gí bà zèè Jòvánì, ndú giì eṛe yí te mí gbí zàà. Yí bàkà énò á muu Èródìyà tí niì mì náꞌvindí wó Fìlípò, náa yí tí Èródè ká ja yí ꞌdo tí wó kò gî.
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 Káa Jòvánì ta o ꞌdáá gî kû ꞌdè có ji Èródè, máa, «Àá mì lo me yúcó tacó bà ja niì mì náꞌvindí lo ꞌdo tí wó lá, tacó à ndoo gì ndu si ndu káa wuù lá.»
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 A gbí muu Èródè ta o tí nò a có bà zi Jòvánì, káa gúku ndâ ꞌduù mbe si Jòvánì tí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì giì kpò yí gî.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Ta o kàrámà bà jò Èródè, nájú Èródìyà giì dù ṛu ji ndâ Èródè ta ndâ wiṛi mì wó. Ṛu mì ꞌvinî tí nó giì peteke tàkòcò Èródè ngé ndii gî.
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 Bìndi yí giì see tí wó ji ꞌvinî tí nó, máa yí kpêtí má yù ꞌdo tí yì káa ŋa yè wè, yì bà je ji yí gî.
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Nawu ꞌvinî tí nò, tí Èródìyà, mâ giì ꞌdi có tí nò, yí giì ya gí gbí muu nájú wó, máa, yí ya gí bà ꞌdè có ji Èródè máa, «Je muu Jòvánì tí mbe caka tí ndâ ꞌduù ji ye mí gbí sânì kpónó mí kùṛo ndâ ꞌduù tí nò.»
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Gbí dìì Èródè giì ciki ta bà ꞌdi ŋa có mì ꞌvinî tí nò gî. Káa yí mâ giì koṛo có bà see tí tí nó náa yí see ta tí wó á mì kùṛo ndâ wiṛi mì wó ꞌdáá gî nó, nô bà ꞌvìsì muu wó giì kpò yí gî. Tacó énò, yí giì ꞌdè có ji ndâ àsìkérì mì wó,
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 máa, ndú ya gí bà da muu Jòvánì ꞌdo gbí zàà gì tí ji ꞌvinî tí nò.
10 João foi decapitado na prisão,
11 Ndâ àsìkérì bà-i-nò giì ya gí bà da muu Jòvánì, ndú giì te mí gbí sânì, ndú giì ya tí ji ꞌvinî tí nò. Bìndi yí giì te ya tí ji nawu wó.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Ndâ mbe tala có mì Jòvánì giì kaa ya gí bà te ku wó. Ndú mâ giì duu yí gî, ndú giì ya gí bà ꞌdè có ji Jézù.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Jézù mâ giì ꞌdi có ku Jòvánì, yí giì di ngo ta gbâ ta kpéétí wó kû ya gítí ꞌbí bàndò ta ndâ ꞌduù tí wálá, tìto kàpá Gàlìléyà. Káa ndâ ꞌduù mâ giì ꞌdi có bà ya yí nò, ndú giì kaa ꞌdo gbí ndâ gbata ta kò ndú ya gí tàkò wó.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Yí mâ giì co gí to ꞌdo gbí gbâ, yí giì ŋò ndâ mbè ꞌduù tí nò, yê ṛo ndú giì bàkà yí ngé ndii gî. Bìndi yí giì ꞌvala ndâ ꞌduù ŋìnó ta nòꞌo tí ndú nô.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Ndâ mbe tala có mì Jézù mâ giì ŋò ꞌdêꞌo bàkà tí gî, ndú giì ꞌdè có ji yí, máa, «O kpónó ndii gî, káa ndâ ꞌduù ta ꞌbá bà-i-nó wálá. Má énò, si ndâ mbè ꞌduù tí nó ꞌví nje gî, wàa ndú ꞌví ya gí bà pà i-zó-zò ꞌdo tí ndâ bàndò tí nó ta ndâ ꞌduù kuu tí nô.»
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndâ mbe tala có mì wó, máa, «Ndú bà ya wálá. Yo je i-zó-zò ji ndú wàa ndú ꞌví zò .»
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Káa ndâ mbe tala có mì Jézù giì ꞌvìsì có ji yí, máa, «Àá mì ze káa ndâ kù kô vô, ta ndâ sè sósòꞌô cuki.»
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, «Yo kaa ndú gì tí ji ye.»
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nò máa ndú ki tí ndú to gbí mbílì. Ndâ ꞌduù mâ, máa, giì ki tí ndú to go có mì wó nò gî, yí giì kaa ndâ kù kô nó vô, ta ndâ sè tí nó sósòꞌô náa ndâ mbe tala có mì wó kaa ji yí nó mí ꞌbì wó. Yí giì zekeꞌo gí gbíṛì, yí giì ꞌdè nìkì maa ji Mbíṛì. Bìndi yí giì kiꞌviki gbí ndâ kù kô tí nò, bìndi yí giì kaa ndú ji ndâ mbe tala có mì wó, bìndi ndú giì njèè ji ndâ mbè ꞌduù tí nò.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Ndâ ꞌduù ꞌdáá gî giì zò i yè yì ndú, bìndi à giì kili ndâ sè i-zó-zò á bìndi ndú yeke ndâ kèè muuꞌbì-nje só.
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Muu ndâ ꞌdakò mbe zò i ta o tí nò; ꞌdáá gî álìfì vô. À ꞌdeke ndâ niì ta ndâ ꞌviì lá.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Ndâ ꞌduù mâ giì zò i cee gî, Jézù ngé giì je nó ji ndâ mbe tala có mì wó, máa, ndú o gbâ, wàa ndú ꞌví ya gí tìto kùṛo si yì mí ndiì kû njè ndâ mbè ꞌduù tí nò.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Yí mâ giì njè ndâ mbè ꞌduù tí nò cee gî, yí giì ya gí pí gú ta kpéétí wó gí bà ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 Ta ꞌdêꞌo tí nò, pípìṛi mbe kû pì ꞌdo kùṛo ndâ mbe tala có mì Jézù giì gbùṛùngà ndú gbí gbâ ta kpéétí ndú ta wotí ká tí .
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Káa Jézù giì ꞌbì nó ta kò wó có ṛo ngo á bìndi bà ꞌdo pí gú ta nje yé, kû ya gí tàkò ndú.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Ndâ mbe tala có mì Jézù mâ giì ŋò yí kèjì gítí ndú có ṛo ngo ta kò wó, gúku giì zèè ndú ꞌdáá gî. Bìndi ndú giì ꞌdè có, máa, «A vuuvuu!» Bìndi ndú giì pìì ta kû ta gúku.
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Káa Jézù giì ꞌdè có ji ndú, máa, «Yo zèè njembí yo! Yo cì gúku lá! A ye.»
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Bìndi a Pìyétòrò ká giì ꞌvìsì có ji yí, máa, «À dú má káa wò, ꞌdè có ji ye wàa ye ꞌví nò nó có ṛo ngo ya gí mì lo, Buù.»
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Bìndi Jézù giì ꞌvìsì có ji Pìyétòrò, máa, «Gì !» Bìndi Pìyétòrò giì co ꞌdo gbí gbâ kû nò nó ta kò wó có ṛo ngo kû ya gí mì Jézù.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Káa mbí wó má bà giì ꞌva tí pípìṛi, gúku giì zèè yí gî. Bìndi yí giì ꞌbìtà bà ta gí tà ngo. Káa yí giì tò kû ji Jézù, máa, «ꞌVala ye, Buù!»
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Jézù ngé giì yuu ꞌbì wó ya gí bà zèè ta Pìyétòrò. Bìndi yí giì ꞌdè có ji yí, máa, «Wò kû koṛo có sósòꞌô tacó yè?»
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Ndâ Jézù ta Pìyétòrò mâ giì o gí gbí gbâ gî, pípìṛi giì ṛò bà pì gî.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Bìndi ndâ mbe tala có mì wó gbí gbâ nó giì ùlù yí, máa, «Wò dú káa ꞌViì-mì-Mbíṛì!»
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Ndâ Jézù giì di ngo ta ndâ mbe tala có mì wó ta o tí nò gí gbí to Jènèsàrétì.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Ndâ ꞌduù gbí to tí nò mâ giì ŋò Jézù ni gî, ndú giì tuṛu ndâ mbe nòꞌo gbí to tí nò ꞌdáá gî ya tí ji yí.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 Ndú giì ꞌdeke tí ndú ji yí, máa yí si ndâ mbe nòꞌo tí nò ꞌví gbala vòó nje bòngo tí wó. Ndâ mbe nòꞌo ŋìnó mbe gbala nje bòngo tí wó nó ꞌdáá giì ꞌde ꞌválá gî.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.