Mateus 13

Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jézù giì njè nó ꞌdo ꞌbá ta gbèe ṛi tí nò ya gí bà ki tí wó to á yì kàpá.
1 Tendo Jesus saído de casa naquele dia, estava assentado junto ao mar.
2 Bìndi ndâ ꞌduù me mbè ta ŋa wálá giì kaa ya gí tàkò wó tàbèꞌdè kà. Bìndi ndú giì tì jèlè yí ꞌdee gî. Ndâ ꞌduù tì me mbè tí ŋa ŋìnó náa Jézù giì co ꞌdo gbí òkò tí ndú ya gí bà ki tí wó gbí gbâ a ṛo ngo ta kpéétí wó jee ndâ ꞌduù ꞌdáá kû ṛò tíyò á tì ngo.
2 E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Bìndi yí giì ꞌbìtà bà ꞌdè ndâ có ji ndú me mbè gbí lòkóꞌbò.
3 E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 káa ta o tí nó si yí kû va ŋa nó, ndâ ꞌbí njì ŋa giì ꞌvaka tí á ta ndi tí kpokèjì. Bìndi ndâ nuù giì ṛuka ndú gî.
4 E, quando semeava,
5 Ndâ ꞌbí giì ꞌvaka tí ta ndi gbí ṛo ndâ díí mbe le ta gbí njí ta làmbu njú to ṛépè-ṛépè pí ndú. Síí ndú mâ giì yee gí sè,
5 e outra
6 ṛi giì mìì ndú gî, tacó tà teè ndú ya gí tà to tè lá.
6 Mas, vindo o sol, queimou-se e secou-se, porque não tinha raiz.
7 Ndâ ꞌbí njì ŋa giì ꞌvaka tí ta ndi gbí òkò ndâ bè kpeṛè náa à cutu ndú lá ta ndi gbí njí. Ndâ bè kpeṛè tí nò giì uu ꞌbuuku muu ndú gî.
7 E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram e sufocaram-na.
8 Ndâ ꞌbí njì ŋa giì ꞌvaka tí gbí banga zì to. Bìndi ndú giì jò ta banga muu ndú gbe-gbè, gbe-gbè, gbe-gbè.
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto: um, a cem, outro, a sessenta, e outro, a trinta.
9 Má énò, ꞌduù ŋìnó ta tù kuu tí muu wó nó ꞌví ꞌdi có.»
9 Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Jézù mâ giì yee nje bà ꞌdè lòkóꞌbò gítí mbe va ŋa gî, ndâ mbe tala có mì wó giì yèè gí ṛègbà tí wó, bìndi ndú giì ꞌvee yí, máa, «Wò kû ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nò gbí lòkóꞌbò tacó yè?»
10 E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Káa yí giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, «À je muu bà ꞌdi gbí ngìì ndâ có kóó mì Gba-gbíṛì ji yo gî. Káa à ꞌdè gbí ngìì tí nò ji ndú lá.
11 Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Tacó à kû je i gí bà i, káa i má mì ꞌduù wálá, àá bà aaka làmbu ŋìnó á kpátù ꞌbì wó nó gî.
12 porque àquele que tem se dará, e terá em abundância; mas aquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Ye kû ꞌdè có ji ndú gbí lòkóꞌbò tacó ndú kû zekeꞌo, káa ndú ŋò i lá. Ndú delè kû ꞌdi kòcò, káa ndú ꞌdi gbí có tí nò lá.
13 Por isso, lhes falo por parábolas, porque eles, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem compreendem.
14 Ìzáyà tí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì táánò ꞌdè có gítí ŋa ndâ ꞌduù tí nò, énó máa,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis e, vendo, vereis, mas não percebereis.
15 Tacó njembí ndâ ꞌduù tí nó gbì kàángbá gî,
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e ouviu de mau grado com seus ouvidos e fechou os olhos, para que não veja com os olhos, e ouça com os ouvidos, e compreenda com o coração, e se converta, e eu o cure.
16 «Káa pá yo nìkì ngé ndii gî, tacó yo kû ŋò i ta ṛo yo, yo delè kû ꞌdi có ta tù yo.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque veem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Ye kû ꞌdè có ji yo ta yúcó máa, ndâ mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì, ta ndâ tó ꞌduù mì Mbíṛì táánò ùndi bà ŋò i tí nó kpónó náa yo kû ŋò nó kpòò, káa ndú ŋò lá. Ndú delè ù bà ꞌdi có tí nó náa yo kpónó kû ꞌdi nó kpòò, káa ndú ꞌdi lá.
17 Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes e não
18 «Má énò, yo sè tù yo, wàa ye ꞌví ꞌdè gbí lòkóꞌbò gítí mbe va ŋa ji yo.
18 Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
19 Ndâ ꞌduù ŋìnó mbe ꞌdi có gítí bà dù Mbíṛì tí gba, káa ndú ꞌdi gbí lá, go ndâ njì ŋa ŋìnó mbe ꞌvaka tí ta ndi tí kpokèjì. Vò-ꞌduù-tí-nò ṛa có tí nó náa à ṛò mí gbí njembí wó nò gálà gî.
19 Ouvindo alguém a palavra do Reino e não a entendendo, vem o maligno e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho;
20 Ndâ njì ŋa ŋìnó mbe ꞌvaka tí ta ndi pí ndâ díí nó, go ndâ ꞌduù ŋìnó mbe co gálà gí bà ꞌdi có tí nò ta pétékè tàkòcò ndú,
20 porém o que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria;
21 káa có tí nò ya gí gbí njembí ndú lá, tacó có tí nò dù gbí njembí ndú ká ta làmbu o gàà énô. À mâ giì pèè mbí ndú, ta bà gbùṛùngà ndú muu có tí nò, ndú giì jee mí to gî.
21 mas não tem raiz em si mesmo; antes, é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se ofende;
22 Ndâ njì ŋa ŋìnó mbe ꞌvaka tí ta ndi òkò ndâ bè kpeṛè nó, go ndâ ꞌduù ŋìnó mbe ꞌdi có tí nò, káa bà tee njembí ndú mítí ndâ i muu to tí nó, ta bà dù ta go ndâ kpo-kpò i giì tii bà bàkà nèté mì có tí nò gbí njembí ndú nò gî.
22 e o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera;
23 Káa ndâ njì ŋa tí nó mbe ꞌvaka tí ta ndi gbí banga zì to nó, go ndâ ꞌduù ŋìnó mbe ꞌdi có tí nò, bìndi ndú giì bàkà tó i túkàꞌi, go ndâ kú i ŋìnó mbe jò gbí banga zì to, jùꞌbù-jùꞌbù, jùꞌbù-jùꞌbù nô.»
23 mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro, sessenta, e outro, trinta.
24 Ta o tí nò Jézù giì ꞌdè ꞌbí lòkóꞌbò kákáꞌi ji ndâ ꞌduù, máa, «Bà zogo to mì Gba-gbíṛì go énô: Ta ꞌbí o gbaànjé, ꞌbí ꞌdakò giì ya gí bà ṛò tó ŋa cû mí gbí njí mì wó.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O Reino dos céus é semelhante ao homem que semeia boa semente no seu campo;
25 Káa ndâ ꞌduù mâ giì mìì ta ṛì ta bèbìlì gî, ꞌbí ꞌduù mbe kû sogo yí giì ngbà tí wó ya gí bà ṛò njì cû-kècè cee gbí òkò ṛó-ṛò i mì wó nò dí bà ndòngbú .
25 mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou o joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Ndâ cèe cû giì kù gí sè ŋònòkò ta cû-kècè, ndú giì uu gí yaà gbaànjé. À káa o bà giì jò cû, bìndi ndâ mbe bàkà nèté gbí njí bà giì ŋò cû-kècè ni .
26 E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
27 Bìndi ndú giì ꞌvee mbe njí, máa, ‹Buù, ndoo táánò goòlá ṛò mí gbí njí a cèe ŋa cû le! Káa cû-kècè giì gì ꞌdo kòtí ꞌdi?›
27 E os servos do pai de família, indo ter
28 «Káa mbe njí giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, ‹Àá bà dù a ꞌbí ꞌduù mbe kû sogo ye ká bà ṛò cû-kècè mí gbí njí mì ye.›
28 E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 «Káa mbe njí giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, ‹Énò lá, tacó tà teè ndú kpónó gò ŋònòkò ta teè cèe cû gî.
29 Porém ele lhes disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 Yo si káa ndú má yù ꞌdáá ta ndâ cèe cû gbaànjé gî, bìndi ndâ mbe waa cû ꞌví waa kùṛo a cû-kècè, ndú má doo ta wu gî, bìndi ndú ꞌví giì waa cèe cû tacó bà ya tí gí gbí gálá.› »
30 Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: colhei primeiro o joio e atai-o em molhos para o queimar; mas o trigo, ajuntai-o no meu celeiro.
31 Jézù giì ꞌdè ꞌbí lòkóꞌbò kákáꞌi máa, «Bà zogo to tí nó mì Gba-gbíṛì ká go i-ꞌdì nô, go njì ndí náa wò má ŋò nékéléé go i-ꞌdì nô; káa ndú má kù tí mû gî,
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O Reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem, pegando dele, semeou no seu campo;
32 ꞌbí ŋa mû mbe gèè bè ꞌvii ta ndú wálá, náa ndâ nuù kû gèè ꞌbá mì ndú ta gbí .»
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu e se aninham nos seus ramos.
33 Jézù giì ꞌdè ꞌbí lòkóꞌbò ji ndâ ꞌduù, máa, «Bà zogo to tí nó mì Gba-gbíṛì ká go làmbu njú ṛúꞌbù náa niì kû soo mítí gbolò mò kô pe njíꞌdí-njíꞌdí yee tí o bà nì pe.»
33 Outra parábola lhes disse: O Reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
34 Jézù ta o tí nò ꞌdè ndâ có ji ndâ ꞌduù ꞌdáá ká gbí lòkóꞌbò. Yí biya bà ꞌdè có jáá ji ndú gî,
34 Tudo isso disse Jesus por parábolas à multidão e nada lhes falava sem parábolas,
35 go có tí nó náa ꞌbí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì ꞌdè sàà énó, máa,
35 para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a boca; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.
36 Jézù mâ giì njè nó ꞌdo mì ndâ mbè ꞌduù tí nó ya gí ꞌbá gî, ndâ mbe tala có mì wó giì ꞌdè có ji yí, máa, «ꞌDè gbí lòkóꞌbò tí nó náa wò ꞌdè gítí cû-kècè gbí njí nó ji ze.»
36 Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Bìndi Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, «ꞌDuù tí nó mbe ṛò tó ŋa cû nó a ꞌViì-mì-ꞌDakò.
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem,
38 Njí tí nò náa yí ṛò nò a to tí nô. Ndâ tó njì ŋa a ndâ ꞌduù ŋìnó tí ndâ bòò gba mì Mbíṛì nô. Bìndi ndâ cû-kècè a ndâ ꞌduù mì Gba-vò-i.
38 o campo é o mundo, a boa semente são os filhos do Reino, e o joio são os filhos do Maligno.
39 ꞌDuù tí nó mbe kû sogo mbe njí, mbe ṛò njì cû-kècè mí gbí njí mì wó nó a Gba-vò-i. O bà kili ndâ i ꞌdo gbí njí a ndòngbú o. Bìndi ndâ mbe kili ndâ i ꞌdo gbí njí a ndâ basìlì mì Mbíṛì.
39 O inimigo que o semeou é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Bà waaka ndâ cû-kècè à ꞌví doo ta wu ꞌdo gbí njí ꞌvii ká ꞌvii ta bà
40 Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
41 tuu ndâ basìlì mì ꞌViì-mì-ꞌDakò ta ndòngbú o gí bà ṛuka ndâ mbe bàkà vò i, ta ndâ ꞌduù ŋìnó mbe kû eendi ndâ ꞌbí ka ndú gítí bà bàkà vò i nó ꞌdo gbí òkò tí ndâ bòò gba mì Mbíṛì,
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, e eles colherão do seu Reino tudo o que causa escândalo e os que cometem iniquidade.
42 bìndi yí giì ꞌvaka ndú mí tà wu, tí bàndò bà wa gbí, ta bà ꞌvìì tì ta séꞌi.
42 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
43 Bìndi ndâ tó ꞌduù mì Mbíṛì bà giì co go ṛi á ꞌbá mì Bu ndú. Má énò, yo sè tù yo, náa tù bà ꞌdi có má kuu tí muu yo nò!»
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
44 Jézù giì ꞌdè ꞌbí lòkóꞌbò ji ndâ ꞌduù, máa, «Bà zogo to tí nó mì Gba-gbíṛì go énô: ꞌBí ꞌduù giì ꞌde ꞌbí ŋa kpóló-kpolo i-banga náa à ngùù mí tà to gbí njí. Yí giì tòò to gí muu , bìndi yí giì ya gí ꞌbá ta líkíꞌo tí wó. Yí giì sì ndâ i-ꞌbá ꞌdáá gî gí ꞌdè, bìndi yí giì kaa mboo tàkò ndú ya gí bà sì ta njí tí nò.
44 Também o Reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido n dele, vai, vende tudo quanto tem e compra aquele campo.
45 «Bà zogo to tí nó mì Gba-gbíṛì delè go mbe nò ꞌvélè mbe kû pà ꞌbí ŋa kpóló-kpolo i-banga,
45 Outrossim, o Reino dos céus é semelhante ao homem negociante que busca boas pérolas;
46 yí má giì ꞌde gî, yí giì sì ndâ i-ꞌbá mì wó ꞌdáá gî á gí ꞌdè, bìndi yí giì kaa i gbí ndú ya gí bà sì ta gbolò i-banga tí nò náa yí ꞌde nò.»
46 e, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha e comprou-a.
47 Jézù giì lòkòꞌbò ꞌbí có ji ndâ ꞌduù, máa, «Bà zogo to tí nó mì Gba-gbíṛì go mbu náa ꞌduù ꞌva mí tà ngo, bìndi yí giì ja gí sè ta ndâ ŋa ndâ i tà ngo léé gî gbí .
47 Igualmente, o Reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar e que apanha toda qualidade
48 Bìndi mbe ꞌva mbu giì ṛuka ndâ tó sè gí gbí káꞌi. Yí giì jaka ndâ ꞌbí vò sè ta ndâ ꞌbí i ŋìnó ta i gbí ndú wálá nó ꞌvaka gí ꞌdè.
48 E, estando cheia, a puxam para a praia e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
49 Ŋa i tí nò tí kpokèjì gí bà bàkà tí ta ndòngbú o: Ndâ basìlì mì Mbíṛì bà giì njèè gbí òkò tí ndâ tó ꞌduù ta ndâ vò ꞌduù go énò.
49 Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos e separarão os maus dentre os justos.
50 Ndú bà giì ꞌvaka ndâ vò ꞌduù mí tà wu, tí bàndò bà wa gbí ta bà zò gbí tì ta séꞌi.»
50 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
51 Bìndi Jézù giì ꞌvee ndâ mbe tala có mì wó, máa, «Yo ꞌdi gbí ndâ có tí nò náa ye lòkòꞌbò nò ꞌdáá gî?»
51 E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Bìndi yí giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, «Má énò, mbe nìbà có mì Mòze mbe gì tí mbe tala có mì Gba-gbíṛì, go mbe ꞌbá mbe kû kaa ndâ ngú i ta ndâ ká i ꞌdo gbí gálá mì wó gí sè.»
52 E ele disse-lhes: Por isso, todo escriba instruído acerca do Reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu tesouro
53 Jézù mâ giì cee ta bà ꞌdè ndâ lòkóꞌbò ji ndâ ꞌduù gî,
53 E aconteceu que Jesus, concluindo essas parábolas, se retirou dali.
54 yí giì njè nó ꞌdo bà-i-nò ya gí gbí ꞌdóó gbata mì ndú Názàrètì. Bìndi yí giì ya gí bà nìbà i ji ndâ ꞌduù á bàndò bà kili ndâ Jùdéyà gí bà ùlù Mbíṛì. Nje ndâ mbe ꞌdi bà nìbà i mì wó ꞌdáá gî giì ꞌdèè gî. Bìndi ndú giì ꞌbìtà bà ꞌvee ꞌvé gbí òkò tí ndú, máa, «ꞌDakò tí nò ꞌde ŋa bà ꞌdi gbí-o tí nò ꞌdo mì ꞌdi? Yí ꞌdo ta wotí bà bàkà ndâ seṛè tí nò a kòtí ꞌdi?
54 E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam e diziam: Donde veio a este a sabedoria e estas maravilhas?
55 À jé nó tà go ꞌviì tí nó náa bu wò a mbe no mû nó le! Nawu wó me niì tí nó ta ṛè wó a Màríyà nó lá? Ndâ Jákòmò, ta Jùzépè, ta Sìmónè, ta Júdà me ndâ náꞌvindí wó lá?
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Ndâ námì wó ꞌdáá me kuu ta ndoo to nó lá? Má énò, yí ꞌdo ta wotí bà bàkà ndâ seṛè tí nò á kòtí ꞌdi?»
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe veio, pois, tudo isso?
57 Tacó énò, ndú giì biya bà ꞌdi ndâ có mì wó gî.
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
58 Tacó énò, yí giì bàkà ndâ seṛè ji ndú me mbè lá, tacó ndú tee njembí ndú mítí wó lá.
58 E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.