Marcos 6
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NTLH
1 Ta o tí nò Jézù giì njè nó ꞌdo ꞌbá mì Jáyìrù ya gí ꞌbá mì ndú á Názàrètì. Ndâ mbe tala có mì wó giì ko tàkò wó ya gí kà.
1 Jesus voltou com os seus discípulos para a cidade de Nazaré, onde ele tinha morado.
2 Káa ta ꞌbí ṛi bà wotí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà gbaànjé, yí giì ꞌbìtà bà nìbà i ji ndâ ꞌduù á bàndò bà kili ndâ Jùdéyà gí bà ùlù Mbíṛì. Káa nje ndâ ꞌduù me mbè mbe ꞌdi ndâ có mì wó giì ꞌdèè gítí ŋa bà nìbà i mì wó Bìndi ndú giì ꞌbìtà bà kitiki có gbí òkò tí ndú, máa, «ꞌDakò tí nò ꞌde ŋa ndâ có mì wó nò ꞌdo ngò? Ŋìnó a ŋa muu yè náa Mbíṛì je ji yí go énò? Yí me ta bà bàkà ndâ seṛè tí nò ꞌdáá gî ée?
2 No sábado começou a ensinar na sinagoga . Muitos que o estavam escutando ficaram admirados e perguntaram: — De onde é que este homem consegue tudo isso? De onde vem a sabedoria dele? Como é que faz esses milagres?
3 Ŋìnó me ꞌdakò tí nó mbe kû bàkà nèté bà no mû, tí ꞌviì mì Màríyà nó lá? À me yí tí náꞌvindí ndâ Jákòmò, ta Jùzépè, ta Júdà, ta Sìmónè nó lá? Ndâ námì wó me kuu ta ndoo á to nó lá?» Bìndi ndú giì biya bà se tù ndú tí ndâ có mì wó gî.
3 Por acaso ele não é o carpinteiro, filho de Maria? Não é irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não moram aqui? Por isso ficaram desiludidos com ele.
4 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «À káa ndâ ka ꞌbá, ta ndâ nambe mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì, ta ndâ ꞌduù gbí yâ-wó cuki ká te duù mítí wó lá.»
4 Mas Jesus disse:
5 Tacó énò, yí giì bàkà ndâ seṛè ji ndú me mbè lá. Yí giì ꞌvala ndâ mbe séꞌi ká gbaànjé-gbaànjé ta bà tee ꞌbì wó mítí ndú.
5 Ele não pôde fazer milagres em Nazaré, a não ser curar alguns doentes, pondo as mãos sobre eles.
6 Bà ꞌdè có gítí ndâ ꞌduù Názàrètì giì kpo nje wó gî, tacó ndú ùnje gítí ndâ có mì wó lá. Bìndi yí giì ya gí ꞌbá mì ndâ ꞌbí tende ꞌduù kû nìbà i ji ndú.
6 E ficou admirado com a falta de fé que havia ali. Jesus ensinava nos povoados que havia perto dali.
7 Jézù giì tèꞌé tí ndâ mbe tala có mì wó muuꞌbì-nje só. Bìndi yí giì ꞌbìtà bà tuu ndú á gí ndiì, só, só, só. Káa kùṛo bà njè nó mì ndú, yí giì je wotí bà mòkò ndâ i ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù ji ndú.
7 Ele chamou os doze discípulos e os enviou dois a dois, dando-lhes autoridade para expulsar espíritos maus.
8 Bìndi yí giì kpo-gbí-tà-tù ndú énó máa,
8 Deu ordem para não levarem nada na viagem, somente uma bengala para se apoiar. Não deviam levar comida, nem sacola, nem dinheiro.
9 Yo ꞌví kaa ndâ ꞌbí tàmà ta ndâ bòngo tacó bà ꞌvìsì ta ndâ ŋìnó tí dìì yo nó muu nó lá.
9 Deviam calçar sandálias e não levar nem uma túnica a mais.
10 Yo má yee tí to, yo ꞌví ṛàngà bàndò bà dù yo lá,
10 Disse ainda:
11 Yo má di tí bàndò, káa ndâ ꞌduù bà-i-nò má kaa kpâ-sili ji yo á gí tàꞌi lá, ndú delè má biya bà sè tù ndú á gítí ndâ có tí nó náa yo kû ꞌdè ji ndú nó gî, ta o tí nó náa yo má kû njè nó ꞌdo tí to tí nò, yo ꞌví gbà njú to to tí nò ꞌdo tí kò yo gî, tacó bà tùbà ndâ vò i mì ndâ ꞌduù tí nò á ji ndú.»
11 Mas, se em algum lugar as pessoas não quiserem recebê-los, nem ouvi-los, vão embora. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
12 Jézù mâ giì kpo-gbí-tà-tù ndâ mbe tala có mì wó cee gî, ndú giì ꞌvaaka gí ndiì kû ma có ji ndâ ꞌduù énó máa, ndú ꞌvìsì muu ndú ꞌdo tí ndâ vò i mì ndú,
12 Então os discípulos foram e anunciaram que todos deviam se arrepender dos seus pecados.
13 ta bà mòkò ndâ i ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù me mbè. Delè ta bà ꞌvala ndâ ꞌduù me mbè ꞌdo gbí ndâ nòꞌo ta bà too bàà mítí ndú.
13 Eles expulsavam muitos demônios e curavam muitos doentes, pondo azeite na cabeça deles.
14 Èródè tí gbolò ꞌduù kùṛo ndâ Jùdéyà mâ giì ꞌdi có tí Jézù, tacó ṛè Jézù ta o tí nò giì wu to ngé ndii gî. Ndâ ꞌbí ꞌduù ta o tí nò kû ꞌdè có énó máa, a Jòvánì tí nó táánò tí mbe kû caka tí ndâ ꞌduù nó ká ꞌvala ndi wó ꞌdo gbí muuꞌdú wó, káa yí kû bàkà ndâ seṛè tí nò.
14 O rei Herodes ouviu falar de tudo isso porque a fama de Jesus se havia espalhado por toda parte. Alguns diziam: — Esse homem é João Batista, que foi ressuscitado! Por isso esse homem tem poder para fazer milagres.
15 Káa ndâ ꞌbí ꞌduù ŋìndi ndú kû ꞌdè có máa, yí a mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì, á go ndâ ꞌbí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì sàà gbí o mì ndâ ká gù ndâ yì.
15 Outros diziam que ele era Elias. Mas alguns afirmavam: — Ele é
16 Káa Èródè mâ giì ꞌdi ta wo ndâ i-seṛè tí nó náa Jézù kû bàkà nó, yí giì ꞌdè có máa, «Jòvánì tí nó náa ye táánò da miṛi wó gî nó ꞌvala ndi wó ꞌdo gbí muuꞌdú wó gî.»
16 Quando Herodes ouviu isso, disse: — Ele é João Batista! Eu mandei cortar a cabeça dele, e agora ele foi ressuscitado!
17 Èródè ꞌdè có tí nò, tacó àá táánò a yí ká tuu ndâ àsìkérì mì wó ya gí bà zèè Jòvánì mì gbí zàà tacó tí Èródìyà, tí niì mì náꞌvindí wó Fìlípò, náa yí tí Èródè ja yí ꞌdo tí wó giì kò gî.
17 Pois tinha sido Herodes mesmo quem havia mandado prender João, amarrar as suas mãos e jogá-lo na cadeia. Ele havia feito isso por causa de Herodias, com quem havia casado, embora ela fosse esposa do seu irmão Filipe.
18 Káa yí giì zèè Jòvánì mí gbí zàà tacó Jòvánì giì ꞌdè có ji yí énó máa, àá mì wó me yúcó tacó bà kò niì mì náꞌvindí wó ꞌdo tí wó lá.
18 Por isso João tinha dito muitas vezes a Herodes: “Pela nossa Lei você é proibido de casar com a esposa do seu irmão!”
19 Tacó énò, Èródìyà giì mbè Jòvánì gí mì ku, tacó ŋa có tí nò.
19 Herodias estava furiosa com João e queria matá-lo. Mas não podia
20 Káa yí ta o tí nò ꞌdè kpokèjì bà zi yí lá, tacó Èródè te duù mítí Jòvánì ngé ma. Tacó ndâ có mì wó delè ꞌdáá gî toko ká ta có mì Mbíṛì. Tacó énò, Èródè giì kpolo tí Jòvánì, tacó wàa, ꞌbí vò i ꞌví ꞌde yí lá. Líkí bà ꞌdi ndâ có mì wó ta o ꞌdáá gî delè tí wó ngé.
20 porque Herodes tinha medo dele, pois sabia que ele era um homem bom e dedicado a Deus. Por isso Herodes protegia João. E, quando o ouvia falar, ficava sem saber o que fazer, mas mesmo assim gostava de escutá-lo.
21 Èródìyà giì ꞌdè banga kpokèjì bà zi Jòvánì ta ꞌbí o náa Èródè giì bàkà kàrámà o bà jò yí ji ndâ kpo-kpò ꞌduù gbí ngbàngà mì wó, ta ndâ kpóló-kpolo ꞌduù Gàlìléyà.
21 Porém no dia do aniversário de Herodes apareceu a ocasião que Herodias estava esperando. Nesse dia Herodes deu um banquete para as pessoas importantes do seu governo: altos funcionários, chefes militares e autoridades da Galileia.
22 Ta o kàrámà tí nò, nájú Èródìyà giì peteke tàkòcò ndâ Èródè ta ndâ wiṛi mì wó ta bà dù ṛu ji ndú. Tacó énò, Èródè giì ꞌdè cò ji ꞌvinî tí nò énó máa, yí nì ṛè ŋa i tí nó ta go tí wó nó ji yì, wàa yì ꞌví je ji yí.
22 Durante o banquete a filha de Herodias entrou no salão e dançou. Herodes e os seus convidados gostaram muito da dança. Então o rei disse à moça: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Èródè giì see tí wó ji ꞌvinî tí nò énó máa, «Nì ṛè i ŋìnó ta go tí lo nó ji ye wàa ye ꞌví je ji wò. Wo kpêtí má nì káa kacì to mì ye, ye bà je ji wò gî.»
23 E jurou: — Prometo que darei o que você pedir, mesmo que seja a metade do meu reino!
24 Káa làmbu ꞌvinî tí nò giì ŋò ŋa i ŋìnó náa yí ꞌví ꞌdè có ꞌdo tí Èródè nó lá. Tacó énò, yí giì co ta ngèlè ya gí bà ꞌvee nawu wó gítí ŋa i tí nó náa yì ꞌví ꞌdè có nô. Káa nawu wó giì kpo-gbí-tà-tù wó máa, «Ya gí bà ꞌdè có ji gbolò gba énó máa, ‹Je muu Jòvánì ji ye.› »
24 Ela foi perguntar à sua mãe o que devia pedir. E a mãe respondeu: — Peça a cabeça de João Batista.
25 Bìndi ꞌvinî tì nò giì dele ndì wó ta ngèlè gálà ya gí mì gbolò gba, bìndi yí giì ꞌdè có ji yí máa, «À tí ye a go muu Jòvánì, ká kpónó mí to nô, á mí gbí kùṛùngbú tí nô.»
25 No mesmo instante a moça voltou depressa aonde estava o rei e pediu: — Quero a cabeça de João Batista num prato, agora mesmo!
26 Sé bà ꞌdi ŋa có tí nò giì bàkà Èródè ngé ndii gî, káa kpokèjì bà ꞌvìsì ꞌbí ŋa tende có giì kpo yí gî, tacó a yí tí gbolò gba ká ꞌdè có ta nje wó ji ꞌvinî tí nò á mí kùṛo ndâ kpo-kpò wiṛi mì wó énó máa, yí nì ṛè i tí nó ta go tí wó nó ji yì.
26 Herodes ficou muito triste, mas, por causa do juramento que havia feito na frente dos convidados, não pôde deixar de atender o pedido da moça.
27 Tacó énò, yí ngé giì tuu àsìkérì énó máa, yí ya gí bà ꞌdè có ji ndâ mbe kpolo tí ndâ ꞌduù gbí zàà énó máa, ndú da muu Jòvánì gì tí ji ꞌvinî tí nò.
27 Mandou imediatamente um soldado da guarda trazer a cabeça de João. O soldado foi à cadeia, cortou a cabeça de João,
28 Àsìkérì tí nò mâ giì gì ta muu Jòvánì á gbí kùṛùngbú gî, ꞌvinî tí nò giì te ya tí ji nawu wó.
28 pôs num prato e deu à moça. E ela a entregou à sua mãe.
29 Ndâ mbe tala có mì Jòvánì mâ giì ꞌdi có tí nò, ndú giì te ku wó, ndú giì duu gî.
29 Quando os discípulos de João souberam disso, vieram, levaram o corpo dele e o sepultaram.
30 Ndâ tú mì Jézù giì dele ndi ndú bìndi bà tuu ndú mì wó gì gí bà dìtà ndâ i ŋìnó náa ndú bàkà nó, ta ndâ i ŋìnó náa ndú nìbà ji ndâ ꞌduù nó ji yí.
30 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Káa Jézù giì ꞌdè có ji ndú máa, «Ndoo yèè gí ndiì gítí ꞌbí bàndò ta ndâ ꞌduù tí wálá, wàa yo ꞌví tèwo yo njíꞌdí.» Yí ꞌdè có tí nò tacó ndâ ꞌduù ta o tí nò kû gì gí mì ndú me mbè ngé ndii gî, káa kpokèjì bà tèwo ndú wálá.
31 Havia ali tanta gente, chegando e saindo, que Jesus e os apóstolos não tinham tempo nem para comer. Então ele lhes disse:
32 Bìndi ndú giì ya ta gbâ gí ndiì ta kpéétí ndú gítí ꞌbí bàndò ta ndâ ꞌduù tí wálá.
32 Então foram sozinhos de barco para um lugar deserto.
33 Káa keèlá, ta o tí nò náa ndú kû ya gítí bàndò tí nò nò, ndâ ꞌduù me mbè ŋò ndú ni gî. Tacó énò, ndâ ꞌduù me mbè giì kaa ta ngèlè ꞌdo gbí ndâ gbata ya gí bà cu kùṛo ndú.
33 Porém muitas pessoas os viram sair e os reconheceram. De todos os povoados, muitos correram pela margem e chegaram lá antes deles.
34 Ndú giì oloko gí to ꞌdo gbí gbâ ká jé mítí ndâ ꞌduù bìnjìì to. Yê ṛo ndâ ꞌduù tí nò giì bàkà Jézù ngé ndii gî, tacó ndú go ndâ rómbo ta mbe gbà ndú wálá.
34 Quando Jesus desceu do barco, viu a multidão e teve pena daquela gente porque pareciam ovelhas sem pastor. E começou a ensinar muitas coisas.
35 Ndâ mbe tala có mì Jézù mâ giì ŋò énó máa, o kû giì béé-bèè, ndú giì ꞌdè có ji yí máa, «Ndoo kpónó tí bàndò ŋìnó ta ndâ ꞌduù ta ꞌbá tí wálá, káa o kû ndíí-ndii.
35 De tardinha, os discípulos chegaram perto de Jesus e disseram: — Já é tarde, e este lugar é deserto.
36 Njè ndâ ꞌduù tí nò gî, tacó wàa, ndú ꞌví ya ta sè ṛi nó gí bà pà i-zó-zò ꞌdo mì ndâ ꞌduù ta ndi tí ndâ ꞌbá ta to nò.»
36 Mande esta gente embora, a fim de que vão aos sítios e povoados de perto daqui e comprem alguma coisa para comer.
37 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndâ mbe tala có mì wó, máa, «Yo je i-zó-zò ji ndú.»
37 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Para comprarmos pão para toda esta gente, nós precisaríamos de duzentas moedas de prata .
38 Káa Jézù giì ꞌvee ndú, máa, «Àá mì yo a ndâ kù kô ée? Yo ya gí bà ŋò gi.» Ndú mâ giì ya gí bà ŋò ndâ kù kô mì ndú, ndú giì dele ndi ndú gì gí mì Jézù, bìndi ndú giì ꞌdè có ji yí máa, «Àá mì ze a ndâ kù kô vô, ta ndâ njì sè sósòꞌô.»
38 Jesus perguntou: Os discípulos foram ver e disseram: — Temos cinco pães e dois peixes.
39 Bìndi Jézù giì ꞌdè có ji ndú, máa, ndú ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nò ꞌdáá gî máa, ndú ki tí ndú to, ta bà muu ndú, bà muu ndú, á gbí dó mbílì.
39 Então Jesus mandou o povo sentar-se em grupos na grama verde.
40 Ndâ ꞌduù mâ giì ki tí ndú to ta bà muu ndú, bà muu ndú, go có tí nò náa Jézù ꞌdè nò gî, bà muu ndâ ꞌbí ꞌduù ziꞌduù-vô, bà muu ndâ ꞌbí ꞌduù ziꞌduù-só-nje muuꞌbì,
40 Todos se sentaram em grupos de cem e de cinquenta.
41 Jézù giì kaa ndâ kù kô tí nò vô nò, ta ndâ njì sè tí nò sósòꞌô nò mí ꞌbì wó. Bìndi yí giì zekeꞌo gí gbíṛì, yí giì ùlù Mbíṛì, bìndi yí giì ꞌdè nìkì maa mítí ndâ kù kô, bìndi yí giì kiꞌviki gbí ndú, yí giì kaa mí kùṛo ndâ mbe tala có mì wó, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, ndú njèè ji ndâ ꞌduù, wàa ndú delè giì njèè gbí ndâ njì sè tí nò sósòꞌô nò á ji ndâ ꞌduù.
41 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus. Depois partiu os pães e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo. E também dividiu os dois peixes com todos.
42 Ndâ ꞌduù ꞌdáá gî giì zò i yè yì ndú go ŋìnó náa à nìkì tí ndú.
42 Todos comeram e ficaram satisfeitos.
43 Bìndi à giì kili ndâ sè i-zó-zò mbe kpò ndâ ꞌduù gî yeke ndâ kèè muuꞌbì-nje só.
43 E os discípulos ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Muu ndâ ꞌduù tí nò náa Jézù je i-zó-zò ji ndú nò ꞌdáá gî a ndâ ꞌdakò álìfì vô, náa à ꞌdeke muu ndâ niì ta ndâ ꞌviì mí gbí lá.
44 Foram cinco mil os homens que comeram os pães.
45 Ndâ ꞌduù mâ giì zò i cee gî, Jézù ngé giì je nó ji ndâ mbe tala có mì wó, máa ndú o gbâ, wàa ndú ꞌví di kàpá gí kùṛo á gí gbí gbata Bètìsàyídà. Yí giì dù kuu ndiì ta kpéétí wó kû njè ndâ ꞌduù tí nò.
45 Logo depois, Jesus ordenou aos discípulos que subissem no barco e fossem na frente para o povoado de Betsaida, no lado leste do lago, enquanto ele mandava o povo embora.
46 Yí mâ giì nì «Yo ꞌví ya ndì» á ji ndâ mbe tala có mì wó ta ndâ ꞌduù ꞌdáá gî gî, yí giì ya gí pí gú gí bà ùlù Mbíṛì.
46 Depois de se despedir dos discípulos, Jesus subiu um monte a fim de orar ali.
47 Káa ta ꞌdêꞌo, si ndâ mbe tala có mì wó kuu muu nó ta gbâ á ṛo ngo, káa yí kuu tì ngo kálásê,
47 Quando chegou a noite, o barco estava no meio do lago, e Jesus estava em terra, sozinho.
48 yí giì ŋò máa, wo ndú co ta bà aa ngo gî, tacó pípìṛi ta o tí nò kû pì ꞌdo kùṛo ndú. Bìndi ta nje yé Jézù giì njè nó ta kò wó có ṛo ngo kû ya gí mì ndú. Yí giì bàkà tí wó go ꞌduù ŋìnó mbe kû ndii ta seè tí ndú ká ndii nô.
48 Ele viu que os discípulos estavam remando com dificuldade porque o vento soprava contra eles. Já de madrugada, entre as três e as seis horas, Jesus foi até lá, andando em cima da água, e ia passar adiante deles.
49 Káa ndú mâ giì ŋò yí, ndú giì koṛo có ŋìndi ndú máa, a vuuvuu ká co mítí ndâ yì. Bìndi ndú giì tò kû ta kòcò ndú ngéé gí yaà,
49 Quando viram Jesus andando em cima da água, os discípulos pensaram que ele era um fantasma e começaram a gritar.
50 tacó ta o tí nò gúku bàkà ndú ꞌdáá gî ta bà ŋò yí ngé ndii gî. Káa yí ngé giì ꞌdè có ji ndú, máa, «Yo zèè njembí yo. A ye. Yo cì gúku lá.»
50 Todos ficaram apavorados com o que viram. Mas logo Jesus falou com eles, dizendo:
51 Bìndi yí mâ giì o gí tàkò ndú gbí gbâ gî, pípìṛi giì ṛò tíyò gî.
51 Aí subiu no barco com eles, e o vento se acalmou. Os discípulos estavam completamente apavorados.
52 Nje ndú giì ꞌdèè gî gítí bà ṛò tíyò mì pípìṛi tí nò, tacó ndú ꞌdi gbí có gítí seṛè bà ko ndâ ꞌduù álìfì vô mì wó ta kù kô nó lá, káa muu ndú giì eṛe tí gî.
52 É que a mente deles estava fechada, e eles não tinham entendido o milagre dos pães.
53 Ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có má giì di kàpá gí Jènèsàrétì gî, ndú giì eṛe gbâ mì ndú gî.
53 Jesus e os discípulos atravessaram o lago e chegaram à região de Genesaré, onde amarraram o barco na praia.
54 Káa à káa póó bà giì oloko ndú ꞌdo gbí gbâ gí to, ndâ ꞌduù ngé giì ŋò Jézù ni gî.
54 Quando desceram do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Bìndi ndú giì njè ta ngèlè cee tí ndâ ꞌbá tí nó dê-dê nó ꞌdáá gî, kû tuṛu ndâ mbe nòꞌo ya tí ji yí gítí bàndò tí nò náa ndú ꞌdi có tí wó tí nô.
55 Então, eles saíram correndo por toda aquela região, começaram a trazer os doentes em camas e os levavam para o lugar onde sabiam que Jesus estava.
56 Yí má yee tí bàndò ngé gî, ndâ ꞌduù kû gbaa ndâ mbe séꞌi mí kùṛo wó, ta bà ꞌdeke tí ndú ji yí, máa yí si ndú ꞌví tee ká ꞌbì ndú mítí vòó bòngo tí wó, tacó wàa ndú ꞌví ꞌde ta ꞌvala. Káa ndâ ꞌduù ŋìnó mbe tee ꞌbì ndú mítí bòngo tí wó nó ꞌdáá gî giì ꞌde ꞌválá gî.
56 Em todos os lugares aonde ele ia, isto é, nos povoados, nas cidades e nas fazendas, punham os doentes nas praças e pediam a Jesus que os deixasse pelo menos tocar na barra da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.