Marcos 6
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ARIB
1 Ta o tí nò Jézù giì njè nó ꞌdo ꞌbá mì Jáyìrù ya gí ꞌbá mì ndú á Názàrètì. Ndâ mbe tala có mì wó giì ko tàkò wó ya gí kà.
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 Káa ta ꞌbí ṛi bà wotí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà gbaànjé, yí giì ꞌbìtà bà nìbà i ji ndâ ꞌduù á bàndò bà kili ndâ Jùdéyà gí bà ùlù Mbíṛì. Káa nje ndâ ꞌduù me mbè mbe ꞌdi ndâ có mì wó giì ꞌdèè gítí ŋa bà nìbà i mì wó Bìndi ndú giì ꞌbìtà bà kitiki có gbí òkò tí ndú, máa, «ꞌDakò tí nò ꞌde ŋa ndâ có mì wó nò ꞌdo ngò? Ŋìnó a ŋa muu yè náa Mbíṛì je ji yí go énò? Yí me ta bà bàkà ndâ seṛè tí nò ꞌdáá gî ée?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 Ŋìnó me ꞌdakò tí nó mbe kû bàkà nèté bà no mû, tí ꞌviì mì Màríyà nó lá? À me yí tí náꞌvindí ndâ Jákòmò, ta Jùzépè, ta Júdà, ta Sìmónè nó lá? Ndâ námì wó me kuu ta ndoo á to nó lá?» Bìndi ndú giì biya bà se tù ndú tí ndâ có mì wó gî.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «À káa ndâ ka ꞌbá, ta ndâ nambe mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì, ta ndâ ꞌduù gbí yâ-wó cuki ká te duù mítí wó lá.»
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 Tacó énò, yí giì bàkà ndâ seṛè ji ndú me mbè lá. Yí giì ꞌvala ndâ mbe séꞌi ká gbaànjé-gbaànjé ta bà tee ꞌbì wó mítí ndú.
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Bà ꞌdè có gítí ndâ ꞌduù Názàrètì giì kpo nje wó gî, tacó ndú ùnje gítí ndâ có mì wó lá. Bìndi yí giì ya gí ꞌbá mì ndâ ꞌbí tende ꞌduù kû nìbà i ji ndú.
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 Jézù giì tèꞌé tí ndâ mbe tala có mì wó muuꞌbì-nje só. Bìndi yí giì ꞌbìtà bà tuu ndú á gí ndiì, só, só, só. Káa kùṛo bà njè nó mì ndú, yí giì je wotí bà mòkò ndâ i ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù ji ndú.
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Bìndi yí giì kpo-gbí-tà-tù ndú énó máa,
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 Yo ꞌví kaa ndâ ꞌbí tàmà ta ndâ bòngo tacó bà ꞌvìsì ta ndâ ŋìnó tí dìì yo nó muu nó lá.
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Yo má yee tí to, yo ꞌví ṛàngà bàndò bà dù yo lá,
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 Yo má di tí bàndò, káa ndâ ꞌduù bà-i-nò má kaa kpâ-sili ji yo á gí tàꞌi lá, ndú delè má biya bà sè tù ndú á gítí ndâ có tí nó náa yo kû ꞌdè ji ndú nó gî, ta o tí nó náa yo má kû njè nó ꞌdo tí to tí nò, yo ꞌví gbà njú to to tí nò ꞌdo tí kò yo gî, tacó bà tùbà ndâ vò i mì ndâ ꞌduù tí nò á ji ndú.»
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 Jézù mâ giì kpo-gbí-tà-tù ndâ mbe tala có mì wó cee gî, ndú giì ꞌvaaka gí ndiì kû ma có ji ndâ ꞌduù énó máa, ndú ꞌvìsì muu ndú ꞌdo tí ndâ vò i mì ndú,
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 ta bà mòkò ndâ i ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù me mbè. Delè ta bà ꞌvala ndâ ꞌduù me mbè ꞌdo gbí ndâ nòꞌo ta bà too bàà mítí ndú.
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Èródè tí gbolò ꞌduù kùṛo ndâ Jùdéyà mâ giì ꞌdi có tí Jézù, tacó ṛè Jézù ta o tí nò giì wu to ngé ndii gî. Ndâ ꞌbí ꞌduù ta o tí nò kû ꞌdè có énó máa, a Jòvánì tí nó táánò tí mbe kû caka tí ndâ ꞌduù nó ká ꞌvala ndi wó ꞌdo gbí muuꞌdú wó, káa yí kû bàkà ndâ seṛè tí nò.
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 Káa ndâ ꞌbí ꞌduù ŋìndi ndú kû ꞌdè có máa, yí a mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì, á go ndâ ꞌbí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì sàà gbí o mì ndâ ká gù ndâ yì.
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 Káa Èródè mâ giì ꞌdi ta wo ndâ i-seṛè tí nó náa Jézù kû bàkà nó, yí giì ꞌdè có máa, «Jòvánì tí nó náa ye táánò da miṛi wó gî nó ꞌvala ndi wó ꞌdo gbí muuꞌdú wó gî.»
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 Èródè ꞌdè có tí nò, tacó àá táánò a yí ká tuu ndâ àsìkérì mì wó ya gí bà zèè Jòvánì mì gbí zàà tacó tí Èródìyà, tí niì mì náꞌvindí wó Fìlípò, náa yí tí Èródè ja yí ꞌdo tí wó giì kò gî.
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 Káa yí giì zèè Jòvánì mí gbí zàà tacó Jòvánì giì ꞌdè có ji yí énó máa, àá mì wó me yúcó tacó bà kò niì mì náꞌvindí wó ꞌdo tí wó lá.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 Tacó énò, Èródìyà giì mbè Jòvánì gí mì ku, tacó ŋa có tí nò.
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 Káa yí ta o tí nò ꞌdè kpokèjì bà zi yí lá, tacó Èródè te duù mítí Jòvánì ngé ma. Tacó ndâ có mì wó delè ꞌdáá gî toko ká ta có mì Mbíṛì. Tacó énò, Èródè giì kpolo tí Jòvánì, tacó wàa, ꞌbí vò i ꞌví ꞌde yí lá. Líkí bà ꞌdi ndâ có mì wó ta o ꞌdáá gî delè tí wó ngé.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 Èródìyà giì ꞌdè banga kpokèjì bà zi Jòvánì ta ꞌbí o náa Èródè giì bàkà kàrámà o bà jò yí ji ndâ kpo-kpò ꞌduù gbí ngbàngà mì wó, ta ndâ kpóló-kpolo ꞌduù Gàlìléyà.
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 Ta o kàrámà tí nò, nájú Èródìyà giì peteke tàkòcò ndâ Èródè ta ndâ wiṛi mì wó ta bà dù ṛu ji ndú. Tacó énò, Èródè giì ꞌdè cò ji ꞌvinî tí nò énó máa, yí nì ṛè ŋa i tí nó ta go tí wó nó ji yì, wàa yì ꞌví je ji yí.
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Èródè giì see tí wó ji ꞌvinî tí nò énó máa, «Nì ṛè i ŋìnó ta go tí lo nó ji ye wàa ye ꞌví je ji wò. Wo kpêtí má nì káa kacì to mì ye, ye bà je ji wò gî.»
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 Káa làmbu ꞌvinî tí nò giì ŋò ŋa i ŋìnó náa yí ꞌví ꞌdè có ꞌdo tí Èródè nó lá. Tacó énò, yí giì co ta ngèlè ya gí bà ꞌvee nawu wó gítí ŋa i tí nó náa yì ꞌví ꞌdè có nô. Káa nawu wó giì kpo-gbí-tà-tù wó máa, «Ya gí bà ꞌdè có ji gbolò gba énó máa, ‹Je muu Jòvánì ji ye.› »
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 Bìndi ꞌvinî tì nò giì dele ndì wó ta ngèlè gálà ya gí mì gbolò gba, bìndi yí giì ꞌdè có ji yí máa, «À tí ye a go muu Jòvánì, ká kpónó mí to nô, á mí gbí kùṛùngbú tí nô.»
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 Sé bà ꞌdi ŋa có tí nò giì bàkà Èródè ngé ndii gî, káa kpokèjì bà ꞌvìsì ꞌbí ŋa tende có giì kpo yí gî, tacó a yí tí gbolò gba ká ꞌdè có ta nje wó ji ꞌvinî tí nò á mí kùṛo ndâ kpo-kpò wiṛi mì wó énó máa, yí nì ṛè i tí nó ta go tí wó nó ji yì.
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 Tacó énò, yí ngé giì tuu àsìkérì énó máa, yí ya gí bà ꞌdè có ji ndâ mbe kpolo tí ndâ ꞌduù gbí zàà énó máa, ndú da muu Jòvánì gì tí ji ꞌvinî tí nò.
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 Àsìkérì tí nò mâ giì gì ta muu Jòvánì á gbí kùṛùngbú gî, ꞌvinî tí nò giì te ya tí ji nawu wó.
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 Ndâ mbe tala có mì Jòvánì mâ giì ꞌdi có tí nò, ndú giì te ku wó, ndú giì duu gî.
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Ndâ tú mì Jézù giì dele ndi ndú bìndi bà tuu ndú mì wó gì gí bà dìtà ndâ i ŋìnó náa ndú bàkà nó, ta ndâ i ŋìnó náa ndú nìbà ji ndâ ꞌduù nó ji yí.
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Káa Jézù giì ꞌdè có ji ndú máa, «Ndoo yèè gí ndiì gítí ꞌbí bàndò ta ndâ ꞌduù tí wálá, wàa yo ꞌví tèwo yo njíꞌdí.» Yí ꞌdè có tí nò tacó ndâ ꞌduù ta o tí nò kû gì gí mì ndú me mbè ngé ndii gî, káa kpokèjì bà tèwo ndú wálá.
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 Bìndi ndú giì ya ta gbâ gí ndiì ta kpéétí ndú gítí ꞌbí bàndò ta ndâ ꞌduù tí wálá.
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 Káa keèlá, ta o tí nò náa ndú kû ya gítí bàndò tí nò nò, ndâ ꞌduù me mbè ŋò ndú ni gî. Tacó énò, ndâ ꞌduù me mbè giì kaa ta ngèlè ꞌdo gbí ndâ gbata ya gí bà cu kùṛo ndú.
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 Ndú giì oloko gí to ꞌdo gbí gbâ ká jé mítí ndâ ꞌduù bìnjìì to. Yê ṛo ndâ ꞌduù tí nò giì bàkà Jézù ngé ndii gî, tacó ndú go ndâ rómbo ta mbe gbà ndú wálá.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ndâ mbe tala có mì Jézù mâ giì ŋò énó máa, o kû giì béé-bèè, ndú giì ꞌdè có ji yí máa, «Ndoo kpónó tí bàndò ŋìnó ta ndâ ꞌduù ta ꞌbá tí wálá, káa o kû ndíí-ndii.
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 Njè ndâ ꞌduù tí nò gî, tacó wàa, ndú ꞌví ya ta sè ṛi nó gí bà pà i-zó-zò ꞌdo mì ndâ ꞌduù ta ndi tí ndâ ꞌbá ta to nò.»
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndâ mbe tala có mì wó, máa, «Yo je i-zó-zò ji ndú.»
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Káa Jézù giì ꞌvee ndú, máa, «Àá mì yo a ndâ kù kô ée? Yo ya gí bà ŋò gi.» Ndú mâ giì ya gí bà ŋò ndâ kù kô mì ndú, ndú giì dele ndi ndú gì gí mì Jézù, bìndi ndú giì ꞌdè có ji yí máa, «Àá mì ze a ndâ kù kô vô, ta ndâ njì sè sósòꞌô.»
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Bìndi Jézù giì ꞌdè có ji ndú, máa, ndú ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nò ꞌdáá gî máa, ndú ki tí ndú to, ta bà muu ndú, bà muu ndú, á gbí dó mbílì.
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ndâ ꞌduù mâ giì ki tí ndú to ta bà muu ndú, bà muu ndú, go có tí nò náa Jézù ꞌdè nò gî, bà muu ndâ ꞌbí ꞌduù ziꞌduù-vô, bà muu ndâ ꞌbí ꞌduù ziꞌduù-só-nje muuꞌbì,
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Jézù giì kaa ndâ kù kô tí nò vô nò, ta ndâ njì sè tí nò sósòꞌô nò mí ꞌbì wó. Bìndi yí giì zekeꞌo gí gbíṛì, yí giì ùlù Mbíṛì, bìndi yí giì ꞌdè nìkì maa mítí ndâ kù kô, bìndi yí giì kiꞌviki gbí ndú, yí giì kaa mí kùṛo ndâ mbe tala có mì wó, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, ndú njèè ji ndâ ꞌduù, wàa ndú delè giì njèè gbí ndâ njì sè tí nò sósòꞌô nò á ji ndâ ꞌduù.
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 Ndâ ꞌduù ꞌdáá gî giì zò i yè yì ndú go ŋìnó náa à nìkì tí ndú.
42 E todos comeram e se fartaram.
43 Bìndi à giì kili ndâ sè i-zó-zò mbe kpò ndâ ꞌduù gî yeke ndâ kèè muuꞌbì-nje só.
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 Muu ndâ ꞌduù tí nò náa Jézù je i-zó-zò ji ndú nò ꞌdáá gî a ndâ ꞌdakò álìfì vô, náa à ꞌdeke muu ndâ niì ta ndâ ꞌviì mí gbí lá.
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Ndâ ꞌduù mâ giì zò i cee gî, Jézù ngé giì je nó ji ndâ mbe tala có mì wó, máa ndú o gbâ, wàa ndú ꞌví di kàpá gí kùṛo á gí gbí gbata Bètìsàyídà. Yí giì dù kuu ndiì ta kpéétí wó kû njè ndâ ꞌduù tí nò.
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Yí mâ giì nì «Yo ꞌví ya ndì» á ji ndâ mbe tala có mì wó ta ndâ ꞌduù ꞌdáá gî gî, yí giì ya gí pí gú gí bà ùlù Mbíṛì.
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 Káa ta ꞌdêꞌo, si ndâ mbe tala có mì wó kuu muu nó ta gbâ á ṛo ngo, káa yí kuu tì ngo kálásê,
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 yí giì ŋò máa, wo ndú co ta bà aa ngo gî, tacó pípìṛi ta o tí nò kû pì ꞌdo kùṛo ndú. Bìndi ta nje yé Jézù giì njè nó ta kò wó có ṛo ngo kû ya gí mì ndú. Yí giì bàkà tí wó go ꞌduù ŋìnó mbe kû ndii ta seè tí ndú ká ndii nô.
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 Káa ndú mâ giì ŋò yí, ndú giì koṛo có ŋìndi ndú máa, a vuuvuu ká co mítí ndâ yì. Bìndi ndú giì tò kû ta kòcò ndú ngéé gí yaà,
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 tacó ta o tí nò gúku bàkà ndú ꞌdáá gî ta bà ŋò yí ngé ndii gî. Káa yí ngé giì ꞌdè có ji ndú, máa, «Yo zèè njembí yo. A ye. Yo cì gúku lá.»
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 Bìndi yí mâ giì o gí tàkò ndú gbí gbâ gî, pípìṛi giì ṛò tíyò gî.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 Nje ndú giì ꞌdèè gî gítí bà ṛò tíyò mì pípìṛi tí nò, tacó ndú ꞌdi gbí có gítí seṛè bà ko ndâ ꞌduù álìfì vô mì wó ta kù kô nó lá, káa muu ndú giì eṛe tí gî.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 Ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có má giì di kàpá gí Jènèsàrétì gî, ndú giì eṛe gbâ mì ndú gî.
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 Káa à káa póó bà giì oloko ndú ꞌdo gbí gbâ gí to, ndâ ꞌduù ngé giì ŋò Jézù ni gî.
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 Bìndi ndú giì njè ta ngèlè cee tí ndâ ꞌbá tí nó dê-dê nó ꞌdáá gî, kû tuṛu ndâ mbe nòꞌo ya tí ji yí gítí bàndò tí nò náa ndú ꞌdi có tí wó tí nô.
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Yí má yee tí bàndò ngé gî, ndâ ꞌduù kû gbaa ndâ mbe séꞌi mí kùṛo wó, ta bà ꞌdeke tí ndú ji yí, máa yí si ndú ꞌví tee ká ꞌbì ndú mítí vòó bòngo tí wó, tacó wàa ndú ꞌví ꞌde ta ꞌvala. Káa ndâ ꞌduù ŋìnó mbe tee ꞌbì ndú mítí bòngo tí wó nó ꞌdáá gî giì ꞌde ꞌválá gî.
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.