Marcos 6
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ARC
1 Ta o tí nò Jézù giì njè nó ꞌdo ꞌbá mì Jáyìrù ya gí ꞌbá mì ndú á Názàrètì. Ndâ mbe tala có mì wó giì ko tàkò wó ya gí kà.
1 E, partindo dali, chegou à sua terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Káa ta ꞌbí ṛi bà wotí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà gbaànjé, yí giì ꞌbìtà bà nìbà i ji ndâ ꞌduù á bàndò bà kili ndâ Jùdéyà gí bà ùlù Mbíṛì. Káa nje ndâ ꞌduù me mbè mbe ꞌdi ndâ có mì wó giì ꞌdèè gítí ŋa bà nìbà i mì wó Bìndi ndú giì ꞌbìtà bà kitiki có gbí òkò tí ndú, máa, «ꞌDakò tí nò ꞌde ŋa ndâ có mì wó nò ꞌdo ngò? Ŋìnó a ŋa muu yè náa Mbíṛì je ji yí go énò? Yí me ta bà bàkà ndâ seṛè tí nò ꞌdáá gî ée?
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo- o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm essas coisas? E que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Ŋìnó me ꞌdakò tí nó mbe kû bàkà nèté bà no mû, tí ꞌviì mì Màríyà nó lá? À me yí tí náꞌvindí ndâ Jákòmò, ta Jùzépè, ta Júdà, ta Sìmónè nó lá? Ndâ námì wó me kuu ta ndoo á to nó lá?» Bìndi ndú giì biya bà se tù ndú tí ndâ có mì wó gî.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, e de José, e de Judas, e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «À káa ndâ ka ꞌbá, ta ndâ nambe mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì, ta ndâ ꞌduù gbí yâ-wó cuki ká te duù mítí wó lá.»
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Tacó énò, yí giì bàkà ndâ seṛè ji ndú me mbè lá. Yí giì ꞌvala ndâ mbe séꞌi ká gbaànjé-gbaànjé ta bà tee ꞌbì wó mítí ndú.
5 E não podia fazer ali obras maravilhosas; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Bà ꞌdè có gítí ndâ ꞌduù Názàrètì giì kpo nje wó gî, tacó ndú ùnje gítí ndâ có mì wó lá. Bìndi yí giì ya gí ꞌbá mì ndâ ꞌbí tende ꞌduù kû nìbà i ji ndú.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Jézù giì tèꞌé tí ndâ mbe tala có mì wó muuꞌbì-nje só. Bìndi yí giì ꞌbìtà bà tuu ndú á gí ndiì, só, só, só. Káa kùṛo bà njè nó mì ndú, yí giì je wotí bà mòkò ndâ i ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù ji ndú.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois a dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos,
8 Bìndi yí giì kpo-gbí-tà-tù ndú énó máa,
8 e ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Yo ꞌví kaa ndâ ꞌbí tàmà ta ndâ bòngo tacó bà ꞌvìsì ta ndâ ŋìnó tí dìì yo nó muu nó lá.
9 mas que calçassem sandálias e que não vestissem duas túnicas.
10 Yo má yee tí to, yo ꞌví ṛàngà bàndò bà dù yo lá,
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Yo má di tí bàndò, káa ndâ ꞌduù bà-i-nò má kaa kpâ-sili ji yo á gí tàꞌi lá, ndú delè má biya bà sè tù ndú á gítí ndâ có tí nó náa yo kû ꞌdè ji ndú nó gî, ta o tí nó náa yo má kû njè nó ꞌdo tí to tí nò, yo ꞌví gbà njú to to tí nò ꞌdo tí kò yo gî, tacó bà tùbà ndâ vò i mì ndâ ꞌduù tí nò á ji ndú.»
11 E, quando alguns vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no Dia do Juízo para Sodoma e Gomorra do que para os daquela cidade.
12 Jézù mâ giì kpo-gbí-tà-tù ndâ mbe tala có mì wó cee gî, ndú giì ꞌvaaka gí ndiì kû ma có ji ndâ ꞌduù énó máa, ndú ꞌvìsì muu ndú ꞌdo tí ndâ vò i mì ndú,
12 E, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 ta bà mòkò ndâ i ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù me mbè. Delè ta bà ꞌvala ndâ ꞌduù me mbè ꞌdo gbí ndâ nòꞌo ta bà too bàà mítí ndú.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Èródè tí gbolò ꞌduù kùṛo ndâ Jùdéyà mâ giì ꞌdi có tí Jézù, tacó ṛè Jézù ta o tí nò giì wu to ngé ndii gî. Ndâ ꞌbí ꞌduù ta o tí nò kû ꞌdè có énó máa, a Jòvánì tí nó táánò tí mbe kû caka tí ndâ ꞌduù nó ká ꞌvala ndi wó ꞌdo gbí muuꞌdú wó, káa yí kû bàkà ndâ seṛè tí nò.
14 E ouviu isso o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório) e disse: João, o que batizava, ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Káa ndâ ꞌbí ꞌduù ŋìndi ndú kû ꞌdè có máa, yí a mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì, á go ndâ ꞌbí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì sàà gbí o mì ndâ ká gù ndâ yì.
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta ou como um dos profetas.
16 Káa Èródè mâ giì ꞌdi ta wo ndâ i-seṛè tí nó náa Jézù kû bàkà nó, yí giì ꞌdè có máa, «Jòvánì tí nó náa ye táánò da miṛi wó gî nó ꞌvala ndi wó ꞌdo gbí muuꞌdú wó gî.»
16 Herodes, porém, ouvindo isso, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dos mortos.
17 Èródè ꞌdè có tí nò, tacó àá táánò a yí ká tuu ndâ àsìkérì mì wó ya gí bà zèè Jòvánì mì gbí zàà tacó tí Èródìyà, tí niì mì náꞌvindí wó Fìlípò, náa yí tí Èródè ja yí ꞌdo tí wó giì kò gî.
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João e encerrá-lo manietado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 Káa yí giì zèè Jòvánì mí gbí zàà tacó Jòvánì giì ꞌdè có ji yí énó máa, àá mì wó me yúcó tacó bà kò niì mì náꞌvindí wó ꞌdo tí wó lá.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Tacó énò, Èródìyà giì mbè Jòvánì gí mì ku, tacó ŋa có tí nò.
19 E Herodias o espiava e queria matá-lo, mas não podia;
20 Káa yí ta o tí nò ꞌdè kpokèjì bà zi yí lá, tacó Èródè te duù mítí Jòvánì ngé ma. Tacó ndâ có mì wó delè ꞌdáá gî toko ká ta có mì Mbíṛì. Tacó énò, Èródè giì kpolo tí Jòvánì, tacó wàa, ꞌbí vò i ꞌví ꞌde yí lá. Líkí bà ꞌdi ndâ có mì wó ta o ꞌdáá gî delè tí wó ngé.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo; e guardava-o com segurança e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa vontade o ouvia.
21 Èródìyà giì ꞌdè banga kpokèjì bà zi Jòvánì ta ꞌbí o náa Èródè giì bàkà kàrámà o bà jò yí ji ndâ kpo-kpò ꞌduù gbí ngbàngà mì wó, ta ndâ kpóló-kpolo ꞌduù Gàlìléyà.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia do seu aniversário, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galileia,
22 Ta o kàrámà tí nò, nájú Èródìyà giì peteke tàkòcò ndâ Èródè ta ndâ wiṛi mì wó ta bà dù ṛu ji ndú. Tacó énò, Èródè giì ꞌdè cò ji ꞌvinî tí nò énó máa, yí nì ṛè ŋa i tí nó ta go tí wó nó ji yì, wàa yì ꞌví je ji yí.
22 entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse, então, o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Èródè giì see tí wó ji ꞌvinî tí nò énó máa, «Nì ṛè i ŋìnó ta go tí lo nó ji ye wàa ye ꞌví je ji wò. Wo kpêtí má nì káa kacì to mì ye, ye bà je ji wò gî.»
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Káa làmbu ꞌvinî tí nò giì ŋò ŋa i ŋìnó náa yí ꞌví ꞌdè có ꞌdo tí Èródè nó lá. Tacó énò, yí giì co ta ngèlè ya gí bà ꞌvee nawu wó gítí ŋa i tí nó náa yì ꞌví ꞌdè có nô. Káa nawu wó giì kpo-gbí-tà-tù wó máa, «Ya gí bà ꞌdè có ji gbolò gba énó máa, ‹Je muu Jòvánì ji ye.› »
24 E, saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João Batista.
25 Bìndi ꞌvinî tì nò giì dele ndì wó ta ngèlè gálà ya gí mì gbolò gba, bìndi yí giì ꞌdè có ji yí máa, «À tí ye a go muu Jòvánì, ká kpónó mí to nô, á mí gbí kùṛùngbú tí nô.»
25 E, entrando apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que, imediatamente, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Sé bà ꞌdi ŋa có tí nò giì bàkà Èródè ngé ndii gî, káa kpokèjì bà ꞌvìsì ꞌbí ŋa tende có giì kpo yí gî, tacó a yí tí gbolò gba ká ꞌdè có ta nje wó ji ꞌvinî tí nò á mí kùṛo ndâ kpo-kpò wiṛi mì wó énó máa, yí nì ṛè i tí nó ta go tí wó nó ji yì.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Tacó énò, yí ngé giì tuu àsìkérì énó máa, yí ya gí bà ꞌdè có ji ndâ mbe kpolo tí ndâ ꞌduù gbí zàà énó máa, ndú da muu Jòvánì gì tí ji ꞌvinî tí nò.
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi e degolou-o na prisão.
28 Àsìkérì tí nò mâ giì gì ta muu Jòvánì á gbí kùṛùngbú gî, ꞌvinî tí nò giì te ya tí ji nawu wó.
28 E trouxe a cabeça num prato e deu-a à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Ndâ mbe tala có mì Jòvánì mâ giì ꞌdi có tí nò, ndú giì te ku wó, ndú giì duu gî.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isso, foram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Ndâ tú mì Jézù giì dele ndi ndú bìndi bà tuu ndú mì wó gì gí bà dìtà ndâ i ŋìnó náa ndú bàkà nó, ta ndâ i ŋìnó náa ndú nìbà ji ndâ ꞌduù nó ji yí.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Káa Jézù giì ꞌdè có ji ndú máa, «Ndoo yèè gí ndiì gítí ꞌbí bàndò ta ndâ ꞌduù tí wálá, wàa yo ꞌví tèwo yo njíꞌdí.» Yí ꞌdè có tí nò tacó ndâ ꞌduù ta o tí nò kû gì gí mì ndú me mbè ngé ndii gî, káa kpokèjì bà tèwo ndú wálá.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam, e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Bìndi ndú giì ya ta gbâ gí ndiì ta kpéétí ndú gítí ꞌbí bàndò ta ndâ ꞌduù tí wálá.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Káa keèlá, ta o tí nò náa ndú kû ya gítí bàndò tí nò nò, ndâ ꞌduù me mbè ŋò ndú ni gî. Tacó énò, ndâ ꞌduù me mbè giì kaa ta ngèlè ꞌdo gbí ndâ gbata ya gí bà cu kùṛo ndú.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos os conheceram, e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se deles.
34 Ndú giì oloko gí to ꞌdo gbí gbâ ká jé mítí ndâ ꞌduù bìnjìì to. Yê ṛo ndâ ꞌduù tí nò giì bàkà Jézù ngé ndii gî, tacó ndú go ndâ rómbo ta mbe gbà ndú wálá.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ndâ mbe tala có mì Jézù mâ giì ŋò énó máa, o kû giì béé-bèè, ndú giì ꞌdè có ji yí máa, «Ndoo kpónó tí bàndò ŋìnó ta ndâ ꞌduù ta ꞌbá tí wálá, káa o kû ndíí-ndii.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado;
36 Njè ndâ ꞌduù tí nò gî, tacó wàa, ndú ꞌví ya ta sè ṛi nó gí bà pà i-zó-zò ꞌdo mì ndâ ꞌduù ta ndi tí ndâ ꞌbá ta to nò.»
36 despede-os, para que vão aos campos e aldeias circunvizinhas e comprem pão para si, porque não têm o que comer.
37 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndâ mbe tala có mì wó, máa, «Yo je i-zó-zò ji ndú.»
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Káa Jézù giì ꞌvee ndú, máa, «Àá mì yo a ndâ kù kô ée? Yo ya gí bà ŋò gi.» Ndú mâ giì ya gí bà ŋò ndâ kù kô mì ndú, ndú giì dele ndi ndú gì gí mì Jézù, bìndi ndú giì ꞌdè có ji yí máa, «Àá mì ze a ndâ kù kô vô, ta ndâ njì sè sósòꞌô.»
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Bìndi Jézù giì ꞌdè có ji ndú, máa, ndú ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nò ꞌdáá gî máa, ndú ki tí ndú to, ta bà muu ndú, bà muu ndú, á gbí dó mbílì.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a erva verde.
40 Ndâ ꞌduù mâ giì ki tí ndú to ta bà muu ndú, bà muu ndú, go có tí nò náa Jézù ꞌdè nò gî, bà muu ndâ ꞌbí ꞌduù ziꞌduù-vô, bà muu ndâ ꞌbí ꞌduù ziꞌduù-só-nje muuꞌbì,
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Jézù giì kaa ndâ kù kô tí nò vô nò, ta ndâ njì sè tí nò sósòꞌô nò mí ꞌbì wó. Bìndi yí giì zekeꞌo gí gbíṛì, yí giì ùlù Mbíṛì, bìndi yí giì ꞌdè nìkì maa mítí ndâ kù kô, bìndi yí giì kiꞌviki gbí ndú, yí giì kaa mí kùṛo ndâ mbe tala có mì wó, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, ndú njèè ji ndâ ꞌduù, wàa ndú delè giì njèè gbí ndâ njì sè tí nò sósòꞌô nò á ji ndâ ꞌduù.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, e abençoou, e partiu os pães, e deu- os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Ndâ ꞌduù ꞌdáá gî giì zò i yè yì ndú go ŋìnó náa à nìkì tí ndú.
42 E todos comeram e ficaram fartos,
43 Bìndi à giì kili ndâ sè i-zó-zò mbe kpò ndâ ꞌduù gî yeke ndâ kèè muuꞌbì-nje só.
43 e levantaram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Muu ndâ ꞌduù tí nò náa Jézù je i-zó-zò ji ndú nò ꞌdáá gî a ndâ ꞌdakò álìfì vô, náa à ꞌdeke muu ndâ niì ta ndâ ꞌviì mí gbí lá.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Ndâ ꞌduù mâ giì zò i cee gî, Jézù ngé giì je nó ji ndâ mbe tala có mì wó, máa ndú o gbâ, wàa ndú ꞌví di kàpá gí kùṛo á gí gbí gbata Bètìsàyídà. Yí giì dù kuu ndiì ta kpéétí wó kû njè ndâ ꞌduù tí nò.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Yí mâ giì nì «Yo ꞌví ya ndì» á ji ndâ mbe tala có mì wó ta ndâ ꞌduù ꞌdáá gî gî, yí giì ya gí pí gú gí bà ùlù Mbíṛì.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte para orar.
47 Káa ta ꞌdêꞌo, si ndâ mbe tala có mì wó kuu muu nó ta gbâ á ṛo ngo, káa yí kuu tì ngo kálásê,
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 yí giì ŋò máa, wo ndú co ta bà aa ngo gî, tacó pípìṛi ta o tí nò kû pì ꞌdo kùṛo ndú. Bìndi ta nje yé Jézù giì njè nó ta kò wó có ṛo ngo kû ya gí mì ndú. Yí giì bàkà tí wó go ꞌduù ŋìnó mbe kû ndii ta seè tí ndú ká ndii nô.
48 E, vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite, aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar adiante deles,
49 Káa ndú mâ giì ŋò yí, ndú giì koṛo có ŋìndi ndú máa, a vuuvuu ká co mítí ndâ yì. Bìndi ndú giì tò kû ta kòcò ndú ngéé gí yaà,
49 mas, quando eles o viram andar sobre o mar, pensaram que era um fantasma e deram grandes gritos.
50 tacó ta o tí nò gúku bàkà ndú ꞌdáá gî ta bà ŋò yí ngé ndii gî. Káa yí ngé giì ꞌdè có ji ndú, máa, «Yo zèè njembí yo. A ye. Yo cì gúku lá.»
50 Porque todos o viram e perturbaram-se; mas logo falou com eles e disse-lhes: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
51 Bìndi yí mâ giì o gí tàkò ndú gbí gbâ gî, pípìṛi giì ṛò tíyò gî.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento se aquietou; e, entre si, ficaram muito assombrados e maravilhados,
52 Nje ndú giì ꞌdèè gî gítí bà ṛò tíyò mì pípìṛi tí nò, tacó ndú ꞌdi gbí có gítí seṛè bà ko ndâ ꞌduù álìfì vô mì wó ta kù kô nó lá, káa muu ndú giì eṛe tí gî.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có má giì di kàpá gí Jènèsàrétì gî, ndú giì eṛe gbâ mì ndú gî.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré e ali atracaram.
54 Káa à káa póó bà giì oloko ndú ꞌdo gbí gbâ gí to, ndâ ꞌduù ngé giì ŋò Jézù ni gî.
54 E, saindo eles do barco, logo o reconheceram;
55 Bìndi ndú giì njè ta ngèlè cee tí ndâ ꞌbá tí nó dê-dê nó ꞌdáá gî, kû tuṛu ndâ mbe nòꞌo ya tí ji yí gítí bàndò tí nò náa ndú ꞌdi có tí wó tí nô.
55 e, percorrendo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, onde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Yí má yee tí bàndò ngé gî, ndâ ꞌduù kû gbaa ndâ mbe séꞌi mí kùṛo wó, ta bà ꞌdeke tí ndú ji yí, máa yí si ndú ꞌví tee ká ꞌbì ndú mítí vòó bòngo tí wó, tacó wàa ndú ꞌví ꞌde ta ꞌvala. Káa ndâ ꞌduù ŋìnó mbe tee ꞌbì ndú mítí bòngo tí wó nó ꞌdáá gî giì ꞌde ꞌválá gî.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou em aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste, e todos os que lhe tocavam saravam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.