Marcos 5
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NTLH
1 Ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó giì di ngo á bìndi bà gbùṛùngà ndú mì gbolò pípìṛi tí nò, gí tìto kàpá á gí ꞌbá mì ŋa ndâ ꞌbí ꞌduù ta ṛè ŋa ndú a ndâ Jèràsínì.
1 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
2 Káa à káa póó bà giì co Jézù gí to ꞌdo gbí gbâ, ꞌbí ꞌdakò ta ndâ i-gbí-muu wó giì gì ꞌdo gbí òkò ndâ muuꞌdú gí mì wó.
2 Assim que Jesus saiu do barco, foi encontrar-se com ele um homem que estava dominado por um espírito mau.
3 ꞌDakò tí nò kû ꞌvala tà ndâ ꞌbá muuꞌdú. Káa ꞌbí ꞌduù mbe ꞌde wotí bà kpolo tí wó wálá, tacó à kpêtí má eṛe yí ká ta gìnjírì, à zèè tí wó lá.
3 O homem vinha do cemitério, onde estava morando. Ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo usando correntes.
4 À ta o ꞌdáá gî kû da ꞌbò mítí kò wó, à delè kû eṛe ꞌbì wó ta gìnjírì. Káa yí kû kiꞌviki gbí ꞌbò tí nò ꞌdo tí kò wó gî, yí delè kû kaṛaka gbí gìnjírì ꞌdo tí ꞌbì wó gî, káa gbèe ꞌduù mbe co gbí ŋò wó wálá.
4 Muitas vezes já tinham amarrado as suas mãos e os seus pés com correntes de ferro, mas ele quebrava tudo, e ninguém conseguia dominá-lo.
5 Yí dù kû tò kû too yé, ta ṛi, too yé, ta ṛi, ta ndi gbí òkò ndâ ꞌbá muuꞌdú, delè ta ndi pí ndâ gú, ta bà ndo-ndooko tí wó ta ndi tí ndâ díí.
5 Passava os dias e as noites nos montes e entre os túmulos, gritando e se ferindo de propósito com pedras.
6 Mbe mâ tí nò mâ giì ŋò Jézù ꞌdo me ꞌdú, yí giì ì ngèlè ya gí mì wó, yí giì kucuku muungbó wó mí kùṛo wó,
6 Ele viu Jesus de longe, correu, caiu de joelhos diante dele
7 kû tò ta kû ta kòcò wó ngéé gí yaà, máa, «Àá mì lo ta ye a yè, Jézù, ꞌViì-mì-Mbíṛì a ngéé gbíṛì? Ye kû be ji wò a tí Mbíṛì máa, wò ꞌví bàkà séꞌi mítí ye lá!»
7 e gritou: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Em nome de Deus eu peço: não me castigue!
8 (ꞌDakò tí nò ꞌdè có tí nò tacó Jézù do ta i tí nò gbí muu wó nò máa, «Co ꞌdo gbí muu wó gî, ndi lo, zu i!»)
8 Ele disse isso porque Jesus havia mandado: “Espírito mau, saia desse homem!”
9 Bìndi Jézù giì ꞌvee i tí nò máa, «Ṛè lo a ꞌdi?»
9 Jesus perguntou: Ele respondeu: — O meu nome é Multidão, porque somos muitos.
10 Bìndi yí giì dù kû ꞌdeke tí wó ji Jézù, máa «Si bà ni ze ꞌdo bà-i-nó mí to.»
10 E pedia com muita insistência a Jesus que não expulsasse os espíritos maus para fora daquela região.
11 Káa ta o tí nò ndâ kàdùrúkù me mbè kû zò i tàgbà gú á gbí to tí nò.
11 Acontece que num morro perto dali havia muitos porcos comendo.
12 Bìndi ndâ i tí nò gbí muu ꞌdakò tí nò giì ꞌdeke tí ndú ji Jézù, máa, «Mòkò ze ya tí gí mì ndâ kàdùrúkù tí zô, wò ꞌví si ze ꞌví ya gí gbí muu ndú.»
12 Os espíritos pediram a Jesus com insistência: — Nos mande ficar naqueles porcos; nos deixe entrar neles!
13 Tacó énò, Jézù giì si ndâ i tí nò mbe kò ꞌdakò tí nò ꞌví bàkà go ŋìnó náa à nìkì tí ndú. Bìndi ndâ i tí nò giì nje ta ngèlè ꞌdo gbí muu ꞌdakò tí nò ya gí gbí muu ndâ kàdùrúkù. Muu ndâ kàdùrúkù tí nò ta o tí nò ꞌdáá gî dê gítí álìfì só. Bìndi ndâ kàdùrúkù tí nò giì nje ta ngèlè ya gí bà oloko gí tà ngo ꞌdo tì njà gángá ngo, ndú giì mìì tà ngo gî.
13 Ele deixou, e os espíritos saíram do homem e entraram nos porcos. E estes, que eram quase dois mil, se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
14 Bìndi ndâ mbe gbà ndâ kàdùrúkù tí nò giì njè ta ngèlè ya gí bà ma có ŋa i tí nò mbe bàkà tí nò á ji ndâ ꞌduù gbí gbata, ta ndâ ꞌduù ŋìnó mbe kû sì ꞌbá á ta ndi seè gbata tí nò.
14 Os homens que estavam tomando conta dos porcos fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos campos. Muita gente foi ver o que havia acontecido.
15 Káa ndú mâ giì kaa ya gí mì Jézù, ndú giì ꞌde ꞌdakò tí nó táánò náa ndâ i kò yí gî nó kû ki tí wó to ta bòngo tí wó tí cèe ꞌduù ta i-gbí-muu wó wálá. Bìndi gúku giì zèè ndú ꞌdáá gî.
15 Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem que antes estava dominado por demônios; e ficaram espantados porque ele estava sentado, vestido e no seu perfeito juízo.
16 Ndâ ꞌduù mbe ŋò ŋa i tí nó mbe bàkà tí mítí ꞌdakò tí nò táánò náa ndâ i kò yí gî nó, ta ndâ ŋa ŋìnó mbe bàkà tí mítí ndâ kàdùrúkù nó giì njè ya gí bà ꞌdè ndí ji ndâ ꞌduù.
16 Os que tinham visto tudo aquilo lhes contaram o que havia acontecido com o homem e com os porcos.
17 Bìndi ndâ ꞌduù giì ꞌdeke tí ndú ji Jézù máa, yí njè nó á ꞌdo gbí òkò tí ndâ yì gî.
17 Então começaram a pedir com insistência a Jesus que saísse da terra deles.
18 Káa si Jézù kû giì ya gí bà ꞌdò gí gbí gbâ tacó bà njè nó, ꞌdakò tí nò náa yí mòkò ndâ i ꞌdo gbí muu wó nò giì ꞌdeke tí wó ji yí, máa, yí si ndâ yì ꞌví ya ta yí.
18 Quando ele estava entrando no barco, o homem curado pediu com insistência: — Me deixe ir com o senhor!
19 Káa Jézù giì biya gî. Bìndi yí giì ꞌdè có ji ꞌdakò tí nò máa, «A nìkì máa wò ya gí ꞌbá, wàa wò ꞌví dìtà ndâ ŋa nambeè tí nó náa Mbíṛì bàkà ji wò nó á ji ndâ nambe lo.»
19 Mas Jesus não deixou e disse:
20 Bìndi ꞌdakò tí nò giì njè nó ya gí ꞌbá co gbí ꞌbí wúngbó to ta ṛè a «Ndâ-gbata-muuꞌbì» ta bà dìtà ndâ ŋa i tí nò náa Jézù bàkà ji yí nò á ji ndâ ꞌduù. Káa nje ndâ ꞌduù mbe ꞌdi có tí nò ꞌdáá gî giì ꞌdèè gítí gî.
20 Então ele foi embora e contava, na região das Dez Cidades , o que Jesus tinha feito por ele. E todos ficavam admirados.
21 Jézù mâ giì dele ndi wó ꞌdo ꞌbá mì ndâ Jèràsínì ta gbâ gí tìto kèꞌbî gî, ndâ ꞌduù me mbè giì kili kákáꞌi ya gí mì wó á yì kàpá.
21 Jesus voltou para o lado oeste do lago, e muitas pessoas foram se encontrar com ele na praia.
22 Bìndi ꞌbí ꞌdakò tí gba kùṛo ndâ mbe kû bàkà nèté bàndò bà kili ndâ Jùdéyà gí bà ùlù Mbíṛì ta ṛè wó a Jáyìrù giì gì gí mì Jézù, bìndi yí giì kucuku muungbó wó mí to kùṛo wó, yí giì zèè kò wó,
22 Um homem chamado Jairo, chefe da sinagoga , foi e se jogou aos pés de Jesus,
23 ta bà ꞌdeke tí wó ji yí ta wotí tí , máa, «Làmbu nájú ye gbí kpâ-kpeṛè. Gì gí bà tee ꞌbì lo mítí wó wàa yí ꞌví ꞌde ta ꞌválá.»
23 pedindo com muita insistência: — A minha filha está morrendo! Venha comigo e ponha as mãos sobre ela para que sare e viva!
24 Bìndi ndâ Jézù giì njè nó ta Jáyìrù.
24 E Jesus foi com ele. Uma grande multidão foi junto e o apertava de todos os lados.
25 Bìndi ꞌbí niì ta mbelè kû yee tí wó ta ndoò muuꞌbì-nje só,
25 Chegou ali uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia.
26 náa wo wó co ji bà nò gí mì ndâ mbe bàkà yeè gî; bà si ndâ yeè delè mìì ndâ i ꞌdo tí wó ꞌdáá gî, káa mbelè tí nò jé ṛò tíyò ꞌdo tí wó njíꞌdí énò lá. À dú nò a bà giì zingi séꞌi tí nò mítí wó.
26 Havia gastado tudo o que tinha, tratando-se com muitos médicos. Estes a fizeram sofrer muito; mas, em vez de melhorar, ela havia piorado cada vez mais.
27 Niì tí nò mâ giì ꞌdi có tí Jézù, yí giì gì céké-céké co gbí òkò tí ndâ mbè ꞌduù tí nò, ya gí bà gbala bòngo tí Jézù.
27 Ela havia escutado falar de Jesus; então entrou no meio da multidão e, chegando por trás dele, tocou na sua capa ,
28 Yí bàkà go énò, tacó yí kû koṛo có máa, «Ye kpêtí má gbala káa ndâ bòngo tí wó, ye bà ꞌde ꞌválá gî kû.»
28 pois pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
29 À káa póó bà tee ꞌbì niì tí nò mítí Jézù, mbelè ngé giì ṛò bà yee ꞌdo tí wó gî. ꞌDo bàndò tí nò, niì tí nò giì ŋò gbí dìì wó da gî.
29 Logo o sangue parou de escorrer, e ela teve certeza de que estava curada.
30 Káa Jézù mâ giì ŋò ni gî máa, wotí bà ꞌvala ꞌduù co ꞌdo gbí dìì yì gî, yí giì ꞌvìsì tí wó gítí ndâ mbè ꞌduù tí nò, bìndi yí giì ꞌvee ndú, máa, «A ꞌdi ká tee ꞌbì wó mítí ndâ bòngo mì ye?»
30 No mesmo instante Jesus sentiu que dele havia saído poder. Então virou-se no meio da multidão e perguntou:
31 Káa ndâ mbe tala có mì wó giì ꞌvìsì có ji yí, máa, «Wò ŋò ndâ mbè ꞌduù tí nò mbe kû kpoko wò ꞌdee wò gbóó nó gî, káa wò giì dù ndi lo kû giì ꞌvee ꞌvé máa, ‹A ꞌdi ká tee ꞌbì mítí ye› wè?»
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo como esta gente o está apertando de todos os lados e ainda pergunta isso?
32 Káa Jézù giì zekeꞌo jèlè yí gî tacó bà ŋò ꞌduù tí nò mbe tee ꞌbì wó mítí wó nò.
32 Mas Jesus ficou olhando em volta para ver quem tinha feito aquilo.
33 Bìndi niì tí nò giì gì gí kùṛo wó kû gu ta gúku, tacó yí ŋò i tí nò mbe bàkà tí mítí wó nò ni gî. Yí giì ꞌva tí wó mítí kò Jézù, bìndi yí giì ꞌdè yúcó mì wó ꞌdáá gî ji yí.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe havia acontecido, atirou-se aos pés dele, tremendo de medo, e contou tudo.
34 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji yí, máa, «Wò ꞌde ꞌválá tacó wò ùnje gítí ye gî, nájú ye. Ya ta ꞌdê njembí lo, dele ta ꞌdê gbí dìì lo.»
34 E Jesus disse:
35 Káa si Jézù kálásê kû ꞌdè có ji niì tí nò, ndâ ꞌduù náa à tuu ndú giì gì ta ngèlè ꞌdo ꞌbá mì Jáyìrù gí bà ꞌdè có ji yí, máa, «Bà i tí nò volo ꞌbá kà gî; wò kû si mbe nìbà i ꞌví nò sé nó mítí wó sínò tacó yè?»
35 Jesus ainda estava falando, quando chegaram alguns empregados da casa de Jairo e disseram: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
36 Káa Jézù giì bàkà tí wó tí mbe ꞌdi ndâ có tí nò náa ndâ tú tí nò ꞌdè ji Jáyìrù nò lá. Bìndi yí ngé giì ꞌdè có ji Jáyìrù máa, «Cì gúku lá. Tee káa njembí lo mítí Mbíṛì.»
36 Mas Jesus não se importou com a notícia e disse a Jairo:
37 ꞌDo tí bàndò tí nò, Jézù kákáꞌi giì si gbèe ꞌduù ꞌví ṛu ndi wó á bìndi ndâ Pìyétòrò, ta ndâ Jákòmò, ta náꞌvindí wó Jòvánì nò lá.
37 Jesus deixou que fossem com ele Pedro e os irmãos Tiago e João, e ninguém mais.
38 Ndú mâ giì di ꞌbá mì Jáyìrù, Jézù giì ŋò ndâ ꞌduù kû mèṛèkè tí ndú ta tó, ta bà wa gbí, ta bà tò kû ta kòcò ndú ngéé gí yaà.
38 Quando entraram na casa de Jairo, Jesus encontrou ali uma confusão geral, com todos chorando alto e gritando.
39 Káa Jézù giì ṛì gí tàꞌi, bìndi yí giì ꞌvee ndâ ꞌduù tí nò, máa, «Yo kû pìì wo ta bà wa gbí tacó yè? ꞌViì tí nò cee lá, yí kû tè a ṛì.»
39 Então ele disse:
40 Káa ndâ ꞌduù tí nò giì ŋo Jézù ŋó-ŋo.
40 Então eles começaram a caçoar dele. Mas Jesus mandou que todos saíssem e, junto com os três discípulos e os pais da menina, entrou no quarto onde ela estava.
41 Jézù bà-i-nò giì zèè ꞌbì ꞌvinî tí nò, bìndi yí giì ꞌdè có ji yí, máa, «Tàlítà kúmì.» (Gbí máa, «Làmbu ꞌvinî, a gí yaà.»)
41 Pegou-a pela mão e disse:
42 Bìndi ꞌvinî tí nò ngé giì a gí yaà kû nò nó. ꞌVinî tí nò ta o tí nò a ꞌduù ta ndoò tí wó muuꞌbì-nje só. Bìndi nje ndâ ꞌduù ꞌdáá gî giì ꞌdèè gî.
42 No mesmo instante, a menina, que tinha doze anos, levantou-se e começou a andar. E todos ficaram muito admirados.
43 Káa Jézù giì ꞌdè cò ji nawu ꞌvinî tí nò máa, yí je i-zó-zò ji yí. Yí delè giì ꞌdè có ji ndú ta wotí tí máa, ndú ꞌví ꞌdè có i tí nò náa yì bàkà ji ꞌvinî tí nò nò gí sè ji ꞌbí ꞌduù gbaànjé lá.
43 Então Jesus ordenou que de jeito nenhum espalhassem a notícia dessa cura. E mandou que dessem comida à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.