Marcos 4
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NAA
1 Ta o tí nò Jézù kákáꞌi giì ꞌbìtà bà nìbà i ji ndâ ꞌduù a yì kàpá Gàlìléyà. Káa yí mâ giì ŋò máa, ndâ ꞌduù tì me mbè ngé ndii gî, yí giì njè nó ya gí bà ki tí wó gbí gbâ a ṛo ngo si ndâ ꞌduù mí tì ngo.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Yí giì dù gbí gbâ á ṛo ngo kà kû nìbà i ji ndâ ꞌduù gbí lòkóꞌbò énó máa,
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 «Yo sè tù yo nìkì maa, wàa yo ꞌví koṛo gbí có tí nô.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Káa ndâ ꞌbí njì ŋa giì ꞌvaka tí to á seè kpokèjì, káa ndâ nuù giì da ndú gî.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Ndâ ꞌbí giì ꞌvaka tí á gbí díí ta zì to tí me njíꞌdí, à káa póó bà kù ndú,
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 go wu ṛi giì ziki ndâ dó kú ndú ꞌdáá gî, tacó tà teè ndú ya gí tà to me ꞌdú lá.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ndâ ꞌbí giì ꞌvaka tí á gbí òkò ndâ bè kpeṛè. Ndâ bè kpeṛè tí nò giì tù yiiga muu ndú gî, ndú giì jò lá.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Káa ndâ ꞌbí giì ꞌvaka tí a i gbí banga zì to. Ndú mâ giì kù , ndú giì uu gí yaà, bìndi ndú giì jò ta banga muu ndú, gbe-gbè, gbe-gbè énô.»
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Bìndi yí giì yee nje lòkóꞌbò mì wó ta bà kpo-gbí-tà-tù ndâ ꞌduù tí nò énó máa, «À má énò, tù bà ꞌdi có má kuu tí muu ꞌduù, yí ꞌví ꞌdi có.»
9 E Jesus acrescentou:
10 Jézù má giì co gí ndiì ta kpéétí wó gî, ndâ mbe tala có mì wó muuꞌbì-nje só, toko ta ndâ ꞌbí ꞌduù mì wó mbe kû dù ta yí nó giì ya gí bà ꞌvee yí gítí gbí lòkóꞌbò tí nò.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Káa yí giì ꞌvìsì có ji ndú énó máa, «À je muu ji yo tacó bà ꞌdi gbí ngìì bà dù yí tí Mbíṛì tí gba gî. Káa sè ndâ ꞌbí ꞌduù bà ꞌdi ndâ có ꞌdáá gî ká gbí lòkóꞌbò. Go có tí nó náa Ìzáyà tí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì ꞌdè dígísèé énó máa,
11 Jesus disse a eles:
12 ‹Ndú ꞌví zekeꞌo, káa ndú ꞌví ŋò i lá.
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Bìndi Jézù giì ꞌvee ndâ mbe tala có mì wó máa, «Yo ꞌdi gbí lòkóꞌbò tí nò lá? Káa à má énò, yo bà giì ꞌdi gbí ndâ ꞌbí lòkóꞌbò ée?
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Gbí lòkóꞌbò tí nò énó máa: njì ŋa tí nò náa mbe va ŋa tí nò kû va nò a njì có mì Mbíṛì.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Ndâ njì ŋa ŋìnó mbe ꞌvaka tí ta tí kpokèjì nó a ndâ có mì Mbíṛì náa à ma ndú ji ndâ ꞌduù, káa à káa póó bà ꞌdi có tí nò mì ndú, Vò-ꞌduù-tí-nò giì volo muu ndú ꞌdo tí bà ꞌdi gî.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 «Ndâ njì ŋa ŋìnó mbe ꞌvaka tí gbí to á káṛà-káṛà ṛo díí nó a ndâ có ŋìnó náa à káa póó bà ꞌdi ndú mì ndâ ꞌduù, ndú giì ùnje gítí ndú gî;
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 ndâ njì có tí nò giì dù gbí njembí ndú ta làmbu o, káa à má bà giì gbùṛùngà ndú ta bà mèèkèꞌi tí ndú á muu ndâ có tí nò, ndú ngé giì jee có tí nó mí to gî, tacó ndâ có tí nò gbì teè mí gbí njembí ndú lá.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 «Ndâ njì ŋa ŋìnó mbe ꞌvaka tí gbí òkò ndâ bè kpeṛè nò a ndâ njì có ŋìnó náa ndâ ꞌduù ꞌdi ndú,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 káa bà kpolo tí ndâ i muu to tí nó, ta líkí ndâ kpo-kpò i, ta bà dù ta go ndâ i, giì soloko ndú ꞌdo tí bà ꞌde i gbí có tí nò gî.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 «Káa ndâ njì ŋa ŋìnó mbe ꞌvaka tí á gbí banga zì to nó uu go ndâ njì có mì Mbíṛì mbe ꞌvaka tí gbí njembí ndâ ꞌduù ŋìnó mbe kpolo tí ndú mí gbí njembí ndú. Ndú gî bàkà go ndâ có tí nò, bìndi tàkòcò Mbíṛì giì peteke gítí ndú go bà peteke tàkòcò mbe ji njí gítí ndâ banga kú i gbí njí mì wó.»
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Bìndi Jézù giì ꞌvee ndú, máa, «A ꞌdi jé ká òlò wu mí tàꞌi mì wó ta ꞌdíꞌdiꞌo, káa yí giì ꞌbu i mí ṛo ngba wu tí nò, wàlà yí giì ngùù ngba wu tí nò mí tà kìtìkpaṛa?
21 Jesus também lhes disse:
22 À kû ngùù i ká tacó bà giì tùbà ndí gí sè kákáꞌi. À delè kû ꞌdè có á tà bèngìì ká tacó bà giì kò-kò tí .
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 À má énò, yo sè tù yo, náa tù má dú kuu tí muu yo nò, wàa yo ꞌví ꞌdi có tí nô.»
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Jézù kákáꞌi giì ꞌdè có ji ndú, máa, «Yo kpolo tí có tí nó náa yo kû ꞌdi nô. Ŋa i tí nó náa wò tí ꞌduù má bàkà mítí ndâ ꞌbí ka lo nó, Mbíṛì bà giì bàkà mítí lo káa gbèe ŋa i tí nò. Yí delè bà bàkà ta wotí tí co tí ŋìnó náa wo bàkà nó gî.
24 Então lhes disse:
25 Tacó ꞌduù ŋìnó ta ndâ i kuu mì wó nó, àá bà je ndâ ꞌbí ji yí mí pí ndú. Káa ꞌduù ŋìnó ta i mì wó wálá nó, à kpêtí káa sè làmbu i ŋìnó náa yí kû lì ta njembí wó nó, àá bà aaka ꞌdo ꞌbì wó gî.»
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Jézù giì lòkòꞌbò ꞌbí có kákáꞌi máa, «Bà zèè ꞌbá mì Mbíṛì ká go ꞌduù mbe ya gí bà va ŋa.
26 Jesus disse ainda:
27 Bìndi yí giì ya kû bàkà ndâ ꞌbí nèté mì wó. Káa ndâ síí kú i giì yee gí sè, bìndi ndú giì uu gí yaà. Mbe va ŋa tí nò ŋò ni lá máa ndâ kú i kû bàkà tí ée wè.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 À káa to ta kpéétí wó ká kû bàkà ndâ kú i tí nò kû uu gí yaà, bìndi ndú giì jò , bìndi ndú giì ṛì njì.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Bìndi à káa o tí nó náa ndâ i ꞌdo gbí njí má giì yù gî nó, mbe va ŋa bà giì ngaṛa tí wó gítí bà kili ndú.»
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Bìndi Jézù giì ꞌdè ꞌbí lòkóꞌbò kákáꞌi énò, máa, «Ndoo kpónó bà ꞌvii bà zèè ꞌbá mì Mbíṛì mítí ŋa yè? Ndoo bà ꞌdè a ŋa lòkóꞌbò yè dú mbe ꞌvii tí ?
30 Disse mais:
31 À go ndâ njì ŋa ŋìnó mbe me vící ngé ndii gî nô, nékéléé go njì ndí.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Káa ndú má giì kù ꞌdo tà to, ndú giì uu gí yaà tí bèꞌi gbèè ta bè wó ndii ndâ ꞌbí bèꞌi ꞌdáá gî, náa ndâ nuù me mbè kû tè wo ndú mì gbí .»
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Jézù ꞌdè có ji ndâ ꞌduù ꞌdáá ká gbí ndâ lòkóꞌbò go ndâ ŋìnò, ꞌvii ta wotí bà ꞌdi gbí ndâ có tí nò mì ndú.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Káa ta o tí nó náa ndú má ta kpéétí ndú ta ndâ mbe tala có mì wó, yí giì ꞌdè gbí ndâ lòkóꞌbò tí nò ꞌdáá gî ji ndú.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Káa ta ꞌdêꞌo mì gbèe ṛi bà nìbà i mì Jézù ji ndâ ꞌduù gbí ndâ lòkóꞌbò nò, Jézù giì ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó máa, «Ndoo di ngo gí tìto kàpá.»
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Káa ndú mâ giì nje nó gî, ndâ ꞌbí ꞌduù giì ṛu ndi ndú gbí ndâ gbâ ŋìndi ndú.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Káa si ndú kálásê kuu muu nó á ṛo ngo, pípìṛi giì ꞌbìtà bà pì ta wotí tí ngé ndii gî. Ngo kû giì ꞌbìtà bà gbàngà gí gbí gbâ. Gbâ kû giì bàkà có bà yé-yè ta ngo.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Káa Jézù jéé kuu tísì, tì tàmuu wó gí yaà gî, á tàngbó gbâ, kû tèṛì. Bìndi ndâ mbe tala có mì wó giì gbà yí ꞌdo muu ṛi. Yí mâ giì ziya gî, ndú giì ꞌvee yí, máa, «A nìkì tí lo énó máa, ndoo mìì gî wàà, mbe tí ze?»
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Káa Jézù giì do mítí pípìṛi, yí delè giì ꞌdè có ji ngo tí nò mbe kû gbàngà tí nò máa yí si bà gbàngà mí to. Bìndi pípìṛi giì ṛò tíyò gî. O giì ṛe déé.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Bìndi Jézù giì ꞌvee ndâ mbe tala có mì wó máa, «Yo kû cì a gúku yè? Yo kálásê ùnje lá?»
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Káa gúku giì zèè ndú ꞌdáá gî mbi gî. Bìndi ndú giì ꞌbìtà bà ꞌvee ꞌvé gbí òkò tí ndú, máa, «A ŋa ꞌdi ká nó, náa ndâ pípìṛi ta ngo kû ꞌdi có mì wó nó?»
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.