Marcos 3
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NVT
1 Ta ꞌbí ṛi bà wotí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà gbaànjé, Jézù giì gì gí bàndò bà kili ndâ Jùdéyà gí bà ùlù Mbíṛì. Káa ta o tí nò, ꞌbí ꞌdakò ta ꞌbì wó mbe gbeleꞌve gî kuu tàꞌi kà gbí òkò tí ndâ ꞌduù.
1 Em outra ocasião, Jesus entrou na sinagoga e notou que havia ali um homem com uma das mãos deformada.
2 Bìndi ndâ ꞌduù giì ꞌbìtà bà zekeꞌo tacó bà ŋò máa Jézù má ꞌvala ꞌdakò tí nò ta ṛi bà wotí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà gî, wàa ndâ yì ꞌví ya gí bà kpì ngbàngà tí wó.
2 Os inimigos de Jesus o observavam atentamente. Se ele curasse a mão do homem, planejavam acusá-lo, pois era sábado.
3 Jézù mâ giì ŋò énò, yí giì ꞌdè có ji ꞌdakò tí nò, máa, «Co gì gí bà ṛò tíyò á kùṛo ndâ ꞌduù tí nô.»
3 Jesus disse ao homem com a mão deformada: “Venha e fique diante de todos”.
4 Jézù giì ꞌvee ndâ ꞌduù tí nò, máa, «Yúcó mì ndoo a ngàyi? Bà bàkà tó i, wèè, bà bàkà vò i, ta ṛi bà wotí gbí tàkìì mì ndoo tí ndâ Jùdéyà? Bà ꞌvala ku, wàlà bà zi ku?» Káa gbèe ꞌduù mbe ꞌvìsì có ji yí giì dù lá.
4 Em seguida, voltou-se para seus críticos e perguntou: “O que a lei permite fazer no sábado? O bem ou o mal? Salvar uma vida ou destruí-la?”. Eles ficaram em silêncio.
5 Tacó énò, Jézù giì zekeꞌo tí ndú ta kpo-tàkòcò wó, tacó ndú a ndâ mbe ngbútù. Tàkòcò wó delè giì kpolo gítí ndú ngé, tacó muu ndú kpolo go duù. Bìndi yí giì ꞌdè có ji ꞌdakò tí nò máa, «Yaꞌva gbí ꞌbì lo.» Bìndi ꞌdakò tí nò mâ giì bàkà go có tí nò náa Jézù ꞌdè ji yí nò gî, ꞌbì wó giì nìkì gî.
5 Jesus olhou para os que estavam ao seu redor, irado e muito triste pelo coração endurecido deles. Então disse ao homem: “Estenda a mão”. O homem estendeu a mão, e ela foi restaurada.
6 Káa ndâ mbe kû kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà (Fàrìzéyò) mâ giì ŋò i tí nó náa Jézù bàkà nò, ndú giì co gí sè tacó bà ya gí bà toko có ta ndâ ꞌduù ŋìnó mbe tè gí tàkò có mì Èródè tí gbolò ꞌduù kùṛo ndâ Jùdéyà nó, tacó bà pà kpokèjì gítí bà zi Jézù.
6 No mesmo instante, os fariseus saíram e se reuniram com os membros do partido de Herodes para tramar um modo de matá-lo.
7 Bìndi Jézù giì njè nó ta ndâ mbe tala có mì wó ya gí yì kàpá Gàlìléyà. Ndâ ꞌduù me mbè giì ṛu ndi ndú ꞌdo gbí ndâ gbata gbí ndâ to Gàlìléyà ta Jùdéyà,
7 Jesus saiu para o mar com seus discípulos, e uma grande multidão os seguiu. Vinham de todas as partes da Galileia, da Judeia,
8 ta gbolò gbata Jèrùzàlémè, ta Ìdùméyà, delè ꞌdo tìto Jòròdánìyà, delè ꞌdo gbí ndâ to Tírò ta Sìdónì. Ndâ ꞌduù mâ giì ꞌdi tàwo ndâ i-seṛè tí nó náa Jézù kû bàkà nó, ndú giì tì ya gí mì wó. Ndâ ꞌduù tì go ngana.
8 de Jerusalém, da Idumeia, do leste do rio Jordão e até de lugares distantes ao norte, como Tiro e Sidom. A notícia de seus milagres havia se espalhado para longe, e um grande número de pessoas vinha vê-lo.
9 Jézù mâ giì ŋò ŋa bà tì ndâ ꞌduù tí nò, yí giì ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó énó máa, ndú gì ta gbâ ji yì, tacó yí ta o tí nò kû ci gúku máa ndâ ꞌduù bà kpoko yì.
9 Jesus instruiu seus discípulos a prepararem um barco para evitar que a multidão o esmagasse.
10 Tacó ndâ ꞌduù ꞌdi tà wò bà ꞌvala ndâ mbe séꞌi mì wó me mbè, tacó énó, ndâ ꞌduù ŋìnó ta séꞌi tí ndú nó ꞌdáá gî kû jòò tí ndú tacó vòó bà gbala yí wàa ndâ yì ꞌví ꞌde ta ꞌválá.
10 Havia curado muitos naquele dia, e os enfermos se empurravam para chegar até ele e tocá-lo.
11 Delè ndâ ꞌduù ŋìnó ta ndâ i-gbí-muu ndú nó má ŋò yí, ndú kû ꞌvaka tí ndú to, ta bà tò kû, máa, «Wò a ꞌViì-mì-Mbíṛì.»
11 E, sempre que o viam, os espíritos impuros se atiravam no chão na frente dele e gritavam: “Você é o Filho de Deus!”.
12 Káa yí giì ꞌdè có ji ndú kpolo ma, máa ndú ꞌví tùbà tí yì gí sè ji ndâ ꞌduù lá.
12 Jesus, porém, lhes dava ordens severas para que não revelassem quem ele era.
13 Ta o tí nò Jézù giì njè nó ya gí gbí òkò ndâ ꞌbí gú. Bìndi yí giì tèꞌé tí ndâ ꞌduù ŋìnó mbe nìkì tí wó nô. Ndú mâ giì gì gí mì wó gî,
13 Depois, Jesus subiu a um monte e chamou aqueles que ele desejava que o acompanhassem, e eles foram.
14 yí giì ṛuka ndâ ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndú muuꞌbì-nje só, tacó wàa ndú ꞌví dù toko ta yì, wàa yì ꞌví kû tuu ndú ya gí bà ma có mì Mbíṛì ji ndâ ꞌduù.
14 Escolheu doze e os chamou seus apóstolos, para que o seguissem e fossem enviados para anunciar sua mensagem,
15 Yí giì je wotí bà mòkò ndâ i ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù, ta wotí bà ꞌvala ndâ ꞌduù ꞌdo gbí nòꞌo ji ndú.
15 e lhes deu autoridade para expulsar demônios.
16 Ndâ ꞌduù tí nò muuꞌbì-nje só náa Jézù ṛuka ndú tacó bà dù ta yí nò a ndâ Sìmónè, náa yí kpì ngú ṛè mítí wó máa, Pìyétòrò,
16 Estes foram os doze que ele escolheu: Simão, a quem ele chamou Pedro,
17 ta ndâ Jákòmò ta náꞌvindí wó Jòvánì tí ndâ ꞌviì mì Zèbìdéyò, náa yí kpì ngú ṛe mítí ndú máa Bènèrègísì, gbí énó máa, ndâ ꞌviì-ngbàngbàṛì, ta Àndèréyà,
17 Tiago e João, filhos de Zebedeu, aos quais deu o nome de Boanerges, que significa “filhos do trovão”,
18 ta Fìlípò, ta Bàràtòlòméyò, ta Màtéyò, ta Tòmázò, ta Jákòmò tí ꞌviì mì Àlìféyò, ta Tàdéyò, ta Sìmónè tí nó ta ꞌbí ṛè wó a Tó-ꞌviì-ꞌbá,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 ta Júdà Ìsìkàrìyótè tí mbe giì kpì ngbàngà tí wó.
19 Judas Iscariotes, que depois o traiu.
20 Jézù mâ giì dele ndi wó gí ꞌbá ꞌdo pí gú bìndi bà ṛuka ndâ mbe tala có mì wó gî, ndâ ꞌduù me mbè giì kaa ya gí mì wó kákáꞌi tí ŋa ŋìnó náa à giì kpòtí tí ndú ta ndâ mbe tala có mì wó tí bà zò i.
20 Certo dia, Jesus entrou numa casa, e as multidões começaram a se juntar outra vez. Logo, ele e seus discípulos não tinham tempo nem para comer.
21 Ndâ nambe wó má giì ꞌdi énò, ndú giì ya gí kà tacó ba kpolo tí wó, tacó ndú koṛo có énó máa, a gbí muu wó a ndâ i.
21 Quando os familiares de Jesus souberam o que estava acontecendo, tentaram impedi-lo de continuar. “Está fora de si”, diziam.
22 Káa ndâ kpo-kpò mbe nìbà i mì ndâ Jùdéyà mbe gì ꞌdo Jèrùzàlémè ta o tí nò kû ꞌdè ŋìndi ndú énó máa, «À gbí muu wó a gba mì ndâ mâ tí nó ta ṛe wó a Bèlìzèbúlù nô.» Ndú delè ta o tí nò kû ꞌdè có énó máa, «A gba mì ndâ mâ tí nò ká kû je wotí bà mòkò ndâ i ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù ji yí.»
22 Então os mestres da lei, que tinham vindo de Jerusalém, disseram: “Está possuído por Belzebu, príncipe dos demônios. É dele que recebe poder para expulsar demônios”.
23 Jézù mâ giì ꞌdi ŋa ndâ có tí nò, yí giì tèꞌé tí ndâ mbe kû ꞌde ŋa ndâ có tí nò gí mì wó. Bìndi yí giì ꞌvee ndú gbí lòkóꞌbò énó máa, «Mâ bà mòkò ka wó mâ ꞌdo gbí muu ꞌduù ée?
23 Jesus os chamou e respondeu com uma comparação: “Como é possível Satanás expulsar Satanás?”, perguntou.
24 Có mì ndâ ꞌduù mì gbèe gba jé má toko lá, gba tí nò bà zogo ꞌbá wálá.
24 “Um reino dividido internamente será destruído.
25 À delè có mì ndâ ꞌduù á ṛùkàtiì mì ndú má toko lá, ndú bà sì ꞌbá tí nò wálá.
25 Da mesma forma, uma família dividida contra si mesma se desintegrará.
26 Káa Gba-wàtà má kû sogo tí wó, gbí go énó máa, Gba-wàtà njèè gbí tí gî. À má énò, ŋìnò a bà ngbù yí ká nò. Tacó wotí bà ṛò tíyò mì wó kákáꞌi wálá.
26 E, se Satanás está dividido e luta contra si mesmo, não pode se manter de pé; está acabado.
27 Káa ꞌbí ꞌduù jé bà ni bà ṛi gí tàꞌi mì ꞌbí ꞌduù ta wotí kuu tí wó, bìndi yí giì kaa ndâ i mì wó a ta có ꞌdakò nò wálá, sè káa ŋìnó yí kpédéléꞌi má eṛe mbe ꞌbá gî, bìndi yí bà giì kaa ndâ i mì wó ta wotí si yí gbí wú.
27 Quem tem poder para entrar na casa de um homem forte e saquear seus bens? Somente alguém ainda mais forte, alguém capaz de amarrá-lo e saquear sua casa.
28 «Ye kû ꞌde có ji yo ta yúcó énó máa, Mbíṛì bà je à-cee-gî gítí ŋa ndâ vò i mì ndâ ꞌduù ꞌdáá gî, gî. À kpêtí káa ndâ mbe ꞌdè zu có á gítí wó tí Mbíṛì.
28 “Eu lhes digo a verdade: todo pecado e toda blasfêmia podem ser perdoados,
29 Káa ꞌduù má go mâ mítí Bèṛi-mì-Mbíṛì, ꞌduù tí nò bà ꞌde à-cee-gî ꞌdo mì Mbíṛì wálá, tacó ꞌduù tí nò bàkà a ŋa vò i tí nó náa àá bà cee wálá.»
29 mas quem blasfemar contra o Espírito Santo jamais será perdoado. Esse é um pecado com consequências eternas.”
30 Jézù ꞌdè có tí nò tacó ndâ ꞌduù ta o tí nò kû ꞌdè có énó máa, a gbí muu wó a ndâ mâ.
30 Ele disse isso porque afirmavam: “Está possuído por um espírito impuro”.
31 Káa ta o tí nò ndâ nawu Jézù ta ndâ náꞌvindí wó giì ṛò tíyò á sè. Bìndi ndú giì tuu tú gí bà tèꞌé tí wó.
31 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo. Ficaram do lado de fora e mandaram alguém avisá-lo para sair e falar com eles.
32 Káa ndâ ꞌduù me mbè ki tí ndú jèlè yí ꞌdee gî. Bìndi ndú giì ꞌdòkò ndi có tí nò ji yí, máa, «Ndâ nawu lo ta ndâ náꞌvindí lo kû ꞌvee bà tí lo á sè.»
32 Havia muitas pessoas sentadas ao seu redor, e alguém disse: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e o procuram”.
33 Káa Jézù giì ꞌvee ndú énó máa, «Nawu ye a ꞌdi? Ndâ náꞌvindí ye a ndâ ꞌdi?»
33 Jesus respondeu: “Quem é minha mãe? Quem são meus irmãos?”.
34 Yí bà-i-nò giì zekeꞌo tí ndâ ꞌduù tí nò mbe ki tí ndú jèlè yí ꞌdee gî nô. Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú, máa, «Nawu ye, ta ndâ náꞌvindí ye cuki me káa ndâ ꞌduù tí nò mbe kû tèꞌé tí ye nò lá.
34 Então olhou para aqueles que estavam ao seu redor e disse: “Vejam, estes são minha mãe e meus irmãos.
35 ꞌDuù mbe bàkà go có mì Mbíṛì gî, ꞌduù tí nò a nawu ye, yí a náꞌvindí ye, yí delè a námì ye.»
35 Quem faz a vontade de Deus é meu irmão, minha irmã e minha mãe”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.