Marcos 3
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NAA
1 Ta ꞌbí ṛi bà wotí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà gbaànjé, Jézù giì gì gí bàndò bà kili ndâ Jùdéyà gí bà ùlù Mbíṛì. Káa ta o tí nò, ꞌbí ꞌdakò ta ꞌbì wó mbe gbeleꞌve gî kuu tàꞌi kà gbí òkò tí ndâ ꞌduù.
1 De novo, Jesus entrou na sinagoga. E estava ali um homem que tinha uma das mãos ressequida.
2 Bìndi ndâ ꞌduù giì ꞌbìtà bà zekeꞌo tacó bà ŋò máa Jézù má ꞌvala ꞌdakò tí nò ta ṛi bà wotí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà gî, wàa ndâ yì ꞌví ya gí bà kpì ngbàngà tí wó.
2 E estavam observando Jesus para ver se curaria aquele homem no sábado, a fim de o acusarem.
3 Jézù mâ giì ŋò énò, yí giì ꞌdè có ji ꞌdakò tí nò, máa, «Co gì gí bà ṛò tíyò á kùṛo ndâ ꞌduù tí nô.»
3 Jesus disse ao homem da mão ressequida:
4 Jézù giì ꞌvee ndâ ꞌduù tí nò, máa, «Yúcó mì ndoo a ngàyi? Bà bàkà tó i, wèè, bà bàkà vò i, ta ṛi bà wotí gbí tàkìì mì ndoo tí ndâ Jùdéyà? Bà ꞌvala ku, wàlà bà zi ku?» Káa gbèe ꞌduù mbe ꞌvìsì có ji yí giì dù lá.
4 Então lhes perguntou: Mas eles ficaram em silêncio.
5 Tacó énò, Jézù giì zekeꞌo tí ndú ta kpo-tàkòcò wó, tacó ndú a ndâ mbe ngbútù. Tàkòcò wó delè giì kpolo gítí ndú ngé, tacó muu ndú kpolo go duù. Bìndi yí giì ꞌdè có ji ꞌdakò tí nò máa, «Yaꞌva gbí ꞌbì lo.» Bìndi ꞌdakò tí nò mâ giì bàkà go có tí nò náa Jézù ꞌdè ji yí nò gî, ꞌbì wó giì nìkì gî.
5 Então Jesus, olhando em volta, indignado e entristecido com a dureza de coração daquelas pessoas, disse ao homem: O homem estendeu a mão, e ela lhe foi restaurada.
6 Káa ndâ mbe kû kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà (Fàrìzéyò) mâ giì ŋò i tí nó náa Jézù bàkà nò, ndú giì co gí sè tacó bà ya gí bà toko có ta ndâ ꞌduù ŋìnó mbe tè gí tàkò có mì Èródè tí gbolò ꞌduù kùṛo ndâ Jùdéyà nó, tacó bà pà kpokèjì gítí bà zi Jézù.
6 Os fariseus saíram dali e, com os herodianos, logo começaram a conspirar contra Jesus, procurando ver como o matariam.
7 Bìndi Jézù giì njè nó ta ndâ mbe tala có mì wó ya gí yì kàpá Gàlìléyà. Ndâ ꞌduù me mbè giì ṛu ndi ndú ꞌdo gbí ndâ gbata gbí ndâ to Gàlìléyà ta Jùdéyà,
7 Jesus se retirou com os seus discípulos para o mar. Uma grande multidão o seguia. Eram pessoas que tinham vindo da Galileia, da Judeia,
8 ta gbolò gbata Jèrùzàlémè, ta Ìdùméyà, delè ꞌdo tìto Jòròdánìyà, delè ꞌdo gbí ndâ to Tírò ta Sìdónì. Ndâ ꞌduù mâ giì ꞌdi tàwo ndâ i-seṛè tí nó náa Jézù kû bàkà nó, ndú giì tì ya gí mì wó. Ndâ ꞌduù tì go ngana.
8 de Jerusalém, da Idumeia, do outro lado do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom, porque ouviam falar das coisas que Jesus fazia.
9 Jézù mâ giì ŋò ŋa bà tì ndâ ꞌduù tí nò, yí giì ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó énó máa, ndú gì ta gbâ ji yì, tacó yí ta o tí nò kû ci gúku máa ndâ ꞌduù bà kpoko yì.
9 Então recomendou aos seus discípulos que sempre lhe tivessem pronto um barquinho, por causa da multidão, a fim de não o apertarem.
10 Tacó ndâ ꞌduù ꞌdi tà wò bà ꞌvala ndâ mbe séꞌi mì wó me mbè, tacó énó, ndâ ꞌduù ŋìnó ta séꞌi tí ndú nó ꞌdáá gî kû jòò tí ndú tacó vòó bà gbala yí wàa ndâ yì ꞌví ꞌde ta ꞌválá.
10 Pois curava muitas pessoas, de modo que todos os que tinham alguma enfermidade se esforçavam para chegar perto, a fim de poderem tocar nele.
11 Delè ndâ ꞌduù ŋìnó ta ndâ i-gbí-muu ndú nó má ŋò yí, ndú kû ꞌvaka tí ndú to, ta bà tò kû, máa, «Wò a ꞌViì-mì-Mbíṛì.»
11 Também os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e gritavam: — Você é o Filho de Deus!
12 Káa yí giì ꞌdè có ji ndú kpolo ma, máa ndú ꞌví tùbà tí yì gí sè ji ndâ ꞌduù lá.
12 Mas Jesus lhes advertia severamente que não o expusessem à publicidade.
13 Ta o tí nò Jézù giì njè nó ya gí gbí òkò ndâ ꞌbí gú. Bìndi yí giì tèꞌé tí ndâ ꞌduù ŋìnó mbe nìkì tí wó nô. Ndú mâ giì gì gí mì wó gî,
13 Depois, Jesus subiu ao monte e chamou os que ele quis, e vieram para junto dele.
14 yí giì ṛuka ndâ ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndú muuꞌbì-nje só, tacó wàa ndú ꞌví dù toko ta yì, wàa yì ꞌví kû tuu ndú ya gí bà ma có mì Mbíṛì ji ndâ ꞌduù.
14 Então designou doze, aos quais chamou de apóstolos, para estarem com ele e para os enviar a pregar
15 Yí giì je wotí bà mòkò ndâ i ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù, ta wotí bà ꞌvala ndâ ꞌduù ꞌdo gbí nòꞌo ji ndú.
15 e a exercer a autoridade de expulsar demônios.
16 Ndâ ꞌduù tí nò muuꞌbì-nje só náa Jézù ṛuka ndú tacó bà dù ta yí nò a ndâ Sìmónè, náa yí kpì ngú ṛè mítí wó máa, Pìyétòrò,
16 Eis os doze que designou: Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro;
17 ta ndâ Jákòmò ta náꞌvindí wó Jòvánì tí ndâ ꞌviì mì Zèbìdéyò, náa yí kpì ngú ṛe mítí ndú máa Bènèrègísì, gbí énó máa, ndâ ꞌviì-ngbàngbàṛì, ta Àndèréyà,
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais deu o nome de Boanerges, que quer dizer “filhos do trovão”;
18 ta Fìlípò, ta Bàràtòlòméyò, ta Màtéyò, ta Tòmázò, ta Jákòmò tí ꞌviì mì Àlìféyò, ta Tàdéyò, ta Sìmónè tí nó ta ꞌbí ṛè wó a Tó-ꞌviì-ꞌbá,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu; Tadeu; Simão, o Zelote;
19 ta Júdà Ìsìkàrìyótè tí mbe giì kpì ngbàngà tí wó.
19 e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
20 Jézù mâ giì dele ndi wó gí ꞌbá ꞌdo pí gú bìndi bà ṛuka ndâ mbe tala có mì wó gî, ndâ ꞌduù me mbè giì kaa ya gí mì wó kákáꞌi tí ŋa ŋìnó náa à giì kpòtí tí ndú ta ndâ mbe tala có mì wó tí bà zò i.
20 Então Jesus foi para casa. E outra vez se ajuntou uma multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Ndâ nambe wó má giì ꞌdi énò, ndú giì ya gí kà tacó ba kpolo tí wó, tacó ndú koṛo có énó máa, a gbí muu wó a ndâ i.
21 E, quando os parentes de Jesus ouviram isto, saíram para prendê-lo, porque diziam: — Está fora de si.
22 Káa ndâ kpo-kpò mbe nìbà i mì ndâ Jùdéyà mbe gì ꞌdo Jèrùzàlémè ta o tí nò kû ꞌdè ŋìndi ndú énó máa, «À gbí muu wó a gba mì ndâ mâ tí nó ta ṛe wó a Bèlìzèbúlù nô.» Ndú delè ta o tí nò kû ꞌdè có énó máa, «A gba mì ndâ mâ tí nò ká kû je wotí bà mòkò ndâ i ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù ji yí.»
22 Os escribas, que tinham vindo de Jerusalém, diziam: — Ele está possuído de Belzebu. Ele expulsa os demônios pelo poder do maioral dos demônios.
23 Jézù mâ giì ꞌdi ŋa ndâ có tí nò, yí giì tèꞌé tí ndâ mbe kû ꞌde ŋa ndâ có tí nò gí mì wó. Bìndi yí giì ꞌvee ndú gbí lòkóꞌbò énó máa, «Mâ bà mòkò ka wó mâ ꞌdo gbí muu ꞌduù ée?
23 Então, convocando-os, Jesus lhes disse, por meio de parábolas:
24 Có mì ndâ ꞌduù mì gbèe gba jé má toko lá, gba tí nò bà zogo ꞌbá wálá.
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, tal reino não pode subsistir.
25 À delè có mì ndâ ꞌduù á ṛùkàtiì mì ndú má toko lá, ndú bà sì ꞌbá tí nò wálá.
25 Se uma casa estiver dividida contra si mesma, tal casa não poderá subsistir.
26 Káa Gba-wàtà má kû sogo tí wó, gbí go énó máa, Gba-wàtà njèè gbí tí gî. À má énò, ŋìnò a bà ngbù yí ká nò. Tacó wotí bà ṛò tíyò mì wó kákáꞌi wálá.
26 Se Satanás se levantou contra si mesmo e está dividido, não pode subsistir; é o seu fim.
27 Káa ꞌbí ꞌduù jé bà ni bà ṛi gí tàꞌi mì ꞌbí ꞌduù ta wotí kuu tí wó, bìndi yí giì kaa ndâ i mì wó a ta có ꞌdakò nò wálá, sè káa ŋìnó yí kpédéléꞌi má eṛe mbe ꞌbá gî, bìndi yí bà giì kaa ndâ i mì wó ta wotí si yí gbí wú.
27 Ninguém pode entrar na casa do valente para roubar-lhe os bens, sem primeiro amarrá-lo; e só então saqueará a casa dele.
28 «Ye kû ꞌde có ji yo ta yúcó énó máa, Mbíṛì bà je à-cee-gî gítí ŋa ndâ vò i mì ndâ ꞌduù ꞌdáá gî, gî. À kpêtí káa ndâ mbe ꞌdè zu có á gítí wó tí Mbíṛì.
28 Em verdade lhes digo que tudo será perdoado aos filhos dos homens: os pecados e as blasfêmias que proferirem.
29 Káa ꞌduù má go mâ mítí Bèṛi-mì-Mbíṛì, ꞌduù tí nò bà ꞌde à-cee-gî ꞌdo mì Mbíṛì wálá, tacó ꞌduù tí nò bàkà a ŋa vò i tí nó náa àá bà cee wálá.»
29 Mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo nunca terá perdão, visto que é réu de pecado eterno.
30 Jézù ꞌdè có tí nò tacó ndâ ꞌduù ta o tí nò kû ꞌdè có énó máa, a gbí muu wó a ndâ mâ.
30 Jesus disse isto porque diziam: “Está possuído de um espírito imundo.”
31 Káa ta o tí nò ndâ nawu Jézù ta ndâ náꞌvindí wó giì ṛò tíyò á sè. Bìndi ndú giì tuu tú gí bà tèꞌé tí wó.
31 Nisto, chegaram a mãe e os irmãos de Jesus e, tendo ficado do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Káa ndâ ꞌduù me mbè ki tí ndú jèlè yí ꞌdee gî. Bìndi ndú giì ꞌdòkò ndi có tí nò ji yí, máa, «Ndâ nawu lo ta ndâ náꞌvindí lo kû ꞌvee bà tí lo á sè.»
32 Muita gente estava sentada ao redor de Jesus, e alguns lhe disseram: — Olhe, a sua mãe, os seus irmãos e as suas irmãs estão lá fora, procurando o senhor.
33 Káa Jézù giì ꞌvee ndú énó máa, «Nawu ye a ꞌdi? Ndâ náꞌvindí ye a ndâ ꞌdi?»
33 Então Jesus perguntou:
34 Yí bà-i-nò giì zekeꞌo tí ndâ ꞌduù tí nò mbe ki tí ndú jèlè yí ꞌdee gî nô. Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú, máa, «Nawu ye, ta ndâ náꞌvindí ye cuki me káa ndâ ꞌduù tí nò mbe kû tèꞌé tí ye nò lá.
34 E, olhando em volta para os que estavam sentados ao seu redor, disse:
35 ꞌDuù mbe bàkà go có mì Mbíṛì gî, ꞌduù tí nò a nawu ye, yí a náꞌvindí ye, yí delè a námì ye.»
35 Portanto, aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.