Marcos 1
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NTLH
1 Ŋìnó a Banga-Ngú-Có gítí Jézù tí Bìndi-Mbíṛì tí ꞌviì mì Mbíṛì.
1 A boa notícia que fala a respeito de Jesus Cristo, Filho de Deus, começou a ser dada
2 À ꞌbìtà go có tí nó náa Ìzáyà tí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì cu mí gbí wáràgà mì wó sàà kùṛo bà gì Jézù énó máa, Mbíṛì máa,
2 como o profeta Isaías tinha escrito. Ele escreveu o seguinte: “Deus disse: Eu enviarei o meu mensageiro adiante de você para preparar o seu caminho.”
3 Tú mì ye nò bà dù gbí kángáá nga ngoò kû kò-kò ji ndâ ꞌduù énó máa,
3 E o profeta escreveu também: “Alguém está gritando no deserto: Preparem o caminho para o Senhor passar! Abram estradas retas para ele!”
4 Jòvánì tí mbe caka tí ndâ ꞌduù giì co gí gbí kángáá nga ngoò, kû kò-kò ta có gítí bà caka tí ji ndâ ꞌduù, tacó wàa, ndú ꞌví ꞌvìsì muu ndú ꞌdo tí ndâ vò i mì ndú, wàa Mbíṛì ꞌví je à-cee-gî ji ndú.
4 E foi assim que João Batista apareceu no deserto, batizando o povo e anunciando esta mensagem: — Arrependam-se dos seus pecados e sejam batizados, que Deus perdoará vocês.
5 Ndâ ꞌduù ꞌdo gbí to Jùdéyà ꞌdáá gî, delè ta ndâ ꞌduù ꞌdo gbí gbata Jèrùzàlémè giì kaa ya gí mì wó á tàbèꞌdè Jòròdánìyà tacó bà caka tí ndú. Káa ta o tí nó náa yí kû caka tí ndú nó, ndú kû yù gbí ndâ vò i mì ndú gí sè.
5 Muitos moradores da região da Judeia e da cidade de Jerusalém iam ouvir João. Eles confessavam os seus pecados, e João os batizava no rio Jordão.
6 Jòvánì táánò kû yuu a bòngo náa à gò ꞌdo tí se tí jémèlè. Yí giì eṛe mí ṛèꞌdè wó a wúꞌdè kû. I-zó-zò mì wó káa ndâ kòṛòngbò ta lí.
6 Ele usava uma roupa feita de pelos de camelo e um cinto de couro e comia gafanhotos e mel do mato.
7 Jòvánì ma có ji ndâ ꞌduù énò máa, «ꞌBí ꞌduù mbe me gbolò ndii ye gî á kèjì gí tàkò ye, náa à kpêtí káa ndòngbú bòò mì wó mbe kû njaanga tàmà á ꞌdo tí kò wó, ye bà ni bà ꞌvii tí ye ta yí wálá.
7 Ele dizia ao povo: — Depois de mim vem alguém que é mais importante do que eu, e eu não mereço a honra de me abaixar e desamarrar as correias das sandálias dele.
8 Ye kû caka tí yo ta ngo, káa yí kèjì gí bà caka tí yo ta Bèṛi-mì-Mbíṛì.»
8 Eu batizo vocês com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo.
9 Gbí ndâ o tí nò si Jòvánì kû caka tí ndâ ꞌduù tàbèꞌdè Jòròdánìyà nò, Jézù giì njè nó ꞌdo gbí gbata Názàrètì á Gàlìléyà, ya gí bà caka tí wó mì Jòvánì. Jòvánì giì caka tí Jézù mí tà ngo gbí pù Jòròdánìyà.
9 Nessa ocasião Jesus veio de Nazaré, uma pequena cidade da região da Galileia, e foi batizado por João Batista no rio Jordão.
10 Káa Jézù mâ giì co gí sè ꞌdo tà ngo bìndi bà caka tí wó, yí ngé giì ŋò njekèjì gbíṛì njaanga tí gî. Yí delè giì ŋò Bèṛi-mì-Mbíṛì kû gì gí muu wó go kùlè nô.
10 No momento em que estava saindo da água, Jesus viu o céu se abrir e o Espírito de Deus descer como uma pomba sobre ele.
11 Bìndi yí giì ꞌdi kòcò ꞌduù kû ꞌde có ꞌdo gbíṛì énó máa, «Wò a ꞌviì mì ye náa ye ze wò nìkì ta njembí ye gbaànjé. Tàkòcò ye peteke gítí lo ngé ndii gî.»
11 E do céu veio uma voz, que disse: — Tu és o meu Filho querido e me dás muita alegria.
12 Ngé ꞌdo bàndò tí nò, Bèṛi-mì-Mbíṛì giì wu tàmuu Jézù ya tí gí gbí kángáá nga ngoò.
12 Logo depois o Espírito Santo fez com que Jesus fosse para o deserto.
13 Yí giì dù gbí kángáá nga ngoò ta sili ziꞌduù-só. Bìndi Vò-ꞌduù-tí-nò giì gì kû tala yí. Yí bàkà ndâ sili tí nò ziꞌduù-só nó ta kpéétí wó gbí òkò tí ndâ kàzà. À káa ndâ basìlì mì Mbíṛì ta o tí nò ká ṛègbà tí wó.
13 Jesus ficou lá durante quarenta dias, sendo tentado por Satanás. Ali havia animais selvagens, e os anjos cuidavam de Jesus.
14 À mâ giì zèè Jòvánì mí gbí zàà gî, Jézù giì ya gí Gàlìléyà. Yí giì ma Banga-Ngú-Có mbe gì ꞌdo mì Mbíṛì ji ndâ ꞌduù kà énó máa,
14 Depois que João foi preso, Jesus seguiu para a região da Galileia e ali anunciava a boa notícia que vem de Deus.
15 «Nògí! Kùṛo o bà zèè ꞌbá mì Mbíṛì kpónó dooko gî. Yo ꞌvìsì muu yo ꞌdo tí ndâ vò kpokèjì, yo ꞌví ùnje gítí Banga-Ngú-Có.»
15 Ele dizia:
16 Ta ꞌbí o gbaànjé si Jézù kû nò nó á seè kàpá Gàlìléyà, yí giì ŋò ndâ Sìmónè ta náꞌvindí wó Àndèréyà kû ꞌva mbu, tacó ndú a ndâ mbe gò ngo.
16 Jesus estava andando pela beira do lago da Galileia quando viu dois pescadores. Eram Simão e o seu irmão André, que estavam no lago, pescando com redes.
17 Káa Jézù giì ꞌdè có ji ndú énó máa, «Yo gì gí bà ṛu ndi ye, wàa ye ꞌví bàkà yo tí ndâ mbe gò ndâ ꞌduù ji Mbíṛì á go bà gò ngo mì yo nò.»
17 Jesus lhes disse:
18 Ndâ Sìmónè ta Àndèréyà mâ giì ꞌdi có tí nò náa Jézù ꞌdè ji ndú nò, ndú ngé giì kaa ndâ mbu mì ndú mí to, bìndi ndú giì ya gí tàkò Jézù.
18 Então eles largaram logo as redes e foram com Jesus.
19 Jézù mâ giì yèè gí kùṛo ꞌdo tí bàndò bà ꞌde ndâ Sìmónè ta Àndèréyà nò gàà énó, yí giì ŋò ndâ ꞌbí ꞌdakò sósòꞌô, ndâ Jákòmò ta náꞌvindí wó Jòvánì tí ndâ ꞌviì mì Zèbìdéyò, á gbí gbâ, delè kû eṛe gbí ndâ mbu mì ndú.
19 Um pouco mais adiante Jesus viu outros dois irmãos. Eram Tiago e João, filhos de Zebedeu, que estavam no barco deles, consertando as redes.
20 Káa yí ngé giì tèꞌé tí ndú. Bìndi ndú giì njè nó ya gí tàkò wó, jee bu ndú ta ndâ mbe nèté mì wó mí gbí gbâ.
20 Jesus chamou os dois, e eles deixaram Zebedeu, o seu pai, e os empregados no barco e foram com ele.
21 Bìndi ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó giì njè nó ya gí gbí gbata Kàpàrànáwùmù. Ta ꞌbí ṛi bà wotí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà gbaànjé, yí giì ya gí bàndò bà kili ndâ Jùdéyà gí bà ùlù Mbíṛì, bìndi yí giì ꞌbìtà bà nìbà i ji ndâ ꞌduù.
21 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum, e, no sábado, ele foi ensinar na sinagoga .
22 Nje ndâ ꞌduù ꞌdáá gî giì ꞌdèè gítí ŋa bà nìbà i mì wó gî, tacó yí kû nìbà i ji ndú go i mì gba, me go ŋìndi ndâ mbe ꞌdi gbí-o mì ndâ Jùdéyà lá.
22 As pessoas que o escutavam ficaram muito admiradas com a sua maneira de ensinar. É que Jesus ensinava com a autoridade dele mesmo e não como os mestres da Lei.
23 Káa à káa póó bà giì gì ꞌbí ꞌdakò ta i-gbí-muu wó gí bàndò bà kili ndâ Jùdéyà gí bà ùlù Mbíṛì ta o tí nò,
23 Então chegou ali um homem que estava dominado por um espírito mau. O homem gritou:
24 yí giì ꞌbìtà bà tò kû énó máa, «À tí lo a go bà bàkà ŋa yè ta ze, Jézù tí mbe gì ꞌdo Názàrètì? Wò gì tacó bà ꞌbu ŋa ze? Ye ŋò wó ni gî, wò a tó ꞌduù mì Mbíṛì mbe kû toko có ta yí.»
24 — O que quer de nós, Jesus de Nazaré? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
25 Káa Jézù giì do mítí i tí nò, máa, «Dù ngbìì! Co ꞌdo gbí muu ꞌdakò tí nò gî!»
25 Então Jesus ordenou ao espírito mau:
26 Bìndi vò i tí nò gbí muu ꞌdakò tí nò giì te yí gí yaà, ꞌva mí to, yí giì dù kû gu mí to kà tí vò ŋa ŋìnô. Bìndi yí giì co ꞌdo gbí muu wó ta bà tò kû ta kòcò wó ngéé gí yaà.
26 Aí o espírito sacudiu o homem com violência e, dando um grito, saiu dele.
27 Bà ꞌdè có giì kpo nje ndâ ꞌduù ꞌdáá gî, gî. Bìndi ndú giì ꞌbìtà bà ꞌvee ꞌvé gbí òkò tí ndú, máa, «Ŋìnó a ŋa yè ká nó? À ngú ŋa bà nìbà i, ta wotí ká tàkò ? Yí má ꞌdè có kpêtí ká ji ndâ i-gbí-muu ndâ ꞌduù, ndú kû ꞌdi có mì wó.»
27 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que quer dizer isso? É um novo ensinamento dado com autoridade. Ele manda até nos espíritos maus, e eles obedecem.
28 ꞌDo bà-i-nò ṛè Jézù ngé giì ꞌbìtà bà wu cee gbí to Gàlìléyà ꞌdáá gî.
28 E a fama de Jesus se espalhou depressa por toda a região da Galileia.
29 Bìndi bà mòkò i tí nò ꞌdo gbí muu ꞌdakò tí nò, ndâ Jézù ngé giì njè nó ꞌdo bàndò bà kili ndâ Jùdéyà gí bà ùlù Mbíṛì kû ya ta ndâ Jákòmò ta Jòvánì gí ꞌbá mì ndâ Sìmónè ta Àndèréyà.
29 Logo depois, Jesus, Simão, André, Tiago e João saíram da sinagoga e foram até a casa de Simão e de André.
30 Ndú mâ giì yee ꞌbá kà, ndú giì ꞌdè na gê Sìmónè tísì ta côꞌo gbí dìì wó. Ndâ ꞌduù ngé giì ꞌdè có séꞌi tí nò ji Jézù.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre. Assim que Jesus chegou, contaram a ele que ela estava doente.
31 Bìndi Jézù giì ṛì gí tàkò niì tí nò tàꞌi, yí giì zèè yí tí ꞌbì wó, yí mâ giì ja yí gí yaà, gbí dìì wó ngé giì ꞌdèè sé gî. Bìndi yí giì ya gí bà bàkà i-zó-zò ji ndú.
31 Ele chegou perto dela, segurou a mão dela e ajudou-a a se levantar. A febre saiu da mulher, e ela começou a cuidar deles.
32 Ta ꞌdêꞌo tí nò, si ṛi kû ya nèè gí to, si o bà wotí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà cee gî, ndâ ꞌduù giì tuṛu ndâ mbe nòꞌo ꞌdáá gî, ta ndâ ꞌduù ŋìnó ta ndâ i-gbí-muu ndú nó gì tí ji Jézù.
32 À tarde, depois do pôr do sol , levaram até Jesus todos os doentes e as pessoas que estavam dominadas por demônios.
33 Ndâ ꞌduù me mbè giì tì mí njekèjì tí wó.
33 Todo o povo da cidade se reuniu em frente da casa.
34 Bìndi yí giì ꞌvala ndâ ꞌduù me mbè ꞌdo gbí ndâ tende ŋa ndâ nòꞌo. Yí delè giì mòkò ndâ i ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù me mbè; káa bà ꞌdè có kpò ndâ i tí nò gî, tacó ndú ŋò Jézù ni gî, káa yí biya gî máa ndú ꞌví ꞌdè có lá.
34 Jesus curou muitas pessoas de todo tipo de doenças e expulsou muitos demônios. Ele não deixava que os demônios falassem, pois eles sabiam quem Jesus era.
35 Káa Jézù giì njè nó ꞌdo ꞌbá ta njeyé, ya gí bà ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì ta kpéétí wó gbí kángáá nga ngoò.
35 De manhã bem cedo, quando ainda estava escuro, Jesus se levantou, saiu da cidade, foi para um lugar deserto e ficou ali orando.
36 Bìndi ndâ Sìmónè ta ndâ ꞌbí ka wó giì njè nó ya gí bà pà bà tí wó.
36 Simão e os seus companheiros procuraram Jesus por toda parte.
37 Ndú mâ giì ꞌde yí gî, ndú giì ꞌdè có ji yí máa, «Ndâ ꞌduù ꞌdáá gî kû ꞌvee bà tí lo.»
37 Quando o encontraram, disseram: — Todos estão procurando o senhor.
38 Káa Jézù giì ꞌdè có ji ndú, máa, «Ndoo ya gí gbí ndâ ꞌbí gbata, wàa ye ꞌví ma có mì Mbíṛì ji ndâ ꞌduù kà delè, tacó ŋìnó a ndeṛè bà gì ye gí muu to tí nô.»
38 Jesus respondeu:
39 Bìndi yí giì ya cee gbí ndâ to Gàlìléyà ꞌdáá gî, kû ma có mì Mbíṛì ji ndâ ꞌduù ta ndi tí ndâ bàndò bà ùlù Mbíṛì, delè ta bà mòkò ndâ i ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù.
39 Jesus andava por toda a Galileia, anunciando o evangelho nas sinagogas e expulsando demônios.
40 Bìndi ꞌbí ꞌdakò tí mbe cì giì ꞌdeke tí wó ta bà kucuku muungbó wó mí kùṛo Jézù, máa, «À má nìkì tí lo gî, wò bà ngbaṛanga dìì ye gî.»
40 Um leproso chegou perto de Jesus, ajoelhou-se e disse: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser.
41 Jézù mâ giì ŋò yê ṛo ꞌdakò tí nò, yí giì yaꞌva ꞌbì wó ya gí bà gbala ta yí ta bà ꞌdè có, máa, «À nìkì tí ye gî; dù ngbáṛángàꞌi.»
41 Jesus ficou com muita pena dele, tocou nele e disse:
42 Bìndi ndâ kà cì tí nò ngé giì yuku ꞌdo tí ꞌdakò nò gî kútí wó giì ngbaṛanga gî.
42 No mesmo instante a lepra desapareceu, e ele ficou curado. Então Jesus o mandou embora.
43 Bìndi bà cee cì ꞌdo tí ꞌdakò tí nò, Jézù ngé giì ꞌdè có ji yí,
43 — ausente —
44 máa, «Kpolo tí lo máa wò ꞌví ꞌdè ji gbèe ꞌduù lá. Ya gí bà tùbà tí lo ji bu-Mbíṛì, wàa wò ꞌví ci i tacó bà ngbaṛanga kútí lo go có mì Mòze, tacó bà tùbà ji ndâ ꞌduù.»
44 — ausente —
45 Káa ꞌdakò tí nò giì njè nó ꞌdo bà-i-nò ta bà ma ngú có tí nò go ŋìnó à nìkì tí wó dúú kû ya tí . Tacó énò, Jézù giì ṛì gí gbí gbata ká gbí kóó, má wálá, ndâ ꞌduù bà bàkà wo.
45 Mas o homem começou a falar muito e espalhou a notícia. Por isso Jesus não podia mais entrar abertamente em qualquer cidade, mas ficava fora, em lugares desertos. E gente de toda parte vinha procurá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.