Marcos 15
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs VC
1 Ta fírí dúꞌo, ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ kpo-ꞌduù-ꞌbá, ta ndâ kpo-kpò mbe nìbà i, ta ndâ kpo-kpò ꞌduù gbí gbolò ngbàngà mì ndâ Jùdéyà ngé giì kili ta bà muu ndú gálà-gálà gî. Ndú giì toko có mì ndú gbaànjé, ndú giì eṛe Jézù gî, bìndi ndú giì ya ta yí gí kùṛo Pìlátò, ta ŋa wó a Ròmánò tí gbolò ꞌduù mbe kû zogo ndâ Jùdéyà.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Ndú mâ giì yee ta yí kà, Pìlátò giì ꞌvee Jézù, máa, «Wò a gbolò gba mì ndâ Jùdéyà?»
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà ta o tí nò kpì ngbàngà tí Jézù ji Pìlátò tacó ndâ i me mbè.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Bìndi Pìlátò giì ꞌvee yí kákáꞌi, máa, «Wò ꞌdi ŋa mbè ndâ ngbàngà tí nó náa ndú kpì ta ṛè lo nó gî. Có mì lo tacó bà njaanga miṛi lo wálá?»
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Káa nje Pìlátò giì ꞌdèè gî, tacó Jézù kákáꞌi giì ꞌvìsì có gbaànjé gí tàkò ndâ có tí nò ꞌdáá gî lá.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Ta ndoò ꞌdáá gî, ta o bà bàkà tàkìì bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì, ꞌbí ŋa i mì Pìlátò a bà peteke tàkòcò ndâ bòò mì wó ta bà njaanga ꞌbí ꞌduù gbaànjé mbe nìkì tí ndú ꞌdo gbí zàà ji ndú.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Káa ta o bà zèè Jézù nò, ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Bàrábà, náa a zèè ndú ta ndâ ꞌbí vo-vò ꞌduù tacó bà zi ku a gbí wo, kuu gbí zàà.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Ndâ ꞌduù mâ giì kili me mbè mí gbí ngbàngà mì Pìlátò ta o tí nò gî, ndú giì kaa ya gí bà yù nambeè ꞌdo mì wó, máa yí njaanga ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí zàà ji ndâ yì á go ŋìnó náa yí kû bàkà ta ndoò ꞌdáá gî nô.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Káa Pìlátò giì ꞌvee ndú, máa, «Có mì yo kpónó máa ye ꞌví njaanga ji yo á ꞌdi a ꞌdo gbí zàà? Ye njaanga gbolò gba mì ndâ Jùdéyà ji yo?»
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Pìlátò ꞌvee ŋa ꞌvé tí nò tacó yí ŋò ni gî máa, a káa kiì ká te ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì gítí Jézù.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Ndú ta o tí nò volo muu ndâ ꞌduù ꞌdáá gî énó máa, ndú ꞌví ꞌdè có ji Pìlátò, máa, yí ꞌví njaanga a Bàrábà ꞌdo gbí zàà ji ndâ yì. Máa, yí ꞌví njaanga Jézù lá.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Bìndi Pìlátò giì ꞌvee ndâ ꞌduù tí nò kákáꞌi, máa, «Káa ꞌdakò tí nó náa yo kû ꞌdè có máa, yí a gbolò gba mì ndâ Jùdéyà nó, ye ꞌví bàkà ta yí a yè?»
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 Káa ndú ꞌdáá gî giì pìì kû ta kòcò ndú ngéé gí yaà, máa, «Gbì yí mítí njèèkpè mû!»
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Bìndi Pìlátò giì ꞌvee ndi ndú, máa, «Tacó yè? Yí bàkà a ŋa vò i yè?»
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Tacó énò, Pìlátò giì njaanga Bàrábà gí sè ꞌdo gbí zàà tacó bà peteke tàkòcò ndâ ꞌduù. Bìndi yí giì je Jézù ji ndâ àsìkérì máa, ndú ya ta yí, wàa ndú ꞌví gbì yí ta kùrùbájì má kózò gî, wàa ndú ꞌví giì ya gí bà gbì yí mítí njèèkpè mû.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 Ndâ àsìkérì giì ya ta Jézù gí gbí ngbàngà gbí ndùgù mì Pìlátò, náa à kû nì mítí a Pìrìtórìyùmù. Sè ndâ ꞌbí ka ndú mâ giì kili ꞌdáá gî,
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 ndú giì jaka ndâ bòngo mì wó ꞌdo tí wó gî. Bìndi ndú giì yuu bí-bi bòngo tí bòngo gba mítí wó. Ndú delè giì te tàgíyà-gba náa ndú tu ꞌdo tí kpeṛè mítí muu wó.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Bìndi ndú giì ꞌbìtà bà ꞌviya yí ta bà ꞌvee yí, máa, «Kútí lo ée? Gbolò kùṛo ndâ Jùdéyà!»
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Ndú giì ꞌbìtà bà gbì yí ta njì ngba ta tí muu wó, ta bà cù cù mítí wó; ndú giì dù kû ꞌviya yí ta bà kucuku muungbó ndú mí kùṛo wó, kû ŋo ta yí, máa ndâ yì kû ùlù yí.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Ndú mâ ŋonoko ndi wó tè ta ndú gî, ndú giì ja bòngo gba tí nò náa ndú yuu ji yí nó ꞌdo tí wó gî, bìndi ndú giì yuu ndi ndâ ꞌdóó bòngo mì wó mítí wó.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Bìndi ndâ àsìkérì giì ja yí ꞌdo gbí gbata gí sè tacó bà ya gí bà gbì yí mítí njèèkpè mû. Káa si ndú kpokèjì, ndú giì ꞌde ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Sìmónè, tí ꞌduù Sìrínì, tí bu ndâ Àlèsándòrò ta Rúfò, kû gì ꞌdo ꞌbá gí gbí gbata Jèrùzàlémè. Bìndi ndú giì zèè yí gítí bà te njèèkpè mû mì Jézù.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Bìndi ndú giì ya ta Jézù gítí ꞌbí bàndò náa à kû nì mítí a Gòlìgátà, gbí énó máa, bàndò kùsu muu ndâ ku.
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Ndâ àsìkérì mâ giì yee ta Jézù tí bàndò bà zi yí gî, ndú giì je nèbítì náa à ŋònòkò ta ꞌbí ŋa yeè bà zi dìì ꞌduù náa à kû nì mítí a «mírì» ji yí. Káa yí giì biya bà njù gî.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 Bìndi ndú giì gbì yí mítí njèèkpè mû. Ndú mâ giì gbì yí mítí njèèkpè mû gî, ndú giì njèè gbí ndâ bòngo mì wó gbí òkò tí ndú ta bà ki-mbílì.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 À gbì Jézù mítí njèèkpè mû ta ṛi dúꞌo.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Bìndi à giì cu ndeṛè ku wó gbì mítí njèèkpè mû á còmuu wó énó máa, yí a gbolò gba mì ndâ Jùdéyà.
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Ta gbèe o tí nò delè, à giì gbì ndâ ꞌbí mbe ngbà sósòꞌô mítí ndâ njèèkpè mû, ꞌbí mò gí gbí kùꞌbì, bìndi ꞌbí mò gí gbí gàlì mì Jézù,
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 go có tí nó náa Ìzáyà tí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì cu sàà gî, máa, «À kaa yí mò gí mì ndâ vò ꞌduù» nô.
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Ndâ mbe kû ndii ta nó co tí kpokèjì giì zeke yí ta bà mìyà muu ndú, delè ta bà ŋo yí, máa, «Ìyo le! Wò tí mbe ꞌdè có táánò máa, wò bà kiꞌviki ꞌbá-Mbíṛì gí to, wàa wò ꞌví bì ndí bìndi sili taꞌô!
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 ꞌVala tí lo gi! Co gí to ꞌdo tí njèèkpè mû!»
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ kpo-kpò mbe nìbà i mì ndâ Jùdéyà giì dù kû ŋo yí, máa, «Yí ŋò ni káa bà ꞌvala ndâ ꞌbí ka wó, káa bà ꞌvala tí wó kpò yí gî.
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Si Bìndi-Mbíṛì, tí gbolò gba mì ndâ Ìzìrìyélì, ꞌví co gí to ꞌdo tí njèèkpè mû kpónó, tacó wàa ndoo má ŋò gî, ndoo ꞌví ù ta nje gítí wó.» Ndâ mbe ngbà tí nó náa à gbì ndú mítí njèèkpè mû nò delè giì ꞌdè ndâ zu có gítí wó.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Ta ṛi gbúrú, ꞌdíꞌdiꞌo giì yiiga muu to yùkúú gî yee tí o bà mò tí mì ṛi.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Bìndi Jézù giì tò kû ta kòcò wó ngéé gí yaà, máa, «Èlóyì, Èlóyì, lámà sàbàkìtánì.» Gbí énó máa, «Àá Mbíṛì mì ye! Àá Mbíṛì mè! Wò ꞌvìsì kapí lo á gítí ye tacó yè?»
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Ndâ ꞌbí ꞌduù mbe kû ṛò tíyò á bàndò tí nò má giì ꞌdi có tí nò, ndú giì ꞌdè có, máa, «Yo ꞌdi gi! Yí kû tèꞌé tí Èlíjà tí nó táánò tí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì nô.»
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 Bìndi ꞌbí ꞌduù giì je ꞌbí i mbe kû njù ngo go kàfòlò-ngo nó, yí giì ì ngèlè ya gí bà yuu mí gbí pe nèbítì mbe me zùù-zùù gî, yí giì sè mí nje njì ngba, bìndi yí giì te mí nje Jézù, ta bà ꞌdè có máa, «Ndoo dùú, wàa ndoo ꞌví ŋò bà gì gí bà ja yí mì Èlíjà ꞌdo tí njèèkpè mû gí to gi.»
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 Káa Jézù giì tò ꞌbí kû kákáꞌi ta kòcò wó ngéé gí yaà, bìndi njembí wó giì ki gî.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 Ta o bà cee Jézù, gbí kpâ-bòngo tí nó mbe njèè gbí tàꞌi ꞌbá-Mbíṛì nó, giì yaka gbí tí wó ꞌdo yaà dí to.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Kùṛo ndâ àsìkérì tí nó mbe ṛò tíyò kû zeke Jézù nó mâ giì ŋò cè bà ki njembí Jézù nò, yí giì ꞌdè có máa, «ꞌDakò tí nò táánò dú ta yúcó a ꞌViì-mì-Mbíṛì.»
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Ta o tí nò ndâ Màríyà Màdèlénà, ta Màríyà nawu ndâ làmbu Jákòmò ta Jùzépè, ta Sàlómè, tí ndâ niì tí nó táánò
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 mbe kû ṛu ndi Jézù, delè mbe kû konì yí si yí á Gàlìléyà nó, giì ṛò tíyò me ꞌdú gbí òkò tí ndâ ꞌbí niì tí nó mbe ko tàkò wó ꞌdo Gàlìléyà gítí gí Jèrùzàlémè nó, kû zeke ndâ i tí nó náa à kû bàkà mítí wó nô.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Ta ꞌdêꞌo si ndâ Jùdéyà kû ꞌviindi tí ndú gítí ṛi bà wotí gbí tàkìì mì ndú,
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Jùzépè mbe gì ꞌdo gbí gbata Àrìmàtíyà, tí ꞌduù gbí gbolò ngbàngà mì ndâ Jùdéyà náa ndâ ꞌduù ꞌdáá gî kû te duù mítí wó, tí ꞌduù mbe kû koṛo có gítí o bà zèè ꞌbá mì Mbíṛì, giì zèè njembí wó, bìndi yí giì ya gí bà ꞌvee Pìlátò máa, yí si yì ꞌví duu ku Jézù.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Káa nje Pìlátò giì ꞌdèè gítí có bà cì Jézù gálà énò gî; tacó énò, yí giì tèꞌé tí kùṛo ndâ àsìkérì, bìndi yí giì ꞌvee yí, máa Jézù cì gî wè?
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Kùṛo ndâ àsìkérì tí nò mâ giì ꞌdè có ji yí máa, Jézù cì gî, gî, Pìlátò giì ùnje ji Jùzépè máa, yí ya gí bà te ku Jézù.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 Nò gí, Jùzépè giì sì ó kpâ-bòngo, yí mâ giì te ku Jézù ꞌdo tí njèèkpè mû gí to gî, yí giì so gî, bìndi yí giì te yí ya tí gí gbí gùù náa à ba mí gbí díí, bìndi yí giì mèṛèkè ꞌbí gbolò díí mí nje gùù tí nò.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Káa ta o tí nò ndâ Màríyà Màdèlénà ta Màríyà nawu Jùzépè ŋò bàndò bà duu Jézù nò gî.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.