Marcos 14
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NVI
1 Ta o tí nò sè sili ká só gítí o bà bàkà tàkìì o bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì, ta tàkìì bà ci ꞌDê-kô. Ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì ta ndâ kpo-kpò mbe nìbà i mì ndâ Jùdéyà kû giì pà kpokèjì bà zèè Jézù á tàbèngìì tacó bà zi yí.
1 Faltavam apenas dois dias para a Páscoa e para a festa dos pães sem fermento. Os chefes dos sacerdotes e os mestres da lei estavam procurando um meio de flagrar Jesus em algum erro e matá-lo.
2 Ndú jè ta bà zèè yí gbí ngbà tacó ndú kû cì gúku máa, ndâ yì má zèè yí gbí ngbàà ṛi á ta gbolò o tí nó, ndâ ꞌduù bà bàkà wo.
2 Mas diziam: "Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo".
3 Ta o tí nò si Jézù kû zò i gbí gbata Bètánìyà á ꞌbá mì ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Sìmónè, náa à kû nì mítí wó a «mbe cì,» ꞌbí niì giì gì ta banga pó bàà náa à ŋònòkò ta ꞌbí ŋa banga pó i ta ṛè a nàràdì gbí dúlàngà. Bìndi niì tí nò giì ki miṛi dúlàngà bàà tí nò gî, yí giì yee bàà tí nò ꞌdáá gî mítí muu Jézù.
3 Estando Jesus em Betânia, reclinado à mesa na casa de um homem conhecido como Simão, o leproso, aproximou-se dele certa mulher com um frasco de alabastro contendo um perfume muito caro, feito de nardo puro. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Káa ndâ ꞌbí ꞌduù ŋìnó mbe ŋò i tí nò náa niì tí nò bàkà nò giì ꞌbìtà bà ꞌdè ngùṛù-ngùṛù có goꞌi ta kpo tàkòcò gítí niì tí nò, máa, «À kpónó volo gbí bàà tí nò tacó yè?
4 Alguns dos presentes começaram a dizer uns aos outros, indignados: "Por que este desperdício de perfume?
5 Àá kùtàá bà sì pó bàà tí nò á ta gbolò gùrúsù ndii dìnárì 300 gî, wàa à ꞌví ko ta ndâ mbe yê.»
5 Ele poderia ser vendido por trezentos denários, e o dinheiro dado aos pobres". E a repreendiam severamente.
6 Jézù mâ giì ꞌdi có tí nò náa ndâ ꞌduù tí nò kû fiini nò, yí giì tè ṛo wó gítí ndú. Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Yo si niì tí nò mí to. Yo kû pèè mbí wó tacó yè? Yí bàkà ji ye a banga i.
6 "Deixem-na em paz", disse Jesus. "Por que a estão perturbando? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Ndâ mbe yê ta o ꞌdáá gî kuu gbí òkò tí yo. Go bà bàkà nambeè ji ndú má kuu tí yo, yo bà bàkà ta o mì yo mbe nìkì tí yo gî. Káa à má gítí ye, yo bà ꞌde ye ta o ꞌdáá gî wálá.
7 Pois os pobres vocês sempre terão consigo, e poderão ajudá-los sempre que o desejarem. Mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Yí bàkà nò a bà wotí ŋìndi wó. Yí toṛo nò a bàà bà duu ye mítí ye.
8 Ela fez o que pôde. Derramou o perfume em meu corpo antecipadamente, preparando-o para o sepultamento.
9 Ye kû ꞌdè có ji yo ta yúcó máa, bàndò náa à má ma Banga-Ngú-Có mítí muu to tí nó gî, à delè bà koṛo có tí niì tí nó ta bà dìtà i tí nó náa yí bàkà nó gî.»
9 Eu lhes asseguro que onde quer que o evangelho for anunciado, em todo o mundo, também o que ela fez será contado em sua memória".
10 Bìndi Júdà Ìsìkàrìyótè, tí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndâ mbe tala có mì Jézù muuꞌbì-nje só, giì njè nó ya gí mì ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà, tacó bà ba ngbù Jézù ji ndú.
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, dirigiu-se aos chefes dos sacerdotes a fim de lhes entregar Jesus.
11 Ta bà ꞌdi có tí nò, tàkòcò ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà giì peteke gítí Júdà ngé ndii gî. Bìndi ndú giì ci yí máa, ndâ yì bà ko mboo nèté mì wó nò ji yí ta gùrúsù. Bìndi Júdà giì delè ndi wó ya gí bà pà tó kpokèjì bà zèè Jézù ji ndú.
11 A proposta muito os alegrou, e lhe prometeram dinheiro. Assim, ele procurava uma oportunidade para entregá-lo.
12 Káa ta o bà ꞌbìtà ndâ sili mì gbolò o bà bàkà tàkìì mì ṛi bà ci ꞌDê-kô, si à waa mbelè ꞌviì-rómbo gítí o bà bàkà tàkìì mì bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì gî, ndâ mbe tala có mì Jézù giì ꞌvee yí gítí bàndò ŋìnó náa mbe nìkì tí wó, tacó wàa, ndâ yì ꞌví ya gí bà ꞌviindi ji ndâ yì ta ndú tacó bà zò i-cí-ci mítí .
12 No primeiro dia da festa dos pães sem fermento, quando se costumava sacrificar o cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: "Aonde queres que vamos e te preparemos a refeição da Páscoa? "
13 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú ta bà tuu ndâ ꞌduù sósòꞌô ꞌdo gbí òkò tí ndú, máa, «Yo ya gí gbí gbata; yo má yee kà, yo bà ꞌde ꞌbí ꞌdakò kû te ngo gbí káṛà; yo ꞌví ṛu ndi wó.
13 Então ele enviou dois de seus discípulos, dizendo-lhes: "Entrem na cidade, e um homem carregando um pote de água virá ao encontro de vocês. Sigam-no
14 ꞌBá tí nó náa yí bà ṛì gítí nó, yo ꞌví ya gí bà ꞌvee mbe ꞌbá tí nò, máa, ‹A mbe nìbà i ká tuu ze máa, ze gì gí bà ꞌvee wò máa, ꞌbá wiṛi tacó tí ngòó, tacó wàa, ndâ yì ꞌví gì gí bà zò i-cí-ci mí tà á ta ndâ mbe tala có mì yì wè?›
14 e digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde é o meu salão de hóspedes, no qual poderei comer a Páscoa com meus discípulos? ’
15 Bìndi yí bà tùbà gbolò soṛo náa à ꞌviindi bàndò mí kà sàà gî ji yo. Nò gí, yo ꞌví bàkà i-zó-zò mí kà á ji ndoo.»
15 Ele lhes mostrará uma ampla sala no andar superior, mobiliada e pronta. Façam ali os preparativos para nós".
16 Ndâ mbe tala có mì Jézù mâ giì njè nó ya gí gbí gbata, ndú giì ꞌde ndâ i kà jé ká go có tí nó náa yí ꞌdè ji ndú nô. Bìndi ndú giì ꞌviindi ndâ i-cí-ci kû ù ta ndi wó.
16 Os discípulos se retiraram, entraram na cidade e encontraram tudo como Jesus lhes tinha dito. E prepararam a Páscoa.
17 ꞌDêꞌo mâ giì gì gî, ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó muuꞌbì-nje só giì ya gí gbí gbata tí ꞌbá tí nó náa à ꞌviindi tàꞌi mítí kû ù ta ndi ndú nô.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 Káa si ndú kû zò i, Jézù giì ꞌdè có ji ndú máa, «Ye kû ꞌdè có ji yo ta yúcó, máa, ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí yo bà giì ba ngbù ye gî. ꞌBí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí yo mbe kû zò i ta ye kpónó gbí káꞌi.»
18 Quando estavam comendo, reclinados à mesa, Jesus disse: "Digo-lhes que certamente um de vocês me trairá, alguém que está comendo comigo".
19 Ta bà ꞌdi có tí nò ndâ mbe tala có mì Jézù ꞌdáá gî giì dù zuku-zùkùù. Bìndi ndú giì ꞌbìtà bà ꞌvee yí gbaànjé-gbaànjé, máa, «À ꞌví dù a ye? À ꞌví dù a ye?»
19 Eles ficaram tristes e, um por um, lhe disseram: "Com certeza não sou eu! "
20 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, «A ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí yo a muuꞌbì-nje só nô. ꞌBí ꞌduù mbe kû too yâ ta ye ꞌdo gbí gbèe káꞌi.
20 Afirmou Jesus: "É um dos Doze, alguém que come comigo do mesmo prato.
21 Ìyoo. À dú káa yúcó, ꞌViì-mì-ꞌDakò bà giì ya gí nje ku mì wó á go có tí nó náa à cu mí gbí wáràgà mí Mbíṛì sàà énó máa, yí bà giì cì gî nò gî. Káa ꞌduù tí nó mbe ba ngbù ꞌViì-mì-ꞌDakò nó ká bà giì mbu . À ngbá nìkì táánò káa bà jò yí lá.»
21 O Filho do homem vai, como está escrito a seu respeito. Mas ai daquele que trai o Filho do homem! Melhor lhe seria não haver nascido".
22 Káa si ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó kálásê kû zò i, yí giì je kù kô, bìndi yí giì ùlù Mbíṛì, yí giì kiꞌviki gbí kù kô tí nò, bìndi yí giì kaa ji ndâ mbe tala có mì wó, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Yo je , ŋìnó a dìì ye.»
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão, deu graças, partiu-o, e o deu aos discípulos, dizendo: "Tomem; isto é o meu corpo".
23 Bìndi yí giì zèè ꞌvisî nèbítì, yí mâ giì ùlù Mbíṛì gî, yí giì je ji ndâ mbe tala có mì wó, ndú ꞌdáá mâ giì njù gî, yí giì ꞌdè có ji ndú máa,
23 Em seguida tomou o cálice, deu graças, ofereceu-o aos discípulos, e todos beberam.
24 «Ŋìnó a mbelè ye, tí mbelè bà njù mùká mì Mbíṛì, àá bà yee to tacó tí ndâ ꞌduù me mbè.
24 E lhes disse: "Isto é o meu sangue da aliança, que é derramado em favor de muitos.
25 Ye kû ꞌdè có ji yo ta yúcó, máa, ye kákáꞌi bà njù i ta yo wálá yee tí ṛi ngú bà njù mì ndoo ta ndoo á gbí ꞌbá tí nó náa Mbíṛì kû zogo nô.»
25 Eu lhes afirmo que não beberei outra vez do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo no Reino de Deus".
26 Ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó mâ giì cè cè á bìndi i-zó-zò gî, ndú giì njè nó kû ya gí pí Gú Mbâ.
26 Depois de terem cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Káa si ndú a muu nó á kpokèjì, Jézù giì ꞌdè có ji ndú, máa, «Yo bà giì ꞌvaaka ꞌdo tí ye, á go có tí nó náa à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì énó máa, ‹Ye bà giì gbì mbe gbà rómbo, bìndi ndâ rómbo bà giì ꞌvaaka gî,› nô.
27 Disse-lhes Jesus: "Vocês todos me abandonarão. Pois está escrito: ‘Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas’.
28 Káa kpêtí ká énò, ye bà giì ya gí kùṛo gí bà ùndi yo mí Gàlìléyà á bìndi bà ꞌvala ndi ye á ꞌdo gbí muuꞌdú ye.»
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês para a Galiléia".
29 Káa Pìyétòrò giì ꞌvìsì có ji yí, máa, «Kpêtí sè ndâ ꞌbí ꞌduù ꞌdáá má oloko ꞌdo tí lo gî, ye jé gí bà o ꞌdo tí lo wálá.»
29 Pedro declarou: "Ainda que todos te abandonem, eu não te abandonarei! "
30 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji Pìyétòrò, máa, «Ye kû ꞌdè có ji wò ta yúcó, máa, wúnó ta bèbìlì tí nó, á kùṛo bà kò-kò mì ngùù ta bà só, wò bà ꞌboo ye ta bà taꞌô.»
30 Respondeu Jesus: "Asseguro-lhe que ainda hoje, esta noite, antes que duas vezes cante o galo, três vezes você me negará".
31 Káa Pìyétòrò giì ꞌvìsì có ji Jézù ta njembí wó gbaànjé, máa, «À kpêtí má káa ku, à nìkì énô máa ku tí nò ꞌví zi káa ꞌdóó ye gî, á co tí bà o ꞌdo tí lo mì ye.» Bìndi sè ndâ ꞌbí mbe tala có mì Jézù ꞌdáá gî giì ꞌdè ji yí káa gbèe ŋa có mì Pìyétòrò nò.
31 Mas Pedro insistia ainda mais: "Mesmo que seja preciso que eu morra contigo, nunca te negarei". E todos os outros disseram o mesmo.
32 Bìndi ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó mâ giì yee gbí ꞌbí làmbu wúngbó jìlì náa à kû ni mítí a Jètìsèmánè, Jézù giì ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó, máa, «Yo dù nô, wàa ye ꞌví ya gí bà ꞌdeke tí ye ji Mbíṛì.»
32 Então foram para um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse aos seus discípulos: "Sentem-se aqui enquanto vou orar".
33 Bìndi yí giì ṛuka ta yí ꞌdo gbí òkò tí ndú káa ndâ Pìyétòrò, ta Jákòmò, ta Jòvánì. Ndú mâ giì yèè ta ndú gí ndiì ꞌdo tí sè ndâ ꞌbí ka ndú gî, gbí dìì wó giì dù kû me máákà, delè tàmuu wó giì ꞌbìtà bà ji gî.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João, e começou a ficar aflito e angustiado.
34 Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó tí nò taꞌô nò náa yí ṛuka ndú nò, máa, «Séꞌi yè gbí njembí ye dê gí mì ku. Yo dù bà-i-nò, wàa yo ꞌví kpolo tí yo.»
34 E lhes disse: "A minha alma está profundamente triste, numa tristeza mortal. Fiquem aqui e vigiem".
35 Bìndi yí mâ giì yèè ndi wó ꞌdo tí ndú á gí ndiì gî, yí giì ꞌbu gbíṛo mí to, bìndi yí giì ꞌbìtà bà ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì, máa, ꞌbí kpokèjì má kuu, yì ꞌví ndo co tí ꞌdo kùṛo o tí nó kû gì nó gî.
35 Indo um pouco mais adiante, prostrou-se e orava para que, se possível, fosse afastada dele aquela hora.
36 Máa, «Àbá, àá Bu ye, kpokèjì gítí ndâ i ꞌdáá gî kuu mì lo. Si ye mí nje gbolò vò có tí nó náa à bà giì waa mítí ye nó lá. Káa wò ꞌví me énò ꞌdo ká gbí ꞌdóó có mí lo gbí muu lo, me ꞌdo gbí có mì ye lá.»
36 E dizia: "Aba, Pai, tudo te é possível. Afasta de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, mas sim o que tu queres".
37 Bìndi yí mâ giì dele ndi wó gí mì ndâ mbe tala có mì wó tí nó taꞌô nó, yí giì ꞌde ndú tèṛì gî. Bìndi yí giì ꞌdè có ji Pìyétòrò, máa, «Sìmónè, wò kû tè a ṛì wàà? Yo ni bà dù tí zòꞌo njíꞌdíí lá?
37 Então, voltou aos seus discípulos e os encontrou dormindo. "Simão", disse ele a Pedro, "você está dormindo? Não pôde vigiar nem por uma hora?
38 Yo kùtàá bà dù tí zòꞌo, wàa yo ꞌví ꞌdeke tí yo ji Mbíṛì, tacó ndâ vò i ꞌví tala yo lá. À dú káa yúcó, go bà bàkà tó i dú kuu gbí njembí yo, káa wotí tí yo gí tàkò wálá.»
38 Vigiem e orem para que não caiam em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca. "
39 Bìndi yí giì dele ndi wó kákáꞌi ya gí bà ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì ká go kpédélé ŋìnô.
39 Mais uma vez ele se afastou e orou, repetindo as mesmas palavras.
40 Yí mâ giì dele ndi wó kákáꞌi gí mì ndâ mbe tala có mì wó, yí giì ꞌde ndú mìì ta ṛì gî. Bà ꞌdè có mì ndú ji yí giì kpò ndú gî, tacó ndú ta o tí nò káa cee ku ndú ku ta ṛì.
40 Quando voltou, de novo os encontrou dormindo, porque seus olhos estavam pesados. Eles não sabiam o que lhe dizer.
41 Gbí bà taꞌô bà gì yí, yí giì ꞌdè có ji ndú, máa, «Yo tèṛì kpónó, yo ꞌví tè wo yo. Bà cee gî. À kpónó nó a o bà dò ꞌbì tí ꞌViì-mì-ꞌDakò mí ꞌbì ndâ mbe bèè ṛo Mbíṛì.
41 Voltando pela terceira vez, ele lhes disse: "Vocês ainda dormem e descansam? Basta! Chegou a hora! Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Kùṛo o bà gì mbe ba ngbù ye dooko gî. Yo a gí yaà wàa ndoo ꞌví njè nó.»
42 Levantem-se e vamos! Aí vem aquele que me trai! "
43 Káa si Jézù kálásê kû ꞌdè có, yí má giì zekeꞌo, yí ngé giì ŋò Júdà tí nó tí ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ndâ mbe tala có mì wó nó, yee ta ndâ ꞌduù me mbè, náa ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ mbe nìbà tàkìì mì ndâ Jùdéyà, ta ndâ kpo-ꞌduù-ꞌbá mì ndâ Jùdéyà ká tuu ndú yee gî. Ndâ ꞌduù tí nò tuṛu mí ꞌbì ndú a ndâ mû, ta ndâ nja-njà sìzò.
43 Enquanto ele ainda falava, apareceu Judas, um dos Doze. Com ele estava uma multidão armada de espadas e varas, enviada pelos chefes dos sacerdotes, mestres da lei e líderes religiosos.
44 Káa kùṛo bà gì ndú, Júdà tí mbe ba ngbù Jézù kpo-gbí-tà-tù ndú sàà gî, énó máa, «ꞌDuù tí nó náa ye bà ꞌvee yí ta bà òlò gbí tù wó nó a ꞌdakò tí nò. Yo zèè yí, yo ꞌví kpolo tí wó tí kpòò wàa yo ꞌví ya ta yí.»
44 O traidor havia combinado um sinal com eles: "Aquele a quem eu saudar com um beijo, é ele: prendam-no e levem-no em segurança".
45 Júdà giì gì ká ndírí ya gí mì Jézù. Bìndi yí giì tèꞌé tí wó, máa, «Mbe nìbà i ji ze!» Bìndi yí giì ꞌvee yí ta bà òlò gbí tù wó.
45 Dirigindo-se imediatamente a Jesus, Judas disse: "Mestre! ", e o beijou.
46 ꞌDo bà-i-nò, ndâ ꞌduù tí nò giì zèè Jézù kácá-kácá.
46 Os homens agarraram Jesus e o prenderam.
47 Káa ꞌbí ꞌduù mbe kû ṛò tíyò ṛègbà tí Jézù giì ja njà sìzò mì wó, yí giì da tù ꞌbí bòò mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì waa jàngá gî.
47 Então, um dos que estavam por perto puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
48 Bìndi Jézù giì ꞌvee ndâ mbè ꞌduù tí nò, máa, «Ye a mbe ngbà náa yo giì kaa ta ndâ mû, ta ndâ nja-njà sìzò mì ꞌbì yo tacó bà gì gí bà zèè ta ye?
48 Disse Jesus: "Estou eu chefiando alguma rebelião, para que vocês venham me prender com espadas e varas?
49 Gbí ndâ o tí nó ꞌdáá gî ꞌdo táánò náa ye kuu ta yo gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì kû nìbà i ji yo nó, yo jé zèè ye lá. À má énò, yo zèè ye, tacó wàa có tí nó náa à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì nó ꞌví dù tí tí yúcó.»
49 Todos os dias eu estava com vocês, ensinando no templo, e vocês não me prenderam. Mas as Escrituras precisam ser cumpridas".
50 Ta o tí nò ndâ mbe tala có mì Jézù ꞌdáá gî giì njè ꞌdo tí wó ta ngèlè gî,
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 si káa ꞌbí ꞌviì-ꞌdakò mbe gala káa gbèe kpâ-bòngo mítí wó kû ṛu ta ndi Jézù gbí òkò tí ndâ mbè ꞌduù tí nò.
51 Um jovem, vestindo apenas um lençol de linho, estava seguindo a Jesus. Quando tentaram prendê-lo,
52 Ndâ ꞌduù tí nò mâ giì bàkà có bà zèè ꞌviì-ꞌdakò tí nò, yí giì o ta ngèlè ta só, jee kpâ-bòngo tí nò mí ꞌbì ndú.
52 ele fugiu nu, deixando o lençol para trás.
53 Ndâ ꞌduù tí nò giì zèè Jézù, bìndi ndú giì ya ta yí gí ꞌbá mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì. Ta o tí nò ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ kpo-ꞌduù-ꞌbá, ta ndâ kpo-kpò mbe nìbà i mì ndâ Jùdéyà kili ꞌdáá gî mí kà.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote; e então se reuniram todos os chefes dos sacerdotes, os líderes religiosos e os mestres da lei.
54 Káa ta o tí nò náa ndâ ꞌduù tí nò kû ya ta Jézù nò, Pìyétòrò dù ngéé ndiì kû ko tàkò wó. Yí giì ko tàkò wó yee ngé gbí ndùgù mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì. Bìndi yí giì ki tí wó to gbí òkò tí ndâ mbe kpolo tí ꞌbá mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, kû u wu gbí ngbàngà.
54 Pedro o seguiu de longe até o pátio do sumo sacerdote. Sentando-se ali com os guardas, esquentava-se junto ao fogo.
55 Ta o tí nò Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ kpo-kpò mbe waa có gbí gbolò ngbàngà mì ndâ Jùdéyà kû pà kpokèjì tacó bà waa có ku mítí Jézù, káa ndú ꞌdè gbaànjé lá.
55 Os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio estavam procurando depoimentos contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte, mas não encontravam nenhum.
56 Ndâ ꞌduù me mbè giì dù kû waaka ndâ ꞌvéṛè mítí wó, káa ndâ wááká-waaka có mì ndú nò jé toko lá.
56 Muitos testemunharam falsamente contra ele, mas as declarações deles não eram coerentes.
57 Bìndi ndâ ꞌbí ꞌdakò giì a gí yaà ta ꞌbí ŋa ꞌvìṛi có mì ndú énó máa,
57 Então se levantaram alguns e declararam falsamente contra ele:
58 «Ze táánò ꞌdi kòcò ꞌdakò tí nò kû ꞌdè có máa, ‹Ye bà kiꞌviki ꞌbá-Mbíṛì tí nò náa ndâ ꞌduù bì ta ꞌbì ndú nò gí to, káa gbí sili taꞌô ye bà bì ꞌbí náa à bì me ta ꞌbì lá.› »
58 "Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos de homens’ ".
59 Káa ta ndâ ŋa ŋìnó ꞌdáá gî, ndâ có mì ndú jé toko lá.
59 Mas, nem mesmo assim, o depoimento deles era coerente.
60 Bìndi Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì giì a gí yaà á kùṛo ndâ mbe waa có ꞌdáá gî, bìndi yí giì ꞌvee Jézù, máa, «Có mì lo gí tàkò ndâ có tí nò wálá? Ndâ ꞌduù tí nò ꞌdè gítí lo nò a ŋa có yè?»
60 Depois o sumo sacerdote levantou-se diante deles e perguntou a Jesus: "Você não vai responder à acusação que estes lhe fazem? "
61 Káa Jézù giì ꞌvìsì có gí tàkò ndâ ꞌvé mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì nò lá. Bìndi Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì kákáꞌi giì ꞌvee ndi Jézù, máa, «Wò a Bìndi-Mbíṛì tí ꞌViì-mì-Mbíṛì?»
61 Mas Jesus permaneceu em silêncio e nada respondeu. Outra vez o sumo sacerdote lhe perguntou: "Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito? "
62 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji yí, máa, «Ye a yí; wò delè bà giì ŋò ꞌViì-mì-ꞌDakò kû ki tí wó gbí kùꞌbì mì Mbe wotí, bìndi yí bà giì gì ꞌdo gbíṛì co gbí ndâ kùlù mù.»
62 "Sou", disse Jesus. "E vereis o Filho do homem assentado à direita do Poderoso vindo com as nuvens do céu".
63 Ta bà ꞌdi có tí nò, Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì giì yaka gbí bòngo tí wó ta sé có gî. Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù, máa, «Ndoo kpòò kû pà a ndâ mbe ꞌdè yúcó ngàyi?
63 O sumo sacerdote, rasgando as próprias vestes, perguntou: "Por que precisamos de mais testemunhas?
64 Yo ꞌdi bà ꞌdè zu có mì wó gítí Mbíṛì gî. Ndòngbú có mì yo máa yè?» Káa ndâ ꞌduù tí nò ꞌdáá gî giì waa có mítí Jézù, máa, à ꞌvii ta yí káa ku.
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Que acham? " Todos o julgaram digno de morte.
65 Bìndi ndâ ꞌbí ꞌduù gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nò giì ꞌbìtà bà cù cù mítí Jézù. Ndú giì eṛe i mítí ṛo wó, ndú giì ꞌbìtà bà dòmò yí ta ꞌbì ndú si yí gbí sú ṛo, kû ꞌviya ta yí máa, «Nì ṛè ndâ mbe kû bàkà ndâ i tí nò mítí lo nò!» Ndâ mbe kpolo tí ndâ ꞌduù gbí zàà giì dù kû gbì yí.
65 Então alguns começaram a cuspir nele; vendaram-lhe os olhos e, dando-lhe murros, diziam: "Profetize! " E os guardas o levaram, dando-lhe tapas.
66 Káa si Pìyétòrò kálásê kuu ṛègbà wu gbí ngbàngà mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ꞌbí niì mbe kû bàkà nèté ꞌbá mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì giì co gí gbí ngbàngà ṛègbà wu.
66 Estando Pedro em baixo, no pátio, uma das criadas do sumo sacerdote passou por ali.
67 Yí mâ giì zekeꞌo, yí giì ŋò Pìyétòrò kû u wu. Yí giì ꞌviiki yí, bìndi yí giì ꞌdè có ji yì, máa, «Wò delè táánò kû dù toko ta Jézù tí nò tí ꞌduù Názàrètì nô.»
67 Vendo Pedro a aquecer-se, olhou bem para ele e disse: "Você também estava com Jesus, o Nazareno".
68 Káa Pìyétòrò giì tò kponje có tí nò náa niì tí nò ꞌdè nò gî. Bìndi yí giì ꞌvìsì có ji niì tí nò, máa, «Ye ŋò ꞌduù tí nò ni lá. Ye delè ngbá ꞌdi gbí ŋa có mì lo nò lá.» Bìndi yí giì co gí njekèjì ndùgù.
68 Contudo ele o negou, dizendo: "Não o conheço, nem sei do que você está falando". E saiu para o alpendre.
69 Káa niì tí nò kákáꞌi mâ giì ŋò Pìyétòrò kû ṛò tíyò njekèjì ndùgù, yí giì ꞌbìtà bà ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nó mbe kû ṛò tíyò bà-i-nò nó, máa, «ꞌDakò tí nò a ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nó mbe kû dù toko ta Jézù nô.»
69 Quando a criada o viu lá, disse novamente aos que estavam por perto: "Esse aí é um deles".
70 Káa Pìyétòrò kákáꞌi giì tò kponje gî.
70 De novo ele negou. Pouco tempo depois, os que estavam sentados ali perto disseram a Pedro: "Certamente você é um deles. Você é galileu! "
71 Káa Pìyétòrò giì ꞌbìtà bà see tí wó ta bà gò ku, máa, «Ye ŋò ꞌdakò tí nò náa yo kû ꞌdè có gítí wó nò ni lá.»
71 Ele começou a se amaldiçoar e a jurar: "Não conheço o homem de quem vocês estão falando! "
72 Káa ngùù ngé giì kò ꞌbí kò. Bìndi mbí Pìyétòrò giì ꞌva tí có tí nó náa Jézù ꞌdè ji yí, máa, «Kùṛo bà kò-kò mì ngùù ta bà só, wò bà ꞌboo ye ta bà taꞌô nô.» Bìndi yí giì ꞌbìtà bà wa gbí.
72 E logo o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: "Antes que duas vezes cante o galo, você me negará três vezes". E se pôs a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.