Marcos 14
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ARIB
1 Ta o tí nò sè sili ká só gítí o bà bàkà tàkìì o bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì, ta tàkìì bà ci ꞌDê-kô. Ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì ta ndâ kpo-kpò mbe nìbà i mì ndâ Jùdéyà kû giì pà kpokèjì bà zèè Jézù á tàbèngìì tacó bà zi yí.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Ndú jè ta bà zèè yí gbí ngbà tacó ndú kû cì gúku máa, ndâ yì má zèè yí gbí ngbàà ṛi á ta gbolò o tí nó, ndâ ꞌduù bà bàkà wo.
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Ta o tí nò si Jézù kû zò i gbí gbata Bètánìyà á ꞌbá mì ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Sìmónè, náa à kû nì mítí wó a «mbe cì,» ꞌbí niì giì gì ta banga pó bàà náa à ŋònòkò ta ꞌbí ŋa banga pó i ta ṛè a nàràdì gbí dúlàngà. Bìndi niì tí nò giì ki miṛi dúlàngà bàà tí nò gî, yí giì yee bàà tí nò ꞌdáá gî mítí muu Jézù.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Káa ndâ ꞌbí ꞌduù ŋìnó mbe ŋò i tí nò náa niì tí nò bàkà nò giì ꞌbìtà bà ꞌdè ngùṛù-ngùṛù có goꞌi ta kpo tàkòcò gítí niì tí nò, máa, «À kpónó volo gbí bàà tí nò tacó yè?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Àá kùtàá bà sì pó bàà tí nò á ta gbolò gùrúsù ndii dìnárì 300 gî, wàa à ꞌví ko ta ndâ mbe yê.»
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Jézù mâ giì ꞌdi có tí nò náa ndâ ꞌduù tí nò kû fiini nò, yí giì tè ṛo wó gítí ndú. Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Yo si niì tí nò mí to. Yo kû pèè mbí wó tacó yè? Yí bàkà ji ye a banga i.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Ndâ mbe yê ta o ꞌdáá gî kuu gbí òkò tí yo. Go bà bàkà nambeè ji ndú má kuu tí yo, yo bà bàkà ta o mì yo mbe nìkì tí yo gî. Káa à má gítí ye, yo bà ꞌde ye ta o ꞌdáá gî wálá.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Yí bàkà nò a bà wotí ŋìndi wó. Yí toṛo nò a bàà bà duu ye mítí ye.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Ye kû ꞌdè có ji yo ta yúcó máa, bàndò náa à má ma Banga-Ngú-Có mítí muu to tí nó gî, à delè bà koṛo có tí niì tí nó ta bà dìtà i tí nó náa yí bàkà nó gî.»
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Bìndi Júdà Ìsìkàrìyótè, tí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndâ mbe tala có mì Jézù muuꞌbì-nje só, giì njè nó ya gí mì ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà, tacó bà ba ngbù Jézù ji ndú.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Ta bà ꞌdi có tí nò, tàkòcò ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà giì peteke gítí Júdà ngé ndii gî. Bìndi ndú giì ci yí máa, ndâ yì bà ko mboo nèté mì wó nò ji yí ta gùrúsù. Bìndi Júdà giì delè ndi wó ya gí bà pà tó kpokèjì bà zèè Jézù ji ndú.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Káa ta o bà ꞌbìtà ndâ sili mì gbolò o bà bàkà tàkìì mì ṛi bà ci ꞌDê-kô, si à waa mbelè ꞌviì-rómbo gítí o bà bàkà tàkìì mì bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì gî, ndâ mbe tala có mì Jézù giì ꞌvee yí gítí bàndò ŋìnó náa mbe nìkì tí wó, tacó wàa, ndâ yì ꞌví ya gí bà ꞌviindi ji ndâ yì ta ndú tacó bà zò i-cí-ci mítí .
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú ta bà tuu ndâ ꞌduù sósòꞌô ꞌdo gbí òkò tí ndú, máa, «Yo ya gí gbí gbata; yo má yee kà, yo bà ꞌde ꞌbí ꞌdakò kû te ngo gbí káṛà; yo ꞌví ṛu ndi wó.
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 ꞌBá tí nó náa yí bà ṛì gítí nó, yo ꞌví ya gí bà ꞌvee mbe ꞌbá tí nò, máa, ‹A mbe nìbà i ká tuu ze máa, ze gì gí bà ꞌvee wò máa, ꞌbá wiṛi tacó tí ngòó, tacó wàa, ndâ yì ꞌví gì gí bà zò i-cí-ci mí tà á ta ndâ mbe tala có mì yì wè?›
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Bìndi yí bà tùbà gbolò soṛo náa à ꞌviindi bàndò mí kà sàà gî ji yo. Nò gí, yo ꞌví bàkà i-zó-zò mí kà á ji ndoo.»
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Ndâ mbe tala có mì Jézù mâ giì njè nó ya gí gbí gbata, ndú giì ꞌde ndâ i kà jé ká go có tí nó náa yí ꞌdè ji ndú nô. Bìndi ndú giì ꞌviindi ndâ i-cí-ci kû ù ta ndi wó.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 ꞌDêꞌo mâ giì gì gî, ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó muuꞌbì-nje só giì ya gí gbí gbata tí ꞌbá tí nó náa à ꞌviindi tàꞌi mítí kû ù ta ndi ndú nô.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Káa si ndú kû zò i, Jézù giì ꞌdè có ji ndú máa, «Ye kû ꞌdè có ji yo ta yúcó, máa, ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí yo bà giì ba ngbù ye gî. ꞌBí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí yo mbe kû zò i ta ye kpónó gbí káꞌi.»
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ta bà ꞌdi có tí nò ndâ mbe tala có mì Jézù ꞌdáá gî giì dù zuku-zùkùù. Bìndi ndú giì ꞌbìtà bà ꞌvee yí gbaànjé-gbaànjé, máa, «À ꞌví dù a ye? À ꞌví dù a ye?»
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, «A ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí yo a muuꞌbì-nje só nô. ꞌBí ꞌduù mbe kû too yâ ta ye ꞌdo gbí gbèe káꞌi.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Ìyoo. À dú káa yúcó, ꞌViì-mì-ꞌDakò bà giì ya gí nje ku mì wó á go có tí nó náa à cu mí gbí wáràgà mí Mbíṛì sàà énó máa, yí bà giì cì gî nò gî. Káa ꞌduù tí nó mbe ba ngbù ꞌViì-mì-ꞌDakò nó ká bà giì mbu . À ngbá nìkì táánò káa bà jò yí lá.»
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Káa si ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó kálásê kû zò i, yí giì je kù kô, bìndi yí giì ùlù Mbíṛì, yí giì kiꞌviki gbí kù kô tí nò, bìndi yí giì kaa ji ndâ mbe tala có mì wó, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Yo je , ŋìnó a dìì ye.»
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Bìndi yí giì zèè ꞌvisî nèbítì, yí mâ giì ùlù Mbíṛì gî, yí giì je ji ndâ mbe tala có mì wó, ndú ꞌdáá mâ giì njù gî, yí giì ꞌdè có ji ndú máa,
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 «Ŋìnó a mbelè ye, tí mbelè bà njù mùká mì Mbíṛì, àá bà yee to tacó tí ndâ ꞌduù me mbè.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Ye kû ꞌdè có ji yo ta yúcó, máa, ye kákáꞌi bà njù i ta yo wálá yee tí ṛi ngú bà njù mì ndoo ta ndoo á gbí ꞌbá tí nó náa Mbíṛì kû zogo nô.»
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó mâ giì cè cè á bìndi i-zó-zò gî, ndú giì njè nó kû ya gí pí Gú Mbâ.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Káa si ndú a muu nó á kpokèjì, Jézù giì ꞌdè có ji ndú, máa, «Yo bà giì ꞌvaaka ꞌdo tí ye, á go có tí nó náa à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì énó máa, ‹Ye bà giì gbì mbe gbà rómbo, bìndi ndâ rómbo bà giì ꞌvaaka gî,› nô.
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Káa kpêtí ká énò, ye bà giì ya gí kùṛo gí bà ùndi yo mí Gàlìléyà á bìndi bà ꞌvala ndi ye á ꞌdo gbí muuꞌdú ye.»
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Káa Pìyétòrò giì ꞌvìsì có ji yí, máa, «Kpêtí sè ndâ ꞌbí ꞌduù ꞌdáá má oloko ꞌdo tí lo gî, ye jé gí bà o ꞌdo tí lo wálá.»
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji Pìyétòrò, máa, «Ye kû ꞌdè có ji wò ta yúcó, máa, wúnó ta bèbìlì tí nó, á kùṛo bà kò-kò mì ngùù ta bà só, wò bà ꞌboo ye ta bà taꞌô.»
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Káa Pìyétòrò giì ꞌvìsì có ji Jézù ta njembí wó gbaànjé, máa, «À kpêtí má káa ku, à nìkì énô máa ku tí nò ꞌví zi káa ꞌdóó ye gî, á co tí bà o ꞌdo tí lo mì ye.» Bìndi sè ndâ ꞌbí mbe tala có mì Jézù ꞌdáá gî giì ꞌdè ji yí káa gbèe ŋa có mì Pìyétòrò nò.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Bìndi ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó mâ giì yee gbí ꞌbí làmbu wúngbó jìlì náa à kû ni mítí a Jètìsèmánè, Jézù giì ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó, máa, «Yo dù nô, wàa ye ꞌví ya gí bà ꞌdeke tí ye ji Mbíṛì.»
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Bìndi yí giì ṛuka ta yí ꞌdo gbí òkò tí ndú káa ndâ Pìyétòrò, ta Jákòmò, ta Jòvánì. Ndú mâ giì yèè ta ndú gí ndiì ꞌdo tí sè ndâ ꞌbí ka ndú gî, gbí dìì wó giì dù kû me máákà, delè tàmuu wó giì ꞌbìtà bà ji gî.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó tí nò taꞌô nò náa yí ṛuka ndú nò, máa, «Séꞌi yè gbí njembí ye dê gí mì ku. Yo dù bà-i-nò, wàa yo ꞌví kpolo tí yo.»
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Bìndi yí mâ giì yèè ndi wó ꞌdo tí ndú á gí ndiì gî, yí giì ꞌbu gbíṛo mí to, bìndi yí giì ꞌbìtà bà ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì, máa, ꞌbí kpokèjì má kuu, yì ꞌví ndo co tí ꞌdo kùṛo o tí nó kû gì nó gî.
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Máa, «Àbá, àá Bu ye, kpokèjì gítí ndâ i ꞌdáá gî kuu mì lo. Si ye mí nje gbolò vò có tí nó náa à bà giì waa mítí ye nó lá. Káa wò ꞌví me énò ꞌdo ká gbí ꞌdóó có mí lo gbí muu lo, me ꞌdo gbí có mì ye lá.»
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Bìndi yí mâ giì dele ndi wó gí mì ndâ mbe tala có mì wó tí nó taꞌô nó, yí giì ꞌde ndú tèṛì gî. Bìndi yí giì ꞌdè có ji Pìyétòrò, máa, «Sìmónè, wò kû tè a ṛì wàà? Yo ni bà dù tí zòꞌo njíꞌdíí lá?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Yo kùtàá bà dù tí zòꞌo, wàa yo ꞌví ꞌdeke tí yo ji Mbíṛì, tacó ndâ vò i ꞌví tala yo lá. À dú káa yúcó, go bà bàkà tó i dú kuu gbí njembí yo, káa wotí tí yo gí tàkò wálá.»
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Bìndi yí giì dele ndi wó kákáꞌi ya gí bà ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì ká go kpédélé ŋìnô.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Yí mâ giì dele ndi wó kákáꞌi gí mì ndâ mbe tala có mì wó, yí giì ꞌde ndú mìì ta ṛì gî. Bà ꞌdè có mì ndú ji yí giì kpò ndú gî, tacó ndú ta o tí nò káa cee ku ndú ku ta ṛì.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Gbí bà taꞌô bà gì yí, yí giì ꞌdè có ji ndú, máa, «Yo tèṛì kpónó, yo ꞌví tè wo yo. Bà cee gî. À kpónó nó a o bà dò ꞌbì tí ꞌViì-mì-ꞌDakò mí ꞌbì ndâ mbe bèè ṛo Mbíṛì.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Kùṛo o bà gì mbe ba ngbù ye dooko gî. Yo a gí yaà wàa ndoo ꞌví njè nó.»
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Káa si Jézù kálásê kû ꞌdè có, yí má giì zekeꞌo, yí ngé giì ŋò Júdà tí nó tí ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ndâ mbe tala có mì wó nó, yee ta ndâ ꞌduù me mbè, náa ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ mbe nìbà tàkìì mì ndâ Jùdéyà, ta ndâ kpo-ꞌduù-ꞌbá mì ndâ Jùdéyà ká tuu ndú yee gî. Ndâ ꞌduù tí nò tuṛu mí ꞌbì ndú a ndâ mû, ta ndâ nja-njà sìzò.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Káa kùṛo bà gì ndú, Júdà tí mbe ba ngbù Jézù kpo-gbí-tà-tù ndú sàà gî, énó máa, «ꞌDuù tí nó náa ye bà ꞌvee yí ta bà òlò gbí tù wó nó a ꞌdakò tí nò. Yo zèè yí, yo ꞌví kpolo tí wó tí kpòò wàa yo ꞌví ya ta yí.»
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Júdà giì gì ká ndírí ya gí mì Jézù. Bìndi yí giì tèꞌé tí wó, máa, «Mbe nìbà i ji ze!» Bìndi yí giì ꞌvee yí ta bà òlò gbí tù wó.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 ꞌDo bà-i-nò, ndâ ꞌduù tí nò giì zèè Jézù kácá-kácá.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Káa ꞌbí ꞌduù mbe kû ṛò tíyò ṛègbà tí Jézù giì ja njà sìzò mì wó, yí giì da tù ꞌbí bòò mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì waa jàngá gî.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Bìndi Jézù giì ꞌvee ndâ mbè ꞌduù tí nò, máa, «Ye a mbe ngbà náa yo giì kaa ta ndâ mû, ta ndâ nja-njà sìzò mì ꞌbì yo tacó bà gì gí bà zèè ta ye?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Gbí ndâ o tí nó ꞌdáá gî ꞌdo táánò náa ye kuu ta yo gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì kû nìbà i ji yo nó, yo jé zèè ye lá. À má énò, yo zèè ye, tacó wàa có tí nó náa à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì nó ꞌví dù tí tí yúcó.»
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Ta o tí nò ndâ mbe tala có mì Jézù ꞌdáá gî giì njè ꞌdo tí wó ta ngèlè gî,
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 si káa ꞌbí ꞌviì-ꞌdakò mbe gala káa gbèe kpâ-bòngo mítí wó kû ṛu ta ndi Jézù gbí òkò tí ndâ mbè ꞌduù tí nò.
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 Ndâ ꞌduù tí nò mâ giì bàkà có bà zèè ꞌviì-ꞌdakò tí nò, yí giì o ta ngèlè ta só, jee kpâ-bòngo tí nò mí ꞌbì ndú.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Ndâ ꞌduù tí nò giì zèè Jézù, bìndi ndú giì ya ta yí gí ꞌbá mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì. Ta o tí nò ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ kpo-ꞌduù-ꞌbá, ta ndâ kpo-kpò mbe nìbà i mì ndâ Jùdéyà kili ꞌdáá gî mí kà.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Káa ta o tí nò náa ndâ ꞌduù tí nò kû ya ta Jézù nò, Pìyétòrò dù ngéé ndiì kû ko tàkò wó. Yí giì ko tàkò wó yee ngé gbí ndùgù mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì. Bìndi yí giì ki tí wó to gbí òkò tí ndâ mbe kpolo tí ꞌbá mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, kû u wu gbí ngbàngà.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Ta o tí nò Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ kpo-kpò mbe waa có gbí gbolò ngbàngà mì ndâ Jùdéyà kû pà kpokèjì tacó bà waa có ku mítí Jézù, káa ndú ꞌdè gbaànjé lá.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Ndâ ꞌduù me mbè giì dù kû waaka ndâ ꞌvéṛè mítí wó, káa ndâ wááká-waaka có mì ndú nò jé toko lá.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Bìndi ndâ ꞌbí ꞌdakò giì a gí yaà ta ꞌbí ŋa ꞌvìṛi có mì ndú énó máa,
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 «Ze táánò ꞌdi kòcò ꞌdakò tí nò kû ꞌdè có máa, ‹Ye bà kiꞌviki ꞌbá-Mbíṛì tí nò náa ndâ ꞌduù bì ta ꞌbì ndú nò gí to, káa gbí sili taꞌô ye bà bì ꞌbí náa à bì me ta ꞌbì lá.› »
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Káa ta ndâ ŋa ŋìnó ꞌdáá gî, ndâ có mì ndú jé toko lá.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Bìndi Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì giì a gí yaà á kùṛo ndâ mbe waa có ꞌdáá gî, bìndi yí giì ꞌvee Jézù, máa, «Có mì lo gí tàkò ndâ có tí nò wálá? Ndâ ꞌduù tí nò ꞌdè gítí lo nò a ŋa có yè?»
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Káa Jézù giì ꞌvìsì có gí tàkò ndâ ꞌvé mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì nò lá. Bìndi Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì kákáꞌi giì ꞌvee ndi Jézù, máa, «Wò a Bìndi-Mbíṛì tí ꞌViì-mì-Mbíṛì?»
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji yí, máa, «Ye a yí; wò delè bà giì ŋò ꞌViì-mì-ꞌDakò kû ki tí wó gbí kùꞌbì mì Mbe wotí, bìndi yí bà giì gì ꞌdo gbíṛì co gbí ndâ kùlù mù.»
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Ta bà ꞌdi có tí nò, Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì giì yaka gbí bòngo tí wó ta sé có gî. Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù, máa, «Ndoo kpòò kû pà a ndâ mbe ꞌdè yúcó ngàyi?
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Yo ꞌdi bà ꞌdè zu có mì wó gítí Mbíṛì gî. Ndòngbú có mì yo máa yè?» Káa ndâ ꞌduù tí nò ꞌdáá gî giì waa có mítí Jézù, máa, à ꞌvii ta yí káa ku.
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Bìndi ndâ ꞌbí ꞌduù gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nò giì ꞌbìtà bà cù cù mítí Jézù. Ndú giì eṛe i mítí ṛo wó, ndú giì ꞌbìtà bà dòmò yí ta ꞌbì ndú si yí gbí sú ṛo, kû ꞌviya ta yí máa, «Nì ṛè ndâ mbe kû bàkà ndâ i tí nò mítí lo nò!» Ndâ mbe kpolo tí ndâ ꞌduù gbí zàà giì dù kû gbì yí.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Káa si Pìyétòrò kálásê kuu ṛègbà wu gbí ngbàngà mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ꞌbí niì mbe kû bàkà nèté ꞌbá mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì giì co gí gbí ngbàngà ṛègbà wu.
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 Yí mâ giì zekeꞌo, yí giì ŋò Pìyétòrò kû u wu. Yí giì ꞌviiki yí, bìndi yí giì ꞌdè có ji yì, máa, «Wò delè táánò kû dù toko ta Jézù tí nò tí ꞌduù Názàrètì nô.»
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Káa Pìyétòrò giì tò kponje có tí nò náa niì tí nò ꞌdè nò gî. Bìndi yí giì ꞌvìsì có ji niì tí nò, máa, «Ye ŋò ꞌduù tí nò ni lá. Ye delè ngbá ꞌdi gbí ŋa có mì lo nò lá.» Bìndi yí giì co gí njekèjì ndùgù.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Káa niì tí nò kákáꞌi mâ giì ŋò Pìyétòrò kû ṛò tíyò njekèjì ndùgù, yí giì ꞌbìtà bà ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nó mbe kû ṛò tíyò bà-i-nò nó, máa, «ꞌDakò tí nò a ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nó mbe kû dù toko ta Jézù nô.»
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Káa Pìyétòrò kákáꞌi giì tò kponje gî.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Káa Pìyétòrò giì ꞌbìtà bà see tí wó ta bà gò ku, máa, «Ye ŋò ꞌdakò tí nò náa yo kû ꞌdè có gítí wó nò ni lá.»
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Káa ngùù ngé giì kò ꞌbí kò. Bìndi mbí Pìyétòrò giì ꞌva tí có tí nó náa Jézù ꞌdè ji yí, máa, «Kùṛo bà kò-kò mì ngùù ta bà só, wò bà ꞌboo ye ta bà taꞌô nô.» Bìndi yí giì ꞌbìtà bà wa gbí.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.