Marcos 12
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NVI
1 Ta o tí nò, Jézù giì ꞌbìtà bà ꞌde có ji ndâ ꞌduù gbí lòkóꞌbò énó máa, «Ta ꞌbí o gbaànjé, ꞌbí ꞌdakò giì ṛo njí mû-nèbítì mì wó, yí giì bàkà ndùgù gí tàkò , yí giì duu gùù bà pee nèbítì mí gbí , yí giì duu cèléngé mí gbí . Bìndi yí giì kaa ndâ ꞌbí ꞌduù mí gbí , máa, ndú bàkà nèté gítí nèbítì mì yì, wàa ndâ yí ꞌví njèè gbí i ꞌdo gbí njí go ŋìnó náa à tí nó ta ndú. Ndú mâ giì ꞌvii có ta ndú cee gî, yí giì njè nó ya gí gbí tende muu to.
1 Então Jesus começou a lhes falar por parábolas: "Certo homem plantou uma vinha, colocou uma cerca ao redor dela, cavou um tanque para prensar as uvas e construiu uma torre. Depois arrendou a vinha a alguns lavradores e foi fazer uma viagem.
2 «O bà kili ndâ i ꞌdo gbí njí mâ giì gì gî, mbe njí tí nò giì tuu ꞌbí bòò mì wó gbaànjé ji ndâ ꞌduù tí nó mbe kû bàkà nèté gbí njí mì wó nó tacó ndâ bà i ŋìndi wó.
2 Na época da colheita, enviou um servo aos lavradores, para receber deles parte do fruto da vinha.
3 Káa ndâ mbe nèté tí nò giì zèè bòò tí nò, ndú giì gbì yí, bìndi ndú giì mòkò yí ꞌdo gbí njí gí sè ta kùnga ꞌbì wó.
3 Mas eles o agarraram e espancaram, e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Mbe njí tí nò giì tuu ꞌbí bòò mì wó kákáꞌi. Káa ndâ mbe nèté tí nò giì gbì muu wó di gî. Ndú delè giì bàkà ndâ i-nô mítí wó me gbolò.
4 Então enviou-lhes outro servo; e lhe bateram na cabeça e o humilharam.
5 Mbe njí tí nò mâ giì tuu bà taꞌô bòò mì wó, ndâ mbe nèté tí nò giì zi yí gî. Sè ndâ ꞌbí tú mì mbe njí tí nò náa yí giì tuu ndú bìndi ŋìnò, ndâ mbe nèté tí nò giì gbì ndâ ꞌbí gbí-gbì, ndú giì ziki ndâ ꞌbí zíkí-ziki.
5 E enviou ainda outro, o qual mataram. Enviou muitos outros; em alguns bateram, a outros mataram.
6 Sè ꞌduù mì wó giì dù ká gbaànjé, náa yí giì tuu ji ndú tí ndòngbú ꞌduù, a gbèe ꞌviì mì wó náa yí zè yí nìkì ta njembí wó gbaànjé, ta bà koṛo có énó máa, ndú bà te duù mítí ꞌviì mì yì nò gî.
6 "Faltava-lhe ainda um para enviar: seu filho amado. Por fim o enviou, dizendo: ‘A meu filho respeitarão’.
7 «Káa ndâ ꞌduù tí nò mâ giì ŋò ꞌviì mì ꞌdakò tí nò kèjì, ndú giì toko có gbí òkò tí ndú, máa, ‹Ŋìzó a mbe mbelè tí nó ká kèjì zô. Ndoo zi yí gî, tacó wàa mbelè tí nó ꞌví dù tí ŋìndi ndoo.›
7 "Mas os lavradores disseram uns aos outros: ‘Este é o herdeiro. Venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
8 Ndú bà-i-nò giì kili mítí ꞌviì tí nò, ndú giì zi yí gî. Bìndi ndú giì ja ku wó gí sè ꞌdo gbí njí.
8 Assim eles o agarraram, e o mataram, e o lançaram para fora da vinha.
9 «Mbe njí tí nò kpónó bà bàkà a ŋa yè? Yí bà ziki ndâ mbe nèté tí nò gî, bìndi yí giì kaa ndâ ꞌbí ngú mbe nèté mí gbí njí tí nò.
9 "O que fará então o dono da vinha? Virá e matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros.
10 Yo ꞌdeke có tí nò gbí wáràgà mì Mbíṛì nó lá? Có tí nó máa,
10 Vocês nunca leram esta passagem das Escrituras? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular;
11 ŋìnó a i ŋìnó náa a Mbe tí ndoo ká bàkà ,
11 isso vem do Senhor, e é algo maravilhoso para nós’ ".
12 Ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ kpo-kpò mbe nìbà i, ta ndâ kpo-ꞌduù-ꞌbá mì ndâ Jùdéyà mâ giì ꞌdi lòkóꞌbò tí nó, ndú giì ŋò ni gî máa, Jézù kû lòkòꞌbò có tí nò a i gítí ndâ yì. Káa gúku bà zèè yí giì kpò ndú gî, tacó ndâ ꞌduù ta o tí nò me mbè. Tacó énò, ndú giì njè nó si yí mí to.
12 Então começaram a procurar um meio de prendê-lo, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado aquela parábola. Mas tinham medo da multidão; por isso o deixaram e foram embora.
13 Ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ kpo-kpò mbe nìbà i, ta ndâ kpo-ꞌduù-ꞌbá mì ndâ Jùdéyà giì tuu ndâ ꞌbí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndâ mbe kû kpolo tí tàkìì mì ndú ta ndâ ꞌbí mbe kû tè gí tàkò có mì Èródè tacó bà zèè ngo nje Jézù.
13 Mais tarde enviaram a Jesus alguns dos fariseus e herodianos para o apanharem em alguma coisa que ele dissesse.
14 Ndâ ꞌduù tí nò giì ꞌvee Jézù, máa, «Mbe nìbà i, ze ŋò ni gî máa, wò a mbe ꞌdè yúcó, wò cì gúku tí ꞌbí ꞌduù gbaànjé lá, wò delè ꞌvee bà énó máa, ŋìnó a gbolò ꞌduù, káa ŋìnó a lúkúfà ꞌduù nò, jé lá. Wò kû nìbà có mì Mbíṛì ji ndâ ꞌduù ꞌdáá gî ká ta njembí lo gbaànjé. Wò koṛo có máa, a yúcó tacó tí ndoo tí ndâ Jùdéyà bà gò i ji ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò? Ze gò i ji yí, wèè, ze gò lá?»
14 Estes se aproximaram dele e disseram: "Mestre, sabemos que és íntegro e que não te deixas influenciar por ninguém, porque não te prendes à aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade. É certo pagar imposto a César ou não?
15 Káa Jézù giì ŋò ni gî máa, ndâ ꞌduù tí nò gì gí tí yì ta ngìŋò. Tacó énò, yí giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Yo kû ꞌdè ngo muu có ji ye tacó yè? Yo tala bà tù ŋa gùrúsù tí nò á mì yo nò ji ye, wàa ye ꞌví ŋò gi.»
15 Devemos pagar ou não? " Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, perguntou: "Por que vocês estão me pondo à prova? Tragam-me um denário para que eu o veja".
16 Ndú mâ giì tù ꞌbí ŋa gùrúsù mì ndú nò gbaànjé, náa ndú kû ni mítí a dìnárì, ji Jézù gî, Jézù giì ꞌvee ndú, máa, «À ka mí gbí gùrúsù mì yo nó a cè kózò tí ꞌdi nó?»
16 Eles lhe trouxeram a moeda, e ele lhes perguntou: "De quem é esta imagem e esta inscrição? " "De César", responderam eles.
17 Bìndi Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Yo dele ndi ndâ i mì ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò ji ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò, wàa yo ꞌví dele ta ndâ i mì Mbíṛì á ji Mbíṛì.» Bìndi nje ndú ꞌdáá gî giì ꞌdèè gítí có mì Jézù nò gî.
17 Então Jesus lhes disse: "Dêem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus". E ficaram admirados com ele.
18 Bìndi ndâ ꞌbí ŋa ndâ Jùdéyà mbe ùnje gítí bà ꞌvala ndi ndâ ku ꞌdo gbí muuꞌdú ndú lá, ta ṛè ŋa ndú a ndâ Sàdùkáyò, giì ꞌvee Jézù máa,
18 Depois os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele com a seguinte questão:
19 «Mbe nìbà i, Mòze cu ji ze mí gbí wáràgà mì wó máa, ꞌduù má kò niì, káa ku giì je yí si ndú jò ta niì tí nò lá, náꞌvindí ꞌduù tí nò ꞌví zèè ꞌbì nawù ku bìndi wó, tacó bà jò ṛè náꞌvindí wó.
19 "Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
20 Káa ta ꞌbí o gbaànjé, ꞌbí ꞌviì-ꞌdakò náa nawu ndú jò ndú ta bà muu ndú vô-nje só giì kò niì, bìndi ku giì je yí si ndú jò ta niì tí nò kálásê.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
21 ꞌBí náꞌvindí ku tí nò giì zèè ꞌbì nawù ku á bìndi wó. Ndú delè giì jò ta niì tí nó lá, bìndi yí giì cee gî. Bà taꞌô ꞌduù giì zèè ꞌbì niì tí nò, káa ndú delè giì jò ta yí lá.
21 O segundo casou-se com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. O mesmo aconteceu com o terceiro.
22 ꞌDuù ŋìnò má zèè ꞌbì niì tí nò á bìndi ku náꞌvindí wó, yí cì ká sínò; ꞌduù ŋìnò má zèè ꞌbì wó, yí cì ká sínò, kpòò yee tí o tí nó náa ndâ ꞌviì-ꞌdakò tí mò vô-nje só gbí yì mì nawu ndú ꞌdáá gî giì tè ṛì á cìkii gbèe niì tí nó gbaànjé-gbaànjé ꞌdáá gî, ku delè giì ṛuka ndú gbaànjé-gbaànjé ꞌdáá gî, káa gbèe ꞌduù á ꞌdo gbí òkò tí ndú mbe jò ta yí wálá. Bìndi niì giì cì tí ndòngbú ꞌduù gí tàkò ndú.
22 Nenhum dos sete deixou filhos. Finalmente, morreu também a mulher.
23 À má ta o bà ꞌvala ndi ndâ ku ꞌdo gbí muuꞌdú ndú wúnò, ndú má giì ꞌvala ndi ndú gî, niì tí nò bà giì du tí niì mì ꞌdi á ꞌdo gbí òkò tí ndú? Tacó ndú ꞌdáá gî kò yí gî.»
23 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
24 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «À nò me ndeṛè bà giṛiꞌo mì yo ká nò lá? Náa yo ꞌdi tí ta gbí ndâ có tí nó náa à cu mì Mbíṛì nó lá nò? Yo delè giì ŋò tí ta wotí mì Mbíṛì ni lá nò!
24 Jesus respondeu: "Vocês estão enganados! Pois não conhecem as Escrituras nem o poder de Deus!
25 Tacó bìndi bà ꞌvala ndi ndâ ku ꞌdo gbí muuꞌdú ndú, ndâ ꞌdakò ta ndâ niì kákáꞌi bà kò tí ndú wálá, tacó ndú bà giì du go ndâ basìlì mbe kû nò tú mì Mbíṛì.
25 Quando os mortos ressuscitam, não se casam nem são dados em casamento, mas são como os anjos nos céus.
26 «Káa à má gítí có bà ꞌvala ndi ndâ ku ꞌdo gbí muuꞌdú ndú, yo ꞌdeke có gítí bèꞌi tí nó mbe kû doo nó gbí wáràgà mì Mòze lá? Mbíṛì ta o tí nò giì ꞌdè có ji Mòze máa, ‹Ye a Mbíṛì mì Àbìráámò, ye a Mbíṛì mì Ìzákò, ye a Mbíṛì mì Jàkóbè.›
26 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês não leram no livro de Moisés, no relato da sarça, como Deus lhe disse: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’?
27 Káa ndâ Àbìráámò, ta Ìzákò, ta Jàkóbè cì sàà si à dooko gítí bà jò Mòze kálásê. Káa Mbíṛì giì ꞌdè có tí nò ji Mòze tacó bá tùbà énó máa, ndú kû ꞌvala kálásê. À má énò, Mbíṛì me Mbíṛì mì ndâ ku lá. Yí a Mbíṛì mì ndâ ꞌválá. Káa có mì yo máa, ꞌválá bìndi ku wálá nò, co ngé to gî.»
27 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Vocês estão muito enganados! "
28 Bìndi ꞌbí gbolò mbe nìbà i mì ndâ Jùdéyà mbe kû sè tù wó ta o tí nò gítí bà tò kponje mì ndâ Jézù ta ndâ ka wó, má giì ꞌdi ndâ bà ꞌvìsì có mì Jézù ji ndú ꞌdáá gî ká dú, yí giì ꞌvee Jézù máa, «Kpóló-kpolo có gbí òkò tí ndâ có mì Mbíṛì ꞌdáá gî a có ngàyi?»
28 Um dos mestres da lei aproximou-se e os ouviu discutindo. Notando que Jesus lhes dera uma boa resposta, perguntou-lhe: "De todos os mandamentos, qual é o mais importante? "
29 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji yí, máa, «Ŋìnó a có mì Mbíṛì mbe kpolo co tí ndâ ꞌbí có mì wó ꞌdáá gî:
29 Respondeu Jesus: "O mais importante é este: ‘Ouve, ó Israel, o Senhor, o nosso Deus, o Senhor é o único Senhor.
30 Yo zè Mbe tí yo tí Mbíṛì mì yo nìkì ta njembí yo gbaànjé,
30 Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e de todas as suas forças’.
31 «ꞌBí kpóló-kpolo có mì Mbíṛì a ŋìnó, máa,
31 O segundo é este: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Não existe mandamento maior do que estes".
32 Mbe nìbà i tí nò giì ꞌvìsì có ji Jézù máa, «Wò ꞌdè a yúcó, Mbe nìbà i. Có mì lo náa wò ꞌdè énó máa, Mbíṛì ká gbaànjé, ꞌbí Mbíṛì bìndi wó kákáꞌi wálá, à káa yí nò, a cèe yúcó.
32 "Muito bem, mestre", disse o homem. "Estás certo ao dizeres que Deus é único e que não existe outro além dele.
33 Bà zè yí nìkì ta njembí ꞌduù gbaànjé, (ta kóṛó-koṛo có mì ꞌduù gbaànjé,) ta wotí mì ꞌduù ꞌdáá gî, ta bà zè ꞌbí ka tí nìkì á go bà zè ꞌdóó tí ꞌduù nìkì , a ndâ kpóló-kpolo có mbe ndii ndâ bà doo ngûwu ndâ nò ta ndâ bà waa mbelè ji Mbíṛì gî.»
33 Amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar ao próximo como a si mesmo é mais importante do que todos os sacrifícios e ofertas".
34 Jézù mâ giì ŋò énó máa, bà ꞌvìsì có mì ꞌdakò tí nò a bà ꞌvìsì có mì mbe ꞌdi gbí-o, yí giì ꞌdè có ji yí máa, «Wò me ꞌdú ꞌdo tí ꞌbá tí nó náa Mbíṛì kû zogo nó lá.»
34 Vendo que ele tinha respondido sabiamente, Jesus lhe disse: "Você não está longe do Reino de Deus". Daí por diante ninguém mais ousava lhe fazer perguntas.
35 Ta o tí nò si Jézù kû nìbà i ji ndâ ꞌduù á gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì, yí giì ꞌvee ndú máa, «Ndâ kpo-kpò mbe nìbà i mì ndâ Jùdéyà kû ꞌdè có máa, Bìndi-Mbíṛì a ꞌviì mì Dàvídè ta kpokèjì ngàyi?
35 Ensinando no templo, Jesus perguntou: "Como os mestres da lei dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 À sé a Dàvídè táánò ta nje wó ká kò-kò ta wotí mì Bèṛi-mì-Mbíṛì, máa,
36 O próprio Davi, falando pelo Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Senta-te à minha direita até que eu ponha os teus inimigos debaixo de teus pés’.
37 «Káa Dàvídè ta nje wó má kû nì mítí Bìndi-Mbíṛì a ‹Mbe tí ye,› Bìndi-Mbíṛì bà giì dù tí ꞌviì mì Dàvídè ta ŋa kpokèjì ngàyi?»
37 O próprio Davi o chama ‘Senhor’. Como pode, então, ser ele seu filho? " E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Si Jézù kû nìbà i ji ndâ ꞌduù, yí giì kpo-gbí-tà-tù ndú máa, «Yo kpolo tí yo ꞌdo tí ndâ kpo-kpò mbe nìbà i mì ndâ Jùdéyà mbe kû dù ta go bà yuu ndâ banga bòngo, ta go bà si ndâ ꞌduù ꞌví te duù mítí bà ꞌvee ndú á go bà ꞌvee ndâ gba ta ndi tí ndâ bàndò ꞌvélè.
38 Ao ensinar, Jesus dizia: "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, de receber saudações nas praças
39 Ndú má ya gítí ndâ bàndò bà kili ndâ Jùdéyà gí bà ùlù Mbíṛì tacó bà ùlù Mbíṛì, ta ndâ kpo-kpò bàndò bà kili ndâ ꞌduù gí bà zò i, à tí ndú delè káa go bà ki tí ndú pí ndâ kpédélé mbata tí nó náa à paka mí kùṛo ndâ ꞌduù nô.
39 e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
40 Ndú zò ndâ i mì ndâ nawù ku mìì gî. Ndú kû bàkà tí ndú tí ndâ tó ꞌduù ta ꞌvéṛè bà dù kû ùlù Mbíṛì too yé, ta ṛi, too yé, ta ṛi, káa Mbíṛì bà waa có mítí ndú ta wotí ká tí .»
40 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses receberão condenação mais severa! "
41 Káa si Jézù kû ki tí wó á seè bàndò bà gò i mì ndâ ꞌduù ji Mbíṛì á gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì, yí giì ŋò ndâ ꞌduù me mbè kû gò i.
41 Jesus sentou-se em frente do lugar onde eram colocadas as contribuições, e observava a multidão colocando o dinheiro nas caixas de ofertas. Muitos ricos lançavam ali grandes quantias.
42 Mâ giì zekeꞌo, ꞌbí nawù ku tí mbe yê gì gí bà gò ndâ njì gùrúsù sósòꞌô, náa à má toko ndú, ndú bà gì tí gírísì gbaànjé.
42 Então, uma viúva pobre chegou-se e colocou duas pequeninas moedas de cobre, de muito pouco valor.
43 Jézù mâ giì ŋò i tí nò náa nawù ku tí nò bàkà nò, yí giì tèꞌé tí ndâ mbe tala có mì wó. Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú, máa, «Ye kû ꞌdè có ji yo ta yúcó máa, nawù ku tí nò tí mbe yê nò, gò i me gbolò ndii ndâ ꞌduù ꞌdáá gî.
43 Chamando a si os seus discípulos, Jesus declarou: "Afirmo-lhes que esta viúva pobre colocou na caixa de ofertas mais do que todos os outros.
44 Tacó ndâ mbe kpo-kpò i gò káa nje mèlè ndâ i tí nó náa à kuu mì ndú nô. Káa nawù ku tí nò, tí mbe yê ta ꞌbí i mì wó wálá nò, gò ꞌdáá nò a làmbu ŋìnó náa yí kû lì mítí nô.»
44 Todos deram do que lhes sobrava; mas ela, da sua pobreza, deu tudo o que possuía para viver".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.