Marcos 12
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ARIB
1 Ta o tí nò, Jézù giì ꞌbìtà bà ꞌde có ji ndâ ꞌduù gbí lòkóꞌbò énó máa, «Ta ꞌbí o gbaànjé, ꞌbí ꞌdakò giì ṛo njí mû-nèbítì mì wó, yí giì bàkà ndùgù gí tàkò , yí giì duu gùù bà pee nèbítì mí gbí , yí giì duu cèléngé mí gbí . Bìndi yí giì kaa ndâ ꞌbí ꞌduù mí gbí , máa, ndú bàkà nèté gítí nèbítì mì yì, wàa ndâ yí ꞌví njèè gbí i ꞌdo gbí njí go ŋìnó náa à tí nó ta ndú. Ndú mâ giì ꞌvii có ta ndú cee gî, yí giì njè nó ya gí gbí tende muu to.
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 «O bà kili ndâ i ꞌdo gbí njí mâ giì gì gî, mbe njí tí nò giì tuu ꞌbí bòò mì wó gbaànjé ji ndâ ꞌduù tí nó mbe kû bàkà nèté gbí njí mì wó nó tacó ndâ bà i ŋìndi wó.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Káa ndâ mbe nèté tí nò giì zèè bòò tí nò, ndú giì gbì yí, bìndi ndú giì mòkò yí ꞌdo gbí njí gí sè ta kùnga ꞌbì wó.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Mbe njí tí nò giì tuu ꞌbí bòò mì wó kákáꞌi. Káa ndâ mbe nèté tí nò giì gbì muu wó di gî. Ndú delè giì bàkà ndâ i-nô mítí wó me gbolò.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Mbe njí tí nò mâ giì tuu bà taꞌô bòò mì wó, ndâ mbe nèté tí nò giì zi yí gî. Sè ndâ ꞌbí tú mì mbe njí tí nò náa yí giì tuu ndú bìndi ŋìnò, ndâ mbe nèté tí nò giì gbì ndâ ꞌbí gbí-gbì, ndú giì ziki ndâ ꞌbí zíkí-ziki.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 Sè ꞌduù mì wó giì dù ká gbaànjé, náa yí giì tuu ji ndú tí ndòngbú ꞌduù, a gbèe ꞌviì mì wó náa yí zè yí nìkì ta njembí wó gbaànjé, ta bà koṛo có énó máa, ndú bà te duù mítí ꞌviì mì yì nò gî.
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 «Káa ndâ ꞌduù tí nò mâ giì ŋò ꞌviì mì ꞌdakò tí nò kèjì, ndú giì toko có gbí òkò tí ndú, máa, ‹Ŋìzó a mbe mbelè tí nó ká kèjì zô. Ndoo zi yí gî, tacó wàa mbelè tí nó ꞌví dù tí ŋìndi ndoo.›
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Ndú bà-i-nò giì kili mítí ꞌviì tí nò, ndú giì zi yí gî. Bìndi ndú giì ja ku wó gí sè ꞌdo gbí njí.
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 «Mbe njí tí nò kpónó bà bàkà a ŋa yè? Yí bà ziki ndâ mbe nèté tí nò gî, bìndi yí giì kaa ndâ ꞌbí ngú mbe nèté mí gbí njí tí nò.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Yo ꞌdeke có tí nò gbí wáràgà mì Mbíṛì nó lá? Có tí nó máa,
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 ŋìnó a i ŋìnó náa a Mbe tí ndoo ká bàkà ,
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ kpo-kpò mbe nìbà i, ta ndâ kpo-ꞌduù-ꞌbá mì ndâ Jùdéyà mâ giì ꞌdi lòkóꞌbò tí nó, ndú giì ŋò ni gî máa, Jézù kû lòkòꞌbò có tí nò a i gítí ndâ yì. Káa gúku bà zèè yí giì kpò ndú gî, tacó ndâ ꞌduù ta o tí nò me mbè. Tacó énò, ndú giì njè nó si yí mí to.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ kpo-kpò mbe nìbà i, ta ndâ kpo-ꞌduù-ꞌbá mì ndâ Jùdéyà giì tuu ndâ ꞌbí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndâ mbe kû kpolo tí tàkìì mì ndú ta ndâ ꞌbí mbe kû tè gí tàkò có mì Èródè tacó bà zèè ngo nje Jézù.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ndâ ꞌduù tí nò giì ꞌvee Jézù, máa, «Mbe nìbà i, ze ŋò ni gî máa, wò a mbe ꞌdè yúcó, wò cì gúku tí ꞌbí ꞌduù gbaànjé lá, wò delè ꞌvee bà énó máa, ŋìnó a gbolò ꞌduù, káa ŋìnó a lúkúfà ꞌduù nò, jé lá. Wò kû nìbà có mì Mbíṛì ji ndâ ꞌduù ꞌdáá gî ká ta njembí lo gbaànjé. Wò koṛo có máa, a yúcó tacó tí ndoo tí ndâ Jùdéyà bà gò i ji ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò? Ze gò i ji yí, wèè, ze gò lá?»
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Káa Jézù giì ŋò ni gî máa, ndâ ꞌduù tí nò gì gí tí yì ta ngìŋò. Tacó énò, yí giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Yo kû ꞌdè ngo muu có ji ye tacó yè? Yo tala bà tù ŋa gùrúsù tí nò á mì yo nò ji ye, wàa ye ꞌví ŋò gi.»
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Ndú mâ giì tù ꞌbí ŋa gùrúsù mì ndú nò gbaànjé, náa ndú kû ni mítí a dìnárì, ji Jézù gî, Jézù giì ꞌvee ndú, máa, «À ka mí gbí gùrúsù mì yo nó a cè kózò tí ꞌdi nó?»
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Bìndi Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Yo dele ndi ndâ i mì ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò ji ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò, wàa yo ꞌví dele ta ndâ i mì Mbíṛì á ji Mbíṛì.» Bìndi nje ndú ꞌdáá gî giì ꞌdèè gítí có mì Jézù nò gî.
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Bìndi ndâ ꞌbí ŋa ndâ Jùdéyà mbe ùnje gítí bà ꞌvala ndi ndâ ku ꞌdo gbí muuꞌdú ndú lá, ta ṛè ŋa ndú a ndâ Sàdùkáyò, giì ꞌvee Jézù máa,
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 «Mbe nìbà i, Mòze cu ji ze mí gbí wáràgà mì wó máa, ꞌduù má kò niì, káa ku giì je yí si ndú jò ta niì tí nò lá, náꞌvindí ꞌduù tí nò ꞌví zèè ꞌbì nawù ku bìndi wó, tacó bà jò ṛè náꞌvindí wó.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Káa ta ꞌbí o gbaànjé, ꞌbí ꞌviì-ꞌdakò náa nawu ndú jò ndú ta bà muu ndú vô-nje só giì kò niì, bìndi ku giì je yí si ndú jò ta niì tí nò kálásê.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 ꞌBí náꞌvindí ku tí nò giì zèè ꞌbì nawù ku á bìndi wó. Ndú delè giì jò ta niì tí nó lá, bìndi yí giì cee gî. Bà taꞌô ꞌduù giì zèè ꞌbì niì tí nò, káa ndú delè giì jò ta yí lá.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 ꞌDuù ŋìnò má zèè ꞌbì niì tí nò á bìndi ku náꞌvindí wó, yí cì ká sínò; ꞌduù ŋìnò má zèè ꞌbì wó, yí cì ká sínò, kpòò yee tí o tí nó náa ndâ ꞌviì-ꞌdakò tí mò vô-nje só gbí yì mì nawu ndú ꞌdáá gî giì tè ṛì á cìkii gbèe niì tí nó gbaànjé-gbaànjé ꞌdáá gî, ku delè giì ṛuka ndú gbaànjé-gbaànjé ꞌdáá gî, káa gbèe ꞌduù á ꞌdo gbí òkò tí ndú mbe jò ta yí wálá. Bìndi niì giì cì tí ndòngbú ꞌduù gí tàkò ndú.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 À má ta o bà ꞌvala ndi ndâ ku ꞌdo gbí muuꞌdú ndú wúnò, ndú má giì ꞌvala ndi ndú gî, niì tí nò bà giì du tí niì mì ꞌdi á ꞌdo gbí òkò tí ndú? Tacó ndú ꞌdáá gî kò yí gî.»
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «À nò me ndeṛè bà giṛiꞌo mì yo ká nò lá? Náa yo ꞌdi tí ta gbí ndâ có tí nó náa à cu mì Mbíṛì nó lá nò? Yo delè giì ŋò tí ta wotí mì Mbíṛì ni lá nò!
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Tacó bìndi bà ꞌvala ndi ndâ ku ꞌdo gbí muuꞌdú ndú, ndâ ꞌdakò ta ndâ niì kákáꞌi bà kò tí ndú wálá, tacó ndú bà giì du go ndâ basìlì mbe kû nò tú mì Mbíṛì.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 «Káa à má gítí có bà ꞌvala ndi ndâ ku ꞌdo gbí muuꞌdú ndú, yo ꞌdeke có gítí bèꞌi tí nó mbe kû doo nó gbí wáràgà mì Mòze lá? Mbíṛì ta o tí nò giì ꞌdè có ji Mòze máa, ‹Ye a Mbíṛì mì Àbìráámò, ye a Mbíṛì mì Ìzákò, ye a Mbíṛì mì Jàkóbè.›
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Káa ndâ Àbìráámò, ta Ìzákò, ta Jàkóbè cì sàà si à dooko gítí bà jò Mòze kálásê. Káa Mbíṛì giì ꞌdè có tí nò ji Mòze tacó bá tùbà énó máa, ndú kû ꞌvala kálásê. À má énò, Mbíṛì me Mbíṛì mì ndâ ku lá. Yí a Mbíṛì mì ndâ ꞌválá. Káa có mì yo máa, ꞌválá bìndi ku wálá nò, co ngé to gî.»
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Bìndi ꞌbí gbolò mbe nìbà i mì ndâ Jùdéyà mbe kû sè tù wó ta o tí nò gítí bà tò kponje mì ndâ Jézù ta ndâ ka wó, má giì ꞌdi ndâ bà ꞌvìsì có mì Jézù ji ndú ꞌdáá gî ká dú, yí giì ꞌvee Jézù máa, «Kpóló-kpolo có gbí òkò tí ndâ có mì Mbíṛì ꞌdáá gî a có ngàyi?»
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji yí, máa, «Ŋìnó a có mì Mbíṛì mbe kpolo co tí ndâ ꞌbí có mì wó ꞌdáá gî:
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Yo zè Mbe tí yo tí Mbíṛì mì yo nìkì ta njembí yo gbaànjé,
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 «ꞌBí kpóló-kpolo có mì Mbíṛì a ŋìnó, máa,
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Mbe nìbà i tí nò giì ꞌvìsì có ji Jézù máa, «Wò ꞌdè a yúcó, Mbe nìbà i. Có mì lo náa wò ꞌdè énó máa, Mbíṛì ká gbaànjé, ꞌbí Mbíṛì bìndi wó kákáꞌi wálá, à káa yí nò, a cèe yúcó.
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 Bà zè yí nìkì ta njembí ꞌduù gbaànjé, (ta kóṛó-koṛo có mì ꞌduù gbaànjé,) ta wotí mì ꞌduù ꞌdáá gî, ta bà zè ꞌbí ka tí nìkì á go bà zè ꞌdóó tí ꞌduù nìkì , a ndâ kpóló-kpolo có mbe ndii ndâ bà doo ngûwu ndâ nò ta ndâ bà waa mbelè ji Mbíṛì gî.»
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Jézù mâ giì ŋò énó máa, bà ꞌvìsì có mì ꞌdakò tí nò a bà ꞌvìsì có mì mbe ꞌdi gbí-o, yí giì ꞌdè có ji yí máa, «Wò me ꞌdú ꞌdo tí ꞌbá tí nó náa Mbíṛì kû zogo nó lá.»
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Ta o tí nò si Jézù kû nìbà i ji ndâ ꞌduù á gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì, yí giì ꞌvee ndú máa, «Ndâ kpo-kpò mbe nìbà i mì ndâ Jùdéyà kû ꞌdè có máa, Bìndi-Mbíṛì a ꞌviì mì Dàvídè ta kpokèjì ngàyi?
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 À sé a Dàvídè táánò ta nje wó ká kò-kò ta wotí mì Bèṛi-mì-Mbíṛì, máa,
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 «Káa Dàvídè ta nje wó má kû nì mítí Bìndi-Mbíṛì a ‹Mbe tí ye,› Bìndi-Mbíṛì bà giì dù tí ꞌviì mì Dàvídè ta ŋa kpokèjì ngàyi?»
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Si Jézù kû nìbà i ji ndâ ꞌduù, yí giì kpo-gbí-tà-tù ndú máa, «Yo kpolo tí yo ꞌdo tí ndâ kpo-kpò mbe nìbà i mì ndâ Jùdéyà mbe kû dù ta go bà yuu ndâ banga bòngo, ta go bà si ndâ ꞌduù ꞌví te duù mítí bà ꞌvee ndú á go bà ꞌvee ndâ gba ta ndi tí ndâ bàndò ꞌvélè.
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Ndú má ya gítí ndâ bàndò bà kili ndâ Jùdéyà gí bà ùlù Mbíṛì tacó bà ùlù Mbíṛì, ta ndâ kpo-kpò bàndò bà kili ndâ ꞌduù gí bà zò i, à tí ndú delè káa go bà ki tí ndú pí ndâ kpédélé mbata tí nó náa à paka mí kùṛo ndâ ꞌduù nô.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Ndú zò ndâ i mì ndâ nawù ku mìì gî. Ndú kû bàkà tí ndú tí ndâ tó ꞌduù ta ꞌvéṛè bà dù kû ùlù Mbíṛì too yé, ta ṛi, too yé, ta ṛi, káa Mbíṛì bà waa có mítí ndú ta wotí ká tí .»
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Káa si Jézù kû ki tí wó á seè bàndò bà gò i mì ndâ ꞌduù ji Mbíṛì á gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì, yí giì ŋò ndâ ꞌduù me mbè kû gò i.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Mâ giì zekeꞌo, ꞌbí nawù ku tí mbe yê gì gí bà gò ndâ njì gùrúsù sósòꞌô, náa à má toko ndú, ndú bà gì tí gírísì gbaànjé.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Jézù mâ giì ŋò i tí nò náa nawù ku tí nò bàkà nò, yí giì tèꞌé tí ndâ mbe tala có mì wó. Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú, máa, «Ye kû ꞌdè có ji yo ta yúcó máa, nawù ku tí nò tí mbe yê nò, gò i me gbolò ndii ndâ ꞌduù ꞌdáá gî.
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 Tacó ndâ mbe kpo-kpò i gò káa nje mèlè ndâ i tí nó náa à kuu mì ndú nô. Káa nawù ku tí nò, tí mbe yê ta ꞌbí i mì wó wálá nò, gò ꞌdáá nò a làmbu ŋìnó náa yí kû lì mítí nô.»
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.