Marcos 10
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NTLH
1 Ta o tí nò, Jézù giì njè nó ꞌdo Kàpàrànáwùmù ya gí gbí ꞌbí to Jùdéyà á tì to Jòròdánìyà. Ndâ ꞌduù me mbè giì kaa ya gí mì wó kákáꞌi. Bìndi yí giì ꞌbìtà bà nìbà i ji ndú go ŋìnó náa yí ta o ꞌdáá gî kû bàkà nô.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Káa ndâ ꞌbí mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà mbe gì tacó bà tala yí giì ꞌvee yí, máa, «À me yúcó tacó tí ꞌduù bà njè niì mì wó lá?»
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, «Mòze ꞌdè có ji yo máa yè?»
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 Bìndi ndú giì ꞌvìsì có ji yí, máa, «Mòze ꞌdè có ji ze máa, ꞌduù ꞌví cu wáràgà bà njè tí ji niì mì wó, bìndi yí ꞌví njè yí gî.»
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, «Mòze ꞌdè có tí nò ji yo tacó yo a ndâ mbe ngbútù, mbe ꞌdi có mì Mbíṛì lá.
5 Então Jesus disse:
6 Káa ꞌdo tí o bà ꞌbìtà bà suu to tí nó mì Mbíṛì, yí bàkà ndâ dì ta na .
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 Ŋìnò a ndeṛè có tí nò náa ꞌdakò ꞌví si tí ta ndâ bu wó ta nawu wó mí to, wàa ndú ꞌví dù ta nawù wó nó ká nò.
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 Tacó Mbíṛì ŋò ndú go gbèe ꞌduù, me ndâ ꞌduù sósòꞌô kákáꞌi lá.
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 À má énò, ꞌduù ꞌví njè niì mì wó lá, tacó a Mbíṛì ka toko ndâ ꞌdakò ta niì gbí bà kò tí.»
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó mâ giì ya gí ꞌbá gî, ndú giì ꞌvee yí gítí gbí có tí nò kákáꞌi.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Bìndi Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «ꞌDakò mbe njè niì mì wó, bìndi yí giì kò ꞌbí niì, bàkà a gìlìnì gítí kpédélé niì mì wó.
11 E Jesus respondeu:
12 Delè niì mbe njè ꞌdakò mì wó, bìndi yí giì kò ꞌbí ꞌdakò, bàkà a gìlìnì gítí kpédélé ꞌdakò mì wó.»
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 Bìndi ndâ ꞌduù giì gì ta ndâ víí ꞌviì mì ndú ji Jézù, tacó wàa yí ꞌví cù ꞌdê ngo cù wó mítí ndú. Káa ndâ mbe tala có mì Jézù giì do mítí ndú.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Jézù mâ giì ŋò ndâ mbe tala có mì wó kû do mítí ndâ ꞌduù tí nò, tàkòcò wó giì kpolo gítí ndú ngé ndii gî, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú, máa, «Yo si ndâ víí ꞌviì tí nò ꞌví gì gí mì ye, yo tii ndú lá, tacó ndâ ꞌduù tí nó náa Mbíṛì kû zogo ndú nó a ndâ ꞌduù go ŋa ndú nô.
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Ye kû ꞌdè ji yo a cee kpóló-kpolo có, máa, ꞌduù má ùnje gítí bà dù tí bòò kùṛo Mbíṛì go i mì ndâ víí ꞌviì go ndâ ŋìnó lá, ꞌduù tí nò gí bà ꞌdò kò wó mí ꞌbá mì Mbíṛì gbaànjé wálá.»
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Yí bà-i-nò giì ꞌbìtà bà liꞌvi ndâ ꞌviì tí nò, kû cù ꞌdê ngo cù wó mítí ndú.
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Si Jézù kû giì njè nó ꞌdo bà-i-nò, ꞌbí ꞌdakò giì ì ngèlè ya gí bà kucuku muungbó wó mí to kùṛo wó. Bìndi yí giì ꞌvee yí máa, «Tó mbe nìbà i, ye ꞌví bà bàkà a ŋa yè tacó wàa ye ꞌví ꞌde ta ꞌválá ŋìnó mbe cee lá nó?»
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Wò nì tó ꞌduù mítí ye tacó yè? Tó ꞌduù muu to tí nó á bìndi Mbíṛì wálá.
18 Jesus respondeu:
19 Wò ŋò ndâ có tí nó náa Mbíṛì je ji Mòze nó ni gî,
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Káa bìndi bà ꞌdi ndâ có tí nò, ꞌdakò tí nò giì ꞌvìsì có ji Jézù, máa, «Mbe tí ye, ye kpolo tí ndâ có tí nò ꞌdáá gî ꞌdo gbí ꞌviì.»
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Káa Jézù giì zeke ꞌdakò tí nò ngbóó ta líkíꞌo; bìndi yí giì ꞌvìsì có ji yí máa, «ꞌBí i gbaànjé gboo ꞌdo mì lo gî. Ya gí bà sì ndâ i mì lo ꞌdáá gî gí ꞌdè, bìndi wò ꞌví njèè mboo tàkò ndú ji ndâ mbe yê, bìndi Mbíṛì bà ko mboo ndâ i mì lo nò ji wò ꞌdo gbíṛì, wàa wò ꞌví gì gí bà ṛu ndi ye.»
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 Káa ta bà ꞌdi có tí nò, gbíṛo ꞌdakò tí nò ngé giì zuu gî. Bìndi yí giì co gí sè ꞌdo bà-i-nò ta líkíꞌo tí wó wálá, tacó ndâ i mì wó ògbù ngé ndii gî, káa bà bè gbí ndú nìkì tí wó lá.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Bìndi Jézù giì zekeꞌo jèlè yí, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó máa, «Bà ya ndâ mbe kpo-kpò i gí ꞌbá mì Mbíṛì ká kpolo gî le!»
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Ta bà ꞌdi có tí nò, muu ndâ mbe tala có mì wó giì eṛe tí gî. Káa yí giì aanga muu wó ká mítí gbèe ŋa có tí nò, máa, «Àá ndâ ꞌviì mì ye, bà ya gí ꞌbá mì Mbíṛì ká kpolo gî le!
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 À peteke a bà ndii kècè co gbí gùù ngbàndú co tí bà ya ꞌduù ŋìnó ta ndâ kpo-kpò i ká mì wó nó gí ꞌbá mì Mbíṛì.»
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Nje ndâ mbe tala có mì Jézù ꞌdáá gî giì ꞌdèè gítí ŋa có tí nò gî. Bìndi ndú giì ꞌbìtà bà ꞌvee ꞌvé gbí òkò tí ndú, máa, «À má énò, a ꞌdi ká bà ꞌde ꞌválá?»
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Káa Jézù giì zekeꞌo tí ndú, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «À ji ndâ ꞌduù a pàṛà ngùù kpò diigba, káa i mbe kpò Mbíṛì wálá.»
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Bìndi Pìyétòrò giì ꞌbìtà bà ꞌdè có ji Jézù, máa, «Káa ze? Ŋò káa ze jee ndâ i ꞌdáá gî mí to bìndi ze giì gì kû ṛu ndi lo gi.»
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Ye kû ꞌdè có ji yo ta yúcó máa, ꞌbí ꞌduù gbaànjé mbe jee ꞌbá mì wó, ta ndâ náꞌvindí wó, ta ndâ námì wó, ta ndâ bu wó ta nawu wó, ta ndâ ꞌviì mì wó, ta ndâ to mì wó, mí to tacó tí ye, delè tacó tí Banga-Ngú-Có mì Mbíṛì,
29 Jesus respondeu:
30 náa Mbíṛì bà je ndâ ꞌbá, ta ndâ náꞌvindí, ta ndâ námì, ta nawuù, ta ndâ ꞌviì, ta ndâ to á ji ꞌduù tí nò ta bà me mbè gí bìndi ndâ ŋìnó náa yí jee mí to nó wálá nò wálá, à delè bà mèèkèꞌi tí wó kpónó gî, káa yí bà ꞌde ꞌválá ŋìnó mbe cee lá nó bìndi ku mì wó gî.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 «Káa ndâ ꞌduù me mbè ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù ŋìnó kpónó tí ndâ kùṛo ndâ ka ndú nó kèjì gí bà dù tí ndâ ndòngbú ꞌduù. Bìndi ndâ ndòngbú ꞌduù bà dù tí ndâ ꞌduù kùṛo.»
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Ta o tí nò, ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó á kpokèjì kû ya gí Jèrùzàlémè, káa Jézù ŋìndi wó ta o tí nò kû nò a i ngéé kùṛo ndú. Bìndi nje ndâ mbe tala có mì wó giì dù kaà ꞌdèè gî. Gúku delè giì zèè ndâ ꞌduù ŋìnó mbe kû ṛu ndi ndú nó ꞌdáá gî gî.
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 énó máa, «Ndoo kpónó kû ya gí Jèrùzàlémè. Káa kùṛo bà kpì ngbàngà tí ꞌViì-mì-ꞌDakò ji ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ kpo-kpò mbe nìbà i mì ndâ Jùdéyà dooko gî. Ndú bà giì waa có ku mítí wó. Bìndi ndú bà giì je yí ji ndâ ꞌbí tende ŋa ndâ ꞌduù.
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 Ndâ tende ŋa ꞌduù tí nò bà giì ŋo ndi wó, ndú bà giì cù cù mítí wó, ndú bà giì gbì yí, ndú bà giì zi yí gî. Káa ta sili taꞌô bìndi ku mì wó, yí bà giì ꞌvala ndi wó ꞌdo gbí muuꞌdú wó gî.»
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Ta o tí nò, ndâ Jákòmò ta náꞌvindí wó Jòvánì, tí ndâ ꞌviì mì Zèbìdéyò, giì gì gí mì Jézù. Bìndi ndú giì ꞌdè có ji yí, máa, «Mbe nìbà i ji ze, go kuu tí ze énó máa, wò bàkà nambeè ji ze.»
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, «À gbí njembí yo énó máa, ye ꞌví bàkà a ŋa yè ji yo?»
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Bìndi ndú giì ꞌvìsì có ji yí, máa, «Si ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ze ꞌví ki tí wó gbí kùꞌbì mì lo, wàa ꞌbí ꞌduù ꞌví ki tí gbí gàlì mì lo á gbí ngbàngà mì lo.»
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú, máa, «Yo ŋò i tí nó náa yo kû yù nó ni lá. Yo bà ni bà njù ꞌvisî tí nò náa ye kèjì gí bà njù nò gî? Yo bà ni bà ṛi ŋa bà ṛiṛí ngo tí nò náa ye kèjì gí bà ṛi nò gî?»
38 Jesus respondeu:
39 Káa ndú giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Ze bà ni bà bàkà ndâ i tí nò ꞌdáá gî gî.»
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 Káa ndâ bàndò bà ki tí gbí kùꞌbì mì ye, ta bàndò bà ki tí gbí gàlì mì ye, me ndâ i mì ye tacó bà je ji yo lá. Ndâ bàndò tí nò a ndâ i mì ndâ mbe náa à ꞌviindi ndú tacó tí ndú sàà gî.»
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 Sè ndâ ꞌbí mbe tala có mì Jézù mâ giì ꞌdi ndi ŋa có tí nò náa ndâ Jákòmò ta náꞌvindí wó Jòvánì ꞌdè nò, tàkòcò ndú giì kpolo gítí ndú ngé ndii gî.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Káa Jézù giì kili ndú ꞌdáá gî, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú, máa, «Yo ŋò ni gî, máa, ndâ ꞌduù tí nó náa à kû ꞌdè có máa ndú a kùṛo ndâ ŋa ndâ ꞌduù tí nó náa ndú me ndâ Jùdéyà lá nó, kû zogo ndú ta wotí. Delè ndâ kpo-kpò ꞌduù mì ndú si bà wo woò ji ndú lá.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Káa a bà du gbí òkò tí yo me go énò lá. ꞌDuù ŋìnó ta go bà dù tí gbolò ꞌduù gbí òkò tí yo tí wó nó, bà dù tí mbe bàkà nèté ndâ ka wó.
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 Káa ꞌduù ŋìnó tí kùṛo yo nó bà dù tí bòò mì ndâ ka wó ꞌdáá gî.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Tacó à kpêtí káa ꞌViì-mì-ꞌDakò, yí gì me tacó wàa ndâ ꞌduù ꞌví bàkà nèté wó lá. Yí gì a i tacó bà bàkà nèté ndâ ꞌduù, delè tacó bà sì muu ndâ ꞌduù ta miṛi wó.»
45 Porque até o
46 Ta o tí nò, ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó giì gì gí gbí gbata Jérìkò. Káa ta o bà njè nó mì ndú ꞌdo kà, ndâ ꞌduù me mbè giì kaa kû ko ndú. Káa ta o tí nò, ꞌbí ꞌdakò tí mbe sú ṛo á mbe kû yù i, ta ṛè wó a Bàràtìméyò, tí ꞌviì mì Tìméyò, kû ki tí wó to á seè kpokèjì.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Bàràtìméyò mâ giì ꞌdi có énó máa, à nò a Jézù mbe ꞌdo Názàrètì ká kû ndii ta nó nò, yí giì ꞌbìtà bà tò kû ta kòcò wó ngéé gí yaà, máa, «Jézù, ꞌviì mì Dàvídè, ŋò yê ṛo ye!»
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 Bìndi ndâ ꞌduù me mbè giì ꞌbìtà bà do ta yí énó máa, yí si bà tò kû mí to. Káa ta bà ꞌdi có tí nò, à dú nò a o bà giì zì bà tò kû mì Bàràtìméyò, máa, «Jézù, ꞌviì mì Dàvídè, ŋò yê ṛo ye!»
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Káa Jézù giì ṛò tíyò, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù máa, «Yo tèꞌé tí wó.»
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Ta bà ꞌdi có tí nò, Bàràtìméyò giì ꞌva bòngo mì wó náa yí kû gala nó mí to, bìndi yí giì a gí yaà ya gí mì Jézù.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Bìndi Jézù giì ꞌvee yí máa, «Có mì lo gbí njembí lo máa ye ꞌví bàkà a ŋa yè á ji wò?»
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Káa Jézù giì ꞌdè có ji yí, máa, «Njè nó, tacó bà ùnje mì lo ta njembí lo ꞌvala wò gî.» Ngé ꞌdo bà-i-nò ndâ ṛo Bàràtìméyò giì njaanga tí gî, bìndi yí giì ṛu ndi Jézù tí kpokèjì.
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.