Lucas 7
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NVT
1 Jézù mâ giì cee ta bà ꞌdè ndâ có tí nó nje wó nó ji ndâ ꞌduù ꞌdáá gî, yí giì njè nó ya gí gbí gbata Kàpàrànáwùmù.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Mâ giì zekeꞌo, ꞌbí ꞌdakò tí ꞌduù Rómà, tí kùṛo ndâ àsìkérì ziꞌduù-vô, náa kpóló-kpolo bòò mì wó ta nòꞌo tí wó náa yí kû ù káa ndi sè o mì wó,
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 mâ giì ꞌdi có tí Jézù, yí giì tuu ndâ ꞌbí kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà, máa ndú ya gí bà tèꞌé tí Jézù máa yí gì gí bà ꞌvala bòò mì yì.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Ndâ kpo ꞌduù tí nò giì ya gí mì Jézù, ndú mâ giì ꞌdè có tí nó náa kùṛo ndâ àsìkérì tí nò tuu ta ndú nó ji yí gî, ndú giì ꞌdeke tí ndú ji yí ta wotí tí máa, «ꞌDakò tí nó ꞌvii tí ŋa ꞌduù ŋìnó náa wò ꞌví konì yí nó ngé ma.
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 Tacó yí bàkà nambeè ji ndâ ꞌduù mì ndoo ngé. À delè a yí ká bì bàndò bà kili ndâ Jùdéyà gí bà ùlù Mbíṛì tí nó kpónó á tíyò nó ji ndoo.»
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Jézù mâ giì ꞌdi có mì ndâ kpo ꞌduù tí nò, ndú giì njè nó ta ndú kû ya gí ꞌbá mì kùṛo ndâ àsìkérì tí nò. Ndú mâ giì dooko gí ꞌbá mì kùṛo ndâ àsìkérì tí nò gî, ndú giì ꞌdè ndâ ꞌbí kómbe kùṛo ndâ àsìkérì tí nò náa yí tuu ndú máa, ndú ya gí bà ꞌdè có ji kpo ꞌduù tí nò tí Jézù nò máa, «Mbe tí ye, yeeke tí lo ta bà gì gí ꞌbá mì ye lá, tacó ye ꞌvii tí ꞌduù ŋìnó náa wò ꞌví ṛì gí tàꞌi mì ye nó lá,
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 tacó énò, ye gbì gbí njembí ye tacó bà ya gí mì lo lá. ꞌDè káa có ta nje lo wàa bòò mì ye bà ꞌvala gî.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Tacó ye delè a ꞌduù ta ndâ kpo-kpò ꞌduù kuu kùṛo ye, ye delè a gbolò ꞌduù kùṛo ndâ àsìkérì, náa ye má tèꞌé tí àsìkérì, yí kû gì gí tà é mì ye. Ye delè má je nó ji àsìkérì, yí kû ya ta nó tí nò. Ye má ꞌdè có ji bòò mì ye máa yí bàkà i ŋìnó, yí kû bàkà .»
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Jézù mâ giì ꞌdi có tí nò náa ꞌdakò tí nò tuu ta ndâ ꞌduù ji yí nò, nje wó giì ꞌdèè gî. Bìndi yí giì ꞌvìsì tí wó gítí ndâ ꞌduù tí nó méé-me-mè mbe kû ṛu ndi wó nó, yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «À kpêtí ká ꞌdo gbí òkò tí ndâ Ìzìrìyélì, ye jé ꞌdé ꞌbí ꞌduù gbaànjé mbe tee njembí wó mítí Mbíṛì á go i mì ꞌdakò tí nò lá!»
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Ndâ ꞌdakò tí nò náa kùṛo ndâ àsìkérì tí nò tuu ndú ji Jézù nó mâ giì delè ndi ndú gí ꞌbá, ndú giì ꞌde bòò mì wó a gí yaà ꞌdo gbí nòꞌo gî.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Jézù bàkà me gbolò o bìndi bà ꞌvala bòò mì kùṛo ndâ àsìkérì tí nò lá, bìndi ndú giì njè nó ta ndâ mbe tala có mì wó ꞌdo Kàpàrànáwùmù kû ya gí gbí gbata Nàyínì. Ndâ ꞌduù me mbè giì ki ꞌdo gbí gbata Kàpàrànáwùmù kû ko ndú.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Ndú mâ giì dooko gì njekèjì ndùgù bà ṛì gí gbí gbata Nàyínì gî, ndú giì ꞌde ndâ ꞌduù kû te ku ꞌbí ꞌdakò ꞌdo gbí gbata gí sè tacó bà ya gí bà duu yí. ꞌDakò tí nò mbe cì nò a gbèe ꞌviì mì nawu wó, káa nawu wó delè a nawù ku. Ndâ ꞌduù giì ki ꞌdo gbí gbata kí-ki kû ko tàkò ku ta ndâ niì tí nò.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Mbe tí ndoo mâ giì ŋò nawu ꞌdakò tí nò mbe cì nò, yê ṛo wó giì bàkà yí ngé ndii gî. Yí bà-i-nò giì ꞌdè có ji niì tí nò màa, «Wa gbí lá.»
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Bìndi yí bà-i-nò giì ba to co gbí òkò tí ndâ ꞌduù ya gí mì ndâ ꞌduù tí nó mbe kû te ku nó, bìndi yí giì tee ꞌbì wò mítí mbà tí nó náa ndâ ꞌduù kû te ta ku nô. Ndâ ꞌduù tí nó mbe kû te ku nó mâ giì ṛò tíyò gî, Jézù giì ꞌdè có ji ꞌdakò tí nò mbe cì gî nò, máa, «Ye kû ꞌdè có ji wò máa, wò a gí yaà, ndí lo ꞌviì-ꞌdakò.»
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 ꞌDakò tí nò giì a kû ki tí wó to, bìndi yí giì ꞌbìtà bà ꞌdè có, bìndi Jézù giì je yí ji nawu wó.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Gúku bà-i-nò giì bàkà ndâ ꞌduù ꞌdáá gî ngé ndii gî. Bìndi ndú giì ꞌbìtà bà ùlù Mbíṛì máa, «Gbolò mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì co mí gbí òkò tí ze gî! Mbíṛì co wiṛi gì mì ndâ ꞌduù mì wó gî.»
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Tàwo có tí nò giì ya cee ꞌbá Jùdéyà, ta sè ndâ ꞌbí to ŋìnó dê-dê nó ꞌdáá gî.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Ndâ mbe tala có mì Jòvánì tí mbe caka tí ndâ ꞌduù mâ giì ya gí bà dìtà ndâ i tí nó ꞌdáá náa Jézù bàkà nó ji Jòvánì, Jòvánì giì ṛuka ndâ ꞌduù sósòꞌô ꞌdo gbí òkò tí ndú,
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 bìndi yí giì tuu ndú, máa ndú ya gí bà ꞌvee Mbe tí ndoo máa, «Wò a ꞌduù tí nó náa Jòvánì ꞌdè có táánò máa yí kèjì nó wèè, ze ùndi ꞌduù tí nò?»
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Ndâ ꞌduù mì Jòvánì náa yí tuu ndú nó mâ giì yee mí Jézù, ndú giì ꞌdè có ji yí máa, «À tuu ze a Jòvánì tí mbe caka tí ndâ ꞌduù, máa, ze gì gí bà ꞌvee wò, máa, ‹Wò a ꞌduù tí nó náa à máa wò kèjì nó, wèè, ꞌduù tí nò ká kpòò kèjì?› »
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Ndâ mbe tala có mì Jòvánì náa yí tuu ndú nò giì yee mì Jézù ta o tí nò si yí kuu gbí nèté bà ꞌvala ndâ ꞌduù ꞌdo gbí ndâ nòꞌo mì ndú, ta bà mòkò ndâ i ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù, ta bà njaanga ṛo ndâ mbe sú ṛo.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Ndú mâ giì ꞌvanda ndi có tí nó náa mbe nìbà i ji ndú tuu ta ndú nó, ji Jézù, Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Yo dele ndi yo ya gí bà dìtà ndâ i ŋìnó náa yo ŋò ta ṛo yo nó, ta ndâ có ŋìnó náa yo ꞌdi ta tù yo nó ji Jòvánì: ndâ ꞌduù tí nó táánò tí ndâ mbe sú ṛo nó kpónó kû zekeꞌo, ndâ ꞌduù tí nó ta kò ndú mbe gbeleꞌve gî nó kû nò nó kútí ndâ mbe cì kpónó ṛo gî, ndâ mbe sú tù kû ꞌdi có, ndâ ꞌduù ŋìnó mbe cì gî nó kû a gí yaà, à kû ma Banga-Ngú-Có mì Mbíṛì ji ndâ mbe yê.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Káa yo ꞌví ꞌdè có ji yí máa, ꞌduù ŋìnó mbe me kpììkì-kpììkì gítí bà ùnje gítí ye lá nó a gbolò mbe tó pá.»
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Ndâ ꞌduù mì Jòvánì náa yí tuu ndú nó mâ giì njè nó gî, Jézù giì ꞌbìtà bà ꞌvee ndâ mbè ꞌduù tí nó mbe tì mí mì wó nó gítí Jòvánì, máa, «Yo táánò kû kaa ꞌdo gbí ndâ gbata ya gí gbí kángáá nga ngoò gí bà ŋò a yè? Gí bà ŋò njì ngba náa pípìṛi kû pì yí mò énó, mò ézô?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Yo kaa ya gí bà ŋò a yè? Gí bà ŋò ꞌbí ꞌdakò mbe zaa ta ndâ banga bòngo? Ndâ mbe kû zaa ta ndâ banga bòngo kû dù a i ꞌbá mì ndâ kpo-kpò gba!
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Káa ꞌdóó i tí nó náa yo kaa ya gí bà ŋò nó a ŋa yè? Gí bà ŋò mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì? Ŋìnò a ndeṛè bà ya yo ká nò. Káa ꞌduù tí nò me gbolò ndii mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì gî.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 ꞌDakò tí nò a ꞌduù tí nó náa a cu có gítí wó mì gbí wáràgà mì Mbíṛì máa, Mbíṛì máa, ‹Nògí! Ye kèjì gí bà tuu tú mì ye gí kùṛo lo, gí bà ꞌviindi kpokèjì tacó tí lo,› nô.
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Ye kû ꞌdè có ji yo máa, ꞌbí ꞌduù náa a niì ká jò yí mbe me gbolò ndii Jòvánì muu to tí nó wálá. Káa kpêtí ká énò, cèe táángbà ꞌduù sínò gbí òkò tí ndâ bòò-gba mì Mbíṛì me gbolò ndii yí gî.»
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Ndâ cèe ꞌduù ꞌdáá gî, ta ndâ mbe kili i-mírì mâ giì ꞌdi ndâ có tí nò náa Jézù ꞌdè gítí Jòvánì nó, ndú giì ùnje gítí có mì Mbíṛì gî, bìndi Jòvánì giì caka tí ndú gî.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Káa à káa ndâ mbe kpolo tí tàkìì, ta ndâ kpo-kpò mbe ꞌdi gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà ká giì kpò có tí nó náa Mbíṛì ꞌdè ji ndú nó ta bà biya bá caka tí ndú mì Jòvánì gî.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Káa Jézù giì ꞌvee ndâ mbè ꞌduù tí nò máa, «À má énò, ye kpónó ꞌví ꞌvii ndâ ꞌduù tí nó gbí o tí nó nó mítí yè? Ndú bà dù go ŋa yè?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 Ndú go ndâ ꞌviì mbe kili ta bà muu ndú tende-tende mí gbí dùpì kû ŋo ꞌdì. Bìndi ndâ ꞌbí ꞌduù giì dù á bàndò mì ndú giì yuu nje ndú ji ndâ ꞌbí ka ndú máa, ‹Ze cè cè bà ko niì ji yo, káa yo dù ṛu lá! Ze giì cè cè ku ji yo, káa yo wa gbí lá!›
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Tacó Jòvánì tí mbe caka tí ndâ ꞌduù táánò gì gí to nô, yí táánò me mbe zò i lá, yí delè me mbe njù pe lá. Káa nje yo táánò giì dù gítí wó máa, a i ká gbí muu wó!
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Káa ꞌViì-mì-ꞌDakò giì gì kû zò i, ta bà njù pe, káa yo giì ꞌvìsì nje yo máa, ‹Ŋò káa ŋa ꞌdakò tí nó gi! Yí a mbe gàmàtà, tí vò mbe njù pe, tí kómbe ndâ mbe kili i-mírì ta ndâ i-tà-zùkùmèè!›
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Kpêtí ká énò, à káa ndâ mbe ùnje gítí énó máa, Mbíṛì a mbe ꞌdi gbí-o, ká bà ꞌdè yúcó.»
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Ta o tí nò, ꞌbí mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà giì tèꞌé tí Jézù gítí i-zó-zò á ꞌbá mì wó. Káa si ndú kû zò i,
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 ꞌbí niì náa ṛè wó volo ta ba bàkà vò i gî mâ giì ꞌdi có tí Jézù, yí giì ṛì gí tàkò ndú tàꞌi ta pó bàà gbí káꞌi-bàà náa à kiṛi ꞌdo tí díí, si ndú kû zò i.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Yí giì ṛò tíyò á seè kò Jézù náa yí paṛaka gí ndiì nó, kû wa gbí ta bà ꞌdù ngo-ṛo wó mítí ndâ kò Jézù. Bìndi yí giì kucuku muungbó wó mí to, yí giì toṛo ngo-ṛo wó nò ꞌdo tí ndâ kò Jézù ta se muu wó. Bìndi yí giì no tí ndâ kpázà kò Jézù ta nje wó, yí giì yee pó bàà mítí .
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 ꞌDakò tí nò tí mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà náa Jézù kû zò i á ꞌbá mì wó nó mâ giì ŋò ŋa i tí nò náa vò niì tí nò kû bàkà ta Jézù nò, yí giì ꞌbìtà bà koṛo có máa, «ꞌDakò tí nó kùtàá má dú káa mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì, yí bà ŋò ŋa vò niì tí nó mbe kû gbala yí nó ni gî.»
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Káa Jézù giì ꞌdè có a i ji mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà tí nò, ta ṛè wó a Sìmónè, náa ndú kû zò i ꞌbá mì wó nò máa, «ꞌBí có kuu mì ye tacó bà ꞌdè ji wò, Sìmónè.»
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Jézù bà-i-nò giì lòkòꞌbò có ji Sìmónè máa, «ꞌBí ꞌdakò dígísèé tí mbe da i giì ꞌvii cû ji ndâ ꞌbí ꞌdakò sósòꞌô, máa ndú má bàkà gî, wàa ndú ꞌví dele ndí ji yì. Yí ꞌvii ji ꞌbí ꞌduù a jú-kèè ziꞌduù-gbaànjé. Yí giì ꞌvii ji ꞌbí a jú-kèè vô.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Káa bà dele ndi cû tí nò ji mbe giì kpó ndâ ꞌdakò tí nò sósòꞌô nó gî. Mbe cû tí nò mâ giì ŋò énò, yí giì ꞌdè có ji ndú, máa yì si có gítí ndú mí to gî. Wò koṛo có máa, a tàkòcò ꞌdi gbí òkò tí ndâ ꞌdakò tí nò sósòꞌô nò káa bà peteke gítí mbe cû tí nò ndii ka wó gî?»
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Káa Sìmónè giì ꞌvìsì có ji Jézù máa, «Ye koṛo có máa, tàkòcò ꞌdakò tí nó ta jú-kèè cû muu wó ziꞌduù-gbaànjé nô.»
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Jézù bà-i-nò giì ꞌvìsì tí wó gítí niì tí nò mbe yee pó bàà mítí kò wó si ndú kû zò i nò. Bìndi yí giì ꞌvee Sìmónè máa, «Wò ŋò niì tí nó gî, Sìmónè? Ye a wiṛi ꞌbá mì lo, káa wò je ngo ji ye tacó bà caka kò ye go i gbí tàkìì mì ndoo tí ndâ Jùdéyà lá. Káa niì tí nó ká giì ꞌdù ngo-ṛo wó mítí ndâ kpázà kò ye, bìndi yí giì toṛo ta se muu wó.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Wò te wiṛi mítí ye ta bà òlò gbí tù ye go i gbí tàkìì mì ndoo tí ndâ Jùdéyà lá, káa ꞌdo tí o bà ṛì ye gí tàꞌi bà-i-nó, niì tí nó ká kpécè kuu gbí nèté bà no tí ndâ kpázà kò ye ta nje wó.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Ye gì gí ꞌbá mì lo, káa wò toṛo bàà mítí muu ye go i gbí tàkìì mì ndoo tí ndâ Jùdéyà lá, káa a niì tí nó ká giì toṛo pó bàà mítí ndâ kpázà kò ye.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 À má énò, ŋìnò a ndeṛè có tí nò náa ye ꞌdè ta có ji wò énó máa, Mbíṛì je à-cee-gî ji yí gítí ndâ vò i mì wó mbe me mbè nó gî nó ká nò, tacó yí tee njembí wó mítí Mbíṛì ngé ma. Wò má zò ꞌbò gí mì ka lo, ka lo ꞌví zò ꞌbò gí mì lo. Má énò, niì tí nò zè Mbíṛì nìkì ta njembí wó gbaànjé tacó Mbíṛì je à-cee-gî ji yí á gítí ndâ vò i mì wó mbe ògbù ngé ndii gî nó gî.»
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Jézù mâ giì ꞌdè có ji Sìmónè cee gî, yí giì ꞌdè có ji niì tí nò máa, «À je à-cee-gî gítí ndâ vò i mì lo gî.»
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Ndâ ꞌbí ꞌduù tí nó mbe kû zò i ta ndú nó mâ giì ꞌdi có tí nò, ndú giì ꞌbìtà bà ꞌvee ꞌve gbí òkò tí ndú máa, «À tà nó a ꞌdi ká nó, náa yí kû je à-cee-gî gítí ndâ vò i mì ndâ ꞌduù nó?»
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Káa Jézù giì ꞌdè có ji niì tí nó máa, «Bà tee njembí lo mítí Mbíṛì ꞌvala wò gî. Ya nìkì maa.»
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.