Lucas 5
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs VC
1 Ta ꞌbí o gbaànjé si Jézù kû ṛò tíyò a tì kàpá Jènèsàrétì, ndâ ꞌduù me mbè kû giì tòò tí ndú tacó bà ya gí bà ꞌdi có mì Mbíṛì ꞌdo mì wó.
1 Estando Jesus um dia à margem do lago de Genesaré, o povo se comprimia em redor dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Jézù mâ giì zekeꞌo, yí giì ŋò ndâ gbâ sósòꞌô náa ndâ mbe gò ngo ṛò ndú mí gbí káṛà-káṛà ngo, bìndi ndú giì oloko ꞌdo gbí ndú gí tà ngo, kû caka ndâ mbu mì ndú.
2 Vendo duas barcas estacionadas à beira do lago, - pois os pescadores haviam descido delas para consertar as redes -,
3 Jézù bà-i-nò giì o mí gbí ꞌbí gbâ gbaànjé, tí ŋìndi Sìmónè, bìndi yí giì ꞌdè có ji Sìmónè máa yí yèè yì ta gbâ gàà gí ṛo ngo. Sìmónè mâ giì bàkà énò gî, Jézù giì ki tí wó á gbí gbâ ṛo ngo kû nìbà i ji ndâ ꞌduù.
3 subiu a uma das barcas que era de Simão e pediu-lhe que a afastasse um pouco da terra; e sentado, ensinava da barca o povo.
4 Jézù mâ giì nìbà i ji ndâ ꞌduù cee gî, yí giì ꞌdè có ji Sìmónè máa yí yèè ta gbâ gí bà wúlú ngo wàa yí ꞌví ꞌva mbu, wàa yí bà zèè sè gî.
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo, e lançai as vossas redes para pescar.
5 Káa Sìmónè giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Ze ꞌva mbu ꞌdo tí kùbòó too ta yé tí nó gî, káa ze zèè gbèe i lá, kpo ꞌduù mì ye. Káa wò má ꞌdè énò, ye bà bàkà go có mì lo nò gî.»
5 Simão respondeu-lhe: Mestre, trabalhamos a noite inteira e nada apanhamos; mas por causa de tua palavra, lançarei a rede.
6 Ndâ Sìmónè mâ giì ꞌva mbu go có tí nò náa Jézù ꞌdè ji yí nò, ndú giì woo sè tí ŋa ŋìnó náa sè bà yaka mbu mì ndú giì dù ká njíꞌdí.
6 Feito isto, apanharam peixes em tanta quantidade, que a rede se lhes rompia.
7 Ndú bà-i-nò giì mìyà ꞌbì ndú ji ndâ ꞌbí ka ndú mbe gò ngo máa ndú gì ta gbâ mì ndú ji ndâ yì. Ndâ ka ndú nò mâ giì ya ta ꞌbí gbâ ji ndú gî, ndú giì woo sè yeke ndâ gbâ tí nò sósòꞌô nò ta sè tí ŋa ŋìnò náa sè bà ta ngo mì ndú giì dù ká njíꞌdí.
7 Acenaram aos companheiros, que estavam na outra barca, para que viessem ajudar. Eles vieram e encheram ambas as barcas, de modo que quase iam ao fundo.
8 Sìmónè mâ giì ŋò ŋa i tí nò mbe bàkà tí nò, yí giì kucuku muungbó wó mí kùṛo Jézù, bìndi yí giì ꞌdeke tí wó ji yí máa, «Ya ꞌdo tí ye gî, Mbe tí ye! Tacó vò i mì ye me gbolò ngé ndii gî.»
8 Vendo isso, Simão Pedro caiu aos pés de Jesus e exclamou: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 Sìmónè ꞌdè có tí nò ji Jézù tacó nje ndú ta ndâ ꞌbí ka wó mbe gò ngo ꞌdáá gî ta o tí nò ꞌdèè gítí ŋa seṛè sè tí nò náa ndú zèè nò gî.
9 É que tanto ele como seus companheiros estavam assombrados por causa da pesca que haviam feito.
10 Ndâ Jákòmò ta náꞌvindí wó Jòvánì, tí ndâ ꞌviì mì ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Zèbìdéyò, tí ndâ ka Sìmónè mbe gò ngo delè sósòꞌô, giì si nje ndú ká tí nga.
10 O mesmo acontecera a Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus companheiros. Então Jesus disse a Simão: Não temas; doravante serás pescador de homens.
11 Ndú bà-i-nò giì ya ta ndâ gbâ mì ndú gí tì ngo, ndú giì jee ndâ i mì ndú ꞌdáá gî ꞌbùṛùkù mí to, bìndi ndú giì ya kû nò á tàkò Jézù.
11 E atracando as barcas à terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Ta ꞌbí o gbaànjé si Jézù kuu gbí ꞌbí gbata, yí giì ŋò ꞌbí ꞌdakò náa cì waaka yí volo gî. Mbe cì tí nò mâ giì ŋò Jézù, yí giì ꞌbu gbíṛo wó mí to mí kùṛo wó. Bìndi yí giì ꞌdeke tí wó ji yí máa, «Go bà ngbaṛanga kútí ye má kuu tí lo, wò bà bàkà gî, kpo ꞌduù!»
12 Estando ele numa cidade, apareceu um homem cheio de lepra. Vendo Jesus, lançou-se com o rosto por terra e lhe suplicou: Senhor, se queres, podes limpar-me.
13 Jézù mâ giì ꞌdi có tí nò náa mbe cì tí nò ꞌdè nò, yí giì tee ꞌbì wó mítí mbe cì tí nò, ta bà ꞌdè có ji yí máa, «Ye bà bàkà gî! Si kútí lo ꞌví dù ngbáṛángàꞌi.» A káa póó bà ꞌdè có tí nò mì Jézù, kútí mbe cì tí nò giì gì ngbáṛángàꞌi gî.
13 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero; sê purificado! No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Kútí ꞌdakò tí nò mâ giì ṛo bìndi cì gî, Jézù giì ꞌdè có ji yí máa, «Si ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌví ŋò wó lá. Ya gí bà tùbà tí lo ji bu-Mbíṛì, yí má ꞌdè có énó máa, cì cee ꞌdo tí lo gî má kózò gî, wò ꞌví ya gí bà waa mbelè go có mì Mòze, tacó bà tùbà ji ndâ ꞌduù máa, wò gì tí cèe ꞌduù gî.»
14 Ordenou-lhe Jesus que o não contasse a ninguém, dizendo-lhe, porém: Vai e mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação o que Moisés prescreveu, para lhes servir de testemunho.
15 Káa ṛè Jézù giì wu to ya me ꞌdú ndii ŋìnó sàà kùṛo nó gî. Tacó énò, ndâ ꞌduù me mbè giì kaa ya gí mì wó. Ndâ ꞌbí ꞌduù ya tacó bà ꞌdi ndâ có mì wó, bìndi ndâ ꞌbí tacó wàa yí ꞌví ꞌvala ndâ yì ꞌdo gbí nòꞌo.
15 Entretanto, espalhava-se mais e mais a sua fama e concorriam grandes multidões para o ouvir e ser curadas das suas enfermidades.
16 Káa yí má dù gî yí kû co ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù ya gítí bàndò ŋìnó ta ndâ ꞌduù tí wálá nó ta kpéétí wó tacó bà ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì.
16 Mas ele costumava retirar-se a lugares solitários para orar.
17 Ta ꞌbí o gbaànjé si Jézù kû nìbà có mì Mbíṛì ji ndâ ꞌduù, ndâ ꞌbí mbe kpolo tí tàkìì, ta ndâ ꞌbí mbe nìbà i mì ndâ Jùdéyà, mbe gì ꞌdo Jèrùzàlémè, delè ꞌdo ta gbí ndâ gbata gbí ndâ to Gàlìléyà ta Jùdéyà ꞌdáá gî, ta o tí nò kuu gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nò náa yí kû nìbà i ji ndú nò. Yí delè kû ꞌvala ndâ mbe nòꞌo ta wotí mì Mbíṛì.
17 Um dia estava ele ensinando. Ao seu derredor estavam sentados fariseus e doutores da lei, vindos de todas as localidades da Galiléia, da Judéia e de Jerusalém. E o poder do Senhor fazia-o realizar várias curas.
18 Mâ giì zekeꞌo, ndâ ꞌbí ꞌdakò giì làngà ꞌbí ꞌdakò mbe gbeleꞌve gî gì tí ji Jézù. Ndú giì jè ta bà ṛì ta yí gí tàꞌi tàkò Jézù,
18 Apareceram algumas pessoas trazendo num leito um homem paralítico; e procuravam introduzi-lo na casa e pô-lo diante dele.
19 káa à giì kpò ndú ngbàà gî, tacó ndâ ꞌduù nènèkè mí njekèjì go ndâ njìlí tí nje gà. Tacó énò, ndú giì ꞌdò ta yí gí muu ꞌbá, ndú giì di muu ꞌbá gbúú-gbuu ꞌvii ta bàndò bà ki tí Jézù, bìndi ndú gí yuu yí ta mbà tí nó náa ndú te ta yí nó gí to ji yí gbí òkò tí ndâ ꞌduù.
19 Mas não achando por onde o introduzir, por causa da multidão, subiram ao telhado e por entre as telhas o arriaram com o leito ao meio da assembléia, diante de Jesus.
20 Jézù mâ giì ŋò ŋa bà tee njembí ndâ ꞌdakò tí nò á mítí wó, yí giì ꞌdè có ji ꞌdakò tí nó mbe gbeleꞌve gî nó máa, «À si có gítí ndâ vò i mì lo mí to gî, kómbe ye.»
20 Vendo a fé que tinham, disse Jesus: Meu amigo, os teus pecados te são perdoados.
21 Ndâ mbe kpolo tí tàkìì, ta ndâ mbe nìbà i mì ndâ Jùdéyà, mâ giì ꞌdi có tí nò náa Jézù ꞌdè nò, ndú giì ꞌbìtà bà koṛo có gbí njembí ndú máa, «ꞌDakò tí nó mbe kû ꞌdè zu có gí bà tí Mbíṛì nó a ꞌdi? Wotí bà je à-cee-gî gítí ndâ vò i mì ndâ ꞌduù á bìndi Mbíṛì a i tí ꞌdi?»
21 Então os escribas e os fariseus começaram a pensar e a dizer consigo mesmos: Quem é este homem que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados senão unicamente Deus?
22 Káa Jézù giì ꞌdi gbí ŋa bà koṛo có mì ndú nò gî. Tacó énò, yí giì ꞌvee ndú máa, «Yo kû koṛo ŋa có tí nò á tacó yè?
22 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, replicou-lhes: Que pensais nos vossos corações?
23 À kpolo a bà ꞌdè có máa, ‹À si có gítí ndâ vò i mì lo mí to gî,› wèè, à kpolo a bà ꞌdè có máa, ‹A gí yaà, wàa wò ꞌví te kpâ-sili mì lo, wàa wò ꞌví nò nó?›
23 Que é mais fácil dizer: Perdoados te são os pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?
24 À má énò, ye kpónó bà tùbà ji yo énó máa, à tí ꞌViì-mì-ꞌDakò a wotí tacó bà je à-cee-gî gítí ndâ vò i.»
24 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra poder de perdoar pecados {disse ele ao paralítico}, eu te ordeno: levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 ꞌDakò tí nò ngé giì a gí yaà cónjóṛónjóó mí kùṛo ndâ ꞌduù, yí giì te mbà tí nó náa à làngà ta yí gì tí ji Jézù nó, bìndi yí giì ꞌbì nó kû ya gí ꞌbá ta bà ùlù Mbíṛì.
25 No mesmo instante, levantou-se ele à vista deles, tomou o leito e partiu para casa, glorificando a Deus.
26 Nje ndâ ꞌduù ꞌdáá gî giì ꞌdèè gî, bìndi ndú giì ꞌbìtà bà ùlù Mbíṛì ta gúku, máa, «Ze wúnó ŋò i-seṛè gî!»
26 Todos ficaram transportados de entusiasmo e glorificavam a Deus; e tomados de temor, diziam: Hoje vimos coisas maravilhosas.
27 Jézù mâ giì njè nó ꞌdo bàndò bà ꞌvala ꞌdakò tí nò mbe gbeleꞌve gî nò, yí giì ŋò ꞌbí ꞌdakò, tí mbe kili i-mírì, ta ṛe wó a Lévì, kû ki tí wó to á tàgbà ꞌbá bà kili i-mírì. Jézù bà-i-nò giì tèꞌé tí Lévì, máa, «Gì gí bà dù tí ꞌduù mì ye.»
27 Depois disso, ele saiu e viu sentado ao balcão um coletor de impostos, por nome Levi, e disse-lhe: Segue-me.
28 Lévì bà-i-nò giì jee ndâ i ꞌdáá gî mí to, bìndi yí giì ya gí bà dù tí ꞌduù mì Jézù.
28 Deixando ele tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Bìndi Lévì giì te wiṛi mítí Jézù. Ndú ta o tí nò giì kili ta ndâ ꞌbí ka wó mbe kili i-mírì, ta ndâ ꞌbí ꞌduù me mbè, kû zò i-wiṛi tí nò náa yí bàkà ji Jézù nò.
29 Levi deu-lhe um grande banquete em sua casa; vários desses fiscais e outras pessoas estavam sentados à mesa com eles.
30 Ndâ ꞌbí mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà, ta ndâ ꞌbí kpo-kpò mbe ꞌdi gbí-o mì ndú mâ giì ŋò ndú, ndú giì ꞌdè kòlòwò ji ndâ mbe tala có mì Jézù, máa, «Yo kû zò i ta ndâ mbe kili i-mírì, giì je ndâ mbe bàkà vò i, tacó yè?»
30 Os fariseus e os seus escribas puseram-se a criticar e a perguntar aos discípulos: Por que comeis e bebeis com os publicanos e pessoas de má vida?
31 Káa Jézù mâ giì ꞌdi có tí nò, yí giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «A ndâ ꞌduù ŋìnó ta séꞌi tí ndú nó ká kû pà mbe yeè. Nèté mì ndâ ꞌduù ŋìnó ta séꞌi tí ndú wálá nó ta mbe yeè wálá.
31 Respondeu-lhes Jesus: Não são os homens de boa saúde que necessitam de médico, mas sim os enfermos.
32 Ye gì me tacó bà tèꞌé tí ndâ tó ꞌduù lá. Ye gì a i tacó tí ndâ mbe bàkà vò i, tacó wàa ndú ꞌví ꞌvìsì muu ndú ꞌdo tí ndâ vò i mì ndú gî.»
32 Não vim chamar à conversão os justos, mas sim os pecadores.
33 Ndâ ꞌbí ꞌduù bà-i-nò giì ꞌdè có ji Jézù, máa, «Ndâ mbe tala có mì Jòvánì tí mbe caka tí ndâ ꞌduù ta ndâ mbe tala có mì ndâ mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà ta o ꞌdáá gî kû kònò go, ta bà ꞌdeke tí ndú ji Mbíṛì, káa ndâ mbe tala có mì lo kû zò i, ndú delè kû njù ngo.»
33 Eles então lhe disseram: Os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam com freqüência e fazem longas orações, mas os teus comem e bebem...
34 Káa Jézù giì ꞌvee ndú, máa, «Yo kû koṛo có máa ndâ wiṛi bàndò bà ko niì kû kònò go ta o tí nó náa nambe ndú tí nó mbe kû kò niì nó kuu ta ndú?
34 Jesus respondeu-lhes: Porventura podeis vós obrigar a jejuar os amigos do esposo, enquanto o esposo está com eles?
35 Káa ṛi bà je nambe ndú mbe kû kò niì nó ꞌdo tí ndú ká kèjì; wélégí, ŋìnò bà giì dù a ṛi bà ꞌbìtà bà kònò go mì ndú.»
35 Virão dias em que o esposo lhes será tirado; então jejuarão.
36 Jézù giì lòkòꞌbò ꞌbí có ji ndâ ꞌduù tí nò kákáꞌi máa, «ꞌBí ꞌduù jé mbe yaka gbí ngú bòngo mì wó tacó bà cu ta ṛo kà gbí ká zì bòngo wálá. Yí má bàkà énò, yí bà yaka gbí ngú bòngo mì wó gî, káa ndâ ngú bòngo ta ká ŋìnó bà te banga ꞌvii wálá.
36 Propôs-lhes também esta comparação: Ninguém rasga um pedaço de roupa nova para remendar uma roupa velha, porque assim estragaria uma roupa nova. Além disso, o remendo novo não assentaria bem na roupa velha.
37 ꞌBí ꞌduù delè jé mbe fuu pe ngú cû mí gbí ká káṛà ŋìnò náa gbí wuuku gî nó wálá. Tacó yí má bàkà énò, pe ngú cû bà ba ta káṛà gî. Bìndi yí bà bè gbí ndâ pe ta káṛà só gî.
37 Também ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo arrebentará os odres e entornar-se-á, e perder-se-ão os odres;
38 À kû fuu pe ngú cû ta o ꞌdáá gî ká mí gbí kpo káṛà.
38 mas o vinho novo deve-se pôr em odres novos, e assim ambos se conservam.
39 ꞌBí ꞌduù ta go bà njù lí pe tí wó gí tàkò gó pe nò wálá, tacó a gó pe ká nìkì có tí lí pe.»
39 Demais, ninguém que bebeu do vinho velho quer já do novo, porque diz: O vinho velho é melhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.