Lucas 5
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ARIB
1 Ta ꞌbí o gbaànjé si Jézù kû ṛò tíyò a tì kàpá Jènèsàrétì, ndâ ꞌduù me mbè kû giì tòò tí ndú tacó bà ya gí bà ꞌdi có mì Mbíṛì ꞌdo mì wó.
1 Certa vez, quando a multidão apertava Jesus para ouvir a palavra de Deus, ele estava junto ao lago de Genezaré;
2 Jézù mâ giì zekeꞌo, yí giì ŋò ndâ gbâ sósòꞌô náa ndâ mbe gò ngo ṛò ndú mí gbí káṛà-káṛà ngo, bìndi ndú giì oloko ꞌdo gbí ndú gí tà ngo, kû caka ndâ mbu mì ndú.
2 e viu dois barcos junto à praia do lago; mas os pescadores haviam descido deles, e estavam lavando as redes.
3 Jézù bà-i-nò giì o mí gbí ꞌbí gbâ gbaànjé, tí ŋìndi Sìmónè, bìndi yí giì ꞌdè có ji Sìmónè máa yí yèè yì ta gbâ gàà gí ṛo ngo. Sìmónè mâ giì bàkà énò gî, Jézù giì ki tí wó á gbí gbâ ṛo ngo kû nìbà i ji ndâ ꞌduù.
3 Entrando ele num dos barcos, que era o de Simão, pediu-lhe que o afastasse um pouco da terra; e, sentando-se, ensinava do barco as multidões.
4 Jézù mâ giì nìbà i ji ndâ ꞌduù cee gî, yí giì ꞌdè có ji Sìmónè máa yí yèè ta gbâ gí bà wúlú ngo wàa yí ꞌví ꞌva mbu, wàa yí bà zèè sè gî.
4 Quando acabou de falar, disse a Simão: Faze-te ao largo e lançai as vossas redes para a pesca.
5 Káa Sìmónè giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Ze ꞌva mbu ꞌdo tí kùbòó too ta yé tí nó gî, káa ze zèè gbèe i lá, kpo ꞌduù mì ye. Káa wò má ꞌdè énò, ye bà bàkà go có mì lo nò gî.»
5 Ao que disse Simão: Mestre, trabalhamos a noite toda, e nada apanhamos; mas, sobre tua palavra, lançarei as redes.
6 Ndâ Sìmónè mâ giì ꞌva mbu go có tí nò náa Jézù ꞌdè ji yí nò, ndú giì woo sè tí ŋa ŋìnó náa sè bà yaka mbu mì ndú giì dù ká njíꞌdí.
6 Feito isto, apanharam uma grande quantidade de peixes, de modo que as redes se rompiam.
7 Ndú bà-i-nò giì mìyà ꞌbì ndú ji ndâ ꞌbí ka ndú mbe gò ngo máa ndú gì ta gbâ mì ndú ji ndâ yì. Ndâ ka ndú nò mâ giì ya ta ꞌbí gbâ ji ndú gî, ndú giì woo sè yeke ndâ gbâ tí nò sósòꞌô nò ta sè tí ŋa ŋìnò náa sè bà ta ngo mì ndú giì dù ká njíꞌdí.
7 Acenaram então aos companheiros que estavam no outro barco, para virem ajudá-los. Eles, pois, vieram, e encheram ambos os barcos, de maneira tal que quase iam a pique.
8 Sìmónè mâ giì ŋò ŋa i tí nò mbe bàkà tí nò, yí giì kucuku muungbó wó mí kùṛo Jézù, bìndi yí giì ꞌdeke tí wó ji yí máa, «Ya ꞌdo tí ye gî, Mbe tí ye! Tacó vò i mì ye me gbolò ngé ndii gî.»
8 Vendo isso Simão Pedro, prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: Retira-te de mim, Senhor, porque sou um homem pecador.
9 Sìmónè ꞌdè có tí nò ji Jézù tacó nje ndú ta ndâ ꞌbí ka wó mbe gò ngo ꞌdáá gî ta o tí nò ꞌdèè gítí ŋa seṛè sè tí nò náa ndú zèè nò gî.
9 Pois, à vista da pesca que haviam feito, o espanto se apoderara dele e de todos os que com ele estavam,
10 Ndâ Jákòmò ta náꞌvindí wó Jòvánì, tí ndâ ꞌviì mì ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Zèbìdéyò, tí ndâ ka Sìmónè mbe gò ngo delè sósòꞌô, giì si nje ndú ká tí nga.
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram sócios de Simão. Disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante serás pescador de homens.
11 Ndú bà-i-nò giì ya ta ndâ gbâ mì ndú gí tì ngo, ndú giì jee ndâ i mì ndú ꞌdáá gî ꞌbùṛùkù mí to, bìndi ndú giì ya kû nò á tàkò Jézù.
11 E, levando eles os barcos para a terra, deixaram tudo e o seguiram.
12 Ta ꞌbí o gbaànjé si Jézù kuu gbí ꞌbí gbata, yí giì ŋò ꞌbí ꞌdakò náa cì waaka yí volo gî. Mbe cì tí nò mâ giì ŋò Jézù, yí giì ꞌbu gbíṛo wó mí to mí kùṛo wó. Bìndi yí giì ꞌdeke tí wó ji yí máa, «Go bà ngbaṛanga kútí ye má kuu tí lo, wò bà bàkà gî, kpo ꞌduù!»
12 Estando ele numa das cidades, apareceu um homem cheio de lepra que, vendo a Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou-lhe: Senhor, se quiseres, bem podes tornar-me limpo.
13 Jézù mâ giì ꞌdi có tí nò náa mbe cì tí nò ꞌdè nò, yí giì tee ꞌbì wó mítí mbe cì tí nò, ta bà ꞌdè có ji yí máa, «Ye bà bàkà gî! Si kútí lo ꞌví dù ngbáṛángàꞌi.» A káa póó bà ꞌdè có tí nò mì Jézù, kútí mbe cì tí nò giì gì ngbáṛángàꞌi gî.
13 Jesus, pois, estendendo a mão, tocou-lhe, dizendo: Quero; sê limpo. No mesmo instante desapareceu dele a lepra.
14 Kútí ꞌdakò tí nò mâ giì ṛo bìndi cì gî, Jézù giì ꞌdè có ji yí máa, «Si ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌví ŋò wó lá. Ya gí bà tùbà tí lo ji bu-Mbíṛì, yí má ꞌdè có énó máa, cì cee ꞌdo tí lo gî má kózò gî, wò ꞌví ya gí bà waa mbelè go có mì Mòze, tacó bà tùbà ji ndâ ꞌduù máa, wò gì tí cèe ꞌduù gî.»
14 Ordenou-lhe, então, que a ninguém contasse isto. Mas vai, disse ele, mostra-te ao sacerdote e faze a oferta pela tua purificação, conforme Moisés determinou, para lhes servir de testemunho.
15 Káa ṛè Jézù giì wu to ya me ꞌdú ndii ŋìnó sàà kùṛo nó gî. Tacó énò, ndâ ꞌduù me mbè giì kaa ya gí mì wó. Ndâ ꞌbí ꞌduù ya tacó bà ꞌdi ndâ có mì wó, bìndi ndâ ꞌbí tacó wàa yí ꞌví ꞌvala ndâ yì ꞌdo gbí nòꞌo.
15 A sua fama, porém, se divulgava cada vez mais, e grandes multidões se ajuntavam para ouvi-lo e serem curadas das suas enfermidades.
16 Káa yí má dù gî yí kû co ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù ya gítí bàndò ŋìnó ta ndâ ꞌduù tí wálá nó ta kpéétí wó tacó bà ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì.
16 Mas ele se retirava para os desertos, e ali orava.
17 Ta ꞌbí o gbaànjé si Jézù kû nìbà có mì Mbíṛì ji ndâ ꞌduù, ndâ ꞌbí mbe kpolo tí tàkìì, ta ndâ ꞌbí mbe nìbà i mì ndâ Jùdéyà, mbe gì ꞌdo Jèrùzàlémè, delè ꞌdo ta gbí ndâ gbata gbí ndâ to Gàlìléyà ta Jùdéyà ꞌdáá gî, ta o tí nò kuu gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nò náa yí kû nìbà i ji ndú nò. Yí delè kû ꞌvala ndâ mbe nòꞌo ta wotí mì Mbíṛì.
17 Um dia, quando ele estava ensinando, achavam-se ali sentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galiléia e da Judéia, e de Jerusalém; e o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Mâ giì zekeꞌo, ndâ ꞌbí ꞌdakò giì làngà ꞌbí ꞌdakò mbe gbeleꞌve gî gì tí ji Jézù. Ndú giì jè ta bà ṛì ta yí gí tàꞌi tàkò Jézù,
18 E eis que uns homens, trazendo num leito um paralítico, procuravam introduzi-lo e pô-lo diante dele.
19 káa à giì kpò ndú ngbàà gî, tacó ndâ ꞌduù nènèkè mí njekèjì go ndâ njìlí tí nje gà. Tacó énò, ndú giì ꞌdò ta yí gí muu ꞌbá, ndú giì di muu ꞌbá gbúú-gbuu ꞌvii ta bàndò bà ki tí Jézù, bìndi ndú gí yuu yí ta mbà tí nó náa ndú te ta yí nó gí to ji yí gbí òkò tí ndâ ꞌduù.
19 Mas, não achando por onde o pudessem introduzir por causa da multidão, subiram ao eirado e, por entre as telhas, o baixaram com o leito, para o meio de todos, diante de Jesus.
20 Jézù mâ giì ŋò ŋa bà tee njembí ndâ ꞌdakò tí nò á mítí wó, yí giì ꞌdè có ji ꞌdakò tí nó mbe gbeleꞌve gî nó máa, «À si có gítí ndâ vò i mì lo mí to gî, kómbe ye.»
20 E vendo-lhes a fé, disse ele: Homem, são-te perdoados os teus pecados.
21 Ndâ mbe kpolo tí tàkìì, ta ndâ mbe nìbà i mì ndâ Jùdéyà, mâ giì ꞌdi có tí nò náa Jézù ꞌdè nò, ndú giì ꞌbìtà bà koṛo có gbí njembí ndú máa, «ꞌDakò tí nó mbe kû ꞌdè zu có gí bà tí Mbíṛì nó a ꞌdi? Wotí bà je à-cee-gî gítí ndâ vò i mì ndâ ꞌduù á bìndi Mbíṛì a i tí ꞌdi?»
21 Então os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que profere blasfêmias? Quem é este que profere blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão só Deus?
22 Káa Jézù giì ꞌdi gbí ŋa bà koṛo có mì ndú nò gî. Tacó énò, yí giì ꞌvee ndú máa, «Yo kû koṛo ŋa có tí nò á tacó yè?
22 Jesus, porém, percebendo os seus pensamentos, respondeu, e disse-lhes: Por que arrazoais em vossos corações?
23 À kpolo a bà ꞌdè có máa, ‹À si có gítí ndâ vò i mì lo mí to gî,› wèè, à kpolo a bà ꞌdè có máa, ‹A gí yaà, wàa wò ꞌví te kpâ-sili mì lo, wàa wò ꞌví nò nó?›
23 Qual é mais fácil? dizer: São-te perdoados os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 À má énò, ye kpónó bà tùbà ji yo énó máa, à tí ꞌViì-mì-ꞌDakò a wotí tacó bà je à-cee-gî gítí ndâ vò i.»
24 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse ao paralítico}, a ti te digo: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
25 ꞌDakò tí nò ngé giì a gí yaà cónjóṛónjóó mí kùṛo ndâ ꞌduù, yí giì te mbà tí nó náa à làngà ta yí gì tí ji Jézù nó, bìndi yí giì ꞌbì nó kû ya gí ꞌbá ta bà ùlù Mbíṛì.
25 Imediatamente se levantou diante deles, tomou o leito em que estivera deitado e foi para sua casa, glorificando a Deus.
26 Nje ndâ ꞌduù ꞌdáá gî giì ꞌdèè gî, bìndi ndú giì ꞌbìtà bà ùlù Mbíṛì ta gúku, máa, «Ze wúnó ŋò i-seṛè gî!»
26 E, tomados de pasmo, todos glorificavam a Deus; e diziam, cheios de temor: Hoje vimos coisas extraordinárias.
27 Jézù mâ giì njè nó ꞌdo bàndò bà ꞌvala ꞌdakò tí nò mbe gbeleꞌve gî nò, yí giì ŋò ꞌbí ꞌdakò, tí mbe kili i-mírì, ta ṛe wó a Lévì, kû ki tí wó to á tàgbà ꞌbá bà kili i-mírì. Jézù bà-i-nò giì tèꞌé tí Lévì, máa, «Gì gí bà dù tí ꞌduù mì ye.»
27 Depois disso saiu e, vendo um publicano chamado Levi, sentado na coletoria, disse-lhe: Segue-me.
28 Lévì bà-i-nò giì jee ndâ i ꞌdáá gî mí to, bìndi yí giì ya gí bà dù tí ꞌduù mì Jézù.
28 Este, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Bìndi Lévì giì te wiṛi mítí Jézù. Ndú ta o tí nò giì kili ta ndâ ꞌbí ka wó mbe kili i-mírì, ta ndâ ꞌbí ꞌduù me mbè, kû zò i-wiṛi tí nò náa yí bàkà ji Jézù nò.
29 Deu-lhe então Levi um lauto banquete em sua casa; havia ali grande número de publicanos e outros que estavam com eles à mesa.
30 Ndâ ꞌbí mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà, ta ndâ ꞌbí kpo-kpò mbe ꞌdi gbí-o mì ndú mâ giì ŋò ndú, ndú giì ꞌdè kòlòwò ji ndâ mbe tala có mì Jézù, máa, «Yo kû zò i ta ndâ mbe kili i-mírì, giì je ndâ mbe bàkà vò i, tacó yè?»
30 Murmuravam, pois, os fariseus e seus escribas contra os discípulos, perguntando: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Káa Jézù mâ giì ꞌdi có tí nò, yí giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «A ndâ ꞌduù ŋìnó ta séꞌi tí ndú nó ká kû pà mbe yeè. Nèté mì ndâ ꞌduù ŋìnó ta séꞌi tí ndú wálá nó ta mbe yeè wálá.
31 Respondeu-lhes Jesus: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos;
32 Ye gì me tacó bà tèꞌé tí ndâ tó ꞌduù lá. Ye gì a i tacó tí ndâ mbe bàkà vò i, tacó wàa ndú ꞌví ꞌvìsì muu ndú ꞌdo tí ndâ vò i mì ndú gî.»
32 eu não vim chamar justos, mas pecadores, ao arrependimento.
33 Ndâ ꞌbí ꞌduù bà-i-nò giì ꞌdè có ji Jézù, máa, «Ndâ mbe tala có mì Jòvánì tí mbe caka tí ndâ ꞌduù ta ndâ mbe tala có mì ndâ mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà ta o ꞌdáá gî kû kònò go, ta bà ꞌdeke tí ndú ji Mbíṛì, káa ndâ mbe tala có mì lo kû zò i, ndú delè kû njù ngo.»
33 Disseram-lhe eles: Os discípulos de João jejuam freqüentemente e fazem orações, como também os dos fariseus, mas os teus comem e bebem.
34 Káa Jézù giì ꞌvee ndú, máa, «Yo kû koṛo có máa ndâ wiṛi bàndò bà ko niì kû kònò go ta o tí nó náa nambe ndú tí nó mbe kû kò niì nó kuu ta ndú?
34 Respondeu-lhes Jesus: Podeis, porventura, fazer jejuar os convidados às núpcias enquanto o noivo está com eles?
35 Káa ṛi bà je nambe ndú mbe kû kò niì nó ꞌdo tí ndú ká kèjì; wélégí, ŋìnò bà giì dù a ṛi bà ꞌbìtà bà kònò go mì ndú.»
35 Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; naqueles dias, sim hão de jejuar.
36 Jézù giì lòkòꞌbò ꞌbí có ji ndâ ꞌduù tí nò kákáꞌi máa, «ꞌBí ꞌduù jé mbe yaka gbí ngú bòngo mì wó tacó bà cu ta ṛo kà gbí ká zì bòngo wálá. Yí má bàkà énò, yí bà yaka gbí ngú bòngo mì wó gî, káa ndâ ngú bòngo ta ká ŋìnó bà te banga ꞌvii wálá.
36 Propôs-lhes também uma parábola: Ninguém tira um pedaço de um vestido novo para o coser em vestido velho; do contrário, não somente rasgará o novo, mas também o pedaço do novo não condirá com o velho.
37 ꞌBí ꞌduù delè jé mbe fuu pe ngú cû mí gbí ká káṛà ŋìnò náa gbí wuuku gî nó wálá. Tacó yí má bàkà énò, pe ngú cû bà ba ta káṛà gî. Bìndi yí bà bè gbí ndâ pe ta káṛà só gî.
37 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres e se derramará, e os odres se perderão;
38 À kû fuu pe ngú cû ta o ꞌdáá gî ká mí gbí kpo káṛà.
38 mas vinho novo deve ser deitado em odres novos.
39 ꞌBí ꞌduù ta go bà njù lí pe tí wó gí tàkò gó pe nò wálá, tacó a gó pe ká nìkì có tí lí pe.»
39 E ninguém, tendo bebido o velho, quer o novo; porque diz: O velho é bom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.