Lucas 5
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NVT
1 Ta ꞌbí o gbaànjé si Jézù kû ṛò tíyò a tì kàpá Jènèsàrétì, ndâ ꞌduù me mbè kû giì tòò tí ndú tacó bà ya gí bà ꞌdi có mì Mbíṛì ꞌdo mì wó.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Jézù mâ giì zekeꞌo, yí giì ŋò ndâ gbâ sósòꞌô náa ndâ mbe gò ngo ṛò ndú mí gbí káṛà-káṛà ngo, bìndi ndú giì oloko ꞌdo gbí ndú gí tà ngo, kû caka ndâ mbu mì ndú.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Jézù bà-i-nò giì o mí gbí ꞌbí gbâ gbaànjé, tí ŋìndi Sìmónè, bìndi yí giì ꞌdè có ji Sìmónè máa yí yèè yì ta gbâ gàà gí ṛo ngo. Sìmónè mâ giì bàkà énò gî, Jézù giì ki tí wó á gbí gbâ ṛo ngo kû nìbà i ji ndâ ꞌduù.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Jézù mâ giì nìbà i ji ndâ ꞌduù cee gî, yí giì ꞌdè có ji Sìmónè máa yí yèè ta gbâ gí bà wúlú ngo wàa yí ꞌví ꞌva mbu, wàa yí bà zèè sè gî.
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Káa Sìmónè giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Ze ꞌva mbu ꞌdo tí kùbòó too ta yé tí nó gî, káa ze zèè gbèe i lá, kpo ꞌduù mì ye. Káa wò má ꞌdè énò, ye bà bàkà go có mì lo nò gî.»
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Ndâ Sìmónè mâ giì ꞌva mbu go có tí nò náa Jézù ꞌdè ji yí nò, ndú giì woo sè tí ŋa ŋìnó náa sè bà yaka mbu mì ndú giì dù ká njíꞌdí.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Ndú bà-i-nò giì mìyà ꞌbì ndú ji ndâ ꞌbí ka ndú mbe gò ngo máa ndú gì ta gbâ mì ndú ji ndâ yì. Ndâ ka ndú nò mâ giì ya ta ꞌbí gbâ ji ndú gî, ndú giì woo sè yeke ndâ gbâ tí nò sósòꞌô nò ta sè tí ŋa ŋìnò náa sè bà ta ngo mì ndú giì dù ká njíꞌdí.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Sìmónè mâ giì ŋò ŋa i tí nò mbe bàkà tí nò, yí giì kucuku muungbó wó mí kùṛo Jézù, bìndi yí giì ꞌdeke tí wó ji yí máa, «Ya ꞌdo tí ye gî, Mbe tí ye! Tacó vò i mì ye me gbolò ngé ndii gî.»
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Sìmónè ꞌdè có tí nò ji Jézù tacó nje ndú ta ndâ ꞌbí ka wó mbe gò ngo ꞌdáá gî ta o tí nò ꞌdèè gítí ŋa seṛè sè tí nò náa ndú zèè nò gî.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 Ndâ Jákòmò ta náꞌvindí wó Jòvánì, tí ndâ ꞌviì mì ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Zèbìdéyò, tí ndâ ka Sìmónè mbe gò ngo delè sósòꞌô, giì si nje ndú ká tí nga.
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Ndú bà-i-nò giì ya ta ndâ gbâ mì ndú gí tì ngo, ndú giì jee ndâ i mì ndú ꞌdáá gî ꞌbùṛùkù mí to, bìndi ndú giì ya kû nò á tàkò Jézù.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Ta ꞌbí o gbaànjé si Jézù kuu gbí ꞌbí gbata, yí giì ŋò ꞌbí ꞌdakò náa cì waaka yí volo gî. Mbe cì tí nò mâ giì ŋò Jézù, yí giì ꞌbu gbíṛo wó mí to mí kùṛo wó. Bìndi yí giì ꞌdeke tí wó ji yí máa, «Go bà ngbaṛanga kútí ye má kuu tí lo, wò bà bàkà gî, kpo ꞌduù!»
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Jézù mâ giì ꞌdi có tí nò náa mbe cì tí nò ꞌdè nò, yí giì tee ꞌbì wó mítí mbe cì tí nò, ta bà ꞌdè có ji yí máa, «Ye bà bàkà gî! Si kútí lo ꞌví dù ngbáṛángàꞌi.» A káa póó bà ꞌdè có tí nò mì Jézù, kútí mbe cì tí nò giì gì ngbáṛángàꞌi gî.
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Kútí ꞌdakò tí nò mâ giì ṛo bìndi cì gî, Jézù giì ꞌdè có ji yí máa, «Si ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌví ŋò wó lá. Ya gí bà tùbà tí lo ji bu-Mbíṛì, yí má ꞌdè có énó máa, cì cee ꞌdo tí lo gî má kózò gî, wò ꞌví ya gí bà waa mbelè go có mì Mòze, tacó bà tùbà ji ndâ ꞌduù máa, wò gì tí cèe ꞌduù gî.»
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Káa ṛè Jézù giì wu to ya me ꞌdú ndii ŋìnó sàà kùṛo nó gî. Tacó énò, ndâ ꞌduù me mbè giì kaa ya gí mì wó. Ndâ ꞌbí ꞌduù ya tacó bà ꞌdi ndâ có mì wó, bìndi ndâ ꞌbí tacó wàa yí ꞌví ꞌvala ndâ yì ꞌdo gbí nòꞌo.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Káa yí má dù gî yí kû co ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù ya gítí bàndò ŋìnó ta ndâ ꞌduù tí wálá nó ta kpéétí wó tacó bà ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Ta ꞌbí o gbaànjé si Jézù kû nìbà có mì Mbíṛì ji ndâ ꞌduù, ndâ ꞌbí mbe kpolo tí tàkìì, ta ndâ ꞌbí mbe nìbà i mì ndâ Jùdéyà, mbe gì ꞌdo Jèrùzàlémè, delè ꞌdo ta gbí ndâ gbata gbí ndâ to Gàlìléyà ta Jùdéyà ꞌdáá gî, ta o tí nò kuu gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nò náa yí kû nìbà i ji ndú nò. Yí delè kû ꞌvala ndâ mbe nòꞌo ta wotí mì Mbíṛì.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Mâ giì zekeꞌo, ndâ ꞌbí ꞌdakò giì làngà ꞌbí ꞌdakò mbe gbeleꞌve gî gì tí ji Jézù. Ndú giì jè ta bà ṛì ta yí gí tàꞌi tàkò Jézù,
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 káa à giì kpò ndú ngbàà gî, tacó ndâ ꞌduù nènèkè mí njekèjì go ndâ njìlí tí nje gà. Tacó énò, ndú giì ꞌdò ta yí gí muu ꞌbá, ndú giì di muu ꞌbá gbúú-gbuu ꞌvii ta bàndò bà ki tí Jézù, bìndi ndú gí yuu yí ta mbà tí nó náa ndú te ta yí nó gí to ji yí gbí òkò tí ndâ ꞌduù.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Jézù mâ giì ŋò ŋa bà tee njembí ndâ ꞌdakò tí nò á mítí wó, yí giì ꞌdè có ji ꞌdakò tí nó mbe gbeleꞌve gî nó máa, «À si có gítí ndâ vò i mì lo mí to gî, kómbe ye.»
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Ndâ mbe kpolo tí tàkìì, ta ndâ mbe nìbà i mì ndâ Jùdéyà, mâ giì ꞌdi có tí nò náa Jézù ꞌdè nò, ndú giì ꞌbìtà bà koṛo có gbí njembí ndú máa, «ꞌDakò tí nó mbe kû ꞌdè zu có gí bà tí Mbíṛì nó a ꞌdi? Wotí bà je à-cee-gî gítí ndâ vò i mì ndâ ꞌduù á bìndi Mbíṛì a i tí ꞌdi?»
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Káa Jézù giì ꞌdi gbí ŋa bà koṛo có mì ndú nò gî. Tacó énò, yí giì ꞌvee ndú máa, «Yo kû koṛo ŋa có tí nò á tacó yè?
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 À kpolo a bà ꞌdè có máa, ‹À si có gítí ndâ vò i mì lo mí to gî,› wèè, à kpolo a bà ꞌdè có máa, ‹A gí yaà, wàa wò ꞌví te kpâ-sili mì lo, wàa wò ꞌví nò nó?›
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 À má énò, ye kpónó bà tùbà ji yo énó máa, à tí ꞌViì-mì-ꞌDakò a wotí tacó bà je à-cee-gî gítí ndâ vò i.»
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 ꞌDakò tí nò ngé giì a gí yaà cónjóṛónjóó mí kùṛo ndâ ꞌduù, yí giì te mbà tí nó náa à làngà ta yí gì tí ji Jézù nó, bìndi yí giì ꞌbì nó kû ya gí ꞌbá ta bà ùlù Mbíṛì.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Nje ndâ ꞌduù ꞌdáá gî giì ꞌdèè gî, bìndi ndú giì ꞌbìtà bà ùlù Mbíṛì ta gúku, máa, «Ze wúnó ŋò i-seṛè gî!»
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Jézù mâ giì njè nó ꞌdo bàndò bà ꞌvala ꞌdakò tí nò mbe gbeleꞌve gî nò, yí giì ŋò ꞌbí ꞌdakò, tí mbe kili i-mírì, ta ṛe wó a Lévì, kû ki tí wó to á tàgbà ꞌbá bà kili i-mírì. Jézù bà-i-nò giì tèꞌé tí Lévì, máa, «Gì gí bà dù tí ꞌduù mì ye.»
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Lévì bà-i-nò giì jee ndâ i ꞌdáá gî mí to, bìndi yí giì ya gí bà dù tí ꞌduù mì Jézù.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Bìndi Lévì giì te wiṛi mítí Jézù. Ndú ta o tí nò giì kili ta ndâ ꞌbí ka wó mbe kili i-mírì, ta ndâ ꞌbí ꞌduù me mbè, kû zò i-wiṛi tí nò náa yí bàkà ji Jézù nò.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Ndâ ꞌbí mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà, ta ndâ ꞌbí kpo-kpò mbe ꞌdi gbí-o mì ndú mâ giì ŋò ndú, ndú giì ꞌdè kòlòwò ji ndâ mbe tala có mì Jézù, máa, «Yo kû zò i ta ndâ mbe kili i-mírì, giì je ndâ mbe bàkà vò i, tacó yè?»
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Káa Jézù mâ giì ꞌdi có tí nò, yí giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «A ndâ ꞌduù ŋìnó ta séꞌi tí ndú nó ká kû pà mbe yeè. Nèté mì ndâ ꞌduù ŋìnó ta séꞌi tí ndú wálá nó ta mbe yeè wálá.
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Ye gì me tacó bà tèꞌé tí ndâ tó ꞌduù lá. Ye gì a i tacó tí ndâ mbe bàkà vò i, tacó wàa ndú ꞌví ꞌvìsì muu ndú ꞌdo tí ndâ vò i mì ndú gî.»
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Ndâ ꞌbí ꞌduù bà-i-nò giì ꞌdè có ji Jézù, máa, «Ndâ mbe tala có mì Jòvánì tí mbe caka tí ndâ ꞌduù ta ndâ mbe tala có mì ndâ mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà ta o ꞌdáá gî kû kònò go, ta bà ꞌdeke tí ndú ji Mbíṛì, káa ndâ mbe tala có mì lo kû zò i, ndú delè kû njù ngo.»
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Káa Jézù giì ꞌvee ndú, máa, «Yo kû koṛo có máa ndâ wiṛi bàndò bà ko niì kû kònò go ta o tí nó náa nambe ndú tí nó mbe kû kò niì nó kuu ta ndú?
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Káa ṛi bà je nambe ndú mbe kû kò niì nó ꞌdo tí ndú ká kèjì; wélégí, ŋìnò bà giì dù a ṛi bà ꞌbìtà bà kònò go mì ndú.»
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Jézù giì lòkòꞌbò ꞌbí có ji ndâ ꞌduù tí nò kákáꞌi máa, «ꞌBí ꞌduù jé mbe yaka gbí ngú bòngo mì wó tacó bà cu ta ṛo kà gbí ká zì bòngo wálá. Yí má bàkà énò, yí bà yaka gbí ngú bòngo mì wó gî, káa ndâ ngú bòngo ta ká ŋìnó bà te banga ꞌvii wálá.
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 ꞌBí ꞌduù delè jé mbe fuu pe ngú cû mí gbí ká káṛà ŋìnò náa gbí wuuku gî nó wálá. Tacó yí má bàkà énò, pe ngú cû bà ba ta káṛà gî. Bìndi yí bà bè gbí ndâ pe ta káṛà só gî.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 À kû fuu pe ngú cû ta o ꞌdáá gî ká mí gbí kpo káṛà.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 ꞌBí ꞌduù ta go bà njù lí pe tí wó gí tàkò gó pe nò wálá, tacó a gó pe ká nìkì có tí lí pe.»
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.