Lucas 24
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NAA
1 Si yé kû giì me ngbòò á bìndi ṛi bà wotí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà, ndâ niì tí nó mbe ŋò bà bàndò bà duu Jézù gî nó giì gboꞌo ta ndâ yeè, ta ndâ pó bàà tí nó náa ndú bàkà ta ꞌdêꞌo kùṛo ṛi bà wotí gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà nó, ya gí muuꞌdú Jézù.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Ndú mâ giì yee kà, ndú giì ꞌde à mèṛèkè gbolò díí tí nó náa à nè ta njekèjì ꞌbá muuꞌdú nó ꞌdo njekèjì gî.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Ndú mâ giì ṛì gí tàꞌi kà, ndú giì ꞌde ku Mbe tí ndoo Jézù gbí gùù lá.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ndú giì ṛò tíyò tà ꞌbá muuꞌdú kà ta có náa ndú bà ꞌdè gbí nje ndú wálá. À giì zi ndi ndú ta gúku ngé gî a ŋìnó náa ndú giì gu káa ndiì ta ndâ ꞌbí ꞌdakò sósòꞌô mbe yuu ndâ bòngo mbe kû tòngbaà go bà ì mù nó, kû ṛò tíyò á ṛègbà tí ndú.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Gúku bà ŋò ndâ ꞌdakò tí nò giì zèè ndâ niì tí nò tí ŋa ŋìnó náa ndú giì mò muu ndú kû zekeꞌo ká gí to. Káa ndâ ꞌdakò tí nò giì ꞌvee ndú máa, «Yo kû pà bà tí wu ꞌduù gbí òkò tí ndâ ku tacó yè?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 ꞌDakò tí nò náa yo kû pà bà tí wó nò bà-i-nó wálá. Yí a gí yaà gî. Yo koṛo muu yo gítí có tí nó náa yí táánò ꞌdè ji yo si yí Gàlìléyà
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 énó máa, ‹À wúnò bà je ꞌViì-mì-ꞌDakò mí ꞌbì ndâ ꞌduù tí nó mbe bàkà vò i ndii muu ndú gî nô. Ndâ ꞌduù tí nò bà zi yí ta bà gbì yí mítí njèèkpè mû, káa bìndi sili taꞌô, yí bà ꞌvala ndi wó ꞌdo gbí muuꞌdú wó gî,› nô.»
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Ndâ niì tí nò mâ giì ꞌdi có tí nò náa ndâ ꞌdakò tí nò ꞌdè ji ndú nò, mbí ndú giì ꞌva tí ndâ có mì Jézù nò gî.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Ndâ niì tí nò mbe ya gí bà gala muuꞌdú Jézù nò giì dele ndi ndú ꞌdo muuꞌdú ya gí bà ꞌvanda ndi i tí nó mbe ꞌde ndú nó ji sè ndâ tú mì Jézù muuꞌbì-nje gbaànjé nó, ta ndâ sè ndâ ꞌbí mbe tala có mì Jézù ꞌdáá gî.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Ndâ niì tí nò mbe ꞌvanda ndi ndâ có tí nò ji ndâ tú mì Jézù a ndâ Màríyà Màdèlénà, ta ꞌbí niì ta ṛè wó a Jòwánà, giì je Màríyà tí nó tí nawu Jákòmò nô. Ndâ ꞌbí ka ndú niì náa ndú gboꞌo ya gí bà gala muuꞌdú Jézù ta ndú nó delè giì ꞌvanda káa gbèe kòcò ndú nò.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Káa ndâ có mì ndú ꞌdáá gî giì dù gbí tù ndâ tú mì Jézù ꞌdáá gî ká go cèe mòngò gbí tù bô.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 A Pìyétòrò ká giì co ta ngèlè ya gí muuꞌdú tacó bà ꞌdi gbí ꞌvéṛè mì ndâ niì tí nò. Yí mâ giì yee kà, yí giì mò tí wó gí to, bìndi yí giì zekeꞌo gí tà ꞌbá muuꞌdú, yí giì ŋò káa bòngo tí nó náa à duu ta Jézù nó gbí gùù ta ꞌduù gbí wálá. Yí bà-i-nò giì dele ndi wó ya gí ꞌbá ta có bà ꞌdé-ꞌdè nje wó wálá.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Ta gbèe ṛi bà ꞌde kùnga gùù bìndi Jézù nò, ndâ ꞌbí mbe tala có mì Jézù sósòꞌô giì njè nó ꞌdo Jèrùzàlémè kû ya gí Èmáwùsù, tí ꞌbí to mbe mò gí bà co ṛi á dê ta Jèrùzàlémè.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Káa si ndú kuu muu nó, ndú kû giì ꞌdè nje gítí ndâ i tí nó mbe bàkà tí Jèrùzàlémè nô.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Káa si ndú kû ꞌdè nje, ta bà ꞌviiki gbí ndâ i tí nò, Jézù giì co kû gbo kpokèjì ta ndú.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Káa ꞌbí i giì dù káa yoo ṛo ndú ꞌdo tí bà ŋò yí mì ndú ni gî.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Ŋìnò káa bà giì dù Jézù bà-i-nò giì ꞌvee ndú énó máa, «Yo kû nò ta bà ꞌviiki a gbí có gítí ŋa yè?»
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Bìndi ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌdakò tí nò ta ṛè wó a Kìlìyópà giì ꞌvìsì có ji Jézù énó máa, «Ye koṛo có énó máa, gbèe ꞌduù á Jèrùzàlémè mbe ꞌdi có gítí ndâ i tí nó mbe kû bàkà tí gbí ndâ sili tí nó lá bà dù káa wò.»
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Jézù bà-i-nò giì ꞌvee Kìlìyópà máa, «A ndâ yè ká bàkà tí?»
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Wò ꞌdì có bà kpì ngbàngà tí wó mì ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ kpo-kpò ꞌduù mì ndoo énó máa, à waa có ku mítí wó, bìndi a giì zi yí ta bà gbì yí mítí njèèkpè mû gî, nó lá?
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Ze táánò kû koṛo có lì ká mítí ꞌdakò tí nò énó máa, a yí ká bà njaanga wú ꞌdo tí miṛi ndâ Ìzìrìyélì. Káa có kpónó cuki me káa ŋìnò lá. Ngú có mbe kpò nje ze gî kpónó a ŋìnó máa, à wúnó a sili taꞌô á bìndi bà bàkà tí mì i tí nò,
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 káa ndâ ꞌbí niì gbí òkò tí ze kùtàá mâ giì gboꞌo ya gí bà gala muuꞌdú wó ta dúꞌo nó,
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 ndú giì dele ndi ndú gì gí bà ꞌdè có ji ze énó máa, ndâ yì ꞌde ku wó gbí gùù lá. Káa à lá ndíi a ndâ basìlì mì Mbíṛì ká giì co mítí ndâ yì, bìndi ndú giì ꞌdè có ji ndâ yì énó máa, yí a wuù!
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Ndâ ꞌbí kómbe ze giì kaa ya gí bà ŋò muuꞌdú, tacó bà ꞌdi gbí ꞌvéṛè mì ndâ niì tí nò, káa ndú giì da a kùnga to á go có mì ndâ niì tí nò.»
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndâ Kìlìyópà énó máa, «Ákoo ndâ ŋónókó! Yo me duù gítí bà ùnje gítí ndâ có tí nó ꞌdáá náa ndâ mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì ꞌdè nó tacó yè?
25 Então ele lhes disse:
26 Kòcò ndâ mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì ji yo me énó máa, kózò tí Bìndi-Mbíṛì bà kònò a séꞌi má kózò gî, yí bà giì ki tí wó pí jàlàmbà lá?»
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Jézù bà-i-nò giì ꞌbìtà bà ꞌdè gbí ndâ có tí nó ꞌdáá náa à cu gítí wó tí Jézù mí gbí wáràgà mì Mbíṛì nó ꞌdo tí ndâ có mì Mòze, giì co tí ndâ có mì ndâ mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì ꞌdáá gî ji ndú.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Ndâ Jézù mâ giì dooko ta ꞌbá mì ndâ Kìlìyópà gî, Jézù giì bàkà tí wó go ꞌduù ŋìnó mbe kû ndii ya gí kùṛo nô.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Káa ndâ Kìlìyópà giì ꞌdè có ji yí máa, «Ndoo ne gí ꞌbá mì ze, tacó o dooko gítí bà bèè gî.» Jézù mâ giì ùnje gî, ndú giì ne ta ndâ Kìlìyópà gí ꞌbá mì ndú.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Káa si ndú kû giì ꞌbìtà bà zò i, Jézù giì zèè kù kô mí ꞌbì wó, yí mâ giì ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì gî, yí giì kiꞌviki gbí kù kô tí nò, bìndi yí giì kaa ji ndâ Kìlìyópà.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Ṛo ndâ Kìlìyópà giì da gítí bà ŋò Jézù ni si ndú ta ndú ṛègbà i-zó-zò nò gî. Káa yí giì dù ká to nò giṛi ꞌdo ṛo ndú gî.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Ndâ Kìlìyópà bà-i-nò giì ꞌbìtà bà ꞌvee tí ndú gbí òkò tí ndú si Jézù giṛi ꞌdo ṛo ndú gî nó énó máa, «Njembí ndà wálá kùtàá kû mù si yí kû ꞌdè gbí ndâ có gbí wáràgà mì Mbíṛì ji ndà á si ndoo ta ndú kpokèjì nó?»
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Ndâ Kìlìyópà ngé bà-i-nò giì zèè kpokèjì kû dele gí mì sè ndâ tú mì Jézù muuꞌbì-nje gbaànjé nó, ta sè ndâ ꞌbí kómbe ndú Jèrùzàlémè. Ndú mâ giì yee kà, ndú giì ꞌde ndú kili ꞌdáá mí bà gbèe to.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Bìndi ndâ ꞌduù tí nò giì ꞌdè có ji ndâ Kìlìyópà, máa, «A yúcó máa Mbe tí ndoo ꞌvala ndi wó ꞌdo gbí muuꞌdú wó gî! Yí delè giì tùbà tí wó ji Sìmónè gî.»
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Bìndi ndâ Kìlìyópà giì dìtà ndâ i tí nó mbe bàkà tí mì ndú si ndú kpokèjì kû ya gí ꞌbá mì ndú Èmáwùsù nó, ta bà ŋò Jézù ni mì ndú si ndú kû zò i nó ji ndâ ka ndú.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Káa si ndâ Kìlìyópà kû ꞌvanda có ji ndâ ka ndú mbe tala có mì Jézù, ndú mâ giì zekeꞌo, ŋìnó a ꞌdi ká nó? Jézù jéé kû ṛò tíyò gbí òkò tí ndú! Bìndi Jézù giì ꞌdè có ji ndú máa, «Yo dù nìkì maa!»
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Lilí ndâ mbe tala có mì Jézù bà-i-nò giì oloko ꞌdo tí ndú ta gúku gî. Ndú giì koṛo có máa a vuuvuu ká co mítí ndâ yì.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Káa Jézù giì ꞌvee ndú máa, «Yo kû cì gúku tacó yè? Yo kû koṛo có sàkàmàà tacó yè?
38 Mas ele lhes disse:
39 Yo zeke ndâ kpázà ꞌbì ye, ta ndâ kpázà kò ye, tacó wàa yo ꞌví ŋò tí ni énó máa, ŋìnó a ye ká nô. Yo tee ꞌbì yo mítí ye, tacó wàa yo ꞌví ŋò tí ni énó máa, ŋìnó a ye, tacó dìì tí vuuvuu wálá, delè ꞌbilì vuuvuu á go ŋìnó náa yo kû ŋò tí ye nó wálá.»
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Jézù ꞌdè ndâ có tí nò ji ndâ mbe tala có mì wó nò ta bà tù ndâ kpázà ꞌbì wó, ta ndâ kpázà kò wó ji ndú.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Líkíꞌo bà ŋò ni énó máa, ŋìnò a Jézù, giì bàkà ndú tí ŋa ŋìnó náa bà ùnje énó máa, ŋìnò a Jézù, giì kpò ndú gî. Ndú giì ṛò tíyò juku-jùkùù, ta có ŋìnó náa ndú bà ꞌdè gbí nje ndú nó wálá. Jézù bà-i-nò giì ꞌvee ndú máa, «ꞌBí i-zó-zò mì yo bà-i-nó wálá?»
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Ndú bà-i-nò giì je yú sè ji yí,
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 bìndi yí giì zò mí kùṛo ndú.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Jézù giì ꞌdè ndòngbú có ji ndâ tu mì wó énó máa, «Ŋìnó a gbí ndâ có mì ye náa ye táánò ꞌdè ji yo si mì ndoo ta ndoo énó máa, kózò tí ndâ có tí nó ꞌdáá náa ndâ Mòze, ta ndâ mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì, ta ndâ Muu-cè, cu mí gbí ndâ wáràgà mì ndú, bà bàkà tí nó ká nô.»
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Yí bà-i-nò giì njaanga muu ndú gítí bà ꞌdi gbí ndâ có gbí wáràgà mì Mbíṛì.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Nògí, a có tí nó náa à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì énó máa, kózò tí Bìndi-Mbíṛì bà kònò séꞌi, káa bìndi sili taꞌô yí bà ꞌvala ndi wó ꞌdo gbí muuꞌdú wó gî,
46 E disse-lhes:
47 tacó wàa à ꞌví ma ndâ có gítí bà ꞌvìsì muu ndâ ꞌduù ꞌdo tí ndâ vo-vò kpokèjì kèjì mì ndú, ta có gítí bà je à-cee-gî mì Mbíṛì gítí ndâ vò i mì ndâ ꞌduù, ji ndâ ꞌduù muu to tí nó ꞌdáá ta ṛè wó. Nèté bà ma ndâ có tí nò ꞌví ꞌbìtà tí ꞌdo Jèrùzàlémè.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Yo bà dù tí ndâ mbe ma ndâ có tí nò.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Ye bà tuu i tí nó náa Bu ye táánò ci yo gítí nó ji yo. Káa yo ꞌví dù gbí gbata Jèrùzàlémè yee tí o tí nó náa à má je wotí ji yo ꞌdo gbíṛì má kózò gî.»
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Jézù giì kaa ndâ tú mì wó ꞌdo Jèrùzàlémè, ndú giì ya ta ndú ngé gí sè ꞌdo gbí gbata Bètánìyà. Yí mâ giì yee ta ndú tí bàndò tí nò gbí muu wó nò gî, yí giì kaa ꞌbì wó gí yaà ji Mbíṛì, bìndi yí giì cù ꞌdê ngo cù wó mítí ndú.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Yí mâ giì cù ꞌdê ngo cù wó mítí ndú gî, gbí òkò tí ndú giì njèè ta ndú ta bà te yí ya tí gí gbíṛì gî.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Ndâ tú mì wó giì ùlù yí, bìndi ndú giì dele ndi ndú gí Jèrùzàlémè ta líkíꞌo tí ndú ngé ndii gî.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Ndú giì dù kû ya gí gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì tacó bà ùlù Mbíṛì ta o ꞌdáá gî.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.