Lucas 19
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs VC
1 Jézù mâ giì ṛì gí gbí gbata Jérìkò gî,
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 ꞌbí ꞌdakò tí kùṛo ndâ mbe kili i-mírì mì ndâ Ròmánò, tí ꞌduù ta ndâ i mì wó me gbolò, ta ṛè wó a Zèkáwù,
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 giì bàkà wotí tacó bà ŋò Jézù ta ṛo wó, káa à giì kpò yí gî, tacó yí me ndò, káa ndâ ꞌduù me mbè ngé ndii gî.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Tacó énò, yí giì ì ngèlè ya gí kùṛo, yí giì ꞌdò gí gbí mû tí kpokèjì tí nó náa Jézù kû ndii co tí nó, tacó bà cu ṛo wó mítí Jézù.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Jézù mâ giì gì gbúú-gbuu ꞌvii ta bàndò tí nó náa Zèkáwù ꞌdò gí gbí mû tí nó, yí giì zekeꞌo gí yaà, bìndi yí giì ꞌdè có ji Zèkáwù máa, «Zèkáwù, co gí to! Ngoꞌve tí lo, tacó ye wúnó a wiṛi ꞌbá mì lo.»
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Zèkáwù bà-i-nò giì co gí to ꞌdo gbí mû ꞌvíṛì-ꞌvíṛì, bìndi yí giì te wiṛi mítí Jézù ta líkíꞌo tí wó.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Ndâ mbe ŋò Jézù tí wiṛi ꞌbá mì Zèkáwù ꞌdáá gî giì ꞌdè kòlòwò máa, «Yí a wiṛi mì mbe bàkà vò i.»
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Káa Zèkáwù giì ṛò tíyò, bìndi yí giì ꞌdè có ŋìnó gbí muu wó nó ji Mbe tí ndoo máa, «Ŋò nô, Mbe tí ye, ye kèjì gí bà njèè gbí ndâ i mì ye sósòꞌô ꞌvii ká ꞌvii. Ye ꞌví je ꞌbí gbaànjé ji ndâ mbe yê. Sè ŋìnó, ye táánò má zò ꞌve i mì ꞌbí ꞌduù gî, ye bà sì có i mì ꞌduù tí nò ji yí ꞌdo tí ta ba nàꞌô.»
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji Zèkáwù máa, «Ndâ ꞌduù ꞌbá tí nó wúnó ꞌvala gî, tacó ꞌdakò tí nó delè a ꞌviì mì Àbìráámò.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Káa ꞌViì-mì-ꞌDakò gì a i tacó bà pà bà tí ndâ ꞌduù ŋìnó mbe giṛi gî nó wàa yì ꞌví ꞌvala ndú.»
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Jézù giì lòkòꞌbò có ji ndâ ꞌduù tí nó mbe kû sè tù ndú tí nje tí nó náa ndú ꞌdè ta Zèkáwù nó, si ndú dooko gí Jèrùzàlémè gî, káa ndâ ꞌduù giì koṛo có máa, o bà tùbà tí Mbíṛì tí gba muu to tí nó me jéꞌdéé gî.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Tacó énò, Jézù giì lòkòꞌbò có ji ndú máa, «Ta ꞌbí o gbaànjé, ꞌbí ꞌdakò, tí ꞌviì mì gbolò ꞌduù, giì bàkà nó tacó bà ya gí gbí ꞌbí to, tacó wàa à ꞌví bàkà yì tí gba kà, má kózò gî, yì ꞌví giì dele ndi yì gí ꞌbá.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Káa o kùṛo bà nje nó mì wó ꞌdo ꞌbá, yí giì tèꞌé tí ndâ bòò mì wó muuꞌbì, bìndi yí giì njèè gboko ŋa gbaànjé-gbaànjé ji ndú. Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, ‹Yo ko njì ŋa tí nó yee tí o bà dele ye.›
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 «Yí mâ giì ya gî, ndâ ꞌduù mì wó giì ŋò ndâ ꞌbí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndú, bìndi ndú giì tuu ndú ya tí gí tàkò wó, máa, ndú ya gí bà ꞌdè có ji ndâ kpo ꞌduù tí nò mbe kû le bèṛè ji yí nó, máa, ‹Go bà dù ꞌdakò tí nó tí gba mì ze tí ze wálá.› Ndâ ꞌduù mì wó bàkà énò tacó go bà dù yí tí gba mì ndú tí ndú wálá.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 «ꞌDakò tí nò mâ giì dele gí ꞌbá bìndi bà le bèṛè ji yí, yí giì tèꞌé tí ndâ bòò mì wó náa yí njèè njì ŋa ji ndú nó tacó bà ŋò máa, ndú bàkà a ŋa yè tí wè.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Yí mâ giì ꞌvee ndú, kpédélé ꞌduù giì ꞌdè có ji yí máa, ‹Ye ꞌde gbí gboko ŋa tí nó náa wò táánò je ji ye nó a ndâ gboko muuꞌbì, gba mì ye.›
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 «Gba tí nò bà-i-nò giì ùlù bòò mì wó nò máa, ‹Wò bàkà nèté nìkì ma, tó bòò mì ye! Wò tùbà tí lo tí ꞌduù mbe kû bàkà nèté ta njembí lo gbaànjé mítí làmbu gboko ŋa gî. À má énò, ye bà bàkà wò tí gba mbe zèè ndâ gbata muuꞌbì.›
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 «ꞌBí bòò mì wó giì gì gí mì wó, bìndi yí giì ꞌdè có ji yí máa, ‹Ye yili ꞌdo gbí gboko ŋa tí nó náa wò táánò je ji ye nó ù ta ndi lo a ndâ gboko vô, kpo ꞌduù.›
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 «Káa gba tí nò giì ꞌvìsì có ji bòò mì wó nò máa, ‹Ye bà bàkà wò tí gba mbe zèè ndâ gbata vô.›
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 «Bà taꞌô bòò mì gba tí nò giì gì gí mì wó, bìndi yí giì ꞌdè có ji yí máa, ‹Gboko ŋa mì lo tí nó táánò náa wò je ji ye nó kuu nô, kpo ꞌduù. Ye kpolo tí tacó à ꞌví pìì lá ù ta ndi lo mí ṛo wu.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Gúku lo kpò ye ꞌdo tí bà gàà tí gî. Tacó wò a vò ꞌduù náa i kpêtí má me i mì lo lá, wò je gî. Wò delè a ꞌbí ŋa ꞌduù náa wò kpêtí má ṛò njí lá, wò kû kili i ꞌdo gbí njí nô.›
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 «Káa gba tí nò giì ꞌvìsì có ji bòò mì wó nò máa, ‹Ndí lo vò bòò! Ye bà waa có mítí lo á ꞌdo gbí po ngo nje lo! Wò ŋò ye ni tí vò ꞌduù mbe kû je i ŋìnó náa à me i mì ye lá, ye delè kû kili i ŋìnó náa ye ṛò lá nó ꞌdo gbí njí.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Wò táánò má te gboko ŋa mì ye nò ji ꞌbí mbe ji njí, ye kpónó dele nó giì ꞌde gboko tí nò jò ꞌbí ka wó gboko wálá gî?›
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Gba tí nò bà-i-nò giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nó jara-jàrà tíyò nó máa, ‹Yo te gboko ŋa tí nò ꞌdo tí wó ji ꞌduù tí nò ta ndâ gboko ŋa mì wó muuꞌbì nô.›
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 «Káa ndâ ꞌduù tí nò giì ꞌvìsì có ji gba tí nò máa, ‹Ndâ ꞌbí gboko muuꞌbì sàà kuu mì wó, kpo ꞌduù!›
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 «Káa gba tí nò giì ꞌvìsì có ji ndú máa, ‹Ye kû ꞌdè có ji yo máa, i má kuu mì ꞌduù, à ta o ꞌdáá gî kû je i ji yí, káa ꞌdóó i ꞌduù má wálá, à kpêtí mì wó káa yè wè, à kû je ꞌdo tí wó gî.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Káa à má gítí ndâ ꞌduù ŋìnó mbe kû sogo ye, ta go bà dù tí ndâ bòò-gba mì ye tí ndú wálá nó, yo gì ta ndú kpónó, wàa à ꞌví waaka ndú mí kùṛo ye bà-i-nô.› »
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Jézù mâ giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nò cee gî, yí giì njè nó kû ya gí Jèrùzàlémè.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Yí mâ giì dooko ta ndâ gbata Bètìfájì ta Bètánìyà dê ta ꞌbí gú náa à kû nì mítí a Gú Mbâ gî, yí giì tuu ndâ ꞌbí mbe tala có mì wó sósòꞌô gí kùṛo,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 máa, «Yo ya gítí to tí zó náa yo zeke zô. Yo má yee kà, yo bà ꞌde ngbú ꞌviì-kècè náa ꞌduù jé o yí lá á kuu gbí wú kà. Yo njaanga yí ꞌdo gbí wú gì tí .
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Káa ꞌduù má ꞌvee yo máa, yo kû njaanga yí tacó yè wè, yo ꞌví ꞌvìsì có ji ꞌduù tí nò énó máa, ‹A Mbe tí ze ká tuu ze.› »
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Ndâ tú mì Jézù giì ya ꞌde ngbú ꞌviì-kècè go có tí nó náa Jézù ꞌdè ji ndú nô.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Káa si ndú kû giì njaanga ngbú ꞌviì-kècè tí nò, mbe tí wó giì ꞌvee ndú máa, «Yo kû njaanga ngbú ꞌviì-kècè tí nó tacó yè?»
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Káa ndú giì ꞌvìsì có ji yí máa, «A Mbe tí ze ká tuu ze, máa, ze ya tí ji yì.»
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Ndâ tú mì Jézù mâ giì yee ta ngbú ꞌviì-kècè tí nó náa yí tuu ndú, máa ndú ya gí bà ja gì tí ji yì nó gî, ndú giì ki ndâ bòngo mí ndú mí pí tí wó, bìndi ndú giì ki Jézù mí pí ndâ bòngo tí nò.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Jézù mâ giì ꞌbì nó gî, ndâ ꞌduù giì gò ndâ bòngo mì ndú mí to á tí kpokèjì kùṛo wó.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Káa si yí kû giì yaaka gí tàgbà Gú Mbâ, ndâ mbe tala có mì wó ꞌdáá gî giì ꞌbìtà bà tò kû, ta bà cè cè, ta bà be ṛè Mbíṛì gbí ta kòcò ndú ngéé gí yaà ta líkíꞌo ndâ seṛè tí nó náa ndú ŋò Jézù bàkà nó, máa,
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 «Mbíṛì ꞌví si gbolò gba tí nó mbe gì ta ṛè wó tí Mbíṛì nô.
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Ndâ ꞌbí mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà gbí òkò tí ndâ mbè ꞌduù tí nò mâ giì ꞌdi ndâ có tí nò náa ndâ ꞌduù kû tò ta kû nó, ndú giì ꞌdè có ji Jézù máa, «Mbe nìbà i, ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì lo máa, ndú dù ngbìì.»
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Ye kû ꞌde có ji yo máa, ndú kpêtí má dù ngbìì gî, ndâ díí bà dù ngbìì wálá.»
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Jézù mâ giì dooko ta Jèrùzàlémè gî, yí mâ giì ŋò muu gbata, yí giì ꞌdù ngo-ṛo wó gítí .
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Bìndi yí giì ꞌdeke tí wó máa, «Ṛo lo kùtàá má go ṛo ṛi wàa wò ꞌví ŋò ta ndâ i ŋìnó mbe njaanga miṛi lo ꞌdo gbí vò i! Káa, wotí bà ŋò ndú kpónó tí lo wálá!
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 O bà gbo wò mì ndâ kuꞌdì tí lo kèjì. Kpokèjì bà ndo wò ꞌdo ꞌbì ndú ta o tí nò bà dù wálá, tacó ndú bà da kándà mí ndú jèlè wò gbóó gî.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Ndú bà toṛo nje yo ta ndâ ꞌviì mì lo ta to. Ndú delè bà kiꞌviki ndâ ꞌbá mì lo lúꞌbú-lúꞌbú gí to. Ndú bà bàkà énò tacó Mbíṛì táánò gì gí mì lo gî káa wò ŋò yí ni lá!»
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Jézù mâ giì ṛì gí gbí gbata Jèrùzàlémè gî, yí giì ya gí gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì, bìndi yí giì ꞌbìtà bà mòkò ndâ mbe kû mà ꞌvélè gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì gí sè,
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 ta bà ꞌdè có ji ndú máa, «À cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì énó máa, Mbíṛì máa, ‹ꞌBá mì ye bà dù tí ꞌbá bà ꞌdeke tí.› Káa yo kpónó giì ꞌvìsì tí bàndò mì ndâ mbe ngbà!»
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Jézù giì dù kû nìbà i ji ndâ ꞌduù á gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì ta ṛi ꞌdáá gî. Káa ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà, ta ndâ mbe nìbà i mì ndú, giì toko có ta ndâ ꞌbí kpo-kpò ꞌduù mì ndú tacó bà zi yí.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Káa bà zi yí giì kpò ndú gî, tacó ndâ ꞌduù ꞌdáá gî ta o tí nò kû ꞌdi có mì wó.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.