Lucas 19
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NVT
1 Jézù mâ giì ṛì gí gbí gbata Jérìkò gî,
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 ꞌbí ꞌdakò tí kùṛo ndâ mbe kili i-mírì mì ndâ Ròmánò, tí ꞌduù ta ndâ i mì wó me gbolò, ta ṛè wó a Zèkáwù,
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 giì bàkà wotí tacó bà ŋò Jézù ta ṛo wó, káa à giì kpò yí gî, tacó yí me ndò, káa ndâ ꞌduù me mbè ngé ndii gî.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Tacó énò, yí giì ì ngèlè ya gí kùṛo, yí giì ꞌdò gí gbí mû tí kpokèjì tí nó náa Jézù kû ndii co tí nó, tacó bà cu ṛo wó mítí Jézù.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Jézù mâ giì gì gbúú-gbuu ꞌvii ta bàndò tí nó náa Zèkáwù ꞌdò gí gbí mû tí nó, yí giì zekeꞌo gí yaà, bìndi yí giì ꞌdè có ji Zèkáwù máa, «Zèkáwù, co gí to! Ngoꞌve tí lo, tacó ye wúnó a wiṛi ꞌbá mì lo.»
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Zèkáwù bà-i-nò giì co gí to ꞌdo gbí mû ꞌvíṛì-ꞌvíṛì, bìndi yí giì te wiṛi mítí Jézù ta líkíꞌo tí wó.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Ndâ mbe ŋò Jézù tí wiṛi ꞌbá mì Zèkáwù ꞌdáá gî giì ꞌdè kòlòwò máa, «Yí a wiṛi mì mbe bàkà vò i.»
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Káa Zèkáwù giì ṛò tíyò, bìndi yí giì ꞌdè có ŋìnó gbí muu wó nó ji Mbe tí ndoo máa, «Ŋò nô, Mbe tí ye, ye kèjì gí bà njèè gbí ndâ i mì ye sósòꞌô ꞌvii ká ꞌvii. Ye ꞌví je ꞌbí gbaànjé ji ndâ mbe yê. Sè ŋìnó, ye táánò má zò ꞌve i mì ꞌbí ꞌduù gî, ye bà sì có i mì ꞌduù tí nò ji yí ꞌdo tí ta ba nàꞌô.»
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji Zèkáwù máa, «Ndâ ꞌduù ꞌbá tí nó wúnó ꞌvala gî, tacó ꞌdakò tí nó delè a ꞌviì mì Àbìráámò.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Káa ꞌViì-mì-ꞌDakò gì a i tacó bà pà bà tí ndâ ꞌduù ŋìnó mbe giṛi gî nó wàa yì ꞌví ꞌvala ndú.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Jézù giì lòkòꞌbò có ji ndâ ꞌduù tí nó mbe kû sè tù ndú tí nje tí nó náa ndú ꞌdè ta Zèkáwù nó, si ndú dooko gí Jèrùzàlémè gî, káa ndâ ꞌduù giì koṛo có máa, o bà tùbà tí Mbíṛì tí gba muu to tí nó me jéꞌdéé gî.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Tacó énò, Jézù giì lòkòꞌbò có ji ndú máa, «Ta ꞌbí o gbaànjé, ꞌbí ꞌdakò, tí ꞌviì mì gbolò ꞌduù, giì bàkà nó tacó bà ya gí gbí ꞌbí to, tacó wàa à ꞌví bàkà yì tí gba kà, má kózò gî, yì ꞌví giì dele ndi yì gí ꞌbá.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Káa o kùṛo bà nje nó mì wó ꞌdo ꞌbá, yí giì tèꞌé tí ndâ bòò mì wó muuꞌbì, bìndi yí giì njèè gboko ŋa gbaànjé-gbaànjé ji ndú. Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, ‹Yo ko njì ŋa tí nó yee tí o bà dele ye.›
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 «Yí mâ giì ya gî, ndâ ꞌduù mì wó giì ŋò ndâ ꞌbí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndú, bìndi ndú giì tuu ndú ya tí gí tàkò wó, máa, ndú ya gí bà ꞌdè có ji ndâ kpo ꞌduù tí nò mbe kû le bèṛè ji yí nó, máa, ‹Go bà dù ꞌdakò tí nó tí gba mì ze tí ze wálá.› Ndâ ꞌduù mì wó bàkà énò tacó go bà dù yí tí gba mì ndú tí ndú wálá.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 «ꞌDakò tí nò mâ giì dele gí ꞌbá bìndi bà le bèṛè ji yí, yí giì tèꞌé tí ndâ bòò mì wó náa yí njèè njì ŋa ji ndú nó tacó bà ŋò máa, ndú bàkà a ŋa yè tí wè.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Yí mâ giì ꞌvee ndú, kpédélé ꞌduù giì ꞌdè có ji yí máa, ‹Ye ꞌde gbí gboko ŋa tí nó náa wò táánò je ji ye nó a ndâ gboko muuꞌbì, gba mì ye.›
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 «Gba tí nò bà-i-nò giì ùlù bòò mì wó nò máa, ‹Wò bàkà nèté nìkì ma, tó bòò mì ye! Wò tùbà tí lo tí ꞌduù mbe kû bàkà nèté ta njembí lo gbaànjé mítí làmbu gboko ŋa gî. À má énò, ye bà bàkà wò tí gba mbe zèè ndâ gbata muuꞌbì.›
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 «ꞌBí bòò mì wó giì gì gí mì wó, bìndi yí giì ꞌdè có ji yí máa, ‹Ye yili ꞌdo gbí gboko ŋa tí nó náa wò táánò je ji ye nó ù ta ndi lo a ndâ gboko vô, kpo ꞌduù.›
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 «Káa gba tí nò giì ꞌvìsì có ji bòò mì wó nò máa, ‹Ye bà bàkà wò tí gba mbe zèè ndâ gbata vô.›
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 «Bà taꞌô bòò mì gba tí nò giì gì gí mì wó, bìndi yí giì ꞌdè có ji yí máa, ‹Gboko ŋa mì lo tí nó táánò náa wò je ji ye nó kuu nô, kpo ꞌduù. Ye kpolo tí tacó à ꞌví pìì lá ù ta ndi lo mí ṛo wu.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Gúku lo kpò ye ꞌdo tí bà gàà tí gî. Tacó wò a vò ꞌduù náa i kpêtí má me i mì lo lá, wò je gî. Wò delè a ꞌbí ŋa ꞌduù náa wò kpêtí má ṛò njí lá, wò kû kili i ꞌdo gbí njí nô.›
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 «Káa gba tí nò giì ꞌvìsì có ji bòò mì wó nò máa, ‹Ndí lo vò bòò! Ye bà waa có mítí lo á ꞌdo gbí po ngo nje lo! Wò ŋò ye ni tí vò ꞌduù mbe kû je i ŋìnó náa à me i mì ye lá, ye delè kû kili i ŋìnó náa ye ṛò lá nó ꞌdo gbí njí.
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Wò táánò má te gboko ŋa mì ye nò ji ꞌbí mbe ji njí, ye kpónó dele nó giì ꞌde gboko tí nò jò ꞌbí ka wó gboko wálá gî?›
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Gba tí nò bà-i-nò giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nó jara-jàrà tíyò nó máa, ‹Yo te gboko ŋa tí nò ꞌdo tí wó ji ꞌduù tí nò ta ndâ gboko ŋa mì wó muuꞌbì nô.›
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 «Káa ndâ ꞌduù tí nò giì ꞌvìsì có ji gba tí nò máa, ‹Ndâ ꞌbí gboko muuꞌbì sàà kuu mì wó, kpo ꞌduù!›
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 «Káa gba tí nò giì ꞌvìsì có ji ndú máa, ‹Ye kû ꞌdè có ji yo máa, i má kuu mì ꞌduù, à ta o ꞌdáá gî kû je i ji yí, káa ꞌdóó i ꞌduù má wálá, à kpêtí mì wó káa yè wè, à kû je ꞌdo tí wó gî.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Káa à má gítí ndâ ꞌduù ŋìnó mbe kû sogo ye, ta go bà dù tí ndâ bòò-gba mì ye tí ndú wálá nó, yo gì ta ndú kpónó, wàa à ꞌví waaka ndú mí kùṛo ye bà-i-nô.› »
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Jézù mâ giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nò cee gî, yí giì njè nó kû ya gí Jèrùzàlémè.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Yí mâ giì dooko ta ndâ gbata Bètìfájì ta Bètánìyà dê ta ꞌbí gú náa à kû nì mítí a Gú Mbâ gî, yí giì tuu ndâ ꞌbí mbe tala có mì wó sósòꞌô gí kùṛo,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 máa, «Yo ya gítí to tí zó náa yo zeke zô. Yo má yee kà, yo bà ꞌde ngbú ꞌviì-kècè náa ꞌduù jé o yí lá á kuu gbí wú kà. Yo njaanga yí ꞌdo gbí wú gì tí .
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Káa ꞌduù má ꞌvee yo máa, yo kû njaanga yí tacó yè wè, yo ꞌví ꞌvìsì có ji ꞌduù tí nò énó máa, ‹A Mbe tí ze ká tuu ze.› »
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Ndâ tú mì Jézù giì ya ꞌde ngbú ꞌviì-kècè go có tí nó náa Jézù ꞌdè ji ndú nô.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Káa si ndú kû giì njaanga ngbú ꞌviì-kècè tí nò, mbe tí wó giì ꞌvee ndú máa, «Yo kû njaanga ngbú ꞌviì-kècè tí nó tacó yè?»
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Káa ndú giì ꞌvìsì có ji yí máa, «A Mbe tí ze ká tuu ze, máa, ze ya tí ji yì.»
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Ndâ tú mì Jézù mâ giì yee ta ngbú ꞌviì-kècè tí nó náa yí tuu ndú, máa ndú ya gí bà ja gì tí ji yì nó gî, ndú giì ki ndâ bòngo mí ndú mí pí tí wó, bìndi ndú giì ki Jézù mí pí ndâ bòngo tí nò.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Jézù mâ giì ꞌbì nó gî, ndâ ꞌduù giì gò ndâ bòngo mì ndú mí to á tí kpokèjì kùṛo wó.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Káa si yí kû giì yaaka gí tàgbà Gú Mbâ, ndâ mbe tala có mì wó ꞌdáá gî giì ꞌbìtà bà tò kû, ta bà cè cè, ta bà be ṛè Mbíṛì gbí ta kòcò ndú ngéé gí yaà ta líkíꞌo ndâ seṛè tí nó náa ndú ŋò Jézù bàkà nó, máa,
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 «Mbíṛì ꞌví si gbolò gba tí nó mbe gì ta ṛè wó tí Mbíṛì nô.
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Ndâ ꞌbí mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà gbí òkò tí ndâ mbè ꞌduù tí nò mâ giì ꞌdi ndâ có tí nò náa ndâ ꞌduù kû tò ta kû nó, ndú giì ꞌdè có ji Jézù máa, «Mbe nìbà i, ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì lo máa, ndú dù ngbìì.»
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Ye kû ꞌde có ji yo máa, ndú kpêtí má dù ngbìì gî, ndâ díí bà dù ngbìì wálá.»
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Jézù mâ giì dooko ta Jèrùzàlémè gî, yí mâ giì ŋò muu gbata, yí giì ꞌdù ngo-ṛo wó gítí .
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Bìndi yí giì ꞌdeke tí wó máa, «Ṛo lo kùtàá má go ṛo ṛi wàa wò ꞌví ŋò ta ndâ i ŋìnó mbe njaanga miṛi lo ꞌdo gbí vò i! Káa, wotí bà ŋò ndú kpónó tí lo wálá!
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 O bà gbo wò mì ndâ kuꞌdì tí lo kèjì. Kpokèjì bà ndo wò ꞌdo ꞌbì ndú ta o tí nò bà dù wálá, tacó ndú bà da kándà mí ndú jèlè wò gbóó gî.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Ndú bà toṛo nje yo ta ndâ ꞌviì mì lo ta to. Ndú delè bà kiꞌviki ndâ ꞌbá mì lo lúꞌbú-lúꞌbú gí to. Ndú bà bàkà énò tacó Mbíṛì táánò gì gí mì lo gî káa wò ŋò yí ni lá!»
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Jézù mâ giì ṛì gí gbí gbata Jèrùzàlémè gî, yí giì ya gí gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì, bìndi yí giì ꞌbìtà bà mòkò ndâ mbe kû mà ꞌvélè gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì gí sè,
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 ta bà ꞌdè có ji ndú máa, «À cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì énó máa, Mbíṛì máa, ‹ꞌBá mì ye bà dù tí ꞌbá bà ꞌdeke tí.› Káa yo kpónó giì ꞌvìsì tí bàndò mì ndâ mbe ngbà!»
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Jézù giì dù kû nìbà i ji ndâ ꞌduù á gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì ta ṛi ꞌdáá gî. Káa ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà, ta ndâ mbe nìbà i mì ndú, giì toko có ta ndâ ꞌbí kpo-kpò ꞌduù mì ndú tacó bà zi yí.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Káa bà zi yí giì kpò ndú gî, tacó ndâ ꞌduù ꞌdáá gî ta o tí nò kû ꞌdi có mì wó.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.