Lucas 19
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ARA
1 Jézù mâ giì ṛì gí gbí gbata Jérìkò gî,
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 ꞌbí ꞌdakò tí kùṛo ndâ mbe kili i-mírì mì ndâ Ròmánò, tí ꞌduù ta ndâ i mì wó me gbolò, ta ṛè wó a Zèkáwù,
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 giì bàkà wotí tacó bà ŋò Jézù ta ṛo wó, káa à giì kpò yí gî, tacó yí me ndò, káa ndâ ꞌduù me mbè ngé ndii gî.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Tacó énò, yí giì ì ngèlè ya gí kùṛo, yí giì ꞌdò gí gbí mû tí kpokèjì tí nó náa Jézù kû ndii co tí nó, tacó bà cu ṛo wó mítí Jézù.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Jézù mâ giì gì gbúú-gbuu ꞌvii ta bàndò tí nó náa Zèkáwù ꞌdò gí gbí mû tí nó, yí giì zekeꞌo gí yaà, bìndi yí giì ꞌdè có ji Zèkáwù máa, «Zèkáwù, co gí to! Ngoꞌve tí lo, tacó ye wúnó a wiṛi ꞌbá mì lo.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Zèkáwù bà-i-nò giì co gí to ꞌdo gbí mû ꞌvíṛì-ꞌvíṛì, bìndi yí giì te wiṛi mítí Jézù ta líkíꞌo tí wó.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Ndâ mbe ŋò Jézù tí wiṛi ꞌbá mì Zèkáwù ꞌdáá gî giì ꞌdè kòlòwò máa, «Yí a wiṛi mì mbe bàkà vò i.»
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Káa Zèkáwù giì ṛò tíyò, bìndi yí giì ꞌdè có ŋìnó gbí muu wó nó ji Mbe tí ndoo máa, «Ŋò nô, Mbe tí ye, ye kèjì gí bà njèè gbí ndâ i mì ye sósòꞌô ꞌvii ká ꞌvii. Ye ꞌví je ꞌbí gbaànjé ji ndâ mbe yê. Sè ŋìnó, ye táánò má zò ꞌve i mì ꞌbí ꞌduù gî, ye bà sì có i mì ꞌduù tí nò ji yí ꞌdo tí ta ba nàꞌô.»
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji Zèkáwù máa, «Ndâ ꞌduù ꞌbá tí nó wúnó ꞌvala gî, tacó ꞌdakò tí nó delè a ꞌviì mì Àbìráámò.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Káa ꞌViì-mì-ꞌDakò gì a i tacó bà pà bà tí ndâ ꞌduù ŋìnó mbe giṛi gî nó wàa yì ꞌví ꞌvala ndú.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Jézù giì lòkòꞌbò có ji ndâ ꞌduù tí nó mbe kû sè tù ndú tí nje tí nó náa ndú ꞌdè ta Zèkáwù nó, si ndú dooko gí Jèrùzàlémè gî, káa ndâ ꞌduù giì koṛo có máa, o bà tùbà tí Mbíṛì tí gba muu to tí nó me jéꞌdéé gî.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Tacó énò, Jézù giì lòkòꞌbò có ji ndú máa, «Ta ꞌbí o gbaànjé, ꞌbí ꞌdakò, tí ꞌviì mì gbolò ꞌduù, giì bàkà nó tacó bà ya gí gbí ꞌbí to, tacó wàa à ꞌví bàkà yì tí gba kà, má kózò gî, yì ꞌví giì dele ndi yì gí ꞌbá.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Káa o kùṛo bà nje nó mì wó ꞌdo ꞌbá, yí giì tèꞌé tí ndâ bòò mì wó muuꞌbì, bìndi yí giì njèè gboko ŋa gbaànjé-gbaànjé ji ndú. Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, ‹Yo ko njì ŋa tí nó yee tí o bà dele ye.›
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 «Yí mâ giì ya gî, ndâ ꞌduù mì wó giì ŋò ndâ ꞌbí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndú, bìndi ndú giì tuu ndú ya tí gí tàkò wó, máa, ndú ya gí bà ꞌdè có ji ndâ kpo ꞌduù tí nò mbe kû le bèṛè ji yí nó, máa, ‹Go bà dù ꞌdakò tí nó tí gba mì ze tí ze wálá.› Ndâ ꞌduù mì wó bàkà énò tacó go bà dù yí tí gba mì ndú tí ndú wálá.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 «ꞌDakò tí nò mâ giì dele gí ꞌbá bìndi bà le bèṛè ji yí, yí giì tèꞌé tí ndâ bòò mì wó náa yí njèè njì ŋa ji ndú nó tacó bà ŋò máa, ndú bàkà a ŋa yè tí wè.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 Yí mâ giì ꞌvee ndú, kpédélé ꞌduù giì ꞌdè có ji yí máa, ‹Ye ꞌde gbí gboko ŋa tí nó náa wò táánò je ji ye nó a ndâ gboko muuꞌbì, gba mì ye.›
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 «Gba tí nò bà-i-nò giì ùlù bòò mì wó nò máa, ‹Wò bàkà nèté nìkì ma, tó bòò mì ye! Wò tùbà tí lo tí ꞌduù mbe kû bàkà nèté ta njembí lo gbaànjé mítí làmbu gboko ŋa gî. À má énò, ye bà bàkà wò tí gba mbe zèè ndâ gbata muuꞌbì.›
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 «ꞌBí bòò mì wó giì gì gí mì wó, bìndi yí giì ꞌdè có ji yí máa, ‹Ye yili ꞌdo gbí gboko ŋa tí nó náa wò táánò je ji ye nó ù ta ndi lo a ndâ gboko vô, kpo ꞌduù.›
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 «Káa gba tí nò giì ꞌvìsì có ji bòò mì wó nò máa, ‹Ye bà bàkà wò tí gba mbe zèè ndâ gbata vô.›
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 «Bà taꞌô bòò mì gba tí nò giì gì gí mì wó, bìndi yí giì ꞌdè có ji yí máa, ‹Gboko ŋa mì lo tí nó táánò náa wò je ji ye nó kuu nô, kpo ꞌduù. Ye kpolo tí tacó à ꞌví pìì lá ù ta ndi lo mí ṛo wu.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Gúku lo kpò ye ꞌdo tí bà gàà tí gî. Tacó wò a vò ꞌduù náa i kpêtí má me i mì lo lá, wò je gî. Wò delè a ꞌbí ŋa ꞌduù náa wò kpêtí má ṛò njí lá, wò kû kili i ꞌdo gbí njí nô.›
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 «Káa gba tí nò giì ꞌvìsì có ji bòò mì wó nò máa, ‹Ndí lo vò bòò! Ye bà waa có mítí lo á ꞌdo gbí po ngo nje lo! Wò ŋò ye ni tí vò ꞌduù mbe kû je i ŋìnó náa à me i mì ye lá, ye delè kû kili i ŋìnó náa ye ṛò lá nó ꞌdo gbí njí.
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 Wò táánò má te gboko ŋa mì ye nò ji ꞌbí mbe ji njí, ye kpónó dele nó giì ꞌde gboko tí nò jò ꞌbí ka wó gboko wálá gî?›
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 Gba tí nò bà-i-nò giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nó jara-jàrà tíyò nó máa, ‹Yo te gboko ŋa tí nò ꞌdo tí wó ji ꞌduù tí nò ta ndâ gboko ŋa mì wó muuꞌbì nô.›
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 «Káa ndâ ꞌduù tí nò giì ꞌvìsì có ji gba tí nò máa, ‹Ndâ ꞌbí gboko muuꞌbì sàà kuu mì wó, kpo ꞌduù!›
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 «Káa gba tí nò giì ꞌvìsì có ji ndú máa, ‹Ye kû ꞌdè có ji yo máa, i má kuu mì ꞌduù, à ta o ꞌdáá gî kû je i ji yí, káa ꞌdóó i ꞌduù má wálá, à kpêtí mì wó káa yè wè, à kû je ꞌdo tí wó gî.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Káa à má gítí ndâ ꞌduù ŋìnó mbe kû sogo ye, ta go bà dù tí ndâ bòò-gba mì ye tí ndú wálá nó, yo gì ta ndú kpónó, wàa à ꞌví waaka ndú mí kùṛo ye bà-i-nô.› »
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Jézù mâ giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nò cee gî, yí giì njè nó kû ya gí Jèrùzàlémè.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Yí mâ giì dooko ta ndâ gbata Bètìfájì ta Bètánìyà dê ta ꞌbí gú náa à kû nì mítí a Gú Mbâ gî, yí giì tuu ndâ ꞌbí mbe tala có mì wó sósòꞌô gí kùṛo,
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 máa, «Yo ya gítí to tí zó náa yo zeke zô. Yo má yee kà, yo bà ꞌde ngbú ꞌviì-kècè náa ꞌduù jé o yí lá á kuu gbí wú kà. Yo njaanga yí ꞌdo gbí wú gì tí .
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Káa ꞌduù má ꞌvee yo máa, yo kû njaanga yí tacó yè wè, yo ꞌví ꞌvìsì có ji ꞌduù tí nò énó máa, ‹A Mbe tí ze ká tuu ze.› »
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Ndâ tú mì Jézù giì ya ꞌde ngbú ꞌviì-kècè go có tí nó náa Jézù ꞌdè ji ndú nô.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Káa si ndú kû giì njaanga ngbú ꞌviì-kècè tí nò, mbe tí wó giì ꞌvee ndú máa, «Yo kû njaanga ngbú ꞌviì-kècè tí nó tacó yè?»
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Káa ndú giì ꞌvìsì có ji yí máa, «A Mbe tí ze ká tuu ze, máa, ze ya tí ji yì.»
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Ndâ tú mì Jézù mâ giì yee ta ngbú ꞌviì-kècè tí nó náa yí tuu ndú, máa ndú ya gí bà ja gì tí ji yì nó gî, ndú giì ki ndâ bòngo mí ndú mí pí tí wó, bìndi ndú giì ki Jézù mí pí ndâ bòngo tí nò.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Jézù mâ giì ꞌbì nó gî, ndâ ꞌduù giì gò ndâ bòngo mì ndú mí to á tí kpokèjì kùṛo wó.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Káa si yí kû giì yaaka gí tàgbà Gú Mbâ, ndâ mbe tala có mì wó ꞌdáá gî giì ꞌbìtà bà tò kû, ta bà cè cè, ta bà be ṛè Mbíṛì gbí ta kòcò ndú ngéé gí yaà ta líkíꞌo ndâ seṛè tí nó náa ndú ŋò Jézù bàkà nó, máa,
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 «Mbíṛì ꞌví si gbolò gba tí nó mbe gì ta ṛè wó tí Mbíṛì nô.
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Ndâ ꞌbí mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà gbí òkò tí ndâ mbè ꞌduù tí nò mâ giì ꞌdi ndâ có tí nò náa ndâ ꞌduù kû tò ta kû nó, ndú giì ꞌdè có ji Jézù máa, «Mbe nìbà i, ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì lo máa, ndú dù ngbìì.»
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Ye kû ꞌde có ji yo máa, ndú kpêtí má dù ngbìì gî, ndâ díí bà dù ngbìì wálá.»
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Jézù mâ giì dooko ta Jèrùzàlémè gî, yí mâ giì ŋò muu gbata, yí giì ꞌdù ngo-ṛo wó gítí .
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 Bìndi yí giì ꞌdeke tí wó máa, «Ṛo lo kùtàá má go ṛo ṛi wàa wò ꞌví ŋò ta ndâ i ŋìnó mbe njaanga miṛi lo ꞌdo gbí vò i! Káa, wotí bà ŋò ndú kpónó tí lo wálá!
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 O bà gbo wò mì ndâ kuꞌdì tí lo kèjì. Kpokèjì bà ndo wò ꞌdo ꞌbì ndú ta o tí nò bà dù wálá, tacó ndú bà da kándà mí ndú jèlè wò gbóó gî.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 Ndú bà toṛo nje yo ta ndâ ꞌviì mì lo ta to. Ndú delè bà kiꞌviki ndâ ꞌbá mì lo lúꞌbú-lúꞌbú gí to. Ndú bà bàkà énò tacó Mbíṛì táánò gì gí mì lo gî káa wò ŋò yí ni lá!»
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Jézù mâ giì ṛì gí gbí gbata Jèrùzàlémè gî, yí giì ya gí gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì, bìndi yí giì ꞌbìtà bà mòkò ndâ mbe kû mà ꞌvélè gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì gí sè,
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 ta bà ꞌdè có ji ndú máa, «À cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì énó máa, Mbíṛì máa, ‹ꞌBá mì ye bà dù tí ꞌbá bà ꞌdeke tí.› Káa yo kpónó giì ꞌvìsì tí bàndò mì ndâ mbe ngbà!»
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Jézù giì dù kû nìbà i ji ndâ ꞌduù á gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì ta ṛi ꞌdáá gî. Káa ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà, ta ndâ mbe nìbà i mì ndú, giì toko có ta ndâ ꞌbí kpo-kpò ꞌduù mì ndú tacó bà zi yí.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 Káa bà zi yí giì kpò ndú gî, tacó ndâ ꞌduù ꞌdáá gî ta o tí nò kû ꞌdi có mì wó.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.