Lucas 17
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ARIB
1 Jézù giì ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó máa, «Ndâ i mbe eendi ndâ ꞌduù gítí bà bàkà vò i ta o ꞌdáá gî bà dù kuu, káa ꞌduù tí nó mbe kû gì ta ndú nó bà ŋò mítí wó!
1 Disse Jesus a seus discípulos: É impossível que não venham tropeços, mas ai daquele por quem vierem!
2 À nìkì a bà eṛe du díí mítí miṛi ŋa ꞌduù tí nò, wàa à ꞌví te ta yí ꞌva mí tà kàpá cotí bà volo muu ꞌbí ꞌviì gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ndâ víí ꞌviì tí nó mì wó.
2 Melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho e fosse lançado ao mar, do que fazer tropeçar um destes pequeninos.
3 Káa yo ꞌví kpolo tí yo, máa, ꞌBí náꞌvindí yo gbaànjé má bàkà i lè gî, yo ꞌví ꞌdè gbí vò i mì wó ji yí. Vò i mì wó nò má volo tí wó gî, yo ꞌví si có gítí vò i mì wó nó mí to.
3 Tende cuidado de vós mesmos; se teu irmão pecar, repreende-o; e se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Yí má co ta yo tí kpokèjì ŋìnó mbe lè gî ta bà vô-nje só gbí gbèe ṛi, káa bìndi bà bàkà ndâ vò i mì wó nò yí kû gì gí bà ꞌdeke tí wó ji yo máa yì kákáꞌi bà bàkà ndi ŋa i tí nò wálá, yo ꞌví si có gítí wó mí tò.»
4 Mesmo se pecar contra ti sete vezes no dia, e sete vezes vier ter contigo, dizendo: Arrependo-me; tu lhe perdoarás.
5 Ndâ mbe tala có mì Jézù giì ꞌdeke tí ndú ji yí máa, «Je wotí bà tee njembí ze mítí Mbíṛì tí kpoò ndii ŋìnó náa ze kû me kpónó nó gî ji ze, Mbe tí ze.»
5 Disseram então os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Yo kùtàá má kû tee njembí yo mítí Mbíṛì kpêtí ká njíꞌdíí énó, yo má ꞌdè cò ji ꞌbí gbolò mû-ꞌbelè máa, yí a ta teè wó vùkù ꞌdo tà to, wàa yí ꞌví ya gí bà ṛò ndi tí wó mí tà kàpá, yí bà ꞌdi có mì yo nò gî.
6 Respondeu o Senhor: Se tivésseis fé como um grão de mostarda, diríeis a esta amoreira: Desarraiga-te, e planta-te no mar; e ela vos obedeceria.
7 «Bòò mì ꞌbí ꞌduù gbí òkò tí yo nò kpónó má gì ꞌdo gbí njí, má wálá ꞌdo bà gbà ndâ rómbo, yí bà ꞌdè ji bòò tí nò máa, ‹Ndii ngé ya gí bà zò i gî›?
7 Qual de vós, tendo um servo a lavrar ou a apascentar gado, lhe dirá, ao voltar ele do campo: chega-te já, e reclina-te à mesa?
8 Có náa yí bà ꞌdè ji bòò tí nò bà dù me énó máa, ‹Caka tí lo gî wàa wò ꞌví bàkà i-zó-zò ji ye, ye má zò i cee gî, wò ꞌví giì ya gí bà zò ŋìndi lo› lá?
8 Não lhe dirá antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me, até que eu tenha comido e bebido, e depois comerás tu e beberás?
9 Yí ꞌdè nìkì maa ji bòò mì wó tacó bà bàkà nèté tí nó náa yí je ji yí nó gî?
9 Porventura agradecerá ao servo, porque este fez o que lhe foi mandado?
10 Yo delè ká énò. Yo má bàkà ndâ nèté tí nó náa à je ji yo nó cee gî, yo ꞌví ꞌdè có máa, ‹Ze káa ndâ bòò sínò, ze kû bàkà káa ndâ nèté ŋìnó náa à je ji ze nó cuki.› »
10 Assim também vós, quando fizerdes tudo o que vos for mandado, dizei: Somos servos inúteis; fizemos somente o que devíamos fazer.
11 Jézù giì njè nó kû ya gí Jèrùzàlémè co tí wúngbó to tí nó gbí òkò tí ndâ Sàmárìyà ta Jùdéyà nô.
11 E aconteceu que, indo ele a Jerusalém, passava pela divisa entre a Samária e a Galiléia.
12 Yí mâ giì yee ꞌbá mì ndâ ꞌbí ꞌduù, á gí ndiì ꞌdo gbí gbata, ndú giì ꞌde tí ndú ta ndâ ꞌbí mbe cì muuꞌbì. Káa ndâ mbe cì tí nò giì ṛò tíyò ꞌdo tí Jézù janga-jàngá gí ndiì.
12 Ao entrar em certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos, os quais pararam de longe,
13 Bìndi ndú giì ꞌdeke tí ndú ji yí ta kòcò ndú ngárá gí yaà máa, «Jézù, Mbe tí ze, ŋò yê ṛo ze!»
13 e levantaram a voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Jézù mâ giì zeke ndú, yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Yo ya gí bà tùbà tí yo ji ndâ bu-Mbíṛì.» Káa si ndú kpokèjì ta nó kû ya gí mì ndâ bu-Mbíṛì, ndú mâ giì ŋò cì cee ꞌdo tí ndú ꞌdáá gî gî.
14 Ele, logo que os viu, disse-lhes: Ide, e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, enquanto iam, ficaram limpos.
15 — ausente —
15 Um deles, vendo que fora curado, voltou glorificando a Deus em alta voz;
16 — ausente —
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, dando-lhe graças; e este era samaritano.
17 Káa Jézù giì ꞌvee ꞌvé máa, «Muu ndâ ꞌduù tí nó náa cì cee ꞌdo tí ndú nó kùtàá me muuꞌbì lá? Káa sè ndâ ꞌduù ŋìnó vô-nje nàꞌô nó ngò?
17 Perguntou, pois, Jesus: Não foram limpos os dez? E os nove, onde estão?
18 Káa à dele gì gí bà ùlù Mbíṛì káa gbèe ꞌdakò tí nó mbe ꞌdó-ꞌdo tí ꞌduù Sàmárìyà nó tacó yè?»
18 Não se achou quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Bìndi yí giì ꞌdè cò ji ꞌdakò tí nò máa, «A gí yaà, wàa wò ꞌví ya ta nó mì lo, tacó bà tee njembí lo mítí Mbíṛì ꞌvala wò gî.»
19 E disse-lhe: Levanta-te, e vai; a tua fé te salvou.
20 Ndâ ꞌbí mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà giì ꞌvee Jézù gítí o bà gì Mbíṛì gí bà zogo to tí nô. Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «ꞌBí i mbe tùbà bà gì o tí nó náa Mbíṛì bà gì tí gí bà zogo to tí nó nò wálá.
20 Sendo Jesus interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, respondeu-lhes: O reino de Deus não vem com aparência exterior;
21 ꞌBí ꞌduù ta wotí bà ꞌdè có ji yo tí wó máa, ‹Yo ŋò nô! Mbíṛì kpónó kû zogo to tí nô,› nò bà dù wálá; ꞌbí ꞌduù delè ta wotí tí wó tacó bà ꞌdè có ji yo máa, ‹Yo ŋò zô! Mbíṛì kpónó kû zogo to tí zô,› bà dù wálá. Tacó Mbíṛì kpónó kû zogo to gbí òkò tí yo.»
21 nem dirão: Ei-lo aqui! ou: Ei-lo ali! pois o reino de Deus está dentro de vós.
22 Jézù mâ giì ꞌvìsì có gí tàkò ꞌvé mì ndâ mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà nó gî, yí giì ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó máa, «Yo wúnò bà ꞌdeke tí ꞌbí ṛi gbaànjé ꞌdo gbí òkò ndâ mbè sili tí nó mì ꞌViì-mì-ꞌDakò, káa yo bà ꞌde wálá.
22 Então disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do homem, e não o vereis.
23 Ta o tí nò ndâ ꞌduù bà dù kû ŋònòkò muu yo máa, ‹Yo zekeꞌo zô!› ‹Yo zekeꞌo nô!› Káa yo ꞌví tè gí tàkò ndâ có mì ndú nò gbaànjé lá.
23 Dir-vos-ão: Ei-lo ali! ou: Ei-lo aqui! não vades, nem os sigais;
24 Tacó o bà gì ꞌViì-mì-ꞌDakò bà dù go mù mbe ì gbaànjé, bìndi ngba wó giì cee tàṛì ꞌdáá gî.
24 pois, assim como o relâmpago, fuzilando em uma extremidade do céu, ilumina até a outra extremidade, assim será também o Filho do homem no seu dia.
25 Káa yí bà kònò a séꞌi ta wotí tí kpédéléꞌi má kózò gi. Ndâ ꞌduù tí nó mbe kû ꞌvala kpónó nó bà biya yí ꞌdáá gî má kózò gi.
25 Mas primeiro é necessário que ele padeça muitas coisas, e que seja rejeitado por esta geração.
26 «O bà gì ꞌViì-mì-ꞌDakò wúnò bà dù ká jé go o mì Nówà dígísèé.
26 Como aconteceu nos dias de Noé, assim também será nos dias do Filho do homem.
27 Gbí o mì Nówà nò, ndâ ꞌduù ꞌdáá gî kû zò i, ndâ ꞌduù kû njù pe, ndâ ꞌdakò ta ndâ niì kû kò tí ndú, yee ká ngé tí ṛi bà o Nówà gí gbí gbâ, bìndi ngo giì mìì ndâ ꞌduù ꞌdáá gî.
27 Comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e os destruiu a todos.
28 O bà gì ꞌViì-mì-ꞌDakò nò delè bà dù teke-tèkè go o mì Lótì dígísèé. Ndâ ꞌduù ta o tí nò kû zò i, ndâ ꞌduù kû njù pe, ndâ ꞌduù kû mà ꞌvélè ta bà sì i, ndâ ꞌduù kû ṛò njí, ndâ ꞌduù kû gèè ꞌbá.
28 Como também da mesma forma aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Káa ta ṛi bà njè nó mì Lótì ꞌdo gbí gbata Sòdómà, Mbíṛì giì si wu, ta ndâ i mbe kû lu wu, kû nì gí to ꞌdo tàṛì giì mìì ndâ ꞌduù gbí gbata Sòdómà ꞌdáá gî.
29 mas no dia em que Ló saiu de Sodoma choveu do céu fogo e enxofre, e os destruiu a todos;
30 Ŋìnò a ŋa i tí nó wúnò bà bàkà tí ta o bà co ꞌViì-mì-ꞌDakò gí ṛo ṛi nô.
30 assim será no dia em que o Filho do homem se há de manifestar.
31 «Ta o tí nò, wò tí ꞌduù má pí ꞌbá, wò ꞌví co gí to tacó bà ya gí bà kaa ndâ káꞌi mì lo ꞌdo tàꞌi lá. ꞌDuù ta o tí nó má gbí njí, yí ꞌví dele ndi wó gí ꞌbá lá.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado, tendo os seus bens em casa, não desça para tirá-los; e, da mesma sorte, o que estiver no campo, não volte para trás.
32 Yo koṛo muu yo gítí nawù Lótì!
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 ꞌDuù mbe kû jè ta bà koṛo có máa ꞌválá mì yì a i ꞌbí yì, bà giṛi miṛi wó gî; káa ꞌduù mbe sì miṛi wó ji ku gî ká bà ꞌvala miṛi wó.
33 Qualquer que procurar preservar a sua vida, perdê-la-á, e qualquer que a perder, conservá-la-á.
34 Ye kû ꞌdè có ji yo máa, ta bèbìlì tí nò, ndâ ꞌduù má sósòꞌô gbí gbèe kpâ-sili, àá bà je ꞌbí ꞌduù gbaànjé gî, si ka wó mí to.
34 Digo-vos: Naquela noite estarão dois numa cama; um será tomado, e o outro será deixado.
35 Ndâ niì má sósòꞌô kû no ꞌvuù toko gbaànjé, àá bà je ꞌbí gbaànjé gî, si ka wó mí ṛo ꞌvuù.
35 Duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e a outra será deixada.
36 Ndâ ꞌdakò má sósòꞌô gbí njí, àá bà je ꞌbí ꞌduù gbaànjé gî, si ka wó mí gbí njí.»
36 {Dois homens estarão no campo; um será tomado, e o outro será deixado.}
37 Káa ndâ mbe tala có mì Jézù bà-i-nò giì ꞌvee yí máa, «Àá bà ṛuka ndâ ꞌduù ya tí gí kòtí ꞌdi, Mbe tí ze?»
37 Perguntaram-lhe: Onde, Senhor? E respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.