Lucas 16
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ARC
1 Ta o tí nò, Jézù giì ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó, máa, «Ta ꞌbí o gbaànjé, ꞌbí ꞌdakò ta ndâ i mì wó me gbolò giì ꞌdi có máa, bòò tí nó náa yí te yí tí mbe kpolo tí ndâ i mì wó nó kû volo gbí ndâ i mì wó.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 ꞌDakò tí nò bà-i-nò giì tèꞌé tí bòò mì wó nò, bìndi yí giì ꞌvee yí, máa, ‹Ndâ có tí nó náa ndâ ꞌduù kû ꞌdè ji ye ta ṛè lo nó a yúcó? Tùbà sè ndâ i gbí gálá ji ye, tacó ye kákáꞌi gí bà si wò ꞌví dù gbí gálá mì ye wálá!›
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isso que ouço de ti? Presta contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 «Bòò tí nò mâ giì ꞌdi có tí nò, yí giì koṛo có gbí njembí wó, máa, ‹Mbe tí ye kèjì gí bà mòkò ye ꞌdo gbí nèté gî! Ye ꞌví me ta tí ye ée? Wotí bà ji njí tí ye wálá. Káa àá ṛo ye a nô bà yù i.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar não posso; de mendigar tenho vergonha.
4 À má énò, ye kpónó bà bàkà ꞌbí ŋa i ꞌdakò mì ye, tacó wàa yí kpêtí má mò ye ꞌdo gbí nèté gî, ye ꞌví kû zò ta nje ye ꞌdo mì ndâ ꞌduù tí nò.›
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 «Yí bà-i-nò giì tèꞌé tí ndâ ꞌduù ŋìnó ta i mì mbe tí wó muu ndú nô. Bìndi yí giì ꞌvee kpédélé ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndú máa, ‹Àá mì mbe tí ye muu lo a ée?›
5 E, chamando a
6 «Káa ꞌdakò tí nò giì ꞌvìsì có ji yí, máa, ‹Àá mì wó muu ye a ndâ còngò bàà mbâ ziꞌduù-vô.›
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e, assentando-te já, escreve cinquenta.
7 «Bòò tí nò giì ꞌvee ꞌbí ꞌduù kákáꞌi, máa, ‹Káa wò ŋìndi lo, àá muu lo a ée?›
7 Disse depois a outro: E tu quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 «Mbe tí vò bòò tí nò giì ùlù yí gítí ŋa i yú ṛo tí nò náa yí bàkà nò, tacó ꞌduù ta ṛo wó mbe yú énò gbí òkò tí ndâ ꞌviì gbí ngbaꞌo wálá.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 «Tacó énò, ye kû ꞌdè có ji yo máa, yo bàkà nambeè ji ndâ ꞌduù ta ndâ i muu to tí nó, tacó wàa, bà ndâ i tí nò má da gî, Mbíṛì ꞌví te ta wiṛi mítí yo á ꞌbá tí nó mbe dù tí ká nô.
9 E eu vos digo: granjeai amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 ꞌDuù má ni bà kpolo tí làmbu i ta njembí wó gbaànjé gî, yí bà ni bà kpolo tí ndâ kpo-kpò i ta njembí wó gbaànjé delè gî. Káa bà kpolo tí làmbu i ta njembí ꞌduù gbaànjé má kpò yí gî, bà kpolo tí ndâ kpo-kpò i ta njembí wó gbaànjé delè bà kpò yí gî.
10 Quem é fiel no mínimo também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo também é injusto no muito.
11 Káa bà kpolo tí ndâ i muu to tí nó ta njembí lo gbaànjé má kpò wò gî, a ꞌdi ká bà je ndâ i mì Mbíṛì ji wò, máa, wò ꞌví kpolo tí ndú?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Bà kpolo tí ndâ i mì ndâ ꞌbí ka lo ta njembí lo gbaànjé má kpò wò gî, a ꞌdi ká bà je i ji wò tí ꞌdóó ŋìndi lo?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 «Gbèe bòò bà bàkà nèté ji ndâ ꞌduù sósòꞌô ta njembí wó gbaànjé wálá. Yí má zè ꞌbí nìkì maa, yí bà zè ꞌbí ka wó nìkì wálá. Yí má kû te duù mítí ꞌbí , yí bà sì ꞌbí ka wó tí i wálá. Wò má kû bàkà nèté ji Mbíṛì ta njembí lo gbaànjé, wò bà ꞌde ꞌbí njembí tacó bà tee mítí ndâ i muu to tí nó wálá.»
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores, porque ou há de aborrecer a um e amar ao outro ou se há de chegar a um e desprezar ao outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Ndâ mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà, tí ndâ mbe go ndâ i muu to tí nó, mâ giì ꞌdi có tí nò náa Jézù ꞌdè nò, ndú giì ŋo Jézù ŋó-ŋo.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «A yo ká kû bàkà tí yo tí ndâ ꞌduù jáá á kùṛo ndâ ꞌduù. Káa Mbíṛì ŋò ndâ có gbí njembí yo ni gî. Tacó ndâ i tí nó náa ndâ ꞌduù kû si tí ndâ kpóló-kpolo i nó me ndâ i kùṛo Mbíṛì lá.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração, porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 «Ndâ có mì Mòze, ta ndâ có tí nó náa ndâ mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì cu mí gbí ndâ wáràgà mì ndú nó, bàkà nèté yee ká tí o mì Jòvánì tí mbe caka tí ndâ ꞌduù. Bìndi bà ma Banga-Ngú-Có gítí bà dù Mbíṛì tí gba giì ꞌbìtà tí. ꞌDo tí o bà ꞌbìtà bà ma Banga-Ngú-Có tí nò, ndâ ꞌduù me mbè kû giì bàkà wotí tacó bà dù tí ŋa ndâ ꞌduù tí nó tí ndâ bòò-gba mì Mbíṛì.
16 A Lei e os Profetas
17 Káa à peteke a bà ꞌbu ndâ tàṛì ta to tí nó á cotí bà giṛi ꞌbí làmbu njì có téꞌdéé énó ꞌdo tí có mì Mòze.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da Lei.
18 «ꞌDuù má njè niì mì wó gî, bìndi yí giì kò ꞌbí ngú niì, yí kû zi a ngbà ta ngú niì tí nò. ꞌDuù delè má kò niì tí nó náa ꞌdakò mì wó njè yí gî nó, yí kû zi a ngbà ta yí.»
18 Qualquer que deixa sua mulher e casa com outra adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido adultera
19 Jézù bà-i-nò giì lòkòꞌbò có ji ndú, máa, «ꞌBí ꞌdakò táánò tí mbe da i kû yuu káa ndâ kpo-kpò bòngo, yí delè kû zò káa tó i ꞌbàà ta ṛi ꞌdáá gî.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 — ausente —
20 Havia também
21 — ausente —
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 «Lázàrò mâ giì cì gî, ndâ basìlì mì Mbíṛì giì te yí ya tí gí ṛègbà tí Àbìráámò gbíṛì. ꞌDakò tí nò tí mbe da i nò mâ giì cì gî, a giì duu yí gî.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico e foi sepultado.
23 Káa yí giì dù á tà to gbí séꞌi á ꞌbá mì ndâ ku, bìndi yí giì ŋò Àbìráámò me dú, bìndi Lázàrò kû kì tí wó to á ṛègbà tí wó.
23 E, no Hades, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro, no seu seio.
24 Bìndi yí giì tò kû ta bà ꞌdeke tí wó ji Àbìráámò, máa, ‹Ŋò yê ṛo ye, bu ye Àbìráámò. Si Lázàrò ꞌví yuu sìlì ꞌbì wó gbaànjé mí gbí ngo, wàa yí ꞌví si ngo tí nò á tí sìlì ꞌbì wó nò ꞌví cì gí gbí nje ye, tacó bà ꞌdèè mè ye tacó ye gbí gbolò séꞌi.›
24 E, clamando, disse: Abraão, meu pai, tem misericórdia de mim e manda a Lázaro que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 «Káa Àbìráámò giì ꞌvìsì có ji ꞌdakò tí nò, máa, ‹Koṛo muu lo, máa, wò táánò kû ꞌvala gbí dà, ꞌviì mì ye, káa gbèe tó i mbe waa to có kòtí Lázàrò wálá. Káa à kpónó kû tekeꞌde yí bà-i-nó, káa wò kû kònò séꞌi.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro, somente males; e, agora, este é consolado, e tu, atormentado.
26 Káa à me ká énò cuki lá, cèe gbolò pù ngo njèè gbí òkò tí ndoo gî. Kpokèjì bà ya ndâ ꞌduù ꞌdo mì ze kàá gí mì yo kà wálá. Kpokèjì bà gì ndâ ꞌduù ꞌdo mì yo kà gí mì ze delè wálá.›
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 «Káa mbe da i tí nò giì ꞌvìsì có ji Àbìráámò, máa, ‹À má énò, bàkà nambeè mì lo, wò ꞌví tuu Lázàrò gì gí ꞌbá mì bu ye,
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 wàa yí ꞌví ꞌdè có tí kpoò ji ndâ náꞌvindí ye vô mbe cì lá, máa, ndú ꞌví gì gí gbí bàndò mbugo tí nò náa ye kpónó kuu gbí nó lá.›
28 pois tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 «Káa Àbìráámò giì ꞌvìsì có ji ꞌdakò tí nò, máa, ‹Ndâ Mòze ta ndâ mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì kuu mì ndâ náꞌvindí lo kà; si ndú ꞌví ꞌdi ndâ có mì ndú.›
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 «Káa ꞌdakò tí nó giì ꞌvìsì có ji Àbìráámò, máa, ‹À me énò lá, bu ye Àbìráámò. À má a vuuvuu ká co mítí ndú, ndú bà ꞌvìsì muu ndú ꞌdo tí ndâ vò kpokèjì mì ndú gî.›
30 E disse ele: Não, Abraão, meu pai; mas, se algum dos mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 «Káa Àbìráámò giì ꞌvìsì có ji ꞌdakò tí nò, máa, ‹Ndú má biya bà ꞌdi ndâ có mì ndâ Mòze, ta ndâ mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì gî, à kpêtí káa ku ká ꞌvala ndi wó ꞌdo gbí muuꞌdú wó ká ya gí bà ꞌdè có ji ndú, ndâ có mì wó nò bà dù gbí tù ndú ká go cèe mòngò gbí tù bô.› »
31 Porém Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.