Lucas 15
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NTLH
1 Ta o tí nò, ndâ mbe kû kili i-mírì me mbè, ta ndâ ꞌbí vo-vò Jùdéyà giì kaa ya kû ꞌdi ndâ có mì Jézù.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Ndâ mbe kpolo tí tàkìì, ta ndâ mbe nìbà tàkìì mì ndâ Jùdéyà mâ giì ŋò énò, ndú giì ꞌbìtà bà ꞌdè víí có ta kòlòwò, máa, «ꞌDakò tí nò kû ŋònòkò tí wó ta ndâ ꞌduù ŋìnó náa à mò ndú ꞌdo gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà gî nô. Ndú delè kû zò i ta ndú gbí gbèe káꞌi!»
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Jézù mâ giì ꞌdi có mì ndú nò, yí giì lòkòꞌbò có ji ndú, máa,
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 «ꞌBí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí yo nò kpónó má kû gbà ndâ rómbo mì wó ziꞌduù-vô, káa ꞌbí gbaànjé giì giṛi gî, yí bà jee sè mbè ndâ ŋìnó kû zò i nó mí to, bìndi yí ꞌví ya gí bà pà bà tí gbèe ŋìnó mbe giṛi gî nó, yee tí o tí nó náa yí ꞌde yí gî nó wálá?
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Yí má ꞌde yí gî, yí bà te yí mí pààpì wó ta líkíꞌo kû ya tí gí ꞌbá.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Ta o bà ye ta yí ꞌbá, yí bà kili ndâ kómbe wó, máa, ‹Yo gì , wàa ndoo ꞌví zò i ta líkíꞌo, tacó ꞌbí rómbo mì ye kùtàá giṛi gî, káa ye giì ꞌdè yí gî!›
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Ye kû ꞌdè có ji yo máa, ŋìnò a gbèe ŋa i tí nó mbe kû bàkà tí á gbíṛì nó ká nò. Gbèe mbe bàkà vò i muu to tí nó má ꞌvìsì muu wó ꞌdo tí ndâ vò i mì wó gítí kpokèjì mì Mbíṛì, líkíꞌo wó tí Mbíṛì á gbíṛì ndii líkíꞌo ndâ mbè ꞌduù tí nó cúú-cu-cù mbe kû co tí kpokèjì mì wó nó gî.»
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 Jézù giì ꞌvee ndâ ꞌduù máa, «Ndâ njì gírísì muuꞌbì kpónó má mì niì, bìndi ꞌbí gbaànjé giì ꞌva tí to á ꞌdo tí wó ta bèbìlì, niì tí nó bà tù ngba wu, bìndi yí giì pà ta tàꞌi léé gítí gbèe gírísì mì wó nò wálá? Káa à má me tí tí i bà kaa tàꞌi tí nò, niì tí nò bà je kùꞌò gítí gbí òkò ndâ káꞌi pétékèꞌi, yee tí o bà ꞌde gbèe gírísì tí nò wálá?
8 Jesus continuou:
9 Yí má ꞌde gî, yí bà kili ndâ kómbe wó ta ndâ ka ꞌbá mì wó, bìndi ndú bà da ꞌdì ta líkíꞌo.
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Ye kû ꞌdè có ji yo máa, líkíꞌo kû bàkà ndâ basìlì mì Mbíṛì ta o tí nó náa ꞌbí mbe bàkà vò i gbaànjé má ꞌvìsì muu wó gítí kpokèjì mì Mbíṛì go énò.»
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Jézù giì lòkòꞌbò ꞌbí có, máa, «Ta ꞌbí o gbaànjé, ꞌbí ꞌdakò giì jò ndâ ꞌviì-ꞌdakò sósòꞌô.
11 E Jesus disse ainda:
12 Ndú mâ giì kpolo tè tí ndâ ꞌdakò gî, ŋìnó tí ꞌviì nó giì ꞌdè có ji bu ndú ta ꞌbí ṛi gbaànjé, máa, ‹Je bà ndâ i mì ye á ꞌbá nó ji ye, bu ye.› Bu ndú bà-i-nò mâ giì njèè gbí ndâ i-ꞌbá ji ndú go i gbí tàkìì mì ndú gî,
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 ꞌviì-ꞌdakò tí nò giì bàkà káa làmbu sili bìndi bà njèè gbí ndâ i mì ndú, bìndi yí giì kaa bà ndâ i mì wó ꞌdáá gî, yí giì ya ꞌdo ꞌbá mì bu wó gí gbí ꞌdú to. Bìndi yí giì volo gbí ndâ i tí nó vúṛù-vúṛù go i mì mbúṛù nô.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 «Ngo mâ giì tè á bìndi ndâ i mì wó nò gî, go giì tè to tí nò náa yí ꞌdòkò ta ꞌbá ya gítí nò tí ŋìndi ku. Káa gbèe i mì wó wálá.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Tacó énò, yí giì kpò tí wó mítí ꞌbí ꞌdakò tí ꞌduù gbí to tí nò. ꞌDakò tí nò giì bàkà yí tí mbe kû je i-zó-zò ji ndâ kàdùrúkù mì wó.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Yí gbí ndâ o tí nò má ꞌde i-zó-zò mì ndâ kàdùrúkù, yí bà zò gî, káa a mbe je ji yí ká wálá.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Yí mâ giì koṛo có kpòò, muu wó giì gì gítí wó gî. Bìndi yí giì ꞌdè có máa, ‹Ye kû cì ta go, káa yì ndâ mbe kû bàkà nèté ꞌbá mì bu ye kpónó gítí i-zó-zò wálá.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 À má énò, ye bà dele ndi ye ya gí mì bu ye, wàa, ye ꞌví ꞌdè có ji yí máa, «Ye bàkà vò i gítí Mbíṛì gî, ye delè bàkà vò i gítí lo gî, bu ye!
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Ye ꞌvii tí mbe dù tí ꞌviì mì lo kákáꞌi lá. Si ye ꞌví dù tí ꞌbí mbe bàkà nèté mì lo gbaànjé.» ›
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 «ꞌViì-ꞌdakò tí nò bà-i-nò giì njè nó ya gí ꞌbá mì bu wó. Bu wó mâ giì ŋò yí ꞌdo me ꞌdú kèjì, yê ṛo wó giì bàkà yí gî. Yí bà-i-nò giì a ya gí bà kunduu yí, ta bà òlò gbí tù wó.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Káa ꞌviì-ꞌdakò tí nò giì ꞌdè có ji bu wó, máa, ‹Ye bàkà vò i gítí Mbíṛì gî, ye delè giì bàkà vò i gítí lo gî, bu ye. Ye ꞌvii tí mbe dù tí ꞌviì mì lo lá.›
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 «Káa bu wó bà-i-nò giì tèꞌé tí ndâ bòò mì wó, máa, ‹Yo gì ta banga bòngo ŋìnó ta ŋa wálá nó, ta banga i-tí-sìlì-ꞌbì, ta tàmà.› Ndâ bòò tí nò mâ giì gì ta ndâ i tí nò gî, ꞌdakò tí nò giì zaa ꞌviì mì wó gî.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndâ bòò mì wó, máa, ‹Yo ya gí bà gì ta ꞌbí ꞌviì-mòꞌdú ŋìnó ta banga dìì wó nó, wàa yo ꞌví bàkà ta i-zó-zò, wàa ndoo ꞌví zò i ta líkíꞌo.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Tacó ꞌviì mì ye nó táánò cì gî, káa yí kpónó ꞌvala ndi wó gî. Yí táánò giṛi gî, káa à kpónó ꞌde yí gî.› Ndâ bòò mì ꞌdakò tí nò mâ giì bàkà go có mì wó nó gî, ndú giì ꞌbìtà bà zò i ta líkíꞌo tí ndú.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 «Ta o tí nò náa ndú kû bàkà ta ndâ i tí nò nò, kpo ꞌviì-ꞌdakò mì ꞌdakò tí nò a i gbí njí. Yí mâ giì dooko gí ꞌbá yí giì ꞌdi kòcò ndâ ꞌduù kû cè cè, ta bà dù ṛu.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Yí bà-i-nò giì tèꞌé tí ꞌbí bòò mì bu wó gbaànjé, bìndi yí giì ꞌvee yí, máa, ‹A yè ká bàkà tí ta bìndi ye ꞌbá tí nó?›
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 «Káa ꞌdakò tí nò giì ꞌvìsì có ji yí, máa, ‹A náꞌvindí lo ká dele ndi wó ꞌdo gbí to tí nó táánò náa yí ya gítí nô. Káa bu lo giì zi ꞌviì-mòꞌdú tí nó táánò náa ndoo ko yí ta banga dìì wó nó tacó bà te ta wiṛi mítí wó, tacó yí dele ꞌdo kà ta vò i tí wó wálá.›
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 «Tàkòcò ꞌviì-ꞌdakò tí nò bà-i-nò giì kpolo ndii muu bà ya yí gí tàꞌi gî. Bu wó mâ giì ŋò énò, yí giì có gí sè, bìndi yí giì ꞌdeke tí wó ji yí máa, yí ya gí tàꞌi.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Káa ꞌviì-ꞌdakò tí nò giì ꞌvìsì có ji bu wó, máa, ‹Ŋò káa ŋa mbè ndoò tí nó náa ye kû bàkà nèté ji wò go bòò mì lo nó gi! Ye jé ta ꞌbí gbèe ṛi ndii muu ndâ có mì lo lá. Wò jé je ji ye a yè? À kpêtí káa vòó ṛókpô ꞌviì-bee sínò wò jé je ji ye, tacó wàa ze ꞌví ꞌdè ta líkí nje ta ndâ kómbe ye lá!
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Káa wò kpónó giì zì a ngbú ꞌviì-mòꞌdú ta i ká gbí wó ji ꞌviì mì lo mbe kaa ndâ i mì lo ya gí bà volo gbí ndú ji ndâ vo-vò niì ꞌdáá gî, bìndi yí giì dele ndi wó.›
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 «Káa bu wó giì ꞌvìsì có ji yí, máa, ‹Ndà kû dù ta ndà ꞌbá ta o ꞌdáá gî. Ndâ i mì ye ꞌdáá gî a ndâ i mì lo, ꞌviì mì ye.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Ye te wiṛi mítí náꞌvindí lo ta pétékè tàkòcò ye ká dú, tacó yí táánò cì gî, káa yí kpónó ꞌvala ndi wó gî; yí táánò giṛi gî, káa à kpónó ꞌde yí gî.› »
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.