Lucas 11
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ARA
1 Ta ꞌbí o gbaànjé, Jézù giì ya gítí ꞌbí bàndò kû ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì. Yí mâ giì ꞌdeke tí wó cee gî, ꞌbí mbe tala có mì wó giì ꞌdè có ji yí, máa, «Tùbà cèe kèjì bà ꞌdeke tí ji Mbíṛì ji ze go ŋìndi Jòvánì tí mbe caka tí ndâ ꞌduù náa yí me ji ndâ mbe tala có mì wó nó gi, Mbe nìbà i.»
1 De uma feita, estava Jesus orando em certo lugar; quando terminou, um dos seus discípulos lhe pediu: Senhor, ensina-nos a orar como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndâ mbe tala có mì wó máa, «Yo ꞌdeke tí yo ji Mbíṛì énò máa,
2 Então, ele os ensinou: Quando orardes, dizei:
3 Je i-zó-zò ji ze ta ṛi ꞌdáá gî.
3 o pão nosso cotidiano dá-nos de dia em dia;
4 Si có gítí ndâ vò i mì ze mí to,
4 perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo o que nos deve;
5 Káa Jézù giì ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó máa, «ꞌBí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí yo nò má ya gí mì kómbe wó ta kpo-gbíꞌo, bìndi yí giì gbà njekèjì muu wó máa, yí je làmbu i-zó-zò ji yì,
5 Disse-lhes ainda Jesus: Qual dentre vós, tendo um amigo, e este for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 wàa yì ꞌví ya tí ji ꞌbí kómbe yì mbe gì ꞌdo muu njà nó giì gbaaka yì si o gbooko gî nò,
6 pois um meu amigo, chegando de viagem, procurou-me, e eu nada tenho que lhe oferecer.
7 káa kómbe wó nò giì ꞌvìsì có ji yí máa, ‹Si bà pèè mbí ye mí to, tacó ze kpò gbí njekèjì gî. Kpokèjì bà je ꞌbí ŋa i mì ye kpónó ji wò wálá, tacó ze ta ndâ ꞌviì mì ye kû tè ṛì.› A ŋa yè ká bà bàkà tí?
7 E o outro lhe responda lá de dentro, dizendo: Não me importunes; a porta já está fechada, e os meus filhos comigo também já estão deitados. Não posso levantar-me para tos dar;
8 Ye kû ꞌdè có ji yo máa, ꞌdakò tí nò, kpêtí má je i-zó-zò ji mbe gbà njekèjì muu wó nò gítí có kómbeè tí nó á gbí òkò tí ndú ta yí nó lá, yí bà je ji yí tacó bà dò nô ꞌdo ṛo wó gî.
8 digo-vos que, se não se levantar para dar-lhos por ser seu amigo, todavia, o fará por causa da importunação e lhe dará tudo o de que tiver necessidade.
9 «Káa ye kû ꞌdè có ji yo énò máa, yo yù i, wàa àá bà je i tí nò ji yo gî. Yo pà i wàa yo bà ꞌde i tí nò gî. Yo ku njekèjì wàa àá bà njaanga ji yo gî.
9 Por isso, vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Tacó àá bà je i ji ꞌduù ŋìnó mbe yù i nó gî, ꞌduù ŋìnó mbe pà i nó, bà ꞌde i tí nò gî, à delè bà njaanga njekèjì ji ꞌduù ŋìnó mbe gbà njekèjì nó gî
10 Pois todo o que pede recebe; o que busca encontra; e a quem bate, abrir-se-lhe-á.
11 «À bu ꞌviì ngàyi gbí òkò tí yo ká bà je yâ-kpoo ta zì kpoo tí ji ꞌviì mì wó, náa ꞌviì má yù yâ-sè ꞌdo tí wó?
11 Qual dentre vós é o pai que, se o filho lhe pedir [pão, lhe dará uma pedra? Ou se pedir] um peixe, lhe dará em lugar de peixe uma cobra?
12 À bu ꞌviì ngàyi ká bà je sene ji ꞌviì mì wó, náa ꞌviì má yù pàṛà ngùù ꞌdo tí wó?
12 Ou, se lhe pedir um ovo lhe dará um escorpião?
13 Káa ndâ vò ꞌduù go yo nò má ni bà je tó i ji ndâ ꞌviì mì yo gî, Bu yo tí nó á gbíṛì nó ꞌví tuu Bèṛi-mì-Mbíṛì ji ndâ mbe ꞌdeke tí ndú ji yí lá?»
13 Ora, se vós, que sois maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais o Pai celestial dará o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Ta o tí nò, Jézù kû mòkò ꞌbí i mbe eṛe nje ꞌbí ꞌdakò ꞌdo tí bà ꞌdè có gî ꞌdo gbí muu wó. I tí nò mâ giì co ꞌdo gbí muu ꞌdakò tí nò gî, ꞌdakò tí nò giì ꞌbìtà bà ꞌdè có. Nje ndâ ꞌduù giì ꞌdèè gítí bà ꞌdi kòcò ꞌdakò tí nò gî.
14 De outra feita, estava Jesus expelindo um demônio que era mudo. E aconteceu que, ao sair o demônio, o mudo passou a falar; e as multidões se admiravam.
15 Káa ndâ ꞌbí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndú bà-i-nò kû giì ꞌdè có máa, «A Bèlìzèbúlù, tí Gba-vò-i, ká kû je wotí bà mòkò ndâ i ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù ji yí.»
15 Mas alguns dentre eles diziam: Ora, ele expele os demônios pelo poder de Belzebu, o maioral dos demônios.
16 Ndâ ꞌbí ꞌduù ŋìndi ndú giì ꞌdè có ji yí ta tiṛì máa, yí bàkà seṛè ji ndâ yì, wàa ndâ yì ꞌví ŋò tí ni énó máa, a Mbíṛì ká kû je wotí bà mòkò ndâ i ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù ji yí.
16 E outros, tentando-o, pediam dele um sinal do céu.
17 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú gí tàkò ŋa bà koṛo có mì ndú nò, máa, «Có mì ndâ ꞌduù mì gba má toko lá, ꞌbá mì gba tí nò bà ꞌbu gî. Có mì ndâ ꞌduù á ṛùkàtiì mì ndú delè má toko lá, ꞌbá tí nò bà sì tí wálá.
17 E, sabendo ele o que se lhes passava pelo espírito, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo ficará deserto, e casa sobre casa cairá.
18 Káa Gba-vò-i má njèè gbí ꞌbá mì wó gî, ꞌbá mì wó nò bà ṛò tíyò ta ŋa kpokèjì ngàyi, náa yo má ꞌdè có énò máa, ye kû mòkò ndâ i ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù ta wotí mì Gba-vò-i nò?
18 Se também Satanás estiver dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Isto, porque dizeis que eu expulso os demônios por Belzebu.
19 Ye má kû mòkò ndâ i ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù ta wotí mì Gba-vò-i, ndâ ꞌviì mì yo kû mòkò ndú ta wotí mì ꞌdi? À má énò, ndoo si ndâ ꞌviì mì yo ꞌví waa ngbàngà ji ndoo.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes.
20 Káa ye má kû mòkò ndâ i ꞌdo gbí muu ndâ ꞌduù ta wotí mì Mbíṛì, gbí énó máa, Mbíṛì gì tí gba mì yo gî.
20 Se, porém, eu expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente, é chegado o reino de Deus sobre vós.
21 «Cèe wu ꞌdakò ta ndâ zíꞌi ꞌbì wó má kû ù ṛègbà ndâ i mì wó, muu ndâ i mì wó nò bà ba wálá,
21 Quando o valente, bem-armado, guarda a sua própria casa, ficam em segurança todos os seus bens.
22 yee ká tí o tí nò náa ꞌbí ngbílí mbe da gbí ka wó ngbílí má kiꞌviki gbí bá ganda mì wó gî, yí bà giì kaa ndâ i mì wó.
22 Sobrevindo, porém, um mais valente do que ele, vence-o, tira-lhe a armadura em que confiava e lhe divide os despojos.
23 «Có mì ꞌduù má toko ta ye lá, yí a mbe jòò gbí có ta ye. ꞌDuù má kili i ta ye lá, kû jaaka gbí i.
23 Quem não é por mim é contra mim; e quem comigo não ajunta espalha.
24 «À má mòkò i ꞌdo gbí muu ꞌduù, i tí nò kû ya gí bà wùùkù to ta ndi gbí ndâ kángáá nga ngoò, kû pà bà bàndò bà tèwo wó. Káa bà ꞌde bàndò bà dù yí tí má kpò yí gî, yí bà ꞌdè có máa, ‹Bà ì ngèlè gí ndiì kpò a ngo. À má énó, ye bà dele ndi ye ya gítí ká ꞌbá mì ye.›
24 Quando o espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, procurando repouso; e, não o achando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Yí má dele ndi wó ya gí bà ꞌde à ꞌviindi tàꞌi tí nó náa yí co ꞌdo tí nó gî,
25 E, tendo voltado, a encontra varrida e ornamentada.
26 yí bà dele ndi wó ya gí bà gì ta ndâ ꞌbí ka wó tí ndâ fùúfû mbe ndii yí gî, vô-nje só, gí gbí muu ꞌduù tí nò, yee tí o tí nó náa ndú volo ꞌduù tí nò gî.»
26 Então, vai e leva consigo outros sete espíritos, piores do que ele, e, entrando, habitam ali; e o último estado daquele homem se torna pior do que o primeiro.
27 Si Jézù kû ꞌdè ndâ có tí nò, ꞌbí niì giì ꞌdè có ta kòcò wó ngéé gí yaà ꞌdo gbí òkò tí ndâ mbè ꞌduù tí nò mbe kili nò, máa, «À ùlù niì tí nó tí mbe jò wò, náa wò kpolo ta ngo kí wó nô!»
27 Ora, aconteceu que, ao dizer Jesus estas palavras, uma mulher, que estava entre a multidão, exclamou e disse-lhe: Bem-aventurada aquela que te concebeu, e os seios que te amamentaram!
28 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji niì tí nò máa, «À nìkì a bà ùlù ndâ mbe ꞌdi có mì Mbíṛì bìndi ndú giì bàkà go có tí nò, á cotí bà ùlù nawu ye.»
28 Ele, porém, respondeu: Antes, bem-aventurados são os que ouvem a palavra de Deus e a guardam!
29 Jézù mâ giì ŋò ndâ ꞌduù kû giì tì me mbè jèlè yí gî, yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Ndâ vò ꞌduù tí nó á gbí o tí nó nó kpónó kû tì nò, máa ye ꞌví bàkà seṛè á ji ndâ yì. Káa àá bà tè ta ndú káa seṛè tí nó dígísèé mbe bàkà tí mítí Jónà tí ꞌbí mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì nô.
29 Como afluíssem as multidões, passou Jesus a dizer: Esta é geração perversa! Pede sinal; mas nenhum sinal lhe será dado, senão o de Jonas.
30 ꞌViì-mì-ꞌDakò bà tùbà ji ndâ ꞌduù tí nó gbí o tí nó nó máa a Mbíṛì ká tuu yì, jé ká go bà tuu Jónà á ji ndâ ꞌduù gbí gbata Nínèvà dígísèé máa a Mbíṛì ká tuu yì.
30 Porque, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, o Filho do Homem o será para esta geração.
31 «Niì tí nó táánò tí gbolò gba mì ndâ ꞌduù tí nó ta ꞌbá mì ndú mbe mò gí gbíꞌdè nó, bà kpì ngbàngà tí ndâ ꞌduù tí nó gbí o tí nó nó ta o bà co Ṛi bà waa có wúnò. Tacó yí te nó ngé ꞌdo tàgbaṛìꞌo gì gí bà ꞌdi ndâ có mì gbolò gba tí nó tí Sólómònì, tí mbe ꞌdi gbí-o nó dígísèé gî. Káa yo zekeꞌo gi, ꞌbí i mbe me gbolò ndii Sólómònì gî kpónó kuu nô.
31 A rainha do Sul se levantará, no Juízo, com os homens desta geração e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. E eis aqui está quem é maior do que Salomão.
32 Ndâ ꞌduù gbí gbata Nínèvà bà kpì ngbàngà tí ndâ ꞌduù tí nó mbe kû ꞌvala kpónó nó, ta o bà co Ṛi bà waa có wúnò. Tacó Jónà dígísèé kò-kò ta ndâ vò i mì ndú ji ndú, bìndi ndú giì ꞌvìsì muu ndú á ꞌdo tí ndâ vò kpokèjì mì ndú gî. Káa ꞌbí i mbe me gbolò ndii Jónà gî kpónó kuu nô.
32 Ninivitas se levantarão, no Juízo, com esta geração e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas. E eis aqui está quem é maior do que Jonas.
33 «ꞌBí ꞌduù jé mbe òlò wu mí nje kùpò, bìndi yí giì ꞌbu i mí ṛo ngba wu tí nò gî nò, wálá. Ndâ ꞌduù ta o ꞌdáá gî kû te ngba wu ká mítí bàndò ŋìnó náa ndú bà ŋò ta to ṛègbà tí ndú.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar escondido, nem debaixo do alqueire, mas no velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
34 Ṛo ꞌduù a kùpò mì wó. I má tí ndâ ṛo lo wálá, ndú go áángá-aanga kùpò mbe ṛa wu ká ṛá-ṛa. Gbí énó máa, sè dìì lo ꞌdáá gî gbí ngbaꞌo. Káa ndâ ṛo lo má ta ósú tí ndú, go kùpò ŋìnó ta gùlúsùꞌo tí , náa à jè ta bà tù wu mí nje jé-jè nó, gbí énó máa, sè dìì lo ꞌdáá gî gbí ꞌdíꞌdiꞌo
34 São os teus olhos a lâmpada do teu corpo; se os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, se forem maus, o teu corpo ficará em trevas.
35 À má énò, yo kpolo tí yo máa wu ꞌví mee ꞌdo nje kùpò mì yo, si yo mí gbí ꞌdíꞌdiꞌo lá.
35 Repara, pois, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Ndâ bà to tí lo ꞌdáá gî má kû tòngbaà, dìì lo ꞌdáá gî bà ngbaṛanga to go bà ngbaṛanga to mì wu á nje kùpò.»
36 Se, portanto, todo o teu corpo for luminoso, sem ter qualquer parte em trevas, será todo resplandecente como a candeia quando te ilumina em plena luz.
37 Jézù mâ giì cee ta có mì wó gî, ꞌbí mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà giì tèꞌé tí wó gítí i-zó-zò á ꞌbá mì wó. Káa Jézù giì ꞌbì ngé káa tà bà zò i á kùṛo bà caka ꞌbì wó.
37 Ao falar Jesus estas palavras, um fariseu o convidou para ir comer com ele; então, entrando, tomou lugar à mesa.
38 Nje mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà tí nò giì ꞌdèè ta bà ŋò Jézù kû zò i kùṛo bà caka ꞌbì wó go i gbí tàkìì mì ndú tí ndâ Jùdéyà gî.
38 O fariseu, porém, admirou-se ao ver que Jesus não se lavara primeiro, antes de comer.
39 Jézù mâ giì ŋò énò, yí giì ꞌdè có ji ꞌdakò tí nò máa, «Yo tí ndâ mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà kpónó kû caka kapí ndâ késî ngo, ta kapí ndâ kùṛùngbú, káa có gítí bà gbùṛùngà ndâ ꞌduù, ta bà bàkà vò i, yè gbí njembí yo gî.
39 O Senhor, porém, lhe disse: Vós, fariseus, limpais o exterior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e perversidade.
40 Ndí yo ndâ ŋónókó! Àá táánò me káa gbèe Mbíṛì tí nó mbe bàkà kapí ndâ káꞌi tí nò nó ká bàkà gbí ndú lá?
40 Insensatos! Quem fez o exterior não é o mesmo que fez o interior?
41 À nìkì énó máa, yo konì ndâ mbe yê ta ndâ ꞌbí i tí nó gbí ndâ káꞌi mì yo nô. Tacó wàa ndâ i ꞌdáá gî ꞌví dù ngbáṛángàꞌi tacó tí yo.
41 Antes, dai esmola do que tiverdes, e tudo vos será limpo.
42 «Káa yo tí ndâ mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà bà ŋò mítí yo! Yo kû njèè gbí ndâ víí kpátùyâ náa yo kili ꞌdo gbí njí mì yo muuꞌbì, bìndi yo giì ṛuka ꞌdo tí ndú gbaànjé-gbaànjé ji Mbíṛì, bìndi yo giì mò ndâ bà waa có ta yúcó, ta bà zè Mbíṛì nìkì maa, gí nje seè. Yo kùtàá bà gò ndâ i tí nò me ta bà mò ndâ ꞌbí có mì Mbíṛì gí nje seè lá.
42 Mas ai de vós, fariseus! Porque dais o dízimo da hortelã, da arruda e de todas as hortaliças e desprezais a justiça e o amor de Deus; devíeis, porém, fazer estas coisas, sem omitir aquelas.
43 «Yo tí ndâ mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà bà ŋò mítí yo! Tacó a tí yo a go bà ki tí yo dengece-dèngècè ta ndi pí ndâ banga mbata á tí ndâ bàndò bà kili ndâ ꞌduù gí bà ùlù Mbíṛì. Go bà te duù mítí bà ꞌvee yo mì ndâ ꞌduù á ta ndi tí ndâ bàndò bà mà ꞌvélè delè tí yo ngé.
43 Ai de vós, fariseus! Porque gostais da primeira cadeira nas sinagogas e das saudações nas praças.
44 Yo bà ŋò mítí yo! Tacó yo go ndâ muuꞌdú náa ndâ ꞌduù ŋò lá, bìndi ndú giì nò nó co pí ndú.»
44 Ai de vós que sois como as sepulturas invisíveis, sobre as quais os homens passam sem o saber!
45 Káa ꞌbí mbe nìbà tàkìì mì ndâ Jùdéyà gbaànjé giì ꞌvìsì có ji Jézù máa, «Nje zèè mû mì lo nò ṛo ze delè gî, Mbe nìbà i.»
45 Então, respondendo um dos intérpretes da Lei, disse a Jesus: Mestre, dizendo estas coisas, também nos ofendes a nós outros!
46 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Yo tí ndâ mbe nìbà i bà ŋò mítí yo! Tacó gbímbí ndâ ꞌduù wálá ji yo ta bà ꞌdeeke du káꞌi mí muu ndú. Káa yo jé gítí bà konì ndú ta bà te ndâ du káꞌi tí nò njíꞌdí wálá.
46 Mas ele respondeu: Ai de vós também, intérpretes da Lei! Porque sobrecarregais os homens com fardos superiores às suas forças, mas vós mesmos nem com um dedo os tocais.
47 «Yo bà ŋò mítí yo! Tacó a yo ká bì ndâ muuꞌdú ndâ mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì tí nó náa ndâ ká gù yo ziki ndú nô.
47 Ai de vós! Porque edificais os túmulos dos profetas que vossos pais assassinaram.
48 Yo ꞌdè ta nje yo gî, yo delè giì ùnje gítí ndâ i tí nò náa ndú bàkà nò gî, máa, a ndâ ká gù yo ká ziki ndâ mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì, káa yo giì bì ŋìndi yo a ndâ muuꞌdú bìndi ndú.
48 Assim, sois testemunhas e aprovais com cumplicidade as obras dos vossos pais; porque eles mataram os profetas, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Tacó énò, Mbíṛì tí Mbe ꞌdi gbí-o giì ꞌdè có énó máa, ‹Ye bà tuu ndâ ꞌbí mbe ꞌdòkò có, ta ndâ ꞌbí tú mì ye, ji ndú, ndú bà waaka tàkòcò ndâ ꞌbí , ndú delè bà mèèkèꞌi tí ndâ ꞌbí .›
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, e a alguns deles matarão e a outros perseguirão,
50 Tacó énò, mbelè ndâ mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì tí nó mbe ꞌbìtà bà mìì to ꞌdo tí bà ꞌbìtà bà suu to tí nó nó ꞌví dù tí ꞌbì yo tí ndâ ꞌduù tí nó mbe kû ꞌvala kpónó nô.
50 para que desta geração se peçam contas do sangue dos profetas, derramado desde a fundação do mundo;
51 Yo bà ꞌdè ndeṛè bà mìì ndâ tó ꞌduù tí nó mbe ꞌbìtà bà mìì ꞌdo tí Àbélè, yee tí Zàkàríyà tí nó náa yo zi yí mí gbí òkò ndâ bàndò bà te i-cí-ci ta ꞌbá-Mbíṛì nô. Ye kû ꞌdè có ji yo énó máa, kózò tí ndâ ꞌduù tí nó mbe kû ꞌvala kpónó nó bà ꞌdè ndeṛè ku ndâ ꞌduù tí nò ꞌdáá gî.
51 desde o sangue de Abel até ao de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e a casa de Deus. Sim, eu vos afirmo, contas serão pedidas a esta geração.
52 «Yo tí ndâ mbe nìbà tàkìì mì ndâ Jùdéyà bà ŋò mítí yo! Tacó yo jèjèèkè tí yo mí njekèjì mì Mbíṛì ji ndâ ꞌduù go ndâ kî á ṛo mbu. Ndú bà ya gí gbí mbu wálá, káa ndú delè gítí bà si ndâ ꞌbí sè ꞌví ya gí gbí mbu ká wálá!»
52 Ai de vós, intérpretes da Lei! Porque tomastes a chave da ciência; contudo, vós mesmos não entrastes e impedistes os que estavam entrando.
53 Káa si Jézù kû giì njè nó ꞌdo ꞌbá mì mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà tí nò mbe tèꞌé tí wó gítí i-zó-zò nò, ndâ có tí nò náa yí ꞌdè nò giì zèè tí ndâ mbe nìbà tàkìì, tí ndâ mbe kpolo tí tàkìì mì ndâ Jùdéyà, ngé ndii gî. Bìndi ndú giì ꞌbìtà bà pà nje wó tacó wàa yí ꞌví ꞌdè ndâ ꞌbí có ŋìnó náa à gbí njembí wó nó gí sè,
53 Saindo Jesus dali, passaram os escribas e fariseus a argui-lo com veemência, procurando confundi-lo a respeito de muitos assuntos,
54 tacó bà pà kpokèjì tacó bà zèè yí ꞌdo tí ngo nje wó.
54 com o intuito de tirar das suas próprias palavras motivos para o acusar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.