Lucas 10
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NTLH
1 Ta o tí nò, Mbe tí ndoo Jézù giì ṛuka ndâ ꞌbí mbe tala có mì wó ziꞌduù-taꞌô-nje muuꞌbì nje-muuꞌbì só, bìndi yí giì tuu ndú gí kùṛo, só-só-só gí gbí ndâ gbata, ta ndâ to tí nó náa yí kû koṛo có bà co wiṛi ya gí gbí ndú.
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 Káa ta kùṛo o bà njè nó mì ndú, yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Ndâ i gbí njí ògbù ngé, káa muu ndâ mbe kili ndú me njíꞌdí. À má énò, yo ꞌdeke tí yo ji Mbíṛì tí mbe njí tí nò, tacó wàa yí ꞌví tuu ndâ ꞌbí ꞌduù gí bà kili ndâ i ꞌdo gbí njí mì wó gî.
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 Yo njè nó! Ye kpónó kû tuu yo á go ndâ rómbo á gí gbí òkò tí ndâ gbôwó.
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 Káa yo ꞌví kaa gùrúsù ta yo tacó bà sì ta i muu nó lá.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 Yo má yee tí ꞌbá, kpédélé có náa yo ꞌví ꞌdè ji ndâ mbe ꞌbá tí nò ꞌví dù a, ‹Mbíṛì ꞌví si yo ꞌví dù nìkì maa!›
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 ꞌDuù ŋìnó ta ꞌdê njembí wó nó má kuu ꞌbá tí nò, Mbíṛì bà bàkà nambeè ji yí go có tí nò gbí njembí yo nò gî. Káa ꞌduù ta ꞌdê njembí wó má ꞌbá tí nò wálá, Mbíṛì bà bàkà nambeè tí nò ta gó tí yo nò ji ndú wálá.
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 Yo má yee tí to, yo ꞌví ṛàngà ꞌbá lá. Ndâ mbe ꞌbá má je ndâ i-zó-zò ta ngo ji yo, yo ꞌví biya lá, tacó mbe nèté kû ka wuꞌo me sínò lá.
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 Yo má yee tí to, káa ndâ ꞌduù má te wiṛi mítí yo, yo ꞌví zò i-wiṛi tí nó náa ndú bàkà ji yo nò.
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 Yo ꞌví ꞌvala ndâ mbe nòꞌo tí bàndò tí nó náa ndâ ꞌduù te wiṛi mítí yo á tí nô. Yo ꞌví ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí bàndò tí nò máa, ‹Kùṛo bà dù Mbíṛì tí gba mì yo dooko gî.›
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 Káa yo má yee tí to, káa ndâ ꞌduù tí to tí nò má te wiṛi mítí yo lá, yo ꞌví co gítí kpokèjì, wàa yo ꞌví gbì njú to, to tí nò ꞌdo tí kò yo gî, bìndi yo ꞌví ꞌdè có ji ndâ mbe to tí nò máa,
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 ‹À kpêtí káa njú to ꞌbá mì yo, ze gbì ꞌdo tí kò ze mí to ji yo gî. Káa yo koṛo muu yo máa, kùṛo bà gì Mbíṛì gí bà dù tí gba mì ndâ ꞌduù ꞌdáá gî dooko gî.›
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 Ye kû ꞌdè có ji yo ta kponje tí wálá, máa, Mbíṛì bà waa có mítí ndâ ꞌduù tí nò ta wotí tí ndii ŋìndi ndâ ꞌduù gbí gbata Sòdómà gî.
12 E Jesus disse mais isto:
13 «Yo tí ndâ ꞌduù gbí gbata Kòràzínì, ta ndâ ꞌduù gbí gbata Bètìsàyídà, bà ŋò mítí yo! Tacó ye táánò má bàkà ndâ seṛè tí nó náa ye bàkà ji yo nó a i ji ndâ ꞌduù gbí ndâ gbata Tírò ta gbata Sìdónì, o go énó ndú kpónó yù zì sùwálì, bìndi ndú giì toṛo mbúlùwu mítí ndú tacó bà tùbà máa, ndâ yì ꞌvìsì muu ndâ yì ꞌdo tí ndâ vò i mì ndâ yì gî, sàà gî!
13 Jesus continuou:
14 Káa a ndâ ꞌduù gbí ndâ gbata Tírò ta Sìdónì ká bà ꞌde bà wo woò á có tí yo ta o bà waa có mì Mbíṛì mítí ndâ ꞌduù ta ndòngbú o.
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 Káa yo tí ndâ ꞌduù gbí gbata Kàpàrànáwùmù! Yo bà oko tí yo go énò yee tàṛì? Mbíṛì bà ꞌvaka yo ꞌdo kà gí tà-ꞌbá-gì-lá.»
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 Bìndi Jézù giì ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó, máa, «À má énò, ꞌduù má ꞌdi có mì yo, yí ꞌdi nò a có mì ye. ꞌDuù má biya yo, yí biya nò a ye. Káa ꞌduù má biya ye, yí biya nò a ꞌduù tí nó mbe tuu ye.»
16 Então disse aos discípulos:
17 Ndâ mbe tala có mì Jézù ziꞌduù-taꞌô-nje muuꞌbì nje-muuꞌbì só náa yí tuu ndú nó giì dele ndi ndú gì gí bà dìtà ndâ i tí nó náa ndú bàkà ta ndi to nó ji yí ta líkíꞌo tí ndú, máa, «Ze má ꞌdè có kpêtí ká ji ndâ i-gbí-muu ndâ ꞌduù ta ṛe lo, ndú kû ꞌdi có mì ze, Mbe nìbà i!»
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Ye giì ŋò Gba-vò-i kû ꞌva tí wó to ꞌdo tàṛì mélé-mèlè go bà ì mù nô.
18 Jesus respondeu:
19 Yo ŋò nô! Ye je wotí bà ꞌdò ndâ kpoo, ta ndâ sene, ta kò yo á ji yo gî. Ye delè giì je wotí bà co gbí ŋò kuꞌdì tí Gba-vò-i á ji yo gî. ꞌBí i delè gí bà bàkà yo wálá.
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 Kpêtí ká énò, yo ꞌví dù ta líkíꞌo tí yo tacó náa ndâ i-gbí-muu ndâ ꞌduù kû cì gúku tí yo nò lá. Yo dù ta líkíꞌo tí yo tacó Mbíṛì cu ṛe yo mí gbíṛì gî.»
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 Ta o tí nò, Bèṛi-mì-Mbíṛì giì zèè ꞌbì tí Jézù mbi ta líkíꞌo gî. Bìndi yí giì ꞌbìtà bà ùlù Mbíṛì máa, «Ye ùlù wò tí Bu ye, tí Mbe tí ndâ tàṛì ta to. Tacó wò ngùù gbí ndâ i tí nò á ꞌdo tí ndâ mbe ꞌdi gbí-o, ta ndâ mbe yú ṛo gî. Wò giì ꞌdè gbí ndú a i ji ndâ víí ꞌviì sínò. À énò Bu ye, tacó wò táánò bàkà nò a bà njembí lo.
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 Bu ye kaa ndâ i ꞌdáá gî á mí ꞌbí ye tí ꞌViì mì wó gî. Káa mbe ŋò ye tí ꞌViì mì wó, ni wálá, à káa yí tí Bu ye; mbe ŋò yí tí Bu ye delè ni wálá, à káa ye tí ꞌViì mì wó, giì je ndâ ꞌduù tí nó ta go bà ꞌdè ji ndú tí ꞌViì mì wó no.»
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 Jézù giì ꞌvìsì tí wó gítí ndâ mbe tala có mì wó, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú ta kpéétí ndú máa, «Ndâ ꞌduù tí nó mbe ŋò i tí nó náa yo kû ŋò nó a ndâ mbe tó pá.
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 Ye kû ꞌdè có ji yo máa, ndâ mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì me mbè, ta ndâ kpo-kpò gba dígísèé, dù ta go bà ŋò i tí nó náa yo kpónó kû ŋò nó kpòò, káa ndú ŋò gbaànjé lá; ndú dù ta go bà ꞌdi có tí nó náa yo kû ꞌdi nó kpòò, káa ndú delè ꞌdi lá.»
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 Ta ꞌbí o gbaànjé, ꞌbí mbe ꞌdi gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà giì ꞌvee Jézù, ta tiṛì máa, «Ye ꞌví bàkà a ŋa yè, tacó wàa ye ꞌví ꞌde ta ꞌválá ŋìnó mbe cee lá nó?»
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 Káa Jézù giì ꞌvee ꞌdakò tí nò delè máa, «À cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì máa yè? Wò ꞌdeke máa yè?»
26 Jesus respondeu:
27 Káa ꞌdakò tí nò giì ꞌvìsì có ji Jézù máa, «À cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì énó máa, ‹Wò ꞌví zè Mbe tí lo, tí Mbíṛì mì lo, nìkì ta njembí lo gbaànjé; wò ꞌví zè ꞌbí ŋa i gbí bà ꞌvala wò nìkì ndii Mbíṛì mì lo lá, wò ꞌví kili wotí mì lo ꞌdáá gî, ta ndâ kóṛó-koṛo có mì lo ꞌdáá gî, ká gítí bà zè yí nìkì maa. Wò delè ꞌví zè ꞌbí ka lo nìkì maa, á go bà zè tí lo nìkì maa mì lo.› »
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 Jézù giì ꞌvìsì có ji ꞌdakò tí nò máa, «Có mì lo náa wò ꞌdè nò ꞌdú. Bàkà go énò, wàa Mbíṛì bà je ꞌválá ŋìnó mbe cee lá nó ji wò gî.»
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 Káa ꞌdakò tí nó giì bàkà bà ꞌdi gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà mì wó ji Jézù ta bà ꞌvee yí máa, «Ka ye a ꞌdi?»
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji yí gbí lòkóꞌbò máa, «Ta ꞌbí o gbaànjé, ꞌbí ꞌdakò tí Jùdéyà giì njè nó ꞌdo Jèrùzàlémè kû ya gí gbí gbata Jérìkò. Yí mâ giì yee kpokèjì, ndú giì ꞌde tí ndú ta ndâ mbe kùmùkù i mì ndâ ꞌduù. Ndâ vò ꞌduù tí nò giì kaa ndâ i mì wó ꞌdáá gî, ndú giì gbì yí dê gí mì ku, bìndi ndú giì si yí tí mê wó mítí kpokèjì.
30 Jesus respondeu assim:
31 ꞌBí bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà mbe kû ndii ta nó giì ꞌde ꞌdakò tí nò gbáṛákàà tísì á tí ṛo kpokèjì. Yí giì zeke yí ká zeke gí tísì kà, bìndi yí giì waa to có seè tí wó, yí giì ndii ta nó mì wó gî.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 Bìndi bà ndii bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà nò, ꞌbí ꞌdakò tí ꞌduù mbe kû bàkà nèté á gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì mbe gì co tí gbèe kpokèjì tí nò giì ꞌde ꞌdakò tí nò ká kuu gbáṛákàà tísì á bàndò mì wó nò. Káa yí delè giì zeke káa yí gí to kà ta ṛo wó, bìndi yí giì waa to có ṛègbà tí wó, yí giì ndii gî.
32 Também um
33 «Káa ꞌbí ꞌdakò, tí ꞌduù Sàmárìyà mbe kû ndii ta nó, giì ꞌde yê tí nò náa à gbì yí nò. Yí mâ giì zeke yí gí tísì kà, yê ṛo wó giì bàkà yí ngé ndii gî.
33 Mas um
34 Bìndi yí giì yèè dê gítí wó, yí giì bàkà nèté gítí ndâ kà tí nò ta ndi tí wó nò, ta bà doo ṛo ndú ta gó nèbítì, bìndi yí giì yee bàà mí ṛo ndú, bìndi yí giì eṛe ndú ꞌdáá gî. Yí giì te yí mí pí nò tí nó náa yí kû o nô. Bìndi yí giì ya ta yí gí ꞌbá mì ꞌbí ꞌdakò.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 Ndú giì tè ṛì, yé mâ giì too gî, yí giì je làmbu i ji mbe ꞌbá, bìndi yí giì ꞌdè có ji yí máa, ‹Pò yí, ye bà dele có bà-i-nô tacó bà sì có ndâ i mì lo náa wò volo gbí ndú mítí wó nô.›
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 «À má énò, tó kaà kpónó a ꞌdi á ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌdakò tí nó taꞌô nò?»
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 Mbe ꞌdi gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà tí nò giì ꞌvìsì có ji Jézù máa, «Tó kaà a ꞌduù tí nó tí mbe ŋò yê ṛo wó nô.»
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 Ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó mâ giì wùùkù to yee gbí to ꞌbá mì ndâ ꞌbí niì ta ṛè wó a Márátà, Márátà giì tèꞌé tí Jézù gí ꞌbá mì ndú ta náꞌvindí wó Màríyà.
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 Jézù mâ giì ya gí ꞌbá kà, Màríyà giì njè nó ya gí bà ki tí wó kùṛo Mbe tí ndoo kû ꞌdi ndâ có tí nó náa yí kû ꞌdè nó,
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 jee Márátà mì nje nèté kecì ta kpéétí wó. Márátà mâ giì ŋò ŋa nèté tí nó mbe jee tí mí to á kùṛo wó nó, njembí wó giì volo gî. Yí bà-i-nò giì njè nó ya gí mì Mbe tí ndoo, bìndi yí giì ꞌvee yí máa, «Có bà si ye mì náꞌvindí ye ta kpéétí ye mí nje nèté nò á ṛo lo wálá gî, Mbe nìbà i? ꞌDè có ji yí máa, yí gì gí bà konì ye!»
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 Káa Mbe tí ndoo giì ꞌvìsì có ji Márátà máa, «Márátà! Márátà! Njembí lo kû mù gítí ndâ i me mbè.
41 Aí o Senhor respondeu:
42 Káa ndâ kpóló-kpolo i gbí òkò tí ndâ i tí nò me mbè lá; à má ta bà ꞌdè ta yúcó, à káa i gbaànjé cuki. Màríyà cu ꞌbì wó nò a i mítí ŋìnó mbe nìkì ndii ndâ ꞌbí gî nô. Á má énò, àá bà je ꞌdo tí wó wálá.»
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.