Lucas 10
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs BKJ
1 Ta o tí nò, Mbe tí ndoo Jézù giì ṛuka ndâ ꞌbí mbe tala có mì wó ziꞌduù-taꞌô-nje muuꞌbì nje-muuꞌbì só, bìndi yí giì tuu ndú gí kùṛo, só-só-só gí gbí ndâ gbata, ta ndâ to tí nó náa yí kû koṛo có bà co wiṛi ya gí gbí ndú.
1 Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Káa ta kùṛo o bà njè nó mì ndú, yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Ndâ i gbí njí ògbù ngé, káa muu ndâ mbe kili ndú me njíꞌdí. À má énò, yo ꞌdeke tí yo ji Mbíṛì tí mbe njí tí nò, tacó wàa yí ꞌví tuu ndâ ꞌbí ꞌduù gí bà kili ndâ i ꞌdo gbí njí mì wó gî.
2 Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.
3 Yo njè nó! Ye kpónó kû tuu yo á go ndâ rómbo á gí gbí òkò tí ndâ gbôwó.
3 Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Káa yo ꞌví kaa gùrúsù ta yo tacó bà sì ta i muu nó lá.
4 Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.
5 Yo má yee tí ꞌbá, kpédélé có náa yo ꞌví ꞌdè ji ndâ mbe ꞌbá tí nò ꞌví dù a, ‹Mbíṛì ꞌví si yo ꞌví dù nìkì maa!›
5 E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.
6 ꞌDuù ŋìnó ta ꞌdê njembí wó nó má kuu ꞌbá tí nò, Mbíṛì bà bàkà nambeè ji yí go có tí nò gbí njembí yo nò gî. Káa ꞌduù ta ꞌdê njembí wó má ꞌbá tí nò wálá, Mbíṛì bà bàkà nambeè tí nò ta gó tí yo nò ji ndú wálá.
6 E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.
7 Yo má yee tí to, yo ꞌví ṛàngà ꞌbá lá. Ndâ mbe ꞌbá má je ndâ i-zó-zò ta ngo ji yo, yo ꞌví biya lá, tacó mbe nèté kû ka wuꞌo me sínò lá.
7 E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Yo má yee tí to, káa ndâ ꞌduù má te wiṛi mítí yo, yo ꞌví zò i-wiṛi tí nó náa ndú bàkà ji yo nò.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;
9 Yo ꞌví ꞌvala ndâ mbe nòꞌo tí bàndò tí nó náa ndâ ꞌduù te wiṛi mítí yo á tí nô. Yo ꞌví ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí bàndò tí nò máa, ‹Kùṛo bà dù Mbíṛì tí gba mì yo dooko gî.›
9 e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Káa yo má yee tí to, káa ndâ ꞌduù tí to tí nò má te wiṛi mítí yo lá, yo ꞌví co gítí kpokèjì, wàa yo ꞌví gbì njú to, to tí nò ꞌdo tí kò yo gî, bìndi yo ꞌví ꞌdè có ji ndâ mbe to tí nò máa,
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:
11 ‹À kpêtí káa njú to ꞌbá mì yo, ze gbì ꞌdo tí kò ze mí to ji yo gî. Káa yo koṛo muu yo máa, kùṛo bà gì Mbíṛì gí bà dù tí gba mì ndâ ꞌduù ꞌdáá gî dooko gî.›
11 Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.
12 Ye kû ꞌdè có ji yo ta kponje tí wálá, máa, Mbíṛì bà waa có mítí ndâ ꞌduù tí nò ta wotí tí ndii ŋìndi ndâ ꞌduù gbí gbata Sòdómà gî.
12 Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 «Yo tí ndâ ꞌduù gbí gbata Kòràzínì, ta ndâ ꞌduù gbí gbata Bètìsàyídà, bà ŋò mítí yo! Tacó ye táánò má bàkà ndâ seṛè tí nó náa ye bàkà ji yo nó a i ji ndâ ꞌduù gbí ndâ gbata Tírò ta gbata Sìdónì, o go énó ndú kpónó yù zì sùwálì, bìndi ndú giì toṛo mbúlùwu mítí ndú tacó bà tùbà máa, ndâ yì ꞌvìsì muu ndâ yì ꞌdo tí ndâ vò i mì ndâ yì gî, sàà gî!
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.
14 Káa a ndâ ꞌduù gbí ndâ gbata Tírò ta Sìdónì ká bà ꞌde bà wo woò á có tí yo ta o bà waa có mì Mbíṛì mítí ndâ ꞌduù ta ndòngbú o.
14 Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.
15 Káa yo tí ndâ ꞌduù gbí gbata Kàpàrànáwùmù! Yo bà oko tí yo go énò yee tàṛì? Mbíṛì bà ꞌvaka yo ꞌdo kà gí tà-ꞌbá-gì-lá.»
15 E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.
16 Bìndi Jézù giì ꞌdè có ji ndâ mbe tala có mì wó, máa, «À má énò, ꞌduù má ꞌdi có mì yo, yí ꞌdi nò a có mì ye. ꞌDuù má biya yo, yí biya nò a ye. Káa ꞌduù má biya ye, yí biya nò a ꞌduù tí nó mbe tuu ye.»
16 Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.
17 Ndâ mbe tala có mì Jézù ziꞌduù-taꞌô-nje muuꞌbì nje-muuꞌbì só náa yí tuu ndú nó giì dele ndi ndú gì gí bà dìtà ndâ i tí nó náa ndú bàkà ta ndi to nó ji yí ta líkíꞌo tí ndú, máa, «Ze má ꞌdè có kpêtí ká ji ndâ i-gbí-muu ndâ ꞌduù ta ṛe lo, ndú kû ꞌdi có mì ze, Mbe nìbà i!»
17 E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.
18 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Ye giì ŋò Gba-vò-i kû ꞌva tí wó to ꞌdo tàṛì mélé-mèlè go bà ì mù nô.
18 E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.
19 Yo ŋò nô! Ye je wotí bà ꞌdò ndâ kpoo, ta ndâ sene, ta kò yo á ji yo gî. Ye delè giì je wotí bà co gbí ŋò kuꞌdì tí Gba-vò-i á ji yo gî. ꞌBí i delè gí bà bàkà yo wálá.
19 Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.
20 Kpêtí ká énò, yo ꞌví dù ta líkíꞌo tí yo tacó náa ndâ i-gbí-muu ndâ ꞌduù kû cì gúku tí yo nò lá. Yo dù ta líkíꞌo tí yo tacó Mbíṛì cu ṛe yo mí gbíṛì gî.»
20 Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.
21 Ta o tí nò, Bèṛi-mì-Mbíṛì giì zèè ꞌbì tí Jézù mbi ta líkíꞌo gî. Bìndi yí giì ꞌbìtà bà ùlù Mbíṛì máa, «Ye ùlù wò tí Bu ye, tí Mbe tí ndâ tàṛì ta to. Tacó wò ngùù gbí ndâ i tí nò á ꞌdo tí ndâ mbe ꞌdi gbí-o, ta ndâ mbe yú ṛo gî. Wò giì ꞌdè gbí ndú a i ji ndâ víí ꞌviì sínò. À énò Bu ye, tacó wò táánò bàkà nò a bà njembí lo.
21 Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.
22 Bu ye kaa ndâ i ꞌdáá gî á mí ꞌbí ye tí ꞌViì mì wó gî. Káa mbe ŋò ye tí ꞌViì mì wó, ni wálá, à káa yí tí Bu ye; mbe ŋò yí tí Bu ye delè ni wálá, à káa ye tí ꞌViì mì wó, giì je ndâ ꞌduù tí nó ta go bà ꞌdè ji ndú tí ꞌViì mì wó no.»
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Jézù giì ꞌvìsì tí wó gítí ndâ mbe tala có mì wó, bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú ta kpéétí ndú máa, «Ndâ ꞌduù tí nó mbe ŋò i tí nó náa yo kû ŋò nó a ndâ mbe tó pá.
23 E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,
24 Ye kû ꞌdè có ji yo máa, ndâ mbe ꞌdòkò có mì Mbíṛì me mbè, ta ndâ kpo-kpò gba dígísèé, dù ta go bà ŋò i tí nó náa yo kpónó kû ŋò nó kpòò, káa ndú ŋò gbaànjé lá; ndú dù ta go bà ꞌdi có tí nó náa yo kû ꞌdi nó kpòò, káa ndú delè ꞌdi lá.»
24 porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.
25 Ta ꞌbí o gbaànjé, ꞌbí mbe ꞌdi gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà giì ꞌvee Jézù, ta tiṛì máa, «Ye ꞌví bàkà a ŋa yè, tacó wàa ye ꞌví ꞌde ta ꞌválá ŋìnó mbe cee lá nó?»
25 E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
26 Káa Jézù giì ꞌvee ꞌdakò tí nò delè máa, «À cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì máa yè? Wò ꞌdeke máa yè?»
26 E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?
27 Káa ꞌdakò tí nò giì ꞌvìsì có ji Jézù máa, «À cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì énó máa, ‹Wò ꞌví zè Mbe tí lo, tí Mbíṛì mì lo, nìkì ta njembí lo gbaànjé; wò ꞌví zè ꞌbí ŋa i gbí bà ꞌvala wò nìkì ndii Mbíṛì mì lo lá, wò ꞌví kili wotí mì lo ꞌdáá gî, ta ndâ kóṛó-koṛo có mì lo ꞌdáá gî, ká gítí bà zè yí nìkì maa. Wò delè ꞌví zè ꞌbí ka lo nìkì maa, á go bà zè tí lo nìkì maa mì lo.› »
27 E, ele respondendo, disse: Amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.
28 Jézù giì ꞌvìsì có ji ꞌdakò tí nò máa, «Có mì lo náa wò ꞌdè nò ꞌdú. Bàkà go énò, wàa Mbíṛì bà je ꞌválá ŋìnó mbe cee lá nó ji wò gî.»
28 E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.
29 Káa ꞌdakò tí nó giì bàkà bà ꞌdi gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà mì wó ji Jézù ta bà ꞌvee yí máa, «Ka ye a ꞌdi?»
29 Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji yí gbí lòkóꞌbò máa, «Ta ꞌbí o gbaànjé, ꞌbí ꞌdakò tí Jùdéyà giì njè nó ꞌdo Jèrùzàlémè kû ya gí gbí gbata Jérìkò. Yí mâ giì yee kpokèjì, ndú giì ꞌde tí ndú ta ndâ mbe kùmùkù i mì ndâ ꞌduù. Ndâ vò ꞌduù tí nò giì kaa ndâ i mì wó ꞌdáá gî, ndú giì gbì yí dê gí mì ku, bìndi ndú giì si yí tí mê wó mítí kpokèjì.
30 E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.
31 ꞌBí bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà mbe kû ndii ta nó giì ꞌde ꞌdakò tí nò gbáṛákàà tísì á tí ṛo kpokèjì. Yí giì zeke yí ká zeke gí tísì kà, bìndi yí giì waa to có seè tí wó, yí giì ndii ta nó mì wó gî.
31 E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.
32 Bìndi bà ndii bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà nò, ꞌbí ꞌdakò tí ꞌduù mbe kû bàkà nèté á gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì mbe gì co tí gbèe kpokèjì tí nò giì ꞌde ꞌdakò tí nò ká kuu gbáṛákàà tísì á bàndò mì wó nò. Káa yí delè giì zeke káa yí gí to kà ta ṛo wó, bìndi yí giì waa to có ṛègbà tí wó, yí giì ndii gî.
32 E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.
33 «Káa ꞌbí ꞌdakò, tí ꞌduù Sàmárìyà mbe kû ndii ta nó, giì ꞌde yê tí nò náa à gbì yí nò. Yí mâ giì zeke yí gí tísì kà, yê ṛo wó giì bàkà yí ngé ndii gî.
33 Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.
34 Bìndi yí giì yèè dê gítí wó, yí giì bàkà nèté gítí ndâ kà tí nò ta ndi tí wó nò, ta bà doo ṛo ndú ta gó nèbítì, bìndi yí giì yee bàà mí ṛo ndú, bìndi yí giì eṛe ndú ꞌdáá gî. Yí giì te yí mí pí nò tí nó náa yí kû o nô. Bìndi yí giì ya ta yí gí ꞌbá mì ꞌbí ꞌdakò.
34 E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 Ndú giì tè ṛì, yé mâ giì too gî, yí giì je làmbu i ji mbe ꞌbá, bìndi yí giì ꞌdè có ji yí máa, ‹Pò yí, ye bà dele có bà-i-nô tacó bà sì có ndâ i mì lo náa wò volo gbí ndú mítí wó nô.›
35 E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.
36 «À má énò, tó kaà kpónó a ꞌdi á ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌdakò tí nó taꞌô nò?»
36 Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?
37 Mbe ꞌdi gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà tí nò giì ꞌvìsì có ji Jézù máa, «Tó kaà a ꞌduù tí nó tí mbe ŋò yê ṛo wó nô.»
37 E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.
38 Ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó mâ giì wùùkù to yee gbí to ꞌbá mì ndâ ꞌbí niì ta ṛè wó a Márátà, Márátà giì tèꞌé tí Jézù gí ꞌbá mì ndú ta náꞌvindí wó Màríyà.
38 Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Jézù mâ giì ya gí ꞌbá kà, Màríyà giì njè nó ya gí bà ki tí wó kùṛo Mbe tí ndoo kû ꞌdi ndâ có tí nó náa yí kû ꞌdè nó,
39 E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 jee Márátà mì nje nèté kecì ta kpéétí wó. Márátà mâ giì ŋò ŋa nèté tí nó mbe jee tí mí to á kùṛo wó nó, njembí wó giì volo gî. Yí bà-i-nò giì njè nó ya gí mì Mbe tí ndoo, bìndi yí giì ꞌvee yí máa, «Có bà si ye mì náꞌvindí ye ta kpéétí ye mí nje nèté nò á ṛo lo wálá gî, Mbe nìbà i? ꞌDè có ji yí máa, yí gì gí bà konì ye!»
40 Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.
41 Káa Mbe tí ndoo giì ꞌvìsì có ji Márátà máa, «Márátà! Márátà! Njembí lo kû mù gítí ndâ i me mbè.
41 E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;
42 Káa ndâ kpóló-kpolo i gbí òkò tí ndâ i tí nò me mbè lá; à má ta bà ꞌdè ta yúcó, à káa i gbaànjé cuki. Màríyà cu ꞌbì wó nò a i mítí ŋìnó mbe nìkì ndii ndâ ꞌbí gî nô. Á má énò, àá bà je ꞌdo tí wó wálá.»
42 mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.