João 2
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NVT
1 À bàkà bìndi bà tèꞌé tí ndâ Fìlípò ta Nàtànìyélè mì Jézù káa sili taꞌô, bìndi ꞌbí ꞌdakò gbí gbata Kánà, gbí to Gàlìléyà, giì ko niì mì wó gí ꞌbá. Màríyà tí nawu Jézù ta o tí nò kuu bàndò bà ko niì tí nò.
1 Três dias depois, houve uma festa de casamento no povoado de Caná da Galileia. A mãe de Jesus estava ali,
2 À delè giì tèꞌé tí ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó gí bà ko niì tí nò gî.
2 e Jesus e seus discípulos também foram convidados para a celebração.
3 Pe nèbítì mâ giì cee ꞌdo mì ndâ mbe kò niì gî, nawu Jézù giì ꞌdè có ji yí máa, «Pe mì ndú wálá.»
3 Durante a festa, o vinho acabou, e a mãe de Jesus lhe disse: “Eles não têm mais vinho”.
4 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji nawu wó máa, «Káa wò ꞌdè ji ye máa ye ꞌví bàkà tí a yè, ndi lo niì? O mì ye gì kálásê.»
4 “Mulher, isso não me diz respeito”, respondeu Jesus. “Minha hora ainda não chegou.”
5 Nawu Jézù bà-i-nò giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nó mbe kû bàkà nèté bàndò bà ko niì nó máa, «Yí má ꞌdè có ji yo, yo ꞌví ndii muu có mì wó nò lá.»
5 Sua mãe, porém, disse aos empregados: “Façam tudo que ele mandar”.
6 Ta o tí nò ndâ ꞌbí kpo-kpò káꞌi-ngo vô-nje gbaànjé ꞌdo tí díí, náa gbèe kû te go jú-káṛà-ngo vô ta nje tí , kuu mì ndâ ꞌduù tí nò á bàndò bà ko niì nò. Nèté mì ŋa ndâ kpo-kpò káꞌi-ngo tí nò gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà a bà cu ngo mí gbí ndú tacó bà caka bèjò.
6 Havia ali perto seis potes de pedra usados na purificação cerimonial judaica. Cada um tinha capacidade entre 80 e 120 litros.
7 Jézù bà-i-nò giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nó mbe kû bàkà nèté bàndò bà ko niì nó máa, «Yo cu ngo yeke ndâ kpo-kpò káꞌi tí nò gî.»
7 Jesus disse aos empregados: “Encham os potes com água”. Quando os potes estavam cheios,
8 Jézù giì ꞌdè có ji ndú máa, «Yo cu ꞌbí ngo tí nò náa yo yee mí gbí ndâ káṛà nò ji ꞌduù tí nó mbe kû njèè i-zó-zò nô.»
8 disse: “Agora tirem um pouco e levem ao mestre de cerimônias”. Os empregados seguiram suas instruções.
9 Ndâ ꞌdakò tí nò giì cu ngo tí nò náa ndú yee mí gbí káṛà nò ya tí ji ꞌduù tí nó mbe kû njèè i-zó-zò nó go có mì Jézù nò. Yí mâ giì tee mítí nje wó, ŋìnó a pe ká nô! Káa yí ŋò ꞌdóó kpokèjì tí nó náa pe tí nò gì ꞌdo tí nó lá. À káa ndâ ꞌduù tí nó mbe yòò ngo mí gbí ndâ kpo-kpò káṛà-ngo tí nó ká ꞌdi gbí có tí nò.
9 O mestre de cerimônias provou a água transformada em vinho, sem conhecer sua procedência (embora os empregados obviamente soubessem). Então chamou o noivo.
10 Bìndi yí giì ꞌdè có ji yí máa, «Ndâ ꞌduù ta o i ꞌdáá gî kû njèè kùṛo a pe ŋìnó mbe me gó ngé waa gî nô. Yì ndâ wiṛi má ye gî, ndú giì njèè pe ŋìnó mbe me gó dúú-dúú lá nó ꞌdo ndiì. Káa wò giì kpolo tí pe ŋìnó mbe me gó ngé waa gî nó yee tí kpónó.»
10 “O anfitrião sempre serve o melhor vinho primeiro”, disse ele. “Depois, quando todos já beberam bastante, serve o vinho de menor qualidade. Mas você guardou o melhor vinho até agora!”
11 Jézù bàkà kpédélé seṛè mì wó nò mí gbí gbata Kánà á Gàlìléyà, tacó wàa ndâ ꞌduù ꞌví ŋò ta wotí mì yì. Ndâ mbe tala có mì wó giì ùnje gítí wó dú ta yúcó gî.
11 Esse sinal em Caná da Galileia foi o primeiro milagre que Jesus fez. Com isso ele manifestou sua glória, e seus discípulos creram nele.
12 Ndâ Jézù ta nawu wó, ta ndâ náꞌvindí wó, giì njè nó ꞌdo bàndò bà ko niì ya gí bà bàkà làmbu sili mí gbí gbata Kàpàrànáwùmù.
12 Depois do casamento, foi a Cafarnaum, onde passou alguns dias com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos.
13 Jézù mâ giì ŋò kùṛo o bà bàkà tàkìì mì o bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì dooko gî, ndú giì njè nó ta ndâ mbe tala có mì wó ꞌdo gbí gbata Kàpàrànáwùmù, tacó bà ya gí bà bàkà gbolò o tí nò mí Jèrùzàlémè.
13 Era quase época da festa da Páscoa judaica, de modo que Jesus subiu a Jerusalém.
14 Ndú mâ giì yee kà, ndú giì ꞌde ndâ ꞌduù ꞌvìsì gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì tí ꞌdóó i mì ndú gî. Ndú ꞌde ndâ mbe kû mà ndâ mòꞌdú, ta ndâ rómbo, ta ndâ kùlè, ta ndâ mbe kû ꞌvìsì gùrúsù, ꞌvíṛímó-ꞌviṛimo gbí nèté.
14 No pátio do templo, viu comerciantes que vendiam bois, ovelhas e pombas para os sacrifícios; também viu negociantes, em mesas, trocando dinheiro estrangeiro.
15 Jézù mâ giì ŋò énò, yí giì je njì wú, bìndi yí giì gbì ta ndâ ꞌduù tí nò, ta ndâ nò mì ndú, mòkò ꞌdo gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì á gí sè. Yí giì ꞌbuku ndâ tàràbézà mì ndâ mbe kû ꞌvìsì gùrúsù mí to, ta bà vaka ndâ gùrúsù mì ndú vóró-voro, vóró-voro, ta to.
15 Jesus fez um chicote de cordas e os expulsou a todos do templo. Pôs para fora as ovelhas e os bois, espalhou as moedas dos negociantes no chão e virou as mesas.
16 Bìndi yí giì do mítí ndâ mbe kû mà ndâ kùlè máa, «Yo kaa ndâ kùlè mì yo nò ꞌdo bà-i-nó gî! Yo kákáꞌi ꞌví bàkà ṛùkàtiì mì Bu ye tí bàndò bà mà ꞌvélè mì yo lá!»
16 Depois, foi até aqueles que vendiam pombas e lhes disse: “Tirem essas coisas daqui! Parem de fazer da casa de meu Pai um mercado!”.
17 Ndâ mbe tala có mì Jézù mâ giì ŋò ŋa i tí nò náa yí bàkà ta ndâ mbe mà ꞌvélè gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì nò, mbí ndú bà giì ꞌva tí có tí nó á gbí wáràgà mì Mbíṛì máa, «Ye bà cì ká muu ꞌbá mì lo!» nô.
17 Então os discípulos se lembraram desta profecia das Escrituras: “O zelo pela casa de Deus me consumirá”.
18 Káa ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà ŋìndi ndú giì yuu tí ndú mí gbí có tí nò ta bà ꞌvee gbí nje Jézù máa, «Ze ꞌví ŋò ni mítí ŋa yè máa, àá mì lo a yúcó tacó bà bàkà ŋa i tí nò kpónó náa wò bàkà nò?»
18 “O que você está fazendo?”, questionaram os líderes judeus. “Que sinal você nos mostra para comprovar que tem autoridade para isso?”
19 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Yo kiꞌviki ꞌbá-Mbíṛì tí nó gí to, wàa ye bà bì ndí mí tíyò á gbí sili taꞌô.»
19 “Pois bem”, respondeu Jesus. “Destruam este templo, e em três dias eu o levantarei.”
20 Káa ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà giì ꞌvee yí máa, «Àá táánò bì ꞌbá-Mbíṛì tí nò mí tíyò gbí ndoò ziꞌduù-só-nje vô nje-vô gbaànjé, káa wò kèjì gí bà bì ndí gbí sili taꞌô?»
20 Eles disseram: “Foram necessários 46 anos para construir este templo, e você o reconstruirá em três dias?”.
21 Ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà ta o tí nò ŋìndi ndú kû koṛo có a i gítí cèe ꞌbá-Mbíṛì tí nó, keèlá, Jézù kû ni a ꞌbá-Mbíṛì tí nó tí dìì wó nô.
21 Mas quando Jesus disse “este templo”, estava se referindo a seu próprio corpo.
22 Mbí ndâ mbe tala có mì Jézù giì ꞌva tí có tí nò náa yí ꞌdè gítí bà bì ndi ꞌbá-Mbíṛì á gbí sili taꞌô nò a i bìndi bà ꞌvala ndi Jézù ꞌdo gbí muuꞌdú wó. Bìndi à ngbíí nò a o bà giì ùnje mì ndú á gítí ndâ có tí nó á gbí wáràgà mì Mbíṛì, ta có tí nò náa Jézù ꞌdè nò.
22 Depois que ele ressuscitou dos mortos, seus discípulos se lembraram do que ele tinha dito e creram nas Escrituras e em suas palavras.
23 Ndâ ꞌduù me mbè, mbe ŋò ndâ seṛè tí nó náa Jézù bàkà gbí ndâ sili bà dù yí á Jèrùzàlémè ta o bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì nó, giì ùnje gítí Jézù gî.
23 Por causa dos sinais que Jesus realizou em Jerusalém durante a festa da Páscoa, muitos creram nele.
24 Káa Jézù tee njembí wó gítí có mì ꞌbí ꞌduù gbí òkò tí ndú gbaànjé lá, tacó yí ŋò ndú ꞌdáá gî ni gî.
24 Jesus, porém, não confiava neles, pois conhecia a todos.
25 Tacó énò, gbí ndeṛè bà ꞌvee ꞌbí ꞌduù mì wó máa yí ꞌdè gbí ndú ji yì nò wálá, tacó yí ꞌdi gbí ndâ ꞌduù muu to tí nó ngé cee gî.
25 Ninguém precisava lhe dizer como o ser humano é de fato, pois ele conhecia a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.