João 2
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NTLH
1 À bàkà bìndi bà tèꞌé tí ndâ Fìlípò ta Nàtànìyélè mì Jézù káa sili taꞌô, bìndi ꞌbí ꞌdakò gbí gbata Kánà, gbí to Gàlìléyà, giì ko niì mì wó gí ꞌbá. Màríyà tí nawu Jézù ta o tí nò kuu bàndò bà ko niì tí nò.
1 Dois dias depois, houve um casamento no povoado de Caná, na região da Galileia, e a mãe de Jesus estava ali.
2 À delè giì tèꞌé tí ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó gí bà ko niì tí nò gî.
2 Jesus e os seus discípulos também tinham sido convidados para o casamento.
3 Pe nèbítì mâ giì cee ꞌdo mì ndâ mbe kò niì gî, nawu Jézù giì ꞌdè có ji yí máa, «Pe mì ndú wálá.»
3 Quando acabou o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: — O vinho acabou.
4 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji nawu wó máa, «Káa wò ꞌdè ji ye máa ye ꞌví bàkà tí a yè, ndi lo niì? O mì ye gì kálásê.»
4 Jesus respondeu:
5 Nawu Jézù bà-i-nò giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nó mbe kû bàkà nèté bàndò bà ko niì nó máa, «Yí má ꞌdè có ji yo, yo ꞌví ndii muu có mì wó nò lá.»
5 Então ela disse aos empregados: — Façam o que ele mandar.
6 Ta o tí nò ndâ ꞌbí kpo-kpò káꞌi-ngo vô-nje gbaànjé ꞌdo tí díí, náa gbèe kû te go jú-káṛà-ngo vô ta nje tí , kuu mì ndâ ꞌduù tí nò á bàndò bà ko niì nò. Nèté mì ŋa ndâ kpo-kpò káꞌi-ngo tí nò gbí tàkìì mì ndâ Jùdéyà a bà cu ngo mí gbí ndú tacó bà caka bèjò.
6 Ali perto estavam seis potes de pedra; em cada um cabiam entre oitenta e cento e vinte litros de água. Os judeus usavam a água que guardavam nesses potes nas suas cerimônias de purificação .
7 Jézù bà-i-nò giì ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nó mbe kû bàkà nèté bàndò bà ko niì nó máa, «Yo cu ngo yeke ndâ kpo-kpò káꞌi tí nò gî.»
7 Jesus disse aos empregados: E eles os encheram até a boca.
8 Jézù giì ꞌdè có ji ndú máa, «Yo cu ꞌbí ngo tí nò náa yo yee mí gbí ndâ káṛà nò ji ꞌduù tí nó mbe kû njèè i-zó-zò nô.»
8 Em seguida Jesus mandou: E eles levaram.
9 Ndâ ꞌdakò tí nò giì cu ngo tí nò náa ndú yee mí gbí káṛà nò ya tí ji ꞌduù tí nó mbe kû njèè i-zó-zò nó go có mì Jézù nò. Yí mâ giì tee mítí nje wó, ŋìnó a pe ká nô! Káa yí ŋò ꞌdóó kpokèjì tí nó náa pe tí nò gì ꞌdo tí nó lá. À káa ndâ ꞌduù tí nó mbe yòò ngo mí gbí ndâ kpo-kpò káṛà-ngo tí nó ká ꞌdi gbí có tí nò.
9 Então o dirigente da festa provou a água, e a água tinha virado vinho. Ele não sabia de onde tinha vindo aquele vinho, mas os empregados sabiam. Por isso ele chamou o noivo
10 Bìndi yí giì ꞌdè có ji yí máa, «Ndâ ꞌduù ta o i ꞌdáá gî kû njèè kùṛo a pe ŋìnó mbe me gó ngé waa gî nô. Yì ndâ wiṛi má ye gî, ndú giì njèè pe ŋìnó mbe me gó dúú-dúú lá nó ꞌdo ndiì. Káa wò giì kpolo tí pe ŋìnó mbe me gó ngé waa gî nó yee tí kpónó.»
10 e disse: — Todos costumam servir primeiro o vinho bom e, depois que os convidados já beberam muito, servem o vinho comum. Mas você guardou até agora o melhor vinho.
11 Jézù bàkà kpédélé seṛè mì wó nò mí gbí gbata Kánà á Gàlìléyà, tacó wàa ndâ ꞌduù ꞌví ŋò ta wotí mì yì. Ndâ mbe tala có mì wó giì ùnje gítí wó dú ta yúcó gî.
11 Jesus fez esse seu primeiro milagre em Caná da Galileia. Assim ele revelou a sua natureza divina, e os seus discípulos creram nele.
12 Ndâ Jézù ta nawu wó, ta ndâ náꞌvindí wó, giì njè nó ꞌdo bàndò bà ko niì ya gí bà bàkà làmbu sili mí gbí gbata Kàpàrànáwùmù.
12 Depois disso, Jesus, a sua mãe, os seus irmãos e os seus discípulos foram para a cidade de Cafarnaum e ficaram alguns dias ali.
13 Jézù mâ giì ŋò kùṛo o bà bàkà tàkìì mì o bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì dooko gî, ndú giì njè nó ta ndâ mbe tala có mì wó ꞌdo gbí gbata Kàpàrànáwùmù, tacó bà ya gí bà bàkà gbolò o tí nò mí Jèrùzàlémè.
13 Alguns dias antes da Páscoa dos judeus, Jesus foi até a cidade de Jerusalém.
14 Ndú mâ giì yee kà, ndú giì ꞌde ndâ ꞌduù ꞌvìsì gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì tí ꞌdóó i mì ndú gî. Ndú ꞌde ndâ mbe kû mà ndâ mòꞌdú, ta ndâ rómbo, ta ndâ kùlè, ta ndâ mbe kû ꞌvìsì gùrúsù, ꞌvíṛímó-ꞌviṛimo gbí nèté.
14 No pátio do Templo encontrou pessoas vendendo bois, ovelhas e pombas; e viu também os que, sentados às suas mesas, trocavam dinheiro para o povo.
15 Jézù mâ giì ŋò énò, yí giì je njì wú, bìndi yí giì gbì ta ndâ ꞌduù tí nò, ta ndâ nò mì ndú, mòkò ꞌdo gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì á gí sè. Yí giì ꞌbuku ndâ tàràbézà mì ndâ mbe kû ꞌvìsì gùrúsù mí to, ta bà vaka ndâ gùrúsù mì ndú vóró-voro, vóró-voro, ta to.
15 Então ele fez um chicote de cordas e expulsou toda aquela gente dali e também as ovelhas e os bois. Virou as mesas dos que trocavam dinheiro, e as moedas se espalharam pelo chão.
16 Bìndi yí giì do mítí ndâ mbe kû mà ndâ kùlè máa, «Yo kaa ndâ kùlè mì yo nò ꞌdo bà-i-nó gî! Yo kákáꞌi ꞌví bàkà ṛùkàtiì mì Bu ye tí bàndò bà mà ꞌvélè mì yo lá!»
16 E disse aos que vendiam pombas:
17 Ndâ mbe tala có mì Jézù mâ giì ŋò ŋa i tí nò náa yí bàkà ta ndâ mbe mà ꞌvélè gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì nò, mbí ndú bà giì ꞌva tí có tí nó á gbí wáràgà mì Mbíṛì máa, «Ye bà cì ká muu ꞌbá mì lo!» nô.
17 Então os discípulos dele lembraram das palavras das Escrituras Sagradas que dizem: “O meu amor pela tua casa, ó Deus, queima dentro de mim como fogo.”
18 Káa ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà ŋìndi ndú giì yuu tí ndú mí gbí có tí nò ta bà ꞌvee gbí nje Jézù máa, «Ze ꞌví ŋò ni mítí ŋa yè máa, àá mì lo a yúcó tacó bà bàkà ŋa i tí nò kpónó náa wò bàkà nò?»
18 Aí os líderes judeus perguntaram: — Que milagre você pode fazer para nos provar que tem autoridade para fazer isso?
19 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Yo kiꞌviki ꞌbá-Mbíṛì tí nó gí to, wàa ye bà bì ndí mí tíyò á gbí sili taꞌô.»
19 Jesus respondeu:
20 Káa ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà giì ꞌvee yí máa, «Àá táánò bì ꞌbá-Mbíṛì tí nò mí tíyò gbí ndoò ziꞌduù-só-nje vô nje-vô gbaànjé, káa wò kèjì gí bà bì ndí gbí sili taꞌô?»
20 Eles disseram: — A construção deste Templo levou quarenta e seis anos, e você diz que vai construí-lo de novo em três dias?
21 Ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà ta o tí nò ŋìndi ndú kû koṛo có a i gítí cèe ꞌbá-Mbíṛì tí nó, keèlá, Jézù kû ni a ꞌbá-Mbíṛì tí nó tí dìì wó nô.
21 Porém o templo do qual Jesus estava falando era o seu próprio corpo.
22 Mbí ndâ mbe tala có mì Jézù giì ꞌva tí có tí nò náa yí ꞌdè gítí bà bì ndi ꞌbá-Mbíṛì á gbí sili taꞌô nò a i bìndi bà ꞌvala ndi Jézù ꞌdo gbí muuꞌdú wó. Bìndi à ngbíí nò a o bà giì ùnje mì ndú á gítí ndâ có tí nó á gbí wáràgà mì Mbíṛì, ta có tí nò náa Jézù ꞌdè nò.
22 Quando Jesus foi ressuscitado, os seus discípulos lembraram que ele tinha dito isso e então creram nas Escrituras Sagradas e nas palavras dele.
23 Ndâ ꞌduù me mbè, mbe ŋò ndâ seṛè tí nó náa Jézù bàkà gbí ndâ sili bà dù yí á Jèrùzàlémè ta o bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì nó, giì ùnje gítí Jézù gî.
23 Quando Jesus estava em Jerusalém, durante a Festa da Páscoa , muitos creram nele porque viram os milagres que ele fazia.
24 Káa Jézù tee njembí wó gítí có mì ꞌbí ꞌduù gbí òkò tí ndú gbaànjé lá, tacó yí ŋò ndú ꞌdáá gî ni gî.
24 Mas Jesus não confiava neles, pois os conhecia muito bem.
25 Tacó énò, gbí ndeṛè bà ꞌvee ꞌbí ꞌduù mì wó máa yí ꞌdè gbí ndú ji yì nò wálá, tacó yí ꞌdi gbí ndâ ꞌduù muu to tí nó ngé cee gî.
25 E ninguém precisava falar com ele sobre qualquer pessoa, pois ele sabia o que cada pessoa pensava.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.