João 18
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NVT
1 Jézù mâ giì ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì cee gî, yí giì kaa sè ndâ mbe tala có mì wó ya tí gí gbí ꞌbí wúngbó jìlì mbâ náa à ṛò mí tìto ꞌbí pù njáá náa à kû nì tí a Njáá Kìdòrónì, á bìndi bà njè nó mì Júdà.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Káa Júdà tí mbe ba ngbù Jézù ŋò bàndò tí nò sàà gî, tacó a bàndò náa ndú ya gítí ta ndâ Jézù ꞌvílí-ꞌvìlì.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Tacó énò, yí giì ja ndâ àsìkérì, ta ndâ mbe kpolo tí ꞌbá-Mbíṛì tí nó náa ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà kaa ndú ji yí, máa, yí ya ta ndú gí bà zèè Jézù nó, ta ndâ zíꞌi, ta wu nje kùpò ꞌbì ndú, ká ndírí gítí bàndò tí nò.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Jézù mâ giì ŋò ndú kèjì, yí gì co ꞌdo mì ndâ mbe tala có mì wó ya gí kùṛo ndú, tacó yí ŋò ŋa i tí nó náa ndú kèjì gí bà bàkà ta yí nó ni gî. Ndú mâ giì yee tí Jézù gî, Jézù giì ꞌvee ndú máa, «Yo kû pà a bà tí ꞌdi?»
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Káa ndú giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Ze kû pà a bà tí Jézù tí nó mbe gì ꞌdo Názàrètì nô.»
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Káa ta o tí nó náa Jézù ꞌvìsì ta có ji ndâ ꞌduù tí nò máa, «Ye a yí» nó, ndú giì yèè ndi ndú ꞌdo tí Jézù gí ndiì, bìndi ndú giì ꞌvaka tí to.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Káa Jézù giì ꞌvee ndú kákáꞌi máa, «Yo kû pà a bà tí ꞌdi?»
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Ye kùtàá ꞌdè ji yo gî, máa, ye a yí. Yo má kû pà a ye, yo zèè ye, wàa yo ꞌví si sè ndâ ꞌbí ꞌduù tí nó ꞌví ya .»
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Jézù ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nò mbe gì tacó bà zèè yí nò, máa, ndú si ndâ mbe tala có mì yì ꞌví ya , tacó wàa có tí nó náa yì ꞌdè sàà ji Mbíṛì énó máa, «Ye bà si ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nó náa wò kaa ji ye nó ꞌví giṛi lá, Bu ye,» nó ꞌví dù tí tí yúcó.
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Pìyétòrò mâ giì ŋò ndâ ꞌduù tí nò kû nò ta Jézù nìkì lá, yí bà-i-nò giì ja sìzò mì wó ꞌdo gbí foko, bìndi yí giì da ta tù ꞌbí ꞌdakò gbí òkò tí ndú ta ṛè wó a Màlíkù, tí bòò mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, waa gî.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Káa Jézù giì do mítí Pìyétòrò máa, «Dele ndi sìzò mì lo nò gí gbí foko! Wò koṛo có énó máa, ye ꞌví kònò séꞌi go có mì Bu ye lá?»
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Ndâ ꞌduù tí nó náa ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà tuu ndú ta ndâ Júdà gí tàkò Jézù nó giì zèè yí. Ndú mâ giì eṛe yí gî,
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 ndú giì ja yí kpédéléꞌi ya tí a i gí kùṛo Ánà tí ká Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì náa ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò mò yí ꞌdo gbí nèté gî,
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 bìndi yí tí ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò giì te gê Ánà, tí Kàyífà tí nó tí mbe kpo-gbí-tà-tù ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà énó máa, «À nìkì a bà cì ꞌduù gbaànjé á tacó tí mbè ndâ ꞌduù» nó, mí bìndi Ánà.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Ndâ Sìmónè Pìyétòrò, ta ꞌbí ka wó mbe tala có mì Jézù, giì ṛu ndi Jézù yee ꞌbá mì Ánà. Ndú mâ giì yee kà, ka Pìyétòrò nò giì ṛì ká ngé gí gbí ndùgù, tacó ndú ŋò tí ndú ta Ánà ni ngbáṛángàꞌi sàà kùṛo gî.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Bìndi yí giì ꞌdè có ji niì tí nó mbe kû kpolo tí njekèjì ndùgù nó, máa, yí si Pìyétòrò ꞌví ṛì gí gbí ndùgù, tacó Pìyétòrò gboo ŋìndi wó ká mí sè.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Ta o tí nó si Pìyétòrò kû giì ṛì gí gbí ndùgù nó, niì tí nò giì ꞌvee yí máa, «Wò me ꞌbí mbe tala có mì ꞌdakò tí nó lá?»
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Ta o tí nò, ndâ mbe bàkà nèté ꞌbá mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì kû u wu á njewu gbí ndùgù. Tacó énò, Pìyétòrò mâ giì ṛì gí gbí ndùgù gî, yí giì ya kû ṛò tíyò á ṛègbà wu á mì ndú ta ndú, tacó o tí nò a o côꞌo.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Ndâ mbe zèè Jézù mâ giì yee ta yí kùṛo Ánà, Ánà giì ꞌvee gbí nje Jézù gítí ndâ mbe tala có mì wó, ta ndâ bà nìbà i mì wó.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Ye táánò ta o ꞌdáá gî kû ꞌdè có ngbáṛángàꞌi mí kùṛo ndâ ꞌduù ꞌdáá gî. Ye delè táánò kû nìbà i ji ndâ ꞌduù á gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì, delè ta ndi tí ndâ bàndò bà kili ndâ Jùdéyà gí bà ùlù Mbíṛì. À sósòꞌô nò a ndâ bàndò bà kili ndâ Jùdéyà ꞌdáá gî. Ye jé ꞌdè có mí tà bèngìì lá.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 À má énò, ꞌvee gbí nje ye lá. ꞌVee ndâ ꞌduù ŋìnó táánò mbe ꞌdi ndâ có mì ye gî nó, wàa ndú ꞌví ꞌvanda ndi ndâ có tí nò ji wò.»
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 ꞌBí kùṛo ndâ àsìkérì tí nó mbe kû kpolo tí ꞌbá-Mbíṛì nó mâ giì ꞌdi có tí nò náa Jézù ꞌvìsì ji Ánà nò, yí giì ja ꞌbì wó mí gbí tù Jézù ta kpo tàkòcò. Bìndi yí giì ꞌvee Jézù máa, «Ŋìnò a cè ŋa bà ꞌvìsì có mì lo ji Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì ká nò?»
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji kùṛo ndâ àsìkérì tí nò mbe gbì gbí tù wó nò máa, «Có tí nò náa ye ꞌdè nò má lè gî, ꞌdè có ji ndâ ꞌduù máa, ye ꞌdè a ꞌvéṛè. Káa ye má ꞌdè a yúcó, gbí ndeṛè bà gbì ye mì lo a yè?»
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Ánà mâ giì cee ta bà ꞌvee gbí nje Jézù gî, yí giì tuu yí gbí wú ya tí ji Kàyífà.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Káa si ndâ àsìkérì kû giì ya ta Jézù ꞌdo kùṛo Ánà gí kùṛo Kàyífà, ꞌbí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nó mbe kû u wu ta ndâ Pìyétòrò nó giì ꞌvee yí máa, «Wò me ꞌbí mbe tala có mì ꞌduù tí nó gbaànjé lá?»
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Bìndi ŋìnò, ꞌbí bòò mì kùṛo mì ndâ bu-Mbíṛì, tí nambe ꞌdakò tí nó náa Pìyétòrò da tù wò waa ta sìzò nó, giì ꞌvee Pìyétòrò máa, «Ye kùtàá ŋò me yo ta yí gbí jìlì mbâ lá?»
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Káa Pìyétòrò giì tò kponje gbí ŋìnò ká jé ꞌvii ta bà kò-kò mì ngùù.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Kàyífà mâ giì ꞌviiki gbí có mì Jézù cee gî, yí giì je yí ta fírí dúꞌo ji ndâ àsìkérì, máa, ndú ya ta yí ji Pìlátò, tí gbolò ꞌduù mì ndâ Ròmánò ta wotí bà waa có ku mítí ndâ ꞌduù tí wó. Ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà tí nó mbe ko tàkò Jézù ya tí gí ꞌbá mì Pìlátò nó mâ giì yee kà, ndú giì ṛò ká sè. Tacó tàkìì mì ndâ Pìlátò tende, káa ndâ Jùdéyà ta o tí nò kû gee tí ndú bà ya gí tí ndâ bàndò sàkàmàà á kùṛo bà zò i-cí-ci ta o gbolò o bà bàkà tàkìì bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Pìlátò mâ giì ŋò énò, yí giì co ꞌdo tàꞌi gí mì ndú sè. Bìndi yí giì ꞌvee ndú máa, «Yo kpì ngbàngà tí ꞌdakò tí nó, máa, yí bàkà a yè?»
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Káa ndú giì ꞌvìsì có ji Pìlátò máa, «Vò i mì wó má wálá, ze kùtàá bà gì ta yí gí kùṛo lo bà-i-nó wálá.»
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Káa Pìlátò giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «À má énò, yo ya gí bà ꞌdè ngbàngà mì wó nò gbí ꞌdóó ŋa kpokèjì bà ꞌdè có gbí tàkìì mì yo.»
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 (Kponje tí nò bàkà tí gbí òkò tí ndâ Pìlátò ta ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà tacó wàa có tí nó náa Jézù ꞌdè énó máa, àá bà zi yí ta bà gbì yí mítí njèèkpè mû nó, ꞌví dù tí tí yúcó.)
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Pìlátò mâ giì ꞌdi bà có mì ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà cee gî, yí giì bala Jézù ya tí gí tàꞌi mì wó. Bìndi yí giì ꞌvee yí máa, «Wò a gbolò gba mì ndâ Jùdéyà?»
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji Pìlátò, máa, «Wò kû ꞌvee nò a ꞌdóó ꞌvé mì lo wèè, wò kû ꞌvee a ꞌvé bìndi ꞌbí ꞌduù?»
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Pìlátò giì ꞌvee Jézù kákáꞌi máa, «Wò ŋò ye a Jùdéyà? A ndâ ꞌdóó nambe lo tí ndâ Jùdéyà, ta ndâ bu-Mbíṛì mì yo, ká kpì ngbàngà tí lo ji ye. Wò tà bàkà ta ndú a ŋa yè?»
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji Pìlátò máa, «Ye kùtàá máa gba mì ndâ ꞌduù á muu to tí nó, ndâ bòò mì ye bà gò ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà ꞌdo tí bà zèè ye gì tí ji wò gî. Káa ye me gba mì ndâ ꞌduù á muu to tí nó lá.»
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Pìlátò giì ꞌvee Jézù máa, «À má énò, wò a gbolò gba, énò gi?»
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Pìlátò giì ꞌvee Jézù tí i-ꞌviya máa, «Yúcó mì lo a yè?» Bìndi yí giì co ndi wó kákáꞌi ꞌdo tàꞌi gí sè mì ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà. Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Ye ŋò ndeṛè bà waa có mì ye mítí ꞌdakò tí nó lá.
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Káa ŋa i mì yo mbe tè mítí yo gî a ŋìnó máa, ye ta o gbolò o bà bàkà tàkìì bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì cóó-cóó kû njaanga ꞌbí ꞌduù ŋìnó mbe nìkì tí yo nó ꞌdo gbí zàà ji yo. À má énò, có mì yo kpónó máa, ye njaanga gbolò gba mì yo tí ndâ Jùdéyà ji yo?»
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Ndâ Jùdéyà mâ giì ꞌdi có tí nò náa Pìlátò ꞌdè ji ndú nò, ndú ꞌdáá gî giì ꞌvìsì có ji yí ta kòcò ndú ngéé gí yaà máa, «Njaanga ji ze me ꞌdakò tí nó lá! À tí ze a go bà njaanga Bàrábà ji ze!» Bàrábà tí nò táánò a vò mbe kùmùkù i mì ndâ ꞌduù.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.