João 18
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NAA
1 Jézù mâ giì ꞌdeke tí wó ji Mbíṛì cee gî, yí giì kaa sè ndâ mbe tala có mì wó ya tí gí gbí ꞌbí wúngbó jìlì mbâ náa à ṛò mí tìto ꞌbí pù njáá náa à kû nì tí a Njáá Kìdòrónì, á bìndi bà njè nó mì Júdà.
1 Depois de dizer isso, Jesus saiu juntamente com os seus discípulos para o outro lado do ribeiro de Cedrom, onde havia um jardim; e aí entrou com eles.
2 Káa Júdà tí mbe ba ngbù Jézù ŋò bàndò tí nò sàà gî, tacó a bàndò náa ndú ya gítí ta ndâ Jézù ꞌvílí-ꞌvìlì.
2 Judas, o traidor, também conhecia aquele lugar, porque Jesus muitas vezes havia se reunido ali com os seus discípulos.
3 Tacó énò, yí giì ja ndâ àsìkérì, ta ndâ mbe kpolo tí ꞌbá-Mbíṛì tí nó náa ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà kaa ndú ji yí, máa, yí ya ta ndú gí bà zèè Jézù nó, ta ndâ zíꞌi, ta wu nje kùpò ꞌbì ndú, ká ndírí gítí bàndò tí nò.
3 Tendo, pois, Judas recebido a escolta e alguns guardas da parte dos principais sacerdotes e fariseus, chegou a esse lugar com lanternas, tochas e armas.
4 Jézù mâ giì ŋò ndú kèjì, yí gì co ꞌdo mì ndâ mbe tala có mì wó ya gí kùṛo ndú, tacó yí ŋò ŋa i tí nó náa ndú kèjì gí bà bàkà ta yí nó ni gî. Ndú mâ giì yee tí Jézù gî, Jézù giì ꞌvee ndú máa, «Yo kû pà a bà tí ꞌdi?»
4 Então Jesus, sabendo de tudo o que ia acontecer com ele, adiantou-se e perguntou-lhes:
5 Káa ndú giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Ze kû pà a bà tí Jézù tí nó mbe gì ꞌdo Názàrètì nô.»
5 Eles responderam: — A Jesus, o Nazareno. Então Jesus lhes disse: Ora, Judas, o traidor, também estava com eles.
6 Káa ta o tí nó náa Jézù ꞌvìsì ta có ji ndâ ꞌduù tí nò máa, «Ye a yí» nó, ndú giì yèè ndi ndú ꞌdo tí Jézù gí ndiì, bìndi ndú giì ꞌvaka tí to.
6 Quando Jesus lhes disse: “Sou eu”, recuaram e caíram por terra.
7 Káa Jézù giì ꞌvee ndú kákáꞌi máa, «Yo kû pà a bà tí ꞌdi?»
7 Jesus, de novo, lhes perguntou: Responderam: — A Jesus, o Nazareno.
8 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «Ye kùtàá ꞌdè ji yo gî, máa, ye a yí. Yo má kû pà a ye, yo zèè ye, wàa yo ꞌví si sè ndâ ꞌbí ꞌduù tí nó ꞌví ya .»
8 Então Jesus disse:
9 Jézù ꞌdè có ji ndâ ꞌduù tí nò mbe gì tacó bà zèè yí nò, máa, ndú si ndâ mbe tala có mì yì ꞌví ya , tacó wàa có tí nó náa yì ꞌdè sàà ji Mbíṛì énó máa, «Ye bà si ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nó náa wò kaa ji ye nó ꞌví giṛi lá, Bu ye,» nó ꞌví dù tí tí yúcó.
9 Ele disse isso para se cumprir a palavra que tinha dito anteriormente: “Não perdi nenhum dos que me deste.”
10 Pìyétòrò mâ giì ŋò ndâ ꞌduù tí nò kû nò ta Jézù nìkì lá, yí bà-i-nò giì ja sìzò mì wó ꞌdo gbí foko, bìndi yí giì da ta tù ꞌbí ꞌdakò gbí òkò tí ndú ta ṛè wó a Màlíkù, tí bòò mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì, waa gî.
10 Então Simão Pedro puxou da espada que trazia e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita. E o nome do servo era Malco.
11 Káa Jézù giì do mítí Pìyétòrò máa, «Dele ndi sìzò mì lo nò gí gbí foko! Wò koṛo có énó máa, ye ꞌví kònò séꞌi go có mì Bu ye lá?»
11 Mas Jesus disse a Pedro:
12 Ndâ ꞌduù tí nó náa ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà tuu ndú ta ndâ Júdà gí tàkò Jézù nó giì zèè yí. Ndú mâ giì eṛe yí gî,
12 Assim, a escolta, o comandante e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o amarraram.
13 ndú giì ja yí kpédéléꞌi ya tí a i gí kùṛo Ánà tí ká Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì náa ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò mò yí ꞌdo gbí nèté gî,
13 Então o levaram primeiramente a Anás, sogro de Caifás, sumo sacerdote naquele ano.
14 bìndi yí tí ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò giì te gê Ánà, tí Kàyífà tí nó tí mbe kpo-gbí-tà-tù ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà énó máa, «À nìkì a bà cì ꞌduù gbaànjé á tacó tí mbè ndâ ꞌduù» nó, mí bìndi Ánà.
14 Ora, Caifás era quem havia declarado aos judeus ser conveniente morrer um homem pelo povo.
15 Ndâ Sìmónè Pìyétòrò, ta ꞌbí ka wó mbe tala có mì Jézù, giì ṛu ndi Jézù yee ꞌbá mì Ánà. Ndú mâ giì yee kà, ka Pìyétòrò nò giì ṛì ká ngé gí gbí ndùgù, tacó ndú ŋò tí ndú ta Ánà ni ngbáṛángàꞌi sàà kùṛo gî.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiam Jesus. Esse discípulo era conhecido do sumo sacerdote e, por isso, conseguiu entrar no pátio da casa deste com Jesus.
16 Bìndi yí giì ꞌdè có ji niì tí nó mbe kû kpolo tí njekèjì ndùgù nó, máa, yí si Pìyétòrò ꞌví ṛì gí gbí ndùgù, tacó Pìyétòrò gboo ŋìndi wó ká mí sè.
16 Pedro, porém, ficou de fora, junto à porta. O outro discípulo, que era conhecido do sumo sacerdote, saiu, falou com a encarregada da porta e levou Pedro para dentro.
17 Ta o tí nó si Pìyétòrò kû giì ṛì gí gbí ndùgù nó, niì tí nò giì ꞌvee yí máa, «Wò me ꞌbí mbe tala có mì ꞌdakò tí nó lá?»
17 Então a empregada, encarregada da porta, perguntou a Pedro: — Você também não é um dos discípulos desse homem? Ele respondeu: — Não, não sou.
18 Ta o tí nò, ndâ mbe bàkà nèté ꞌbá mì Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì kû u wu á njewu gbí ndùgù. Tacó énò, Pìyétòrò mâ giì ṛì gí gbí ndùgù gî, yí giì ya kû ṛò tíyò á ṛègbà wu á mì ndú ta ndú, tacó o tí nò a o côꞌo.
18 Os servos e os guardas estavam ali, tendo acendido uma fogueira por causa do frio, e se aqueciam. Pedro estava no meio deles, aquecendo-se também.
19 Ndâ mbe zèè Jézù mâ giì yee ta yí kùṛo Ánà, Ánà giì ꞌvee gbí nje Jézù gítí ndâ mbe tala có mì wó, ta ndâ bà nìbà i mì wó.
19 Então o sumo sacerdote interrogou Jesus a respeito dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Ye táánò ta o ꞌdáá gî kû ꞌdè có ngbáṛángàꞌi mí kùṛo ndâ ꞌduù ꞌdáá gî. Ye delè táánò kû nìbà i ji ndâ ꞌduù á gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì, delè ta ndi tí ndâ bàndò bà kili ndâ Jùdéyà gí bà ùlù Mbíṛì. À sósòꞌô nò a ndâ bàndò bà kili ndâ Jùdéyà ꞌdáá gî. Ye jé ꞌdè có mí tà bèngìì lá.
20 Jesus lhe respondeu:
21 À má énò, ꞌvee gbí nje ye lá. ꞌVee ndâ ꞌduù ŋìnó táánò mbe ꞌdi ndâ có mì ye gî nó, wàa ndú ꞌví ꞌvanda ndi ndâ có tí nò ji wò.»
21 Por que o senhor está perguntando para mim? Pergunte aos que ouviram o que lhes falei. Eles sabem muito bem o que eu disse.
22 ꞌBí kùṛo ndâ àsìkérì tí nó mbe kû kpolo tí ꞌbá-Mbíṛì nó mâ giì ꞌdi có tí nò náa Jézù ꞌvìsì ji Ánà nò, yí giì ja ꞌbì wó mí gbí tù Jézù ta kpo tàkòcò. Bìndi yí giì ꞌvee Jézù máa, «Ŋìnò a cè ŋa bà ꞌvìsì có mì lo ji Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì ká nò?»
22 Quando Jesus disse isto, um dos guardas que estavam ali deu-lhe uma bofetada, dizendo: — É assim que você fala com o sumo sacerdote?
23 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji kùṛo ndâ àsìkérì tí nò mbe gbì gbí tù wó nò máa, «Có tí nò náa ye ꞌdè nò má lè gî, ꞌdè có ji ndâ ꞌduù máa, ye ꞌdè a ꞌvéṛè. Káa ye má ꞌdè a yúcó, gbí ndeṛè bà gbì ye mì lo a yè?»
23 Jesus lhe respondeu:
24 Ánà mâ giì cee ta bà ꞌvee gbí nje Jézù gî, yí giì tuu yí gbí wú ya tí ji Kàyífà.
24 Então Anás o enviou, amarrado, à presença de Caifás, o sumo sacerdote.
25 Káa si ndâ àsìkérì kû giì ya ta Jézù ꞌdo kùṛo Ánà gí kùṛo Kàyífà, ꞌbí ꞌduù ꞌdo gbí òkò tí ndâ ꞌduù tí nó mbe kû u wu ta ndâ Pìyétòrò nó giì ꞌvee yí máa, «Wò me ꞌbí mbe tala có mì ꞌduù tí nó gbaànjé lá?»
25 Simão Pedro estava em pé, aquecendo-se. Então lhe perguntaram: — Você também não é um dos discípulos dele? Ele negou e disse: — Não, não sou.
26 Bìndi ŋìnò, ꞌbí bòò mì kùṛo mì ndâ bu-Mbíṛì, tí nambe ꞌdakò tí nó náa Pìyétòrò da tù wò waa ta sìzò nó, giì ꞌvee Pìyétòrò máa, «Ye kùtàá ŋò me yo ta yí gbí jìlì mbâ lá?»
26 Um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro tinha decepado a orelha, perguntou: — Não é verdade que eu vi você no jardim com ele?
27 Káa Pìyétòrò giì tò kponje gbí ŋìnò ká jé ꞌvii ta bà kò-kò mì ngùù.
27 De novo, Pedro negou. E no mesmo instante o galo cantou.
28 Kàyífà mâ giì ꞌviiki gbí có mì Jézù cee gî, yí giì je yí ta fírí dúꞌo ji ndâ àsìkérì, máa, ndú ya ta yí ji Pìlátò, tí gbolò ꞌduù mì ndâ Ròmánò ta wotí bà waa có ku mítí ndâ ꞌduù tí wó. Ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà tí nó mbe ko tàkò Jézù ya tí gí ꞌbá mì Pìlátò nó mâ giì yee kà, ndú giì ṛò ká sè. Tacó tàkìì mì ndâ Pìlátò tende, káa ndâ Jùdéyà ta o tí nò kû gee tí ndú bà ya gí tí ndâ bàndò sàkàmàà á kùṛo bà zò i-cí-ci ta o gbolò o bà bàkà tàkìì bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì.
28 Depois, levaram Jesus da casa de Caifás para o Pretório. Era cedo de manhã. Eles não entraram no Pretório para não se contaminar, pois somente assim poderiam comer a Páscoa.
29 Pìlátò mâ giì ŋò énò, yí giì co ꞌdo tàꞌi gí mì ndú sè. Bìndi yí giì ꞌvee ndú máa, «Yo kpì ngbàngà tí ꞌdakò tí nó, máa, yí bàkà a yè?»
29 Então Pilatos saiu para falar com eles e perguntou: — Que acusação vocês trazem contra este homem?
30 Káa ndú giì ꞌvìsì có ji Pìlátò máa, «Vò i mì wó má wálá, ze kùtàá bà gì ta yí gí kùṛo lo bà-i-nó wálá.»
30 Eles responderam: — Se este não fosse malfeitor, não o teríamos entregue ao senhor.
31 Káa Pìlátò giì ꞌvìsì có ji ndú máa, «À má énò, yo ya gí bà ꞌdè ngbàngà mì wó nò gbí ꞌdóó ŋa kpokèjì bà ꞌdè có gbí tàkìì mì yo.»
31 Então Pilatos disse: — Levem-no daqui e julguem-no segundo a lei de vocês. Ao que os judeus responderam: — Não nos é lícito matar ninguém.
32 (Kponje tí nò bàkà tí gbí òkò tí ndâ Pìlátò ta ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà tacó wàa có tí nó náa Jézù ꞌdè énó máa, àá bà zi yí ta bà gbì yí mítí njèèkpè mû nó, ꞌví dù tí tí yúcó.)
32 Isso aconteceu para que se cumprisse a palavra de Jesus, significando com que tipo de morte estava para morrer.
33 Pìlátò mâ giì ꞌdi bà có mì ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà cee gî, yí giì bala Jézù ya tí gí tàꞌi mì wó. Bìndi yí giì ꞌvee yí máa, «Wò a gbolò gba mì ndâ Jùdéyà?»
33 Pilatos entrou novamente no Pretório, chamou Jesus e lhe perguntou: — Você é o rei dos judeus?
34 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji Pìlátò, máa, «Wò kû ꞌvee nò a ꞌdóó ꞌvé mì lo wèè, wò kû ꞌvee a ꞌvé bìndi ꞌbí ꞌduù?»
34 Jesus respondeu:
35 Pìlátò giì ꞌvee Jézù kákáꞌi máa, «Wò ŋò ye a Jùdéyà? A ndâ ꞌdóó nambe lo tí ndâ Jùdéyà, ta ndâ bu-Mbíṛì mì yo, ká kpì ngbàngà tí lo ji ye. Wò tà bàkà ta ndú a ŋa yè?»
35 Pilatos respondeu: — Por acaso sou judeu? A sua própria gente e os principais sacerdotes é que o entregaram a mim. Que foi que você fez?
36 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji Pìlátò máa, «Ye kùtàá máa gba mì ndâ ꞌduù á muu to tí nó, ndâ bòò mì ye bà gò ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà ꞌdo tí bà zèè ye gì tí ji wò gî. Káa ye me gba mì ndâ ꞌduù á muu to tí nó lá.»
36 Jesus respondeu:
37 Pìlátò giì ꞌvee Jézù máa, «À má énò, wò a gbolò gba, énò gi?»
37 Pilatos perguntou: — Então você é rei? Jesus respondeu:
38 Pìlátò giì ꞌvee Jézù tí i-ꞌviya máa, «Yúcó mì lo a yè?» Bìndi yí giì co ndi wó kákáꞌi ꞌdo tàꞌi gí sè mì ndâ kpo ꞌduù mì ndâ Jùdéyà. Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Ye ŋò ndeṛè bà waa có mì ye mítí ꞌdakò tí nó lá.
38 Pilatos perguntou: — O que é a verdade? Depois de dizer isso, Pilatos voltou aos judeus e lhes disse: — Eu não acho nele crime algum.
39 Káa ŋa i mì yo mbe tè mítí yo gî a ŋìnó máa, ye ta o gbolò o bà bàkà tàkìì bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì cóó-cóó kû njaanga ꞌbí ꞌduù ŋìnó mbe nìkì tí yo nó ꞌdo gbí zàà ji yo. À má énò, có mì yo kpónó máa, ye njaanga gbolò gba mì yo tí ndâ Jùdéyà ji yo?»
39 Mas é costume entre vocês que eu solte alguém por ocasião da Páscoa. Vocês querem que eu lhes solte o rei dos judeus?
40 Ndâ Jùdéyà mâ giì ꞌdi có tí nò náa Pìlátò ꞌdè ji ndú nò, ndú ꞌdáá gî giì ꞌvìsì có ji yí ta kòcò ndú ngéé gí yaà máa, «Njaanga ji ze me ꞌdakò tí nó lá! À tí ze a go bà njaanga Bàrábà ji ze!» Bàrábà tí nò táánò a vò mbe kùmùkù i mì ndâ ꞌduù.
40 Então todos gritaram, novamente: — Não este, mas Barrabás! Ora, Barrabás era salteador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.