João 13
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NVT
1 Jézù ta o tí nó ŋò ni gî, máa, o bà ya yì gí mì Bu yì ꞌdo muu to tí nó gì gî, tacó sè ta o tí nò káa làmbu o gítí o bà bàkà tàkìì bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì. Yí jé waa ꞌdo tí bà zè ndâ ꞌdóó ꞌduù mì wó nìkì maa sàà kùṛo lá. Káa gbí ndòngbú o tí nò, yí giì tùbà ji ndú énó máa, yì zè ndú nìkì ta njembí yì gbaànjé.
1 Antes da festa da Páscoa, Jesus sabia que havia chegado sua hora de deixar este mundo e voltar para o Pai. Ele tinha amado seus discípulos durante seu ministério na terra, e os amou até o fim.
2 Ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó ta ꞌdêꞌo tí nò kû zò i, si vò i ŋònòkò muu Júdà Ìsìkàrìyótè tí ꞌviì mì Sìmónè sàà gî máa yí ba ngbù Jézù.
2 Estava na hora do jantar, e o diabo já havia instigado Judas, filho de Simão Iscariotes, a trair Jesus.
3 Káa Jézù ŋò ni gî, máa, Bu yì je wotí bà bàkà ndâ i ꞌdáá gî ji yì gî. Yí delè giì ŋò ni gî, máa, yì táánò gì ꞌdo mì Mbíṛì, káa yì kû giì dele ndi yì ya gí mì Mbíṛì.
3 Jesus sabia que o Pai lhe dera autoridade sobre todas as coisas e que viera de Deus e voltaria para Deus.
4 Tacó énò, yí bà-i-nò giì a gí yaà ꞌdo tí i-zó-zò, bìndi yí giì ja wòòkò bòngo tí nó náa à tí wó nó gî, yí giì paṛa bòngo bà toṛo ngo ꞌdo tí i mí ṛèꞌdè wó.
4 Assim, levantou-se da mesa, tirou a capa e enrolou uma toalha na cintura.
5 Bìndi yí giì yee ngo mí gbí ꞌbí kpàlàkà káꞌi. Bìndi yí giì ꞌbìtà bà caka kò ndâ mbe tala có mì wó. Yí má caka kò ꞌduù ŋìnò gî, yí toṛo ngo ꞌdo tí ta bòngo bà toṛo ngo tí nó náa yí paṛa mí ṛèꞌdè wó nó má kózò gî, yí bà giì ꞌdòkò gítí kò ꞌbí ꞌduù.
5 Depois, derramou água numa bacia e começou a lavar os pés de seus discípulos, enxugando-os com a toalha que estava em sua cintura.
6 Jézù mâ giì caka kò ndâ mbe tala có mì wó kpòò, yí mâ giì yee tí Pìyétòrò, Pìyétòrò giì ꞌvee yí máa, «Wò kèjì gí bà caka kò ye delè, Mbe tí ye?»
6 Quando Jesus chegou a Simão Pedro, este lhe disse: “O Senhor vai lavar os meus pés?”.
7 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji Pìyétòrò máa, «Wò kpónó bà ŋò i tí nó náa ye kû bàkà nó ni wálá. Wò bà ŋò ni a i bìndi .»
7 Jesus respondeu: “Você não entende agora o que estou fazendo, mas algum dia entenderá”.
8 Káa Pìyétòrò giì ꞌvìsì có ji Jézù máa, «Jéé lá! Wò jé gítí bà caka kò ye wálá.»
8 “Lavar os meus pés? De jeito nenhum!”, protestou Pedro. Jesus respondeu: “Se eu não os lavar, você não terá comunhão comigo”.
9 Pìyétòrò mâ giì ꞌdi có tí nò náa Jézù ꞌvìsì ji yí nò, yí giì ꞌdeke tí wó ji Jézù máa, «À má énò, caka me káa ndâ kò ye cuki lá, Mbe tí ye. Caka ndâ ꞌbì ye ta muu ye delè gî.»
9 Simão Pedro exclamou: “Senhor, então lave também minhas mãos e minha cabeça, e não somente os pés!”.
10 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji Pìyétòrò máa, «ꞌDuù má caka tí wó gî, gbí ndeṛè bà caka ndâ bà to tí nó náa wò kû ꞌdeke nò wálá, tacó kútí wó ꞌdáá gî ká ngbáṛángàꞌi. Bètí ká tí ndâ kò wó cuki. Kútí yo ꞌdáá gî ká ngbáṛángàꞌi. Yo ꞌdáá gî. À bè gbí káa ꞌduù gbaànjé.»
10 Jesus respondeu: “A pessoa que tomou banho completo só precisa lavar os pés para ficar totalmente limpa. E vocês estão limpos, mas nem todos”.
11 Jézù ŋò ꞌduù tí nó bà giì ba ngbù wó nó ni gî. Ŋìnò a gbí ndeṛè có tí nò náa yí ꞌdè ta có ji Pìyétòrò énó máa, «À bè gbí káa ꞌduù gbaànjé» nò.
11 Pois Jesus sabia quem o trairia. Foi a isso que se referiu quando disse: “Nem todos vocês estão limpos”.
12 Jézù mâ giì caka kò ndâ mbe tala có mì wó cee gî, yí giì yuu ndi wòòkò bòngo mì wó náa yí ja gí to nó mítí wó kákáꞌi. Bìndi yí giì dele ndi wó gítí i-zó-zò, bìndi yí giì ꞌvee ndâ mbe tala có mì wó máa, «Yo ꞌdi gbí i tí nò náa ye bàkà ji yo nò gî?
12 Depois de lavar os pés deles, Jesus vestiu a capa novamente, retornou a seu lugar e perguntou: “Vocês entendem o que fiz?
13 Ndâ ṛè mì yo náa yo gbì mí muu ye a ndâ ṛè sósòꞌô. ꞌBí a ‹Mbe nìbà i,› bìndi ꞌbí a ‹Mbe tí ze.› Ndâ ṛè mì yo sósòꞌô nò gî, lè lá. À dú nò a ye.
13 Vocês me chamam ‘Mestre’ e ‘Senhor’, e têm razão, porque eu sou.
14 Káa ye tí Mbe nìbà i ji yo, delè tí Mbe tí yo, má caka kò yo gî, gbí go énó máa, yo delè ꞌví caka kò yo gbí òkò tí yo.
14 E uma vez que eu, seu Senhor e Mestre, lavei seus pés, vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Ye bàkà énò tacó wàa yo ꞌví mèlè ndí .
15 Eu lhes dei um exemplo a ser seguido. Façam como eu fiz a vocês.
16 Ye kû ꞌdè có ji yo ta yúcó, máa:
16 Eu lhes digo a verdade: o escravo não é maior que o seu senhor, nem o mensageiro é mais importante que aquele que o envia.
17 À má énò, yo má ꞌdi gbí ndâ có mì ye nò gî, bìndi yo ꞌví mèlè bà bàkà ndâ i tí nò náa ye ꞌdeke ndú ji yo nò, tàkòcò yo bà peteke ngé ndii gî.
17 Agora que vocês sabem estas coisas, serão felizes se as praticarem.”
18 «Ye kû ꞌdè có mì ye nò me ji yo ꞌdáá gî lá. Ye ŋò ndâ ꞌduù ŋìnó náa ye ṛuka ndú nó ni gî. Káa kózò tí có tí nó náa à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì énó máa, ‹ꞌDuù tí nó náa ze zò i gbí káꞌi ta yí nó bà ꞌvìsì muu wó gítí ye› nó ꞌví dù tí tí yúcó.
18 “Não digo estas coisas a todos vocês; conheço os que escolhi. Mas isto cumpre as Escrituras que dizem: ‘Aquele que come do meu alimento voltou-se contra mim’.
19 Ye kû ci nò a yo, tacó wàa i tí nò má giì bàkà tí, yo ꞌví ŋò tí ni go énó máa, ye a yí tí Bìndi-Mbíṛì.
19 Eu lhes digo isso de antemão, para que, quando acontecer, vocês creiam que eu sou aquele de quem falam as Escrituras.
20 Ye kû ꞌdè có ji yo ta yúcó, máa:
20 Eu lhes digo a verdade: quem recebe aquele que envio recebe a mim, e quem recebe a mim recebe o Pai, que me enviou”.
21 Mâ giì zekeꞌo, njembí Jézù giì ꞌbìtà bà dòmò tí bìndi có tí nò náa yí ꞌdè ji ndâ mbe tala có mì wó nò tí vò ŋa ŋìnô. Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Ye kû ꞌdè ji yo a cèe yúcó máa, ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí yo bà giì ba ngbù ye.»
21 Então Jesus sentiu profunda angústia e exclamou: “Eu lhes digo a verdade: um de vocês vai me trair!”.
22 Ndâ mbe tala có mì Jézù mâ giì ꞌdi có tí nò, nje ndú ꞌdáá gî giì ꞌdèè gî. Ndú bà-i-nò giì ꞌbìtà bà zeke gbí njìṛo ndú gbí òkò tí ndú tacó bà ŋò ꞌduù tí nó gbí òkò tí ndú náa Jézù ꞌdè có tí nò gítí wó nô.
22 Os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Ta o tí nò, ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ndâ mbe tala có mì Jézù náa Jézù zè yí nìkì kpolo ma kû ki tí wó a dê ṛègbà tí Jézù.
23 O discípulo a quem Jesus amava ocupava o lugar ao lado dele à mesa.
24 Mâ giì zekeꞌo, Pìyétòrò giì kì ṛo wó ji ka ndú tí nò, máa, yí ꞌvee ṛè ꞌduù tí nò náa Mbe tí ndâ yì kû gbì tì kpô gítí wó nò.
24 Simão Pedro lhe fez um sinal para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Ka ndâ Pìyétòrò nò bà-i-nò giì tì tí wó mí gbí njembí Jézù, bìndi yí giì ꞌvee yí máa, «Wò kû nì a ꞌdi, Mbe tí ze?»
25 Então o discípulo se inclinou para Jesus e perguntou: “Senhor, quem é?”.
26 Káa Jézù giì ꞌvìsì có gí tàkò ꞌvé mì mbe tala có mì wó nò, máa, «A ꞌduù tí nó náa ye kpónó bà too yâ ta kô, bìndi ye ꞌví je ji yí nô.» Jézù ngé bà-i-nò giì kùtù kô, bìndi yí giì too ta yâ, bìndi yí giì je ji Júdà tí ꞌviì mì Sìmónè Ìsìkàrìyótè.
26 Jesus respondeu: “É aquele a quem eu der o pedaço de pão que molhei na tigela”. E, depois de molhar o pedaço de pão, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 À káa póó bà je kô tí nò mì Júdà ꞌdo ꞌbì Jézù, Gba-vò-i giì gèè bè wó mí muu Júdà gî. Bìndi Jézù giì ꞌdè có ji Júdà máa, «Ngoꞌve tí lo! Bàkà i tí nò ta go bà bàkà tí lo nò gálá.»
27 Quando Judas comeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus lhe disse: “O que você vai fazer, faça logo”.
28 Káa ta o tí nó, ꞌbí ꞌduù gbaànjé gbí òkò tí ndâ mbe tala có mì Jézù mbe ꞌdi gbí ndeṛè có tí nò náa yí ꞌdè ji Júdà nò wálá.
28 Nenhum dos outros à mesa entendeu o que Jesus quis dizer.
29 Ndâ ꞌbí ꞌduù gbí òkò tí ndú giì ꞌbìtà bà koṛo có máa, Jézù kû ꞌdè a có ji Júdà máa, yí ya gí bà sì ndâ i ji ndâ yì gítí gbolò o, káa à má me énó lá, yí kû tuu a yí, máa, yí ya gí bà sì ndâ i tacó tí ndâ mbe yê. Ndú koṛo ŋa có tí nò tacó Júdà a mbe kpolo tí ndâ i mì ndú ꞌdáá gî.
29 Como Judas era o tesoureiro, alguns imaginaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse o necessário para a festa ou desse algum dinheiro aos pobres.
30 Júdà zèè káa kô tí nò náa Jézù too ta yâ ji yí nò ꞌdo ꞌbì Jézù gî, bìndi yí ngé giì co gí sè ta bèbìlì tí nò.
30 Judas saiu depressa, e era noite.
31 Júdà mâ giì njè nó gî, Jézù giì ꞌdè có ji sè ndâ mbe tala có mì wó máa,
31 Assim que Judas saiu, Jesus disse: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado e, por causa dele, Deus será glorificado.
32 ꞌViì-mì-ꞌDakò má giì ùlù Mbíṛì gî,
32 Uma vez que Deus recebe glória por causa do Filho, ele dará ao Filho sua glória, de uma vez por todas.
33 Sè o bà dù ye ta yo me njíꞌdí gî, ndâ ꞌviì mì ye.
33 Meus filhos, estarei com vocês apenas mais um pouco. E, como eu disse aos líderes judeus, vocês me procurarão, mas não poderão ir para onde eu vou.
34 Ye kû ꞌdè ngú có ji yo, máa,
34 Por isso, agora eu lhes dou um novo mandamento: Amem uns aos outros. Assim como eu os amei, vocês devem amar uns aos outros.
35 Ndâ ꞌduù bà ŋò yo ni tí ndâ mbe tala có mì ye
35 Seu amor uns pelos outros provará ao mundo que são meus discípulos”.
36 Mâ giì zekeꞌo, Sìmónè Pìyétòrò bà-i-nò giì ꞌvee Jézù máa, «Wò kû ya gí kòtí ꞌdi, Mbe tí ye?»
36 Simão Pedro perguntou: “Para onde o Senhor vai?”. Jesus respondeu: “Para onde vou vocês não podem ir agora, mas me seguirão mais tarde”.
37 Káa Pìyétòrò kákáꞌi giì ꞌvee Jézù máa, «Wotí bà ṛu ndi lo tí ye kpónó wálá tacó yè? Ye bà sì miṛi ye ji ku á tacó tí lo.»
37 “Senhor, por que não posso ir agora?”, perguntou ele. “Estou disposto a morrer pelo senhor.”
38 Jézù bà-i-nò giì ꞌvee Pìyétòrò máa, «Wò bà sì miṛi lo ji ku á muu ye? Ye kû ꞌdè ji wò a cèe yúcó mì ye máa, wò wúnó bà ꞌboo bà ŋò ye ni mì lo ta bà taꞌô á kùṛo kpédélé kò ngùù.»
38 “Morrer por mim?”, disse Jesus. “Eu lhe digo a verdade, Pedro: antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.