João 13
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ACF
1 Jézù ta o tí nó ŋò ni gî, máa, o bà ya yì gí mì Bu yì ꞌdo muu to tí nó gì gî, tacó sè ta o tí nò káa làmbu o gítí o bà bàkà tàkìì bà Ndii-ta-muu-ndâ-Ìzìrìyélì-mì-Mbíṛì. Yí jé waa ꞌdo tí bà zè ndâ ꞌdóó ꞌduù mì wó nìkì maa sàà kùṛo lá. Káa gbí ndòngbú o tí nò, yí giì tùbà ji ndú énó máa, yì zè ndú nìkì ta njembí yì gbaànjé.
1 Ora, antes da festa da páscoa, sabendo Jesus que já era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, como havia amado os seus, que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Ndâ Jézù ta ndâ mbe tala có mì wó ta ꞌdêꞌo tí nò kû zò i, si vò i ŋònòkò muu Júdà Ìsìkàrìyótè tí ꞌviì mì Sìmónè sàà gî máa yí ba ngbù Jézù.
2 E, acabada a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas Iscariotes, filho de Simão, que o traísse,
3 Káa Jézù ŋò ni gî, máa, Bu yì je wotí bà bàkà ndâ i ꞌdáá gî ji yì gî. Yí delè giì ŋò ni gî, máa, yì táánò gì ꞌdo mì Mbíṛì, káa yì kû giì dele ndi yì ya gí mì Mbíṛì.
3 Jesus, sabendo que o Pai tinha depositado nas suas mãos todas as coisas, e que havia saído de Deus e ia para Deus,
4 Tacó énò, yí bà-i-nò giì a gí yaà ꞌdo tí i-zó-zò, bìndi yí giì ja wòòkò bòngo tí nó náa à tí wó nó gî, yí giì paṛa bòngo bà toṛo ngo ꞌdo tí i mí ṛèꞌdè wó.
4 Levantou-se da ceia, tirou as vestes, e, tomando uma toalha, cingiu-se.
5 Bìndi yí giì yee ngo mí gbí ꞌbí kpàlàkà káꞌi. Bìndi yí giì ꞌbìtà bà caka kò ndâ mbe tala có mì wó. Yí má caka kò ꞌduù ŋìnò gî, yí toṛo ngo ꞌdo tí ta bòngo bà toṛo ngo tí nó náa yí paṛa mí ṛèꞌdè wó nó má kózò gî, yí bà giì ꞌdòkò gítí kò ꞌbí ꞌduù.
5 Depois deitou água numa bacia, e começou a lavar os pés aos discípulos, e a enxugar-lhos com a toalha com que estava cingido.
6 Jézù mâ giì caka kò ndâ mbe tala có mì wó kpòò, yí mâ giì yee tí Pìyétòrò, Pìyétòrò giì ꞌvee yí máa, «Wò kèjì gí bà caka kò ye delè, Mbe tí ye?»
6 Aproximou-se, pois, de Simão Pedro, que lhe disse: Senhor, tu lavas-me os pés a mim?
7 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji Pìyétòrò máa, «Wò kpónó bà ŋò i tí nó náa ye kû bàkà nó ni wálá. Wò bà ŋò ni a i bìndi .»
7 Respondeu Jesus, e disse-lhe: O que eu faço não o sabes tu agora, mas tu o saberás depois.
8 Káa Pìyétòrò giì ꞌvìsì có ji Jézù máa, «Jéé lá! Wò jé gítí bà caka kò ye wálá.»
8 Disse-lhe Pedro: Nunca me lavarás os pés. Respondeu-lhe Jesus: Se eu te não lavar, não tens parte comigo.
9 Pìyétòrò mâ giì ꞌdi có tí nò náa Jézù ꞌvìsì ji yí nò, yí giì ꞌdeke tí wó ji Jézù máa, «À má énò, caka me káa ndâ kò ye cuki lá, Mbe tí ye. Caka ndâ ꞌbì ye ta muu ye delè gî.»
9 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, não só os meus pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Káa Jézù giì ꞌvìsì có ji Pìyétòrò máa, «ꞌDuù má caka tí wó gî, gbí ndeṛè bà caka ndâ bà to tí nó náa wò kû ꞌdeke nò wálá, tacó kútí wó ꞌdáá gî ká ngbáṛángàꞌi. Bètí ká tí ndâ kò wó cuki. Kútí yo ꞌdáá gî ká ngbáṛángàꞌi. Yo ꞌdáá gî. À bè gbí káa ꞌduù gbaànjé.»
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que está lavado não necessita de lavar senão os pés, pois no mais todo está limpo. Ora vós estais limpos, mas não todos.
11 Jézù ŋò ꞌduù tí nó bà giì ba ngbù wó nó ni gî. Ŋìnò a gbí ndeṛè có tí nò náa yí ꞌdè ta có ji Pìyétòrò énó máa, «À bè gbí káa ꞌduù gbaànjé» nò.
11 Porque bem sabia ele quem o havia de trair; por isso disse: Nem todos estais limpos.
12 Jézù mâ giì caka kò ndâ mbe tala có mì wó cee gî, yí giì yuu ndi wòòkò bòngo mì wó náa yí ja gí to nó mítí wó kákáꞌi. Bìndi yí giì dele ndi wó gítí i-zó-zò, bìndi yí giì ꞌvee ndâ mbe tala có mì wó máa, «Yo ꞌdi gbí i tí nò náa ye bàkà ji yo nò gî?
12 Depois que lhes lavou os pés, e tomou as suas vestes, e se assentou outra vez à mesa, disse-lhes: Entendeis o que vos tenho feito?
13 Ndâ ṛè mì yo náa yo gbì mí muu ye a ndâ ṛè sósòꞌô. ꞌBí a ‹Mbe nìbà i,› bìndi ꞌbí a ‹Mbe tí ze.› Ndâ ṛè mì yo sósòꞌô nò gî, lè lá. À dú nò a ye.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 Káa ye tí Mbe nìbà i ji yo, delè tí Mbe tí yo, má caka kò yo gî, gbí go énó máa, yo delè ꞌví caka kò yo gbí òkò tí yo.
14 Ora, se eu, Senhor e Mestre, vos lavei os pés, vós deveis também lavar os pés uns aos outros.
15 Ye bàkà énò tacó wàa yo ꞌví mèlè ndí .
15 Porque eu vos dei o exemplo, para que, como eu vos fiz, façais vós também.
16 Ye kû ꞌdè có ji yo ta yúcó, máa:
16 Na verdade, na verdade vos digo que não é o servo maior do que o seu senhor, nem o enviado maior do que aquele que o enviou.
17 À má énò, yo má ꞌdi gbí ndâ có mì ye nò gî, bìndi yo ꞌví mèlè bà bàkà ndâ i tí nò náa ye ꞌdeke ndú ji yo nò, tàkòcò yo bà peteke ngé ndii gî.
17 Se sabeis estas coisas, bem-aventurados sois se as fizerdes.
18 «Ye kû ꞌdè có mì ye nò me ji yo ꞌdáá gî lá. Ye ŋò ndâ ꞌduù ŋìnó náa ye ṛuka ndú nó ni gî. Káa kózò tí có tí nó náa à cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì énó máa, ‹ꞌDuù tí nó náa ze zò i gbí káꞌi ta yí nó bà ꞌvìsì muu wó gítí ye› nó ꞌví dù tí tí yúcó.
18 Não falo de todos vós; eu bem sei os que tenho escolhido; mas para que se cumpra a Escritura: O que come o pão comigo, levantou contra mim o seu calcanhar.
19 Ye kû ci nò a yo, tacó wàa i tí nò má giì bàkà tí, yo ꞌví ŋò tí ni go énó máa, ye a yí tí Bìndi-Mbíṛì.
19 Desde agora vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, acrediteis que eu sou.
20 Ye kû ꞌdè có ji yo ta yúcó, máa:
20 Na verdade, na verdade vos digo: Se alguém receber o que eu enviar, me recebe a mim, e quem me recebe a mim, recebe aquele que me enviou.
21 Mâ giì zekeꞌo, njembí Jézù giì ꞌbìtà bà dòmò tí bìndi có tí nò náa yí ꞌdè ji ndâ mbe tala có mì wó nò tí vò ŋa ŋìnô. Bìndi yí giì ꞌdè có ji ndú máa, «Ye kû ꞌdè ji yo a cèe yúcó máa, ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí yo bà giì ba ngbù ye.»
21 Tendo Jesus dito isto, turbou-se em espírito, e afirmou, dizendo: Na verdade, na verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 Ndâ mbe tala có mì Jézù mâ giì ꞌdi có tí nò, nje ndú ꞌdáá gî giì ꞌdèè gî. Ndú bà-i-nò giì ꞌbìtà bà zeke gbí njìṛo ndú gbí òkò tí ndú tacó bà ŋò ꞌduù tí nó gbí òkò tí ndú náa Jézù ꞌdè có tí nò gítí wó nô.
22 Então os discípulos olhavam uns para os outros, duvidando de quem ele falava.
23 Ta o tí nò, ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò tí ndâ mbe tala có mì Jézù náa Jézù zè yí nìkì kpolo ma kû ki tí wó a dê ṛègbà tí Jézù.
23 Ora, um de seus discípulos, aquele a quem Jesus amava, estava reclinado no seio de Jesus.
24 Mâ giì zekeꞌo, Pìyétòrò giì kì ṛo wó ji ka ndú tí nò, máa, yí ꞌvee ṛè ꞌduù tí nò náa Mbe tí ndâ yì kû gbì tì kpô gítí wó nò.
24 Então Simão Pedro fez sinal a este, para que perguntasse quem era aquele de quem ele falava.
25 Ka ndâ Pìyétòrò nò bà-i-nò giì tì tí wó mí gbí njembí Jézù, bìndi yí giì ꞌvee yí máa, «Wò kû nì a ꞌdi, Mbe tí ze?»
25 E, inclinando-se ele sobre o peito de Jesus, disse-lhe: Senhor, quem é?
26 Káa Jézù giì ꞌvìsì có gí tàkò ꞌvé mì mbe tala có mì wó nò, máa, «A ꞌduù tí nó náa ye kpónó bà too yâ ta kô, bìndi ye ꞌví je ji yí nô.» Jézù ngé bà-i-nò giì kùtù kô, bìndi yí giì too ta yâ, bìndi yí giì je ji Júdà tí ꞌviì mì Sìmónè Ìsìkàrìyótè.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o bocado molhado. E, molhando o bocado, o deu a Judas Iscariotes, filho de Simão.
27 À káa póó bà je kô tí nò mì Júdà ꞌdo ꞌbì Jézù, Gba-vò-i giì gèè bè wó mí muu Júdà gî. Bìndi Jézù giì ꞌdè có ji Júdà máa, «Ngoꞌve tí lo! Bàkà i tí nò ta go bà bàkà tí lo nò gálá.»
27 E, após o bocado, entrou nele Satanás. Disse, pois, Jesus: O que fazes, faze-o depressa.
28 Káa ta o tí nó, ꞌbí ꞌduù gbaànjé gbí òkò tí ndâ mbe tala có mì Jézù mbe ꞌdi gbí ndeṛè có tí nò náa yí ꞌdè ji Júdà nò wálá.
28 E nenhum dos que estavam assentados à mesa compreendeu a que propósito lhe dissera isto.
29 Ndâ ꞌbí ꞌduù gbí òkò tí ndú giì ꞌbìtà bà koṛo có máa, Jézù kû ꞌdè a có ji Júdà máa, yí ya gí bà sì ndâ i ji ndâ yì gítí gbolò o, káa à má me énó lá, yí kû tuu a yí, máa, yí ya gí bà sì ndâ i tacó tí ndâ mbe yê. Ndú koṛo ŋa có tí nò tacó Júdà a mbe kpolo tí ndâ i mì ndú ꞌdáá gî.
29 Porque, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe tinha dito: Compra o que nos é necessário para a festa; ou que desse alguma coisa aos pobres.
30 Júdà zèè káa kô tí nò náa Jézù too ta yâ ji yí nò ꞌdo ꞌbì Jézù gî, bìndi yí ngé giì co gí sè ta bèbìlì tí nò.
30 E, tendo Judas tomado o bocado, saiu logo. E era já noite.
31 Júdà mâ giì njè nó gî, Jézù giì ꞌdè có ji sè ndâ mbe tala có mì wó máa,
31 Tendo ele, pois, saído, disse Jesus: Agora é glorificado o Filho do homem, e Deus é glorificado nele.
32 ꞌViì-mì-ꞌDakò má giì ùlù Mbíṛì gî,
32 Se Deus é glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e logo o há de glorificar.
33 Sè o bà dù ye ta yo me njíꞌdí gî, ndâ ꞌviì mì ye.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou convosco. Vós me buscareis, mas, como tenho dito aos judeus: Para onde eu vou não podeis vós ir; eu vo-lo digo também agora.
34 Ye kû ꞌdè ngú có ji yo, máa,
34 Um novo mandamento vos dou: Que vos ameis uns aos outros; como eu vos amei a vós, que também vós uns aos outros vos ameis.
35 Ndâ ꞌduù bà ŋò yo ni tí ndâ mbe tala có mì ye
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Mâ giì zekeꞌo, Sìmónè Pìyétòrò bà-i-nò giì ꞌvee Jézù máa, «Wò kû ya gí kòtí ꞌdi, Mbe tí ye?»
36 Disse-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus lhe respondeu: Para onde eu vou não podes agora seguir-me, mas depois me seguirás.
37 Káa Pìyétòrò kákáꞌi giì ꞌvee Jézù máa, «Wotí bà ṛu ndi lo tí ye kpónó wálá tacó yè? Ye bà sì miṛi ye ji ku á tacó tí lo.»
37 Disse-lhe Pedro: Por que não posso seguir-te agora? Por ti darei a minha vida.
38 Jézù bà-i-nò giì ꞌvee Pìyétòrò máa, «Wò bà sì miṛi lo ji ku á muu ye? Ye kû ꞌdè ji wò a cèe yúcó mì ye máa, wò wúnó bà ꞌboo bà ŋò ye ni mì lo ta bà taꞌô á kùṛo kpédélé kò ngùù.»
38 Respondeu-lhe Jesus: Tu darás a tua vida por mim? Na verdade, na verdade te digo que não cantará o galo enquanto não me tiveres negado três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.