Hebreus 9
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NTLH
1 Gbí o kpédélé bà njù mùká tí nó náa Mbíṛì táánò njù ta ndâ ꞌduù nó, ŋa kpokèjì bà bàkà i-Mbíṛì mì ndâ ꞌduù kuu tí . Bàndò bà bàkà i-Mbíṛì mì ndâ ꞌduù muu to tí nó ta o tí nò delè táánò kuu tí .
1 A primeira aliança tinha leis sobre a adoração e tinha também um santuário construído por seres humanos, onde se adorava a Deus.
2 Ndâ ꞌduù ta o tí nò tò ndùúṛù ji Mbíṛì, bìndi ndú giì njèè gbí tàꞌi ndùúṛù tí nó sósòꞌô ta ngbùngbù. Ndú giì bàkà bàndò bà tù wu, ta tùkà, ta bàndò bà ci kô ji Mbíṛì, á mí tàꞌi ŋìnó mbe mò gí njekèjì náa ndú kû nì mítí a Bàndò-mì-Mbíṛì nô.
2 Foi armada uma Tenda , dividida em duas partes. Na parte da frente, chamada Lugar Santo , ficavam o candelabro e a mesa com os pães oferecidos a Deus.
3 Bìndi à giì dù mò gí kapí ngbùngbù gí tàꞌi kùṛo kà a ꞌbí ndùúṛù, tí bàndò náa ndú kû nì mítí a Bàndò-bà-dù-Mbíṛì.
3 Atrás da segunda cortina ficava a parte que era chamada de Lugar Santíssimo .
4 À kû dù á tàꞌi bàndò bà dù Mbíṛì nò a káꞌi bà gbo ngûwu dì ji Mbíṛì náa à bàkà ꞌdo tí dâꞌbì, giì je Gbùúkuṛu náa à gba tí ꞌdáá gî ta dâꞌbì, náa à kû dù gbí a ndâ pápáákà díí tí nó sósòꞌô náa Mbíṛì táánò cu ndâ có mì wó muuꞌbì mítí ndú nó, giì je káꞌi mánà, giì je mû-kóṛó tí nó mì bu-Mbíṛì tí nó tí Àrónì táánò mbe tù dó kpâ nô.
4 Ali estava colocado o altar de ouro onde era queimado o incenso, e também estava colocada a arca da aliança , toda coberta de ouro. Dentro da arca estavam a vasilha de ouro com o maná , o bastão de Arão, do qual tinham saído brotos, e as duas placas de pedra com os mandamentos escritos nelas.
5 À giì kaa mí yaà á muu Gbùúkuṛu tí nò a ndâ súrà ndâ ꞌbí ŋa i náa muu ndú a muu ꞌduù, káa sè dìì ndú a dìì nò, káa à tí ndú a ndâ mbíṛì go ndâ basìlì mì Mbíṛì nô. O mì ye kpónó gítí bà ꞌdè có gítí ndâ i tí nò léé énó wálá.
5 Em cima da arca, representando a Presença Divina, estavam os querubins , com as suas asas abertas sobre o lugar onde os pecados eram perdoados. Mas agora não é o momento de explicar os detalhes dessas coisas.
6 Ŋa kpokèjì bà bàkà i-Mbíṛì mì ndâ ꞌduù gbí o tí nò táánò énô: Sè ndâ ꞌbí bu-Mbíṛì ta o ꞌdáá gî kû ya gí bà bàkà i-Mbíṛì mí tàꞌi ŋìnó mbe mò gí njekèjì ndùúṛù, náa à kû nì mítí a Bàndò-mì-Mbíṛì nô.
6 Depois de tudo isso ter sido preparado, os sacerdotes entram todos os dias na parte da frente da Tenda, que é o Lugar Santo, para cumprir os seus deveres religiosos.
7 À káa Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì ká kû ya mò gí tàngbó, kapí ngbùngbù ta bà gbaànjé gbí ndoò gí bà ci mbelè ji Mbíṛì, tacó wàa Mbíṛì ꞌví je ta à-cee-gî gítí ndâ ꞌdóó vò i mì wó tí mbe waa mbelè, giì je ndâ vò i mì ndâ ꞌduù tí nó náa yí waa mbelè tí nò muu ndú nô.
7 Mas somente o Grande Sacerdote entra na parte de trás, que é o Lugar Santíssimo, e isso apenas uma vez por ano. Ele oferece a Deus o sangue de animais, em favor de si mesmo e também pelos pecados que o povo cometeu sem saber que estava pecando.
8 Bèṛi-mì-Mbíṛì kû tùbà gbí ŋa kpokèjì tí nò énò máa, bàndò bà bàkà i-Mbíṛì ŋìnó mbe dù mò gí njekèjì á tà ndùúṛù nó má ká kuu bàndò mì wó, gbí énó máa, kpokèjì bà ya gí mì Mbíṛì njaanga tí kálásê.
8 Por meio disso tudo, o Espírito Santo nos ensina, de modo bem claro, que a entrada para o Lugar Santíssimo ainda não foi aberta enquanto a parte da frente, que é o Lugar Santo, continuar sendo usada.
9 Bàndò bà bàkà i-Mbíṛì tí nó mbe dù mò gí mì njekèjì á tà ndùúṛù nó, a mbó tacó bà tùbà ji ndâ ꞌduù tí nó kpónó mbe kû ꞌvala muu to tí nó nó énó máa, ndâ ꞌbí i-nambeè ta ndâ mbelè ndâ nò tí nó náa ndoo kû waa ji Mbíṛì nó bàkà njembí ndoo tí ndâ ngbáṛángà i yee tà lá.
9 Isso é um símbolo para hoje. Quer dizer que as ofertas e os sacrifícios de animais oferecidos a Deus não tornam perfeito o coração das pessoas que o adoram.
10 Ndú kû bàkà nèté ká ta ndâ i-zó-zò, ta ndâ i-njú-njù, giì je ndâ ꞌbí mbè ndâ ꞌbí tende ŋa kpokèjì bà bàkà ndâ i tí ndâ ngbáṛángà i, ta ndâ có gítí dìì ndoo cuki, yee tí o bà zèè to tí nó mì ngú có mì Mbíṛì.
10 Essas ofertas e sacrifícios têm a ver somente com comida, com bebida e com várias cerimônias de purificação . São regras externas que têm valor somente até que Deus renove todas as coisas.
11 Káa Bìndi-Mbíṛì gì a i tí Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ tó i tí nó mbe gì sàà gî nô. Ndùúṛù tí nó náa yí kpónó kû bàkà nèté tà nó me gbolò ndii ŋìnó náa ndâ ꞌduù ká tò ta ꞌbì ndú nó gî, bà lê tí delè wálá, à delè me i ꞌdo gbí òkò tí ndâ i tí nó náa Mbíṛì suu ndú muu to tí nó nó lá.
11 Mas Cristo veio como o Grande Sacerdote das coisas boas que já estão aqui. A Tenda em que ele serve é melhor e mais perfeita e não foi construída por seres humanos, isto é, não é deste mundo.
12 Bìndi-Mbíṛì táánò ṛì gí tà ndùúṛù á gí bàndò tí nó náa Mbíṛì bàkà tí ꞌdóó bàndò mì wó tí Mbíṛì gî nó ká ta bà gbaànjé ngbé. Yí delè te ta yí ta o bà ṛì yí gí kà nò me mbelè ndâ bee, ta mbelè ndâ dì mòꞌdú tacó bà ci ji Mbíṛì lá. Yí te ta yí káa ꞌdóó mbelè wó tacó bà sì ta tàkò ꞌválá ŋìnó mbe cee lá nó ji ndoo.
12 Quando Cristo veio e entrou, uma vez por todas, no Lugar Santíssimo , ele não levou consigo sangue de bodes ou de bezerros para oferecer como sacrifício. Pelo contrário, ele ofereceu o seu próprio sangue e conseguiu para nós a salvação eterna.
13 Tacó à lê má kû va mbelè ndâ bee ta mbelè ndâ dì mòꞌdú, ta mbúlùwu ndâ ngbú dì mòꞌdú mítí ndâ ꞌduù a i tacó bà si gbí dìì ndú ꞌví dù nìkì maa,
13 O sangue de bodes e de touros e as cinzas da bezerra queimada são espalhados sobre as pessoas impuras , e elas ficam purificadas por fora.
14 wàa mbelè Bìndi-Mbíṛì náa yí ci ji Mbíṛì, tí i-cí-ci ta bà lê tí wálá, ta wotí mì Bèṛi tí nó mbe cee lá nó ꞌví dù kû bàkà mí gbí njembí ndoo a ꞌdé nèté tacó wàa ndoo ꞌví ꞌvìsì tí ta muu ndoo ꞌdo tí bà bàkà ndâ ku nèté gítí bà bàkà nèté ji Mbíṛì tí nó tí wu Mbíṛì nó lá?
14 Se isso é assim, imaginem então quanto maior ainda é o poder do sangue de Cristo! Por meio do Espírito eterno ele se ofereceu a si mesmo a Deus como sacrifício sem defeito. E o seu sangue nos purifica por dentro, tirando as nossas culpas; assim podemos servir ao Deus vivo, pois já não praticamos cerimônias que não valem nada.
15 À má énò, Bìndi-Mbíṛì a mbe see mbelè tí nó náa Mbíṛì táánò njù ta ndâ ꞌduù nô. Tacó wàa, Mbíṛì ꞌví cù tí ta ꞌdê ngo cù wó mítí ndâ ꞌduù tí nó mì wó náa yí tí Mbíṛì tèꞌé tí ndú nó dúú bà ya tí , á go cí tí nó náa yí tí Mbíṛì ci ta ndú gítí bà dù ndú tí ndâ ꞌviì-nje-wu mì wó dúú bà ya tí nô. Àá táánò a bà cì ꞌduù ká ꞌvala ndâ ꞌduù ꞌdo gbí có tàkò bà gbètèkè kpédélé mbelè tí nó náa Mbíṛì táánò njù ta ndú nô.
15 Portanto, é Cristo quem consegue fazer uma nova aliança , para que os que foram chamados por Deus possam receber as bênçãos eternas que o próprio Deus prometeu. Isso pode ser feito porque houve uma morte que livrou as pessoas dos pecados que praticaram enquanto a primeira aliança estava em vigor.
16 Káa có lê má yee gbí ngo nje ku gî, kózò tí ndâ ꞌduù bà ṛu káa ndi kòcò ngo nje ku.
16 Onde há um testamento , é necessário provar que a pessoa que o fez já morreu.
17 Tacó ꞌduù má ꞌdè có máa, yì má cì gî, à ꞌví bàkà énó, ndâ ꞌduù kû ṛu káa ndi ngo nje wó nò á bìndi bà cì yí.
17 Pois o testamento não vale nada enquanto estiver vivo quem o fez; só depois da morte dessa pessoa é que o testamento tem valor.
18 Ŋìnó a ndeṛè có tí nò, náa à kpêtí káa kpédélé có tí nó náa Mbíṛì táánò toko ta ndâ ꞌduù nó, àá táánò dù tí có ká ta bà waa mbelè gítí nó ká nò.
18 É por isso que a primeira aliança entrou em vigor somente com o uso do sangue de animais.
19 À delè nò káa gbí có tí nò náa Mòze táánò mâ giì tùbà ndâ i ŋìnó náa à tí tacó bà bàkà nó ji ndâ ꞌduù ꞌdáá gî cee gî, yí giì yee mbelè ndâ di mòꞌdú ta mbelè ꞌviì-dì bee mì gbí káꞌi, yí giì tò ngo mí gbí , bìndi yí giì eṛe kpâ-kpondíí ta bí-bi wú bòngo náa à gò ꞌdo tí se tí ndâ nò, bìndi yí giì va ta mbelè tí nò cee tí ndâ ꞌduù ꞌdáá gî, giì je tí wáràgà mì Mbíṛì.
19 Em primeiro lugar, Moisés anunciou ao povo todos os mandamentos conforme estavam na lei . Depois pegou o sangue dos bezerros e dos bodes, misturou com água e borrifou o livro da lei e todo o povo, usando lã tingida de vermelho e hissopo .
20 Ta o tí nò náa yí kû va tí ta mbelè tí nò mítí ndâ ꞌduù, ta tí wáràgà mì Mbíṛì nó, yí kû see nje wó énó máa, «Ŋìnó a mbelè tí nó náa Mbíṛì toko có ta yo mí pí , náa yí giì ꞌdè có ji yo énó máa, yo ꞌví kpolo tí có tí nò nó ká nô.»
20 Então disse: “Este é o sangue que sela a aliança, que Deus mandou vocês obedecerem.”
21 Bìndi yí giì va mbelè ta ndi tí ndùúṛù mì Mbíṛì, giì je tí ndâ káꞌi bà bàkà i-Mbíṛì ꞌdáá gî.
21 Da mesma forma Moisés também borrifou sangue sobre a Tenda e sobre todos os objetos usados na adoração.
22 Ndâ i ꞌdáá gî kû dù tí ndâ i-ṛo-ꞌbá mì Mbíṛì ká ta bà waa mbelè. Mbelè má yee tí to lá, Mbíṛì je à-cee-gî gítí ndâ vò i mì ndâ ꞌduù lá.
22 De fato, de acordo com a lei, quase tudo é purificado com sangue. E, não havendo derramamento de sangue, não há perdão de pecados.
23 Bà waa mbelè nò táánò a kpóló-kpolo i ngé ndii gî tacó tí ndoo. Tacó ŋìnò táánò a kpokèjì bà bàkà ndâ i muu to tí nó mì ndoo tí i-ṛo-ꞌbá á go ndâ i gbíṛì. Káa ndâ i ŋìnó gbíṛì nó gì tí ndâ i-ṛo-ꞌbá ꞌdo gbí bà waa mbelè ŋìnó mbe nìkì ndii ndâ ŋìnó náa ndoo kû waa muu to tí nó nó gî.
23 Essas coisas, que eram cópias das realidades celestiais, deviam ser purificadas desse modo; mas as próprias coisas celestiais exigem sacrifícios bem melhores.
24 Tacó Bìndi-Mbíṛì táánò ṛì me gí tà ndùúṛù tí nó náa a ndâ ꞌduù ká tò ta ꞌbì ndú ji Mbíṛì tacó bà ŋò ta cè kózò tí cèe ndùúṛù tí nó mì Mbíṛì á gbíṛì nó, lá. Yí táánò ya a i gí gbíṛì. Yí kpónó kû tì muu ndoo kùṛo Mbíṛì á gbíṛì kà.
24 Cristo não entrou num Lugar Santo feito por seres humanos, que é a cópia do verdadeiro Lugar. Ele entrou no próprio céu, onde agora aparece na presença de Deus para pedir em nosso favor.
25 Yí táánò ci tí wó ji Mbíṛì nò me ꞌvílí-ꞌvìlì, go bà ya ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì ta ndoò ꞌdáá gî gí Bàndò-bà-dù-Mbíṛì á tà ndùúṛù nó lá.
25 O Grande Sacerdote entra, todos os anos, no Lugar Santíssimo , levando consigo sangue de um animal. Porém Cristo não entrou para se oferecer muitas vezes.
26 Tacó Bìndi-Mbíṛì táánò má nò gí bà ci tí wó ji Mbíṛì ta bà me mbè á ꞌdo tí o bà ꞌbìtà bà suu to tí nó, yí táánò bà kònò séꞌi ta bà me mbè. Káa yí giì gì ká ta bà gbaànjé ngbé, gí nje o tí nó gí bà toṛo ndâ vò i mì ndâ ꞌduù ta bà ci mbelè wó ji Mbíṛì.
26 Se fosse assim, ele teria de sofrer muitas vezes desde a criação do mundo. Pelo contrário, uma vez por todas ele apareceu agora, quando os tempos estão chegando ao fim, para tirar os pecados por meio do sacrifício de si mesmo.
27 Mbíṛì cu ku mì gbí tú ndâ ꞌduù ꞌdáá gî, máa, ndú ꞌdáá gî bà cì ta bà gbaànjé ngbé, má kózò gî, yì ꞌví giì waa có mítí ndú.
27 Cada pessoa tem de morrer uma vez só e depois ser julgada por Deus.
28 Bìndi-Mbíṛì delè táánò ci mbelè wó ji Mbíṛì ká ta bà gbaànjé, tacó bà toṛo ndâ vò i mì ndâ ꞌduù me mbè. Bìndi-Mbíṛì bà delè ndi wó kákáꞌi gì gí muu to tí nó bìndi bà ci mbelè wó ji Mbíṛì nò me ká kpòò gí gbí nèté bà toṛo ndâ vò i mì ndâ ꞌduù lá. Yí bà gì gbí ŋìnò a i tacó bà ꞌvala ndâ ꞌduù tí nó kpónó mbe kû ù ndi wó léngé-lenge nô.
28 Assim também Cristo foi oferecido uma só vez em sacrifício, para tirar os pecados de muitas pessoas. Depois ele aparecerá pela segunda vez, não para tirar pecados, mas para salvar as pessoas que estão esperando por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.