Hebreus 3
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NVT
1 À má gó énò, yo tí ndâ náꞌvindí ye, tí ndâ ꞌduù mì Mbíṛì náa yí kaa yo mò gí mì wó tí Mbíṛì gî nó, ꞌví koṛo có gítí Jézù tí tú mì Mbíṛì, delè tí Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì yúcó tí nó náa ndoo kû ùnje á gítí nô.
1 Portanto, irmãos santos que participam do chamado celestial, considerem atentamente a Jesus, que declaramos ser Apóstolo e Sumo Sacerdote.
2 Yí tí Jézù táánò bàkà nèté mì Mbíṛì ta njembí wó gbaànjé ká go i mì Mòze tí mbe bàkà nèté mì Mbíṛì dígísèé ta njembí wó gbaànjé.
2 Pois ele foi fiel àquele que o designou, assim como Moisés serviu fielmente quando lhe foi confiada toda a casa de Deus.
3 Káa à te duù mítí Jézù ndii Mòze gî, á go ŋìnó náa ndâ ꞌduù kû te ta duù mítí mbe gèè ꞌbá ndii ꞌbá tí nó náa yí gèè nó gî nô.
3 Jesus, no entanto, é digno de muito mais honra que Moisés, assim como a pessoa que constrói uma casa merece mais elogios que a casa em si.
4 À bì ndâ ꞌbá ꞌdáá gî a ꞌbì ꞌduù, káa a Mbíṛì ká suu ndâ i ꞌdáá gî.
4 Pois toda casa tem um construtor, mas Deus é o construtor de todas as coisas.
5 Káa Mòze táánò bàkà nèté mì Mbíṛì ta njembí wó gbaànjé gbí òkò tí ndâ ꞌduù mì Mbíṛì tí ndâ Ìzìrìyélì ꞌdáá gî, á go bòò mì Mbíṛì mbe kû ꞌdè yúcó gítí ndâ i ŋìnó náa Mbíṛì kèjì gí bà bàkà ndú nô.
5 Por certo, Moisés foi fiel como servo na casa de Deus, e seu trabalho ilustrou verdades que seriam mais tarde reveladas.
6 Káa Jézù tí Bìndi-Mbíṛì táánò bàkà nèté ꞌbá mì Mbíṛì ta njembí wó gbaànjé á go njembí ꞌViì mì Bu wó. Káa ndoo a ndâ ꞌviì mì Mbíṛì, náa ndoo má cì gúku lá nò. Ndoo delè má kì nô gítí i tí nó náa ndoo kû koṛo có lì mítí nó lá nò.
6 Mas Cristo, como Filho, é responsável por toda a casa de Deus; e nós somos a casa de Deus, se nos mantivermos corajosos e firmes em nossa esperança gloriosa.
7 Tacó énò, kòcò Bèṛi-mì-Mbíṛì énó máa,
7 Por isso o Espírito Santo diz: “Hoje, se ouvirem sua voz,
8 yo ꞌví bàkà ngbútù á go i mì ndâ ꞌduù tí nó dígísèé
8 não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião, quando me puseram à prova no deserto.
9 Ndâ ká gù yo dígísèé tala bà ŋò wotí mì ye,
9 Ali seus antepassados me tentaram e me puseram à prova, apesar de terem visto meus feitos durante quarenta anos.
10 Tacó énò, tàkòcò ye táánò giì kpolo gítí ndâ ꞌduù tí nò.
10 Por isso fiquei irado com aquela geração e disse: ‘Seu coração sempre se desvia de mim; vocês se recusam a andar em meus caminhos’.
11 Káa ye tí Mbíṛì giì be tí ye ta kpo tàkòcò énó máa,
11 Assim, jurei em minha ira: ‘Jamais entrarão em meu descanso’”.
12 Yo kpolo tí yo, ndâ náꞌvindí ye, tacó wàa ꞌbí ꞌduù gbaànjé ꞌdo gbí òkò yo ꞌví dù ta vò njembí wó, tí ŋa vò njembí ŋìnó mbe si yí ꞌví njèè gbí òkò tí ndú ta wu Mbíṛì nó lá.
12 Portanto, irmãos, cuidem para que nenhum de vocês tenha coração perverso e incrédulo que os desvie do Deus vivo.
13 Yo konì tí yo gbí òkò tí yo ta ṛi ꞌdáá gî. Yo ꞌví nì «taàbé» gítí bà konì tí yo gbí òkò tí yo lá, tacó wàa, njembí yo ꞌví gbì kàángbá gítí Mbíṛì ꞌdo gbí tiṛì mì vò i lá.
13 Advirtam uns aos outros todos os dias, enquanto ainda é “hoje”, para que nenhum de vocês seja enganado pelo pecado e fique endurecido.
14 Tacó ndoo ꞌdáá gî a ndâ ka Bìndi-Mbíṛì, náa ndoo má zèè kpédélé có tí nó náa ndoo táánò ùnje gítí nó tí kpoò yee tí o ku mì ndoo gî nò.
14 Porque nos tornaremos participantes de Cristo, se de fato mantivermos firme até o fim a confiança que nele depositamos no início.
15 À cu mí gbí wáràgà mì Mbíṛì énó máa,
15 Lembrem-se do que foi dito: “Hoje, se ouvirem sua voz, não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião”.
16 A ndâ ꞌdi dígísèé ká ꞌdi kòcò Mbíṛì káa ndú giì kpò tí mítí wó ta ngbútù gî nó? À dígísèé me ndâ Ìzìrìyélì tí nó náa Mòze kaa ndú ꞌdo Másìrì nó lá.
16 E quem foram os que se rebelaram mesmo depois de terem ouvido? Não foram aqueles que saíram do Egito conduzidos por Moisés?
17 Káa tàkòcò Mbíṛì dígísèé kpolo a i gítí ndâ ꞌdi ta ndoò ziꞌduù-só nó? À kpolo me gítí ndâ mbe bàkà vò i tí nó mbe ci-ciki ta ndi gbí kángáá nga ngoò nó lá?
17 E quem deixou Deus irado durante quarenta anos? Não foi o povo que pecou e cujos corpos ficaram no deserto?
18 Káa Mbíṛì dígísèé be tí wó nó a i ji ndâ ꞌdi, énó máa, ndú bà ꞌdò kò ndú gbaànjé á mì bàndò bà tèwo yì wálá nó? Yí be tí wó me ji ndâ mbe kpò cò lá?
18 E a quem Deus se dirigiu quando jurou que jamais entrariam em seu descanso? Não foi ao povo que lhe desobedeceu?
19 À má énò, ndoo kpónó ŋò ni gî, máa, bà yee tí bàndò bà tèwo ndú dígísèé kpò ndú gî tacó ndú tee njembí ndú mítí Mbíṛì lá.
19 Vemos, portanto, que não puderam entrar no descanso por causa de sua incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.