Atos 25
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs VC
1 Fésìtù bàkà bìndi bà ki tí wó pí jàlàmbà bìndi Fèlícè káa sili taꞌô, bìndi yí giì njè nó ꞌdo Cèzàríyà ya gí Jèrùzàlémè.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Yí mâ giì yee kà, ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ kpo-kpò ꞌduù, ta ndâ gba mì ndâ Jùdéyà giì ꞌdè ndâ có mbe nìkì lá gítí ngbàngà mì Páwòlò ji yí,
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 ta bà ꞌdeke tí ndú ji yí see-see énó máa, yí má dele ndi wó gí Cèzàríyà, yí ꞌví bàkà nambeè mì wó wàa yí ꞌví tuu Páwòlò gí Jèrùzàlémè. Ndú ꞌvii ŋa có tí nò tacó wàa ndâ yì ꞌví ngùù tí ndâ yì mí kpokèjì tacó bà zi yí.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Káa Fésìtù giì ꞌvìsì có ji ndú énó máa, «Páwòlò kuu gbí zàà gbí gbata Cèzàríyà.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 À má énò, yo si ze ꞌví ya ta ndâ ꞌbí kpo ꞌduù mì yo gí kà. Yí má bàkà a ꞌbí ŋa i mbe lè gî, ndâ kpo ꞌduù mì yo nò ꞌví kpì ngbàngà tí wó mí kà.»
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Fésìtù bàkà mí Jèrùzàlémè káa i dê gítí sili muuꞌbì, bìndi yí giì dele ndi wó ya gí Cèzàríyà. Fésìtù yee Cèzàríyà ká go wúnó, yé mâ giì too gî, yí giì tèꞌé tí Páwòlò gí gbí ngbàngà kùṛo wó.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Páwòlò mâ giì gì gî, ndâ Jùdéyà tí nó mbe gì ꞌdo Jèrùzàlémè nó giì tì ꞌdee yí gî, kû waaka ndâ ꞌbí ŋa có náa ndú ŋò dúú ṛèngbó ndú ni lá á gítí wó.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Káa Páwòlò giì ꞌvìsì có gí tàkò ndâ có mì ndâ Jùdéyà nò ji Fésìtù máa, «Vò i mì ye náa ye bàkà gítí tàkìì mì ndâ Jùdéyà wálá. Vò i mì ye náa ye bàkà gítí ꞌbá-Mbíṛì wálá. Vò i mì ye delè náa ye bàkà gítí ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò wálá.»
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Káa Fésìtù giì ꞌvee Páwòlò máa, «Wò ùnje gítí bà ya ta ye gí Jèrùzàlémè, wàa à ꞌví ꞌviiki gbí ndâ có tí nò náa ndâ ꞌduù tí nò ꞌdè gítí lo kpónó mí kùṛo ye nó mí kà gî?» Fésìtù ꞌvee ŋa ꞌvé tí nò tacó à tí wó a go bà peteke tàkòcò ndâ Jùdéyà.
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Káa Páwòlò giì ꞌvìsì có ji Fésìtù énó máa, «Ye kpónó kû ṛò tíyò nó a i gbí ngbàngà mì ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò. Ŋìnó a bàndò bà ꞌvee gbí nje ye ká nô. Ye bàkà vò i ta ndâ Jùdéyà lá. Wò delè ta kpéétí lo ŋò ni ngbáṛángàꞌi gî.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Ye kùtàá má bàkà ꞌbí ŋa gbolò vò i mbe ꞌvii tí i bà waa có ku mítí ye gî, ye bà kììꞌbà ꞌdo tí ku wálá. Káa ꞌbí có gbaànjé gbí òkò ndâ có mì ndâ ꞌduù tí nò náa ndú ꞌvanda nò mbe ꞌvii tí có bà zi ye má wálá, yúcó mì ꞌbí ꞌduù tacó bà je ye ji ndú, wàa ndú ꞌví zi ye nò wálá. À má énò, ꞌdòkò ngbàngà mì ye ya tí gí Rómà, gí kùṛo ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò.»
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Ndâ Fésìtù ta ndâ kpo ꞌduù gbí ngbàngà mì wó mâ giì ꞌviiki gbí có tí nò náa Páwòlò ꞌdè nò gî, Fésìtù giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Wò ꞌdòkò ta ngbàngà mì lo gí kùṛo ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò gî, wò bà ya a yí gí kùṛo ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò.»
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 À bàkà bìndi ngbàngà mì ndâ Páwòlò nò me gbolò o lá, bìndi Àgìrípà tí gbolò gba giì co wiṛi gì gí Cèzàríyà tacó bà ꞌvee Fésìtù. Ndâ Àgìrípà gì gbí nó tí nò ta ꞌbí gbolò niì ta ṛè wó a Bèrèníkè.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Ndú bàkà gbí nó wiṛi mì ndú nò a mbè sili. Tacó énò, Fésìtù giì ꞌvanda ndi có tí nó gbí òkò tí ndâ Páwòlò ta ndâ Jùdéyà nó ji Àgìrípà, máa,
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Ta o tí nó náa ye táánò ya tí gí Jèrùzàlémè nó, ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà, ta ndâ kpo ꞌduù mì ndú, giì ꞌdè ndâ có mbe nìkì lá gítí wó ji ye, ta bà ꞌdeke tí ndú ji ye énó máa, ye waa có mítí wó.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Káa ye giì ꞌvìsì có ji ndú máa, ‹Àá mì ze tí ndâ Ròmánò waa có mítí ꞌduù gbí kongbó wó lá, yee ká tí o tí nó náa ndú má ꞌbee muu có ta ka wó mbe có gî.›
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Tacó énò, ye mâ giì dele ndi ye ꞌdo Jèrùzàlémè, ye giì tèṛì ká gbaànjé, bìndi ye giì tuu tú, máa, à gì ta ꞌdakò tí nò gí gbí ngbàngà kùṛo ye.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 À mâ giì gì ta yí gî, ndâ mbe kpì ngbàngà tí wó giì ꞌvanda ndâ có tí nó mbe kû mìlìsé tí ndú nô. Káa ye ꞌde ꞌdóó njì có gbí òkò tí ndâ có mì ndú nò mbe ya mò gí mì ndâ ŋa vò i tí nó náa ye kû koṛo có máa, ndâ-ꞌbî-lá wè, nó lá.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Káa ndú giì dù kû tò kponje ta ndú ká gítí ndâ i gbí tàkìì mì ndú tí ndâ Jùdéyà, delè gítí ꞌbí ŋa ꞌdakò mbe cì gî, ta ṛè wó a Jézù, káa Páwòlò máa, yí kuu káa wuù.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Bà waa có mì ndú nò giì kpò ye gî, tacó ŋìnò a ŋa ngbàngà náa ye jé bàkà sàà kùṛo lá.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Káa yí giì biya gî, máa, yì bà dù ká gbí zàà kû ù bà ꞌdi ndòngbú có ꞌdo mì ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò. Tacó énò, ye giì ꞌdè có énó máa, à kpolo tí wó mí gbí zàà yee tí o bà tuu yí ya tí ji ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò.»
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Àgìrípà bà-i-nò giì ꞌvìsì có ji Fésìtù máa, «Go bà ꞌdi kòcò ꞌdakò tí nò ta ꞌdóó tù ye kuu tí ye.»
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Yé mâ giì too go có mì Fésìtù nò gî, ndâ kpo-kpò ꞌduù kùṛo ndâ àsìkérì-Tùlìyánì ta ndâ kpo-ꞌduù-ꞌbá gbí gbata Cèzàríyà giì ko ndâ Àgìrípà ta Bèrèníkè tí bà ko ndâ gba ya tí gí gbí ngbàngà. Ndú mâ giì yee gbí ngbàngà gî, Fésìtù giì tuu tú, máa, à ya gí bà gì ta Páwòlò ꞌdo gbí zàà.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 À mâ giì gì ta Páwòlò gî, Fésìtù giì ꞌdè có ji Àgìrípà máa, «Ye kû ꞌdè có tí nó ji wò tí Àgìrípà tí gbolò gba. Wàa ndâ ꞌduù tí nó náa ndoo kpónó kuu ta ndú gbí ngbàngà nò delè ꞌví dù kû ꞌdi ta tù ndú. À kuu kùṛo yo nó a ꞌdakò tí nó náa ndâ Jùdéyà gbí ŋa ndú ꞌdáá gî, ndâ ŋìnó Jèrùzàlémè, ta ndâ ŋìnó mì ndoo Cèzàríyà to nó nó, kaa gì gí mì ye ta bà pìì kû máa, ye zi yí gî nô.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Káa, ye ŋò ꞌdóó vò i mì wó wàa ye ꞌví zi tí ta yí nò lá. Káa ndòngbú có mì ye kpónó a i énó máa, ye bà tuu ngbàngà mì wó a i ji ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò, á go có mì wó náa yí ká ꞌdè ta nje wó mí kùṛo ndâ ꞌduù ꞌdáá gî.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Káa, ye ŋò ꞌdóó có ŋìnó náa ye ꞌví ꞌdè gí tàkò wó ya tí ji kpo ꞌduù mì ye tí ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò nò lá.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Tacó bà tuu ꞌduù mì ye ꞌdo gbí zàà ya tí gí Rómà ta có tàkò wó wálá bà si ye go ꞌbí ŋa ꞌduù ŋìnó ta muu tí wó wálá nô.»
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.