Atos 25
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs ARIB
1 Fésìtù bàkà bìndi bà ki tí wó pí jàlàmbà bìndi Fèlícè káa sili taꞌô, bìndi yí giì njè nó ꞌdo Cèzàríyà ya gí Jèrùzàlémè.
1 Tendo, pois, entrado Festo na província, depois de três dias subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Yí mâ giì yee kà, ndâ bu-Mbíṛì, ta ndâ kpo-kpò ꞌduù, ta ndâ gba mì ndâ Jùdéyà giì ꞌdè ndâ có mbe nìkì lá gítí ngbàngà mì Páwòlò ji yí,
2 E os principais sacerdotes e os mais eminentes judeus fizeram-lhe queixa contra Paulo e, em detrimento deste,
3 ta bà ꞌdeke tí ndú ji yí see-see énó máa, yí má dele ndi wó gí Cèzàríyà, yí ꞌví bàkà nambeè mì wó wàa yí ꞌví tuu Páwòlò gí Jèrùzàlémè. Ndú ꞌvii ŋa có tí nò tacó wàa ndâ yì ꞌví ngùù tí ndâ yì mí kpokèjì tacó bà zi yí.
3 lhe rogavam o favor de o mandar a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Káa Fésìtù giì ꞌvìsì có ji ndú énó máa, «Páwòlò kuu gbí zàà gbí gbata Cèzàríyà.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava detido em Cesaréia, e que ele mesmo brevemente partiria para lá.
5 À má énò, yo si ze ꞌví ya ta ndâ ꞌbí kpo ꞌduù mì yo gí kà. Yí má bàkà a ꞌbí ŋa i mbe lè gî, ndâ kpo ꞌduù mì yo nò ꞌví kpì ngbàngà tí wó mí kà.»
5 Portanto, disse ele às autoridades dentre vós desçam comigo e, se há nesse homem algum crime, acusem-no.
6 Fésìtù bàkà mí Jèrùzàlémè káa i dê gítí sili muuꞌbì, bìndi yí giì dele ndi wó ya gí Cèzàríyà. Fésìtù yee Cèzàríyà ká go wúnó, yé mâ giì too gî, yí giì tèꞌé tí Páwòlò gí gbí ngbàngà kùṛo wó.
6 Tendo-se demorado entre eles não mais de oito ou dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, sentando-se no tribunal, mandou trazer Paulo.
7 Páwòlò mâ giì gì gî, ndâ Jùdéyà tí nó mbe gì ꞌdo Jèrùzàlémè nó giì tì ꞌdee yí gî, kû waaka ndâ ꞌbí ŋa có náa ndú ŋò dúú ṛèngbó ndú ni lá á gítí wó.
7 Tendo ele comparecido, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra ele muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Káa Páwòlò giì ꞌvìsì có gí tàkò ndâ có mì ndâ Jùdéyà nò ji Fésìtù máa, «Vò i mì ye náa ye bàkà gítí tàkìì mì ndâ Jùdéyà wálá. Vò i mì ye náa ye bàkà gítí ꞌbá-Mbíṛì wálá. Vò i mì ye delè náa ye bàkà gítí ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò wálá.»
8 Paulo, porém, respondeu em sua defesa: Nem contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César, tenho pecado em coisa alguma.
9 Káa Fésìtù giì ꞌvee Páwòlò máa, «Wò ùnje gítí bà ya ta ye gí Jèrùzàlémè, wàa à ꞌví ꞌviiki gbí ndâ có tí nò náa ndâ ꞌduù tí nò ꞌdè gítí lo kpónó mí kùṛo ye nó mí kà gî?» Fésìtù ꞌvee ŋa ꞌvé tí nò tacó à tí wó a go bà peteke tàkòcò ndâ Jùdéyà.
9 Todavia Festo, querendo agradar aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres subir a Jerusalém e ali ser julgado perante mim acerca destas coisas?
10 Káa Páwòlò giì ꞌvìsì có ji Fésìtù énó máa, «Ye kpónó kû ṛò tíyò nó a i gbí ngbàngà mì ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò. Ŋìnó a bàndò bà ꞌvee gbí nje ye ká nô. Ye bàkà vò i ta ndâ Jùdéyà lá. Wò delè ta kpéétí lo ŋò ni ngbáṛángàꞌi gî.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde devo ser julgado; nenhum mal fiz aos judeus, como muito bem sabes.
11 Ye kùtàá má bàkà ꞌbí ŋa gbolò vò i mbe ꞌvii tí i bà waa có ku mítí ye gî, ye bà kììꞌbà ꞌdo tí ku wálá. Káa ꞌbí có gbaànjé gbí òkò ndâ có mì ndâ ꞌduù tí nò náa ndú ꞌvanda nò mbe ꞌvii tí có bà zi ye má wálá, yúcó mì ꞌbí ꞌduù tacó bà je ye ji ndú, wàa ndú ꞌví zi ye nò wálá. À má énò, ꞌdòkò ngbàngà mì ye ya tí gí Rómà, gí kùṛo ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò.»
11 Se, pois, sou malfeitor e tenho cometido alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Ndâ Fésìtù ta ndâ kpo ꞌduù gbí ngbàngà mì wó mâ giì ꞌviiki gbí có tí nò náa Páwòlò ꞌdè nò gî, Fésìtù giì ꞌvìsì có ji yí máa, «Wò ꞌdòkò ta ngbàngà mì lo gí kùṛo ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò gî, wò bà ya a yí gí kùṛo ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò.»
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César; para César irás.
13 À bàkà bìndi ngbàngà mì ndâ Páwòlò nò me gbolò o lá, bìndi Àgìrípà tí gbolò gba giì co wiṛi gì gí Cèzàríyà tacó bà ꞌvee Fésìtù. Ndâ Àgìrípà gì gbí nó tí nò ta ꞌbí gbolò niì ta ṛè wó a Bèrèníkè.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia em visita de saudação a Festo.
14 Ndú bàkà gbí nó wiṛi mì ndú nò a mbè sili. Tacó énò, Fésìtù giì ꞌvanda ndi có tí nó gbí òkò tí ndâ Páwòlò ta ndâ Jùdéyà nó ji Àgìrípà, máa,
14 E, como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Há aqui certo homem que foi deixado preso por Félix,
15 Ta o tí nó náa ye táánò ya tí gí Jèrùzàlémè nó, ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà, ta ndâ kpo ꞌduù mì ndú, giì ꞌdè ndâ có mbe nìkì lá gítí wó ji ye, ta bà ꞌdeke tí ndú ji ye énó máa, ye waa có mítí wó.
15 a respeito do qual, quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus me fizeram queixas, pedindo sentença contra ele;
16 Káa ye giì ꞌvìsì có ji ndú máa, ‹Àá mì ze tí ndâ Ròmánò waa có mítí ꞌduù gbí kongbó wó lá, yee ká tí o tí nó náa ndú má ꞌbee muu có ta ka wó mbe có gî.›
16 aos quais respondi que não é costume dos romanos condenar homem algum sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Tacó énò, ye mâ giì dele ndi ye ꞌdo Jèrùzàlémè, ye giì tèṛì ká gbaànjé, bìndi ye giì tuu tú, máa, à gì ta ꞌdakò tí nò gí gbí ngbàngà kùṛo ye.
17 Quando então eles se haviam reunido aqui, sem me demorar, no dia seguinte sentei-me no tribunal e mandei trazer o homem;
18 À mâ giì gì ta yí gî, ndâ mbe kpì ngbàngà tí wó giì ꞌvanda ndâ có tí nó mbe kû mìlìsé tí ndú nô. Káa ye ꞌde ꞌdóó njì có gbí òkò tí ndâ có mì ndú nò mbe ya mò gí mì ndâ ŋa vò i tí nó náa ye kû koṛo có máa, ndâ-ꞌbî-lá wè, nó lá.
18 contra o qual os acusadores, levantando-se, não apresentaram acusação alguma das coisas perversas que eu suspeitava;
19 Káa ndú giì dù kû tò kponje ta ndú ká gítí ndâ i gbí tàkìì mì ndú tí ndâ Jùdéyà, delè gítí ꞌbí ŋa ꞌdakò mbe cì gî, ta ṛè wó a Jézù, káa Páwòlò máa, yí kuu káa wuù.
19 tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua religião e de um tal Jesus defunto, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Bà waa có mì ndú nò giì kpò ye gî, tacó ŋìnò a ŋa ngbàngà náa ye jé bàkà sàà kùṛo lá.
20 E, estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei se não queria ir a Jerusalém e ali ser julgado no tocante às mesmas.
21 Káa yí giì biya gî, máa, yì bà dù ká gbí zàà kû ù bà ꞌdi ndòngbú có ꞌdo mì ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò. Tacó énò, ye giì ꞌdè có énó máa, à kpolo tí wó mí gbí zàà yee tí o bà tuu yí ya tí ji ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò.»
21 Mas apelando Paulo para que fosse reservado ao julgamento do imperador, mandei que fosse detido até que o enviasse a César.
22 Àgìrípà bà-i-nò giì ꞌvìsì có ji Fésìtù máa, «Go bà ꞌdi kòcò ꞌdakò tí nò ta ꞌdóó tù ye kuu tí ye.»
22 Então Agripa disse a Festo: Eu bem quisera ouvir esse homem. Respondeu-lhe ele: Amanhã o ouvirás.
23 Yé mâ giì too go có mì Fésìtù nò gî, ndâ kpo-kpò ꞌduù kùṛo ndâ àsìkérì-Tùlìyánì ta ndâ kpo-ꞌduù-ꞌbá gbí gbata Cèzàríyà giì ko ndâ Àgìrípà ta Bèrèníkè tí bà ko ndâ gba ya tí gí gbí ngbàngà. Ndú mâ giì yee gbí ngbàngà gî, Fésìtù giì tuu tú, máa, à ya gí bà gì ta Páwòlò ꞌdo gbí zàà.
23 No dia seguinte vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os chefes militares e homens principais da cidade; então, por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 À mâ giì gì ta Páwòlò gî, Fésìtù giì ꞌdè có ji Àgìrípà máa, «Ye kû ꞌdè có tí nó ji wò tí Àgìrípà tí gbolò gba. Wàa ndâ ꞌduù tí nó náa ndoo kpónó kuu ta ndú gbí ngbàngà nò delè ꞌví dù kû ꞌdi ta tù ndú. À kuu kùṛo yo nó a ꞌdakò tí nó náa ndâ Jùdéyà gbí ŋa ndú ꞌdáá gî, ndâ ŋìnó Jèrùzàlémè, ta ndâ ŋìnó mì ndoo Cèzàríyà to nó nó, kaa gì gí mì ye ta bà pìì kû máa, ye zi yí gî nô.
24 Disse Festo: Rei Agripa e vós todos que estais presentes conosco, vedes este homem por causa de quem toda a multidão dos judeus, tanto em Jerusalém como aqui, recorreu a mim, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Káa, ye ŋò ꞌdóó vò i mì wó wàa ye ꞌví zi tí ta yí nò lá. Káa ndòngbú có mì ye kpónó a i énó máa, ye bà tuu ngbàngà mì wó a i ji ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò, á go có mì wó náa yí ká ꞌdè ta nje wó mí kùṛo ndâ ꞌduù ꞌdáá gî.
25 Eu, porém, achei que ele não havia praticado coisa alguma digna de morte; mas havendo ele apelado para o imperador, resolvi remeter-lho.
26 Káa, ye ŋò ꞌdóó có ŋìnó náa ye ꞌví ꞌdè gí tàkò wó ya tí ji kpo ꞌduù mì ye tí ngáángbá gba mì ndâ Ròmánò nò lá.
26 Do qual não tenho coisa certa que escreva a meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de feito o interrogatório, tenha eu alguma coisa que escrever.
27 Tacó bà tuu ꞌduù mì ye ꞌdo gbí zàà ya tí gí Rómà ta có tàkò wó wálá bà si ye go ꞌbí ŋa ꞌduù ŋìnó ta muu tí wó wálá nô.»
27 Porque não me parece razoável enviar um preso, e não notificar as acusações que há contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.