Atos 22
Ngú bà toko nambeè mì Mbíṛì ta ndâ ꞌduù (NDZ) vs NVI
1 Páwòlò giì ꞌdè có ji ndâ Jùdéyà tí nò mbe zèè yí nò, máa, «Yo sè tù yo, wàa yo ꞌví ꞌdi ta bà kòcò ye a gí tàkò ndâ có tí nó ꞌdáá náa yo kû ꞌdi gítí ye nô, ndâ náꞌvindí ye.»
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 Ndâ ꞌduù mâ giì ꞌdi énó máa, Páwòlò kèjì gí bà ꞌdè có ji ndâ yì gbí nje có mì ndâ yì tí ndâ Jùdéyà, o giì ṛe déé.
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 Páwòlò bà-i-nò giì ꞌdè có ji ndú, máa, «Ŋa ye a Jùdéyà, à duu bú ye mí gbí gbata Tárásùsù á gbí to Sìlísìyà. À kpolo ye ká kuu mí mì ndoo Jèrùzàlémè to nô. Ye a ꞌviì-nje-wu mì kpo ꞌduù tí nó tí Gàmàlìyélì, tí gbolò mbe kpolo tí tàkìì mí ndoo tí ndâ Jùdéyà nô. Có gítí Mbíṛì táánò kû zìì wu gbí njembí ye go i gbí tàkìì mì ndâ ká gù ndoo ká go ŋìndi yo nò.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 Ye táánò a vò mbe kû mèèkèꞌi tí ndâ ꞌdakò ta ndâ niì mbe kû co tí ‹Kpokèjì tí nò› á gí mì ku, ta bà kaa ndú gbí wú ya tí gí gbí zàà.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 Ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà, ta ndâ kpo ꞌduù gbí ngbàngà mì ndú ꞌdáá gî ká bà ꞌdè yúcó ji yo, tacó ndâ-ꞌbî-lá, ye kpónó kû ꞌvanda ji yo a ꞌvéṛè nò. À ndú táánò ká cu wáràgà je gbí nó mì ye nò, máa, ye ya tí ji ndâ náꞌvindí ndoo gbí gbata Dàmásìkù, tacó wàa, ndú ꞌví si ye ꞌví woo ndâ ꞌduù tí nò ꞌdo kà gì tí gí gbí zàà Jèrùzàlémè, wàa à ꞌví yù gàzâ ji ndú.
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 «ꞌBí i giì bàkà ye ta ṛi gbúrú, si ye dooko ta gbata Dàmásìkù gî. Ye ká ta nó, ye mâ giì kì ṛo ye, ye giì ŋò ꞌbí ŋa ngbaꞌo mbe ꞌdo gbíṛì ngbaṛanga to ṛègbà tí ye gî.
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 Ye mâ giì zekeꞌo, ye gàá a i tísì. Ye giì dù tísì kà kû ꞌdi kòcò ꞌduù kû ꞌvee ye, máa, ‹Sàwúlè! Sàwúlè! Wò kû mèèkèꞌi tí ye tacó yè?›
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 «Káa ye giì ꞌvee ꞌduù tí nò máa, ‹A wò tí ꞌdi, Mbe tí ye?›
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 Ndâ ka ye mbe nó ŋò káa ngbaꞌo, káa ndú ꞌdi kòcò ꞌduù tí nó mbe kû ꞌdè có je nó lá.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 «Ye bà-i-nò giì ꞌvee ꞌduù tí nò mbe kû ꞌdè có ji ye nò, máa, ‹Ye kpónó ꞌví bàkà a ŋa ye, Mbe tí ye?›
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 Ndâ ka ye mbe nó bà-i-nò giì zèè ye tí ꞌbì ye, kû ja ye gbí sú ṛo ya tí gí gbí gbata, tacó ngbaꞌo tí nò yoo ṛo ye gî.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 «Ze mâ giì yee gbí gbata Dàmásìkù, ꞌbí ꞌdakò ta ṛè wó a Ànàníyà tí ꞌdakò mbe zèè nèté gítí tàkìì mì ndoo tí ndâ Jùdéyà ta ꞌbì wó sósòꞌô, náa ndâ Jùdéyà mbe kû ꞌvala gbí gbata Dàmásìkù ꞌdáá gî kû te duù mítí wó ta wotí ká tí ,
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 giì gì gí bà ŋò ye. Yí mâ giì ꞌde ye gî, yí giì ṛò tíyò á ṛègbà tí ye, bìndi yí giì ꞌdè có ji ye, máa, ‹Náꞌvindí ye Sàwúlè! Zekeꞌo go ká bà zekeꞌo mì lo!› À káa póó bà ꞌdi có tí nò náa yí ꞌdè nò mì ye, ndâ ṛo ye sósòꞌô ngé giì njaanga tí gî, bìndi ye giì ŋò yí.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 «Káa Ànàníyà giì ꞌdè có ji ye, máa, ‹Mbíṛì mì ndâ ká gù ndoo je wó máa, wò ꞌví dù tí mbe ꞌdi có tí nó gbí njembí yì nô. Wò ꞌví dù tí mbe ŋò ꞌDuù tí nó jáá nó ta ṛo lo, wàa wò delè ꞌví ꞌdi kòcò wó ta tù lo.
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 Wò kèjì gí bà dù tí mbe ꞌdè yúcó gítí ꞌDuù tí nò náa wò ŋò yí ta ṛo lo nò ji ndâ ꞌduù. À delè káa wò ká bà dù tí mbe ꞌvanda ndi ndâ có tí nó náa wò ꞌdi ꞌdo gbí nje wó nó ji ndâ ŋa ndâ ꞌduù muu to tí nó ꞌdáá gî.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 À má énò, wò kpónó kû ù kpòò a ndi yè? À kpónó a o bà caka tí lo ká nô. Caka ndâ vò i mì lo gî ta ṛè wó.›
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 «ꞌBí i mbe giì ꞌde ye á bìndi ŋìnò tí kpokèjì Dàmásìkù nò a ŋìnô: ta ꞌbí o gbaànjé, si ye kû ꞌdeke tí ye ji Mbíṛì gbí ndùgù ꞌbá-Mbíṛì Jèrùzàlémè, ꞌbí i giì dù káa bàkà ye goòlá ye kû ṛi a ṛiì nô.
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 Ye mâ giì zekeꞌo, ye giì ŋò Jézù. Káa yí giì ꞌdè có ji ye, máa, ‹Ngoꞌve tí lo! Njè nó ꞌdo Jèrùzàlémè ká kpónó nô. Tacó ndâ ꞌduù Jèrùzàlémè bà ùnje gítí ndâ có mì lo náa wò kû ꞌdè ta ṛè ye nò wálá.›
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 «Káa ye giì ꞌvìsì có ji Mbe tí ye máa, ‹Ndú bà ùnje wálá, tacó ndú ŋò ye ni tí ꞌduù tí nó táánò mbe kû nò ta bà gbì ndâ mbe kû ùnje gítí lo nó ta ndi tí ndâ bàndò bà kili ndâ Jùdéyà gí bà ùlù Mbíṛì, delè tí mbe kû kaa ndú ya tí gí gbí zàà nó gî.
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 Ta o tí nó táánò náa à kû zi tí ta Ìsìtéfànò tí nó táánò tí mbe kû ꞌdè yúcó ta ṛè lo nó, ye ta o tí nò tè a i gí tàkò có mì ndâ mbe zi yí. Ye ta o tí nò sè kàngá mí tà mbu mì ndú tí kpoò. À delè ta o tí nò a ye ká kû kpolo tí ndâ bòngo mì ndâ mbe zi yí.›
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 «Káa, Mbe tí ndoo giì ꞌvìsì có je máa, ‹Njè nó! Ye kû tuu nó a wò ya tí me ꞌdú ngéé gí ꞌbá mì ndâ ꞌduù tí nó ta ŋa ndú me ndâ Jùdéyà lá nô.› »
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 Ndâ ꞌduù giì ꞌdi có mì Páwòlò yee ká tí có bà tuu yí mì Jézù ya tí ji ndâ ꞌduù ŋìnó ta ŋa ndú me ndâ Jùdéyà lá nò, bìndi ndú giì ꞌbìtà bà pìì kû, máa, «Yo zi ŋa ꞌdakò tí nò ꞌdo muu to tí nó gî! Yo si yí ꞌví di ngo lá!»
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 Ndú giì dù kû tò kû, ta bà mìyà ndâ bòngo ta gbí pípìṛi, ta bà vaka njú to gí yaà.
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 ꞌDakò tí nó tí kùṛo ndâ àsìkérì ꞌdáá gî nó mâ giì ŋò énò, yí giì ꞌdè có ji ndâ àsìkérì mì wó máa, ndú ja Páwòlò ya tí gí gbí kándà, wàa ndú ꞌví gbì yí yee tí o tí nó náa yí ꞌdè ndeṛè có bà pìì wo mì ndâ ꞌduù ta yí nó ji ndú gî.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 Ndâ àsìkérì mâ giì eṛe Páwòlò tacó bà gbì yí gî, Páwòlò giì ꞌvee kùṛo ndâ àsìkérì tí nó á gbí nèté ta o tí nò nò, máa, «Àá mì yo a yúcó tacó bà gbì ꞌviì-Rómà á kùṛo bà ꞌdi ndeṛè ku wó?»
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 ꞌDakò tí nò mâ giì ꞌdi có tí nò náa Páwòlò ꞌdè nò, yí giì ya gí mì kpo ꞌduù mì ndú, mbe ꞌdè có ji ndú máa, ndú eṛe Páwòlò wàa ndú ꞌví gbì yí nó, bìndi yí giì ꞌvee yí máa, «Wò kpónó ŋò ŋa i tí nó náa wò kû bàkà nó ni gî? ꞌDakò tí nó a ꞌviì-Rómà.»
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 Kpo ꞌduù tí nò tí kùṛo ndâ àsìkérì ꞌdáá gî nò mâ giì ꞌdi có tí nò, yí giì njè nó ta kò wó ya gí mì Páwòlò, bìndi yí giì ꞌvee yí máa, «ꞌDè ji ye, wàa ye ꞌví ꞌdi gi! Wò a ꞌviì-Rómà?»
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 Káa ꞌdakò tí nò giì ꞌvìsì có ji Páwòlò máa, «Ye sì bà dù tí ꞌviì-Rómà ta gbolò i!»
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 Ndâ àsìkérì tí nó náa à kaa ndú, máa ndú mèèkèꞌi tí Páwòlò nó, mâ giì ꞌdi có tí nó náa yí ꞌdè énó máa, yì a ꞌviì-Rómà nó, ndú giì dù ká to nò taꞌva see-see gî. Có tí nò delè giì te a gúku mítí kpo ꞌduù mì ndú mbe ꞌdè có ji ndú màa, ndú eṛe yí wàa ndú ꞌví gbì yí nô.
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 Yé mâ giì too bìndi có tí nò gî, gbolò ꞌduù kùṛo ndâ àsìkérì ꞌdáá gî giì tuu tú, máa, à njaanga Páwòlò ꞌdo gbí wú gî, wàa à ꞌví gì ta yí ji yì. Yí delè giì kili ndâ Kùṛo ndâ bu-Mbíṛì mì ndâ Jùdéyà, ta ndâ gba gbí gbolò ngbàngà mì ndú, tacó wàa, yì ꞌví ꞌdi ꞌdóó ndeṛè có tí nó mì ndâ Jùdéyà ta Páwòlò nó ꞌdo mì ndú.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.